Tora! Tora! Tora! (1970)

Dit is een haarscherpe reconstructie van de gebeurtenissen die leidden tot de Japanse aanval op Pearl Harbor. Gezien vanuit Amerikaans én Japans standpunt. Opmerkelijke oorlogsfilm die een goed beeld geeft van de zeer grote cultuurverschillen. De grootse speciale effecten werden beloond met een Oscar...

Volgens mij bedoelt hij juist dat het schip met de wind "vanvoren" hoort te liggen dus met de kont in de wind ofzo. Dit omdat de vliegtuigen beter kunnen opstijgen met tegenwind.

Maar goed, de film voor de tweede maal gezien, en weer had ik er eigenlijk wat meer van verwacht. Het is allemaal erg groots opgezet en de scenes met de vliegtuigen zijn behoorlijk spectaculair en doen ook erg realistisch aan. Maar, het is allemaal zo gortdroog. De hoofdrollen zijn met name bestemd voor allerlei hoogwaardigheidsbekleders die vast en zeker een belangrijke rol in de aanloop naar Pearl Harbor hebben gespeelt. Interessant voor het geschiedenisboekje maar geheel ongeschikt als drama-aspect in een oorlogsfilm. Toch verveelt de film niet en is de finale goed, 3* blijven gewoon staan.

Het eerste anderhalf uur is interessant als je nog niets van deze geschiedenis weet maar het is allemaal erg saai verteld. Een iets te simpele opsomming van feitjes. Als de aanval eenmaal losbarst wordt de film een stuk beter. Vooral de luchtgevechten zien er erg goed uit.

Toch mis je wel wat in deze gevechten. Er is namelijk geen spatje bloed te zien. Het geeft niet echt een goed beeld van hoe gruwelijk het daar wel niet was, tegenwoordig zijn we wel wat meer gewend van oorlogsfilms. Ook laten ze niet zien dat de schepen daadwerkelijk zonken, dat vernemen we alleen doordat iemand het zegt.

3,5*

Niet echt vreemd. Admiraal Yamamoto had veel respect voor de VS.

Zeer mooie en realistische film (eigenlijk ook een soort documentaire) die laat zien hoe de aanval op Pearl Harbor tot stand komt en ook zeer mooi laat zien hoe de aanval gebeurde.

Deze film weet te boeien van de eerste minuut tot de laatste minuut. Een paar jaar geleden heeft men een soort remake gemaakt in de vorm van "Pearl Harbor". Maar die kan echt niet tippen aan deze film, de film "Pearl Harbor" is meer een romantische film terwijl dit meer een soort documentaire is. Men laat in deze film ook mooi alles vanuit Japans oogpunt zien.

Deze film mag van mij gerust in de top 250 komen.

Prachtig document over Pearl Harbor.

De film volgt een grote groep personages in hun voorbereidingen op de aanval. Door de grote hoeveelheid personages blijven deze wel een beetje aan de vlakte. Dit hoeft geen probleem te zijn, bewijst ook deze film. De verhaallijn is heel duidelijk en eenvoudig, maar houdt het wel boeiend. Een positief punt is dat de film beide partijen volgt. Dit geeft een zeer compleet beeld en beviel me dus wel.

De spanningsopbouw richting de aanval is, ondanks de bekende afloop, goed geslaagd. Je leeft zelfs met beide partijen mee en dat is een prestatie gezien de documentatie-achtige stijl van de film.

De actiescènes zijn werkelijk om van te smullen. Ik stond er echt van te kijken. De film is uit 1970, maar dat valt echt geen moment op. De aanval is realistisch in beeld gebracht, het was goed te volgen en toch wordt de heersende chaos treffend uitgebeeld. Veel rook en vuur, vliegtuigen die door die rookwolken heen duiken (detail: prachtige wervels), en mooie beelden uit de lucht. Ook is het wel fijn dat er nog geen computeranimaties waren in '70, waardoor sommige van die vliegtuigcrashes echt uitgevoerd zijn (net als in Midway). Dit is zeer geslaagd. Ook vond ik de scene waarin de Zero's bij het opkomen van de zon vertrekken van het schip ontzettend mooi geschoten.

Het acteerwerk is over het algemeen best goed te noemen, hier en daar schort er nog wel wat aan. Maar eigenlijk te klein om te noemen.

