Bukowski: Born into This (2003)

IMDB -> 8.9/10 (49 votes)

Site

Prachtige site, erg mooi in elkaar gezet. De film werd op de Sundance Film Festival in 2003 genomineerd voor de Grand Jury Prize.

...An entertaining, illuminating look at a man misunderstood by both admirers and detractors, Bukowski: Born into This is an excellent ode to the leathery voiced lion. Overflowing with telling footage of the writer on stage and off, you'll be charmed by the pithy, severe, but disarmingly tender raconteur.

complete recensie

Mooi portret van Bukowski, maar matige documentaire.

Best fijne documentaire over de haast mythische alcoholistische poëet annex schrijver. Fragmentarisch vertelt - door het gebruik van zoveel verschillende footage - maar wel met een soort van rode lijn: chronologie. Van z'n jaren rondtrekkend door de USA, naar z'n nachtbaantjes op het postkantoor, van z'n wasserette naar z'n experimenten voor z'n boek Women (en natuurlijk nog veel meer). Hier en daar wordt zijn werk ook nog in perspectief geplaatst, zoals ook de quote op de poster verteld: "Wordsworth, Whitman, William Carlos Williams and The Beats in their respective generations moved poetry toward a natural language. Bukowski moved it a little farther.".

Interessant voor degene die geïnteresseerd is. Verwacht niet heel veel voordracht, maar vooral veel interviews met vrienden en familie, uitgevers en collegae. Had van mij stiekem iets academischer gemogen (dus iets meer context omtrent zijn werk), maar wellicht is dat nu juist waar Bukowski, bewust of onbewust, trachtte te ontsnappen. Maar misschien had de documentaire dan gewoon nog ruwer moeten wezen, meer beschouwend (als in: volg die man maar eens een paar dagen zonder commentaar of vragen). Desalniettemin wel een interessant werk voor diegene die hem wil ontdekken, maar ook voor diegene die hem allang heeft ontdekt.

Lekkere documentaire over een van mijn meest favoriete schrijver. En dan gaat het er natuurlijk in als koek

Buk is een anti-held der anti-helden. De ene moment probeert hij met zijn zatte harses zijn vrouw van de bank af te schoppen en de andere moment is hij echt iemand die nooit iemand een vlieg kwaad kan doen en vooral oneens is over de wereld.

Hij kiest expres voor het harde bestaan, het zware leven en de onderste laag van de bevolking omdat hij dat interessanter en echter vind dan mensen die wel succesvol in het leven staan.

En daar heeft hij groot gelijk in.

Nooit geweten dat hij vroeger mishandeld is door zijn vader en zoveel jaren lang, behoorlijk triestig.

Dat verhaal ook met die kerel die een geweer tegen zijn hoofd houdt.

C'mon shoot, pull the trigger. Beter today then tommorrow. I'm waiting a long time for this.

Ofzoiets dan, weet het ook niet meer precies.

Bono die hierin soms aan het woord komt en een gedicht voorleest van hem met veel passie en gevoel terwijl ik van Bono altijd dacht dat het een figuur was die zichzelf zoveel beter voelt dan iedereen.

Ja, gewoon een goede docu. Buk is geniaal!

Goed supplement bij Howard Sounse' biografie Locked in the arms of a crazy life en Bukowski in pictures.

Fijn Tom Waits even voorbij te zien komen.

Nou, reken maar. Lees Ham on rye (Kind onder kannibalen) maar voor de details...

Mijn grootste ergernis: het nauwelijks of niet benoemen / behandelen van Buks korte verhalen. Overal in de literaire wereld (en daarbuiten eigenlijk ook) draait het om poëzie of romans. Korte verhalen, een volledig autonoom genre wat mij betreft, wordt altijd onder het tapijt geveegd.

Bukowski is op zijn best op de korte baan: 'The way the dead love', 'All the assholes in the world and mine' en 'Confessions of a man insane enough to live with beasts' (alle drie te vinden in de bundeling South of no north) zijn schitterend. Snoeihard, rauw en intiem tegelijkertijd.

Of lees maar gewoon eens 'The most beautiful woman in town': van mijn part het beste en meest passionele korte verhaal ooit.

Er is ook nog de maar liefst 240 minuten durende docu The Charles Bukowski Tapes waarvan,

onvermijdelijk, ook enkele scenes in deze docu te vinden zijn. Evenals in zijn literatuur is hij bij

de interviews recht door zee, vaak met krasse of rake uitspraken. In zijn boek Kind onder

Kannibalen behandelt hij inderdaad o.a. de mishandelingen door zijn vader die altijd wel

een excuus vond om hem af te tuigen (Gras van het gazon laten maaien, toch nog een uit stekend

sprietje kunnen vinden, en alle reden voor een afstraffing.)

Er is ook nog de film Barfly, met een geweldige rol van Mickey Rourke als Henry (Hank) Chinaski

(Het alter ego van Bukowski in zijn meeste verhalen). En waarin we de schrijver even als cameo

in een kroeg zien. Als ik me niet vergis heeft hij het script voor die film geschreven.

Leuk ook om even Bono en Tom Waits langs te zien komen, waarmee een indicatie van de impact

van de jarenlang ondergewaardeerde schrijver.

Mee eens dat de discipline Korte Verhalen altijd ondergeschoven is geweest. Kees van Kooten

beklaagde zich daar in de Wereld Draait Door al eens over. Die van Bukowski zijn doorgaans ook

ijzersterk, en vaak nog brutaler en rauwer dan in zijn romans.

Net als bij de Charles Bukowski Tapes ook ademloos genoten van deze docu.