Ercole alla Conquista di Atlantide (1961)

De beste Hercules-film die ik tot nu toe heb gezien. Er is kwistig met lires gesmeten, gezien de vele extra's en kleurrijke decors. Er gebeurt ook genoeg, vervelen doet het niet door de actiescenes, die nog redelijk gemaakt zijn voor die tijd. Het enige grote mankement is toch de goofyness en het plot vond ik ook niet altijd even lekker te volgen.

Met de decors zit het inderdaad (opnieuw) wel snor en hoewel de actie soms knullig is (die opgeblazen gekko bijvoorbeeld) heb ik me wel redelijk vermaakt.

2,5* lijkt me echter wel voldoende (en zelfs iets aan de hoge kant maar vooruit).

Een van de vele Peplums die in de jaren '50 en '60 in Italië werden gemaakt, en zoals Brix zegt is het één van de betere. Een leuk verhaal, een goede Hercules rol van Reg Park en fantastische effecten. Hercules was dan wel de bekendste, maar ook de Maciste's en alle andere Italiaanse spierbundels zijn zeer de moeite waard!

4*

Deze briljante quote komt uit Ercole alla conquista di Atlantide uit 1961. Een van de leukere Hercules-saga’s die het Peplum genre te bieden heeft! Hercules conquers Atlantis, oftewel Hercules and the Captive Women heeft alles wat een Italiaanse Sword-and-Sandals (of ‘Peplum’, Italiaans voor ‘tuniek’) film moet hebben, een beest van een held, een sidekick, avonturen in exotische oorden, en natuurlijk pittige tegenstand van pittige tegenstanders. Alleen het departement ‘vrouwen’ blijft wat achter.

Hercules (gespeeld door de Britse meervoudig Mr. Universe Reg Park) redt een schoon meisje uit handen van een gemeen wezen. Samen met Androcles (Ettore Manni), de koning van Thebe, reist hij naar haar geboorteplaats, het eiland Atlantis. Hier blijk dat de boosaardige Koningin Antinea (prachtige rol van bloedmooie cultfavoriet Fay Spain) een duivels plan heeft uitgebroed om de wereld te overheersen.

De Engelse titel is wat misleidend. Er zijn geen ‘gevangen vrouwen.’, maar slechts één. En echt gevangen wordt ze ook niet gehouden. Wat dat betreft komt de Italiaanse titel meer in de buurt. Hercules verovert immers Atlantis. Al zal-ie zelf hard-achtig blijven beweren dat-ie ze bevrijd heeft! Als je de kans krijgt, ga dan de originele Italiaanse versie zien. Deze is langer, en heeft dus nóg meer beefy goodness in zich! Plus minder last van de Engelstalige dubs, die niet altijd zo charmant zijn gedaan.

Zoals de meeste Italiaanse Swords-and-Sandals is het een goedkoop en soms wat sukkelig overkomend geheel. Toch ziet het er, voor een met piepschuim, papier-maché, stopverf en ducktape inelkaar geMacGyverd spektakel geweldig uit! Het doet groots aan met zijn enorme en kleurrijke sets. De special effects zijn uiteraard niet hoogstaand, maar ze wérken wel! Het is juist die creativiteit en de MacGyver mentaliteit die het naar een hoger plan tillen. Perfect in al zijn kazige goedheid.

Reg Park is de gedroomde Hercules. Als bodybuilder, drievoudig Mr. Universe