Nightmare Beach (1989)

Na tijden nieuwsgierig te zijn geweest naar dit werk zojuist dus eindelijk eens bekeken.
Hij viel me helaas licht tegen. Aan de ene kant slaagt Lenzi erin om op een geslaagde wijze de Amerikaanse Spring Break sfeer over te brengen. Ik vroeg me al af hoe hij dat zo goed voor elkaar had weten te krijgen, maar volgens de imdb pagina gebruikte hij dan ook North Miami Beach en Fort Lauderdale als filmlocaties.
Wat ik vooral mis is net dat extra beetje guts & gore. De killer ziet er wel tof uit in zijn motorpak en de moorden worden wel op vermakelijke wijze uitgevoerd. Echte gore krijgen we echter bijna nergens te zien, misschien net die moord waarbij iemand tot op het bot verbrand, maar daar houd het eigenlijk wel mee op.
Daarnaast blijft de sfeer door het gerommel met de bikers en de wet t-shirt/bikini contests tussendoor niet altijd even spannend.
Lenzi probeerde hier duidelijk een wat luchtigere film te maken dan zijn vroege jaren '80 films, maar van mij had hij wel wat harder mogen zijn.
Geinig voor de liefhebbers van (Amerikaanse) jaren '80 flicks, maar het weet nergens te verassen of hard te zijn.

Geweldige release van 88 Films, ééntje waar ik al heel lang op zat te wachten. Voor andere (potentiële) kopers: vergeet zeker niet de hilarische insert te lezen. Lenzi brandt op snobberige wijze alles en iedereen af (inclusief deze film, die voor hem meer als een makkelijke werkvakantie voelde)... erg vermakelijk. Hij maakte eind jaren 80 veel goedkope horrorfilms in een hele korte periode, maar dat zelfde geldt voor veel andere Italiaanse regisseurs / producenten. Alles moest nóg goedkoper en nóg sneller gemaakt worden, vaak twee films tegelijk. Lenzi kreeg destijds ook een tweetal scripts onder z'n neus geschoven. Ééntje voor wat later Rage, Furia Primitiva (1988) werd... en deze Nightmare Beach. Een volledig over de top 80's cheesefest slasher die alleen z'n gelijke kent in Killer Workout (1987) . Voor wie het puur als slasher wilt zien, zal er minder enthousiast over zijn. Op wat smeulende lijken na, zijn het namelijk vooral de wilde kapsels en excentrieke outfits (of gebrek aan...) die de show stelen. Heerlijk!

Verrukkelijke jaren 80 sfeer en bijbehorende typische muziek, felle kleuren, scherpe beelden (ook tijdens scenes in het donker) en tot het laatst bleef het gissen wie de gehelmde motorrijder in het glimmende zwarte motorpak was. Dit zorgde voor voldoende kijkplezier en dito spanning. Meeleven met de personages lukte mij niet, want daar was alles te oppervlakkig voor. Het verhaal was vrij dun. De transfer op de blu-ray van 88-Films was adembenemend goed gelukt.

Een horrorfilm waar de serial killer niet zo voorspelbaar is wat de spanningskracht ten goede komt. De jaren 80 kun je in deze film niet voorbij gezien de kleding, het uitgaan, de muziek, ….het lijkt dat je terug wordt geflitst naar deze tijd. Simpel verhaal, maar qua horrorfilm wel effectief. 6/10

"My sister used to live here with me, until she was murdered. One of the demons did it.”

Hele toffe jaren tachtig horrorflick, niet echt een slasher althans; niet zoals we het gewend zijn. Want er loopt hier zeker geen moordenaar rond met een groot mes nee, Lenzi kiest ervoor om de moordenaar op een stoere motor te zetten. Waanzinnig leuk concept was dit zeg, en zeker verfrissend zo eind jaren tachtig, waar we dus een stormvloed aan slashers hebben mogen ontvangen. Toch is het niet helemaal zoals we gewend zijn, de moordenaar loopt hier niet rond met een onwijs groot mes om mensen af te slachten, nee we volgen een moordenaar op een motor die op verschillende manieren vooral vrouwen vermoord, en dat ook vooral met elektrocutie.

Het verhaal is opzich oké, daar is ook niet heel veel aan op te merken verder en dat is misschien opzich ook wel jammer. Lenzi heeft een duidelijk doel voor ogen; de bikers moesten zogenaamd heel stoer zijn, de moorden zijn snel en makkelijk maar, de make-up is echt fantastisch. Zelfs zo goed dat je bij eentje het vlees zit lekken van de botten, dus de film is op momenten zelfs nog best gore maar, het had allemaal iets vlotter gemogen. Omdat er best weinig kills te zien zijn (er hangt ook maar weinig sfeer om de moordenaar heen), is de film gevuld met veel onzin en dat is jammer.

Lenzi heeft met de tweede film die ik van hem zie me wel heel erg vermaakt. De Playboy-contest was toch wel heel leuk om te zien, dus je krijgt wat dat betreft ook nog wat vrouwelijk schoon naar je toe gegooid, al voelde het soms toch wel een beetje aan alsof Lenzi zich daar vooral niet veel mee bezig wil houden.

Ik ben niet geboren in die tijd, ik heb die tijd ook niet meegemaakt maar, ik hou wel echt van films uit de '80's en ik heb altijd al gezegd dat ik die tijd heb gemist, want het ziet er zoveel beter uit dan de tijd waarin ik opgroei en opgegroeid ben.

Cheese 'n sleaze...

In dit geval zijn de kills cheese, al de rest is sleaze.

Wel een toffe maar totaal geen spannende slasher waarbij een serial killer op moto toeslaat tijdens de spring break periode. Vond ik op zich een sterk uitgangspunt. De slechte 80s pop en het ondermaatse acteerwerk moet je erbij nemen. Omdat je wil weten wie de moordenaar is blijf je wel tot het einde kijken. Deze film vond ik eigenlijk best wel fun.

Naar productie toe een zootje, want de film is onder verschillende titels gekend en de regisseur is niet eens Umberto Lenzi maar ene Henry Kirkpatrick (weliswaar achter de schermen wat geholpen door Lenzi).