Al met al een redelijk bejaarde oorlogsfilm die desondanks qua actie en special effects net zo goed uit het heden zou kunnen komen. Een prestatie op zich, maar ook de rest van de film is van een zeer behoorlijk niveau. 4.5* en misschien binnenkort in de top 10.

Uitstekende reconstructie van de aanval op Pearl Harbor op 7 december 1941 die de Verenigde Staten direkt in de 2e Wereldoorlog stortte. De voorbereiding door de Japanners, de Amerikaanse blunders en uiteindelijk de aanval werden in deze film zeer realistisch weergegeven. Geen plaats in deze film voor overbodige romantiek en overdreven patriotisme zoals wij die allemaal te zien kregen in die tenenkrommend slechte en ongeloofwaardige film "Pearl Harbor" van Michael Bay.

Opgemerkt dient te worden dat ook sterk aan de geloofwaardigheid van deze oorlogsfilm heeft bijgedragen dat ook Japanse regisseurs hier aan meegewerkt hebben. Een eenzijdig beeld van de aanval op Pearl Harbor bleef hierdoor achterwege.

Nog even iets over de special effects; die vond ik voor een film uit 1970 meer dan uitstekend.

4,5*

Redelijke oorlogsfilm, de aanloop naar Pearl Harbor word uitgebreid vertelt en net iets te uitgebreid voor mij. Voor de rest mooie productie met mooie beelden. Als er iets minder uitgebreid was gedaan had ik hem denk ik beter gevonden. Voor nu een 3

* * *

Tora! Tora! Tora!

Als een heuse documentaire vertelt Tora! Tora! Tora! wat er is gebeurt in aanloop naar de vernietigende slag in Pearl Harbor, de laatste 20 minuten krijgen we dan ook bloedstollende actiebeelden te zien van de IJN tegen de gedoemde USN.

Dat de filmmakers hebben geprefereerd de Japanners bij de film te betrekken maakt het des te beter, want de Japanse standpunten geven een extra dimensie aan de film. Admiraal Yamamoto die realistisch het gevecht voor zich ziet maar kalm blijft terwijl de Amerikaanse generaals en admiraal in paniek niet weten wat te doen was alleen maar leuk.

Zo'n film leert je ook wat er zo is gebeurd en blijft ook nog eens spannend. Jammer dat men met Pearl Harbor van Micheal Bay weer alles hebben moeten verzieken. Deze film bewijst dat je ook een liefdesverhaal een (veel) leuke(re) film kunt maken.

Als liefhebber van het genre was het dringend eens tijd om deze Tora! Tora! Tora! te bekijken.

De film lag helemaal in de lijn van mijn verwachtingen: het is enerzijds een enorm interessante film en anderzijds heeft de film een hoge spektakelwaarde vanaf dat de aanval op Pearl Harbor begint.

Laat ik me eerst eens focussen op het geschiedkundige aspect van de film... Voor liefhebbers van de geschiedenis, en meer bepaald van WOII, is dit gewoon een heerlijke film om eens gezien te hebben. Je leert enorm veel bij, vooral over de periode voor de eigenlijke aanval. De film zet je ook aan het denken over de manier waarop de dingen door de VS werden aangepakt. Uit de film kan je enigszins afleiden dat er op sommige berichtgevingen en onderschepte berichten niet adequaat werd gereageerd door de legerleiding van de VS, zodat de aanval die 7 december toch geen complete verrassing mocht zijn. Zo zijn er nog een paar enorm interessante dingen die je te weten komt, zodat ik wel enorm tevreden ben met de informatie die door de film wordt angereikt.

Je kan de film eigenlijk opdelen in 2 delen: de aanloop naar 7 december en vervolgens de aanval op Pearl Harbor zelf. Hoewel ik de aanloop - zoals gezegd - zeer interessant vond, duurde het misschien een tikkeltje (met de nadruk op TJE) te lang alvorens de aanval zelf begon. Maar eens de eerste Japanse vliegtuigen opgestegen zijn, volgt er een enorm spectaculair kijkstuk. Gewoon de beelden van al die vliegtuigen in de lucht vond ik al enorm de moeite, maar de beelden van de bombardementen op de Amerikaanse vloot zijn natuurlijk de kers op de taart. Deze beelden zien er, zeker rekening houdende met het jaar waarin de film is gemaakt, enorm goed uit. Het was echt genieten van dat spektakelstuk en ik vond het dan ook enorm jammer toen de film ten einde was.

Zeker de moeite waard om eens gezien te hebben!

Erg indrukwekkend verhaal. Ondanks dat je natuurlijk allang weet hoe het verlopen zal, blijf je toch hopen dat een van de talloze waarschuwingen die de Amerikanen krijgen dan toch gehoord zal worden. Maar nee. Wat een ezels waren het - tenminste, zo lijkt het toch echt als je het verhaal zo uitgelegd krijgt.

En dan komt het tweede deel. Af en toe echt verbijsterende beelden, als je bedenkt dat alles echt gefilmd is - beelden uit de computer waren er toen nog niet, de special effects zitten meer in trucs met miniaturen en slim gebruik maken van wat je niet ziet omdat er iets anders voorstaat. Maar de ontploffingen zien er af en toe wel degelijk heel overtuigend uit, en veel dichterbij de figuranten dan we tegenwoordig zelfs met alle CGI te zien krijgen. De scenes van de aanval op de vliegvelden waarbij je af en toe iemand voor z'n leven ziet rennen zijn al helemaal levensecht - het schijnt dat er nogal wat ongeplande zaken gebeurd zijn bij deze scenes, en dat die mensen echt voor hun leven renden. Figurant in deze film zal wel niet zo'n heel gezond beroep geweest zijn.

Zeer zeker de moeite waard, en een bijzondere film.

Een reconstructie van de aanval op Pearl Harbor. Geen tijd voor romantiek of Hollywood-scènes. Maar vooral een realistisch beeld van de gebeurtenissen. Dat heeft z'n voor- en nadelen. Zelfs na meer dan 2 uur film zijn de personages niet echt blijven hangen. En het duurt even voor ze in het begin alle feiten op een rijtje hebben. Dat maakt het wel compleet natuurlijk en maakt veel goed. De aanval zelf is indrukwekkend door dat realistische beeld. De latere film Pearl Harbor met Ben Affleck was evengoed knap om zien. Maar dat was eerder pure cinema ipv een realistisch beeld van de aanval. Ik mis wel het effect van de oorlog op de Amerikanen. Tenslotte was dit een enorm klap. We zien wel de lakse reacties in aanloop van de aanval. Een combinatie van overzelfzekerheid, bureaucratie en het verrassingseffect van Japan.

Tora! Tora! Tora! is vooral een interessante film geworden, maar je mist toch dat beetje sfeer dat ik als filmkijker wel wat verlang in een film. En dat hoeft niet meligheid of romantiek te zijn. 1 Michael Bay Pearl Harbor is al genoeg.

Heb deze film altijd fantastisch gevonden. Gek genoeg zie ik dat er maar 352 stemmen zijn terwijl Pearl Harbor maar liefst 3484 stemmen heeft. Het zal wel door de titel komen, want velen zegt Tora Tora Tora niks. De film heeft weliswaar een lange aanloop maar blijft ongemeen spannend ook al is de afloop bij iedereen bekend. Mooi is dat het Japanse gedeelte ook Japans wordt gesproken. Het beeld is op deze blu ray geweldig gerestaureerd en het geluid is wel oud maar wel ouderwets mooi. Verder heeft deze film weinig uitleg nodig. Absolute topper voor de liefhebbers!

Film vermeldt dat alle feiten historisch correct zijn. Altijd een pluspunt bij een film over een gebeurtenis die toch een echte ommekeer in de wereldgeschiedenis tot gevolg had.

Bij het bekijken van het eerste gedeelte van de film lijkt het me toch dat de aanval op Pearl Harbor wel een verrassing was inzake lokatie en omvang maar dat de Japanse agressie voor velen wel in de lucht ging.

Dit eerst gedeelt vergt trouwens wel heel wat aandacht met de vele personages die er een rol inspelen. Kenners van WO II zullen hier wel heel wat aanhebben; voor anderen zal dit mogelijks wel als saai overkomen.

Zeker is dat de actiescènes spectaculair zijn. Film is bijna een halve eeuw oud maar mag inzake visuele effecten nog zijn voet plaatsen naast actueler werken.

Goed in het script is anderzijds ook dat er geen helden uitgepikt worden en speciaal gevolgd. Op dat vlak houdt de film zich strikt aan een feitelijk verslag.

Qua aanpak doet de film me helemaal denken aan The Longest Day met dat verschil dat er in de verhaallijn van vernoemde film nog wel aandacht was voor het 'kleinere' verhaal van de betrokken soldaten, wat hier nagenoeg ontbreekt. Maar zeker hulde om de kijker een semi-documentaire voor te schotelen die netjes opgedeeld is in een deel spannende kafka militaire bureaucratie en een deel spectaculaire bombardementen en luchtgevechten.

In de geschiedenisles op school kan men het wel eens terloops hebben over 'de aanval op Pearl Harbor' maar dankzij dit soort films krijg je een idee over welk soort catastrofes het werkelijk gaat en ook wat er aan vooraf gaat. Je zal er als militair maar middenin zitten. WO II geïnteresseerden moeten deze film zeker gezien hebben. Ondanks de afwezigheid van grote namen in de cast gaat het om een topproductie.

En gezien! Bij de Kringloop gevonden. Blijft leuk dat gesneup.

Maar, oorlog? Drama? Waarom niet historisch? Er is pas na een uur en drie kwartier sprake van oorlog en dat duurt maar twintig minuten. Het draait vooral om de aanloop naar de gebeurtenissen rondom 7 december, de dag die Roosevelt betitelde als: a date which will live in infamy. Een eigenlijk is die aanloop razend interessant want er is vaak genoeg beweerd dat men het wel wist maar dat de publieke opinie tegen was, net als in de Eerste wereldoorlog. Toen was de Lusitania de druppel, en nu had men weer een excuus nodig. Of was het toch onderschatting? Briljante oneliners passeren in dat geval, opmerkingen dat Japanners te klein waren om goede soldaten te zijn of dat ze door hun spleetogen een beperkt zichtveld hadden en daardoor slechte piloten geacht werden, echt waar! Ik verzin dit niet. Goed uiteraard komt er op al deze vragen geen antwoord.

Desalniettemin blijft het een interessante kijk op de zaken. De plannen, de planning, alle betrokkenen en vooral de falende bureaucratie en inlichtingendienst van de Amerikanen. Stelletje heidenen die Jappen natuurlijk, wie valt er nu aan op zondagochtend terwijl ieders vrome en godvrezende Amerikaan in de kerk zit? Bizar kijkje ook weer binnen de Japanse cultuur, die stijfheid, dat trotse en enthousiaste. Oblix zou wel zeggen, rare jongens....

Het bombardement ziet er voor die tijd best wel knap uit hoewel er regelmatig met maquettes gewerkt wordt maar goed dat moet je in dat tijdsbeeld zien, het is immers een film 1970. De beelden van het vliegveld waar opstijgende toestellen al brandend over elkaar heen vallen en neerstorten....hemel, ik meende vroeger dat dit archiefbeelden moesten zijn. Het ziet er zo echt en gevaarlijk uit , mannen die struikelend en vallend brandende wrakken ontwijken. Het woord stuntman krijgt een andere dimensie.

Wat daarnaast opvalt is twee piloten die hun toestel op een ander vliegveld staan hebben en daar snel heen rijden en opstijgen. Wat ook even opviel, een donkere matroos die over het dek van een schip loopt en een machinegeweer pakt en toestellen gaat beschieten. Een twee tal opvallende paralellen met Pearl Harbour, verder loopt een vergelijking met die film totaal mank. Waar Michael Bay een suikerzoet verhaaltje spint met Rafe en Danny en daarna nog de heldhaftige Doolitle raid, richt Tora Tora Tora zich veel meer op realiteit en historische correctheid. Een uitgebreid beeld van de achterkamer politiek, het gekonkel van ambassadeurs, de planning en de spanning vooraf. En ik moet zeggen geef mij deze film dan maar.

Een meer dan prima historische film die overigens niet voor iedereen weggelegd is.

Eentje die al eventjes op mijn verlanglijstje stond en na de kleffe bedoeningen van Pearl Harbor (2001) en Midway (2019) wordt hier optimaal aandacht besteed aan het verhaal. Het is op zich al vrij opmerkelijk dat de film door verschillende en totaal gescheiden filmploegen werd gecreëerd. De scènes over het Japanse luik werden ingeblikt door Toshio Masuda en Kinji Fukasaku. Het Amerikaanse gedeelte werd dan weer Richard Fleischer onder handen genomen. Het is dan ook fijn om op te merken dat de Japanners Japans spreken en geen Engels. Het komt de authenticiteit alleen maar ten goede.

Er is de nodige aandacht voor de ontwikkelingen die de aanval voorafgingen. En zelfs tijdens de aanval heeft men de nodige aandacht om het bureaucratische systeem onder de loep te nemen. Het duurde toch wel even vooraleer men echt doorhad of het onmogelijke aan het gebeuren was. Zelfs de berichtgeving naar buiten werd amper aangenomen en afgeschilderd als ridicuul. Deels vanuit de eigen suppromatie en de minachting voor het kleine Japan.

Verder nog een speciale vermelding voor de uitstekende gevechten. Misschien wat minder spectaculair dan wat we vandaag gewoon zijn, maar voor die tijd mocht het best gezien worden. Niet voor niets een bekroning gekregen op de Oscars voor de special effects. Veel personages en veel diplomatiek gedoe, geheel naar realiteit, want zo simpel zoals andere films het laten uitschijnen, is het nooit. Goede historische film dus, leuk!

Inmiddels al weer 6 jaar geleden dat ik deze film voor de eerste en ook voor de laatste keer had gezien. Films kijken we soms voor de 2e of meerdere keren maar er moet wel wat jaren tussen zitten. Het mooiste is als je wat van het verhaal kwijt bent, dan is het net weer alsof je hem voor de eerste keer ziet.

Wat Tora! Tora! Tora! betreft, het was en het blijft een prima oorlogsfilm met een uitstekende opbouw en fantastisch gespeeld door allen. Ook het mooie van deze film is dat het materiaal authentiek is en dat is erg indrukwekkend op een iets groter scherm. Bijvoorbeeld als een van de leidinggevenden aan de Japanse zijde een wandeling over het dek maakt, langs een kanonloop wandelt, dan zie je dat de loop minimaal 7 meter lang is. (zonder koepel!)

Mijn waardering gaat van een 7 naar een 8!

Tora! Tora! Tora! Ik kende de titel al heel lang, maar het was er nog nooit van gekomen. In deze Tweede-Wereldoorlog-film wordt op een wat droge, documentaire-achtige wijze de aanval op Pearl Harbor beschreven - en dan vooral wat er aan vooraf ging. Wat het wel interessant maakt is dat beide kanten uitgebreid in beeld komen, met zowel de meticuleuze voorbereidingen aan Japanse kant en een mengsel van achterdocht maar ook onvoorbereidheid aan Amerikaanse zijde. Het ziet er vooral fraai en realistisch uit, en ook zeker een goede keuze om ook beide partijen uitgebreid in beeld te laten komen; maar het sleept soms wel een beetje, ook omdat er wel heel veel expositie in de dialogen zijn. Hoe vaak ik wel niet van tevoren heb moeten horen dat de geografie van Pearl Harbor perfect zou zijn voor een aanval, en hoe vaak aan beide zijden wel niet politieke context aan elkaar werd uitgelegd, het was wat veel van het goede. Het culmineert uiteindelijk in de spectaculaire aanval, die groots in beeld wordt gebracht. En dat zag er behoorlijk indrukwekkend uit. Toch is het al met al een wat lange, afstandelijke oorlogsfilm geworden. Zeker niet slecht, maar toch niet helemaal naar mijn smaak.

Er staan twee documentaires op die verhelderend zijn. De ene een zeer lange is zo duidelijk dat je de halve film al gezien hebt. Beeld en geluid is zeer goed, bijvoorbeeld ronken en opstijgen van vliegtuigen.

Langdradig zeer gedetailleerde maar te lange eerste helft. Net iets voor de intermission begint de strijd. Heftig, soms wat emotioneel maar goede, spannende actie. Al biedt de eerste helft ook nog wat mooie opnamen van vliegtuigen en schepen. Bijna niet te doen, het stemmen (4.0/4.0/5.0) maar goed voor een plaatsje in mijn favorietenlijst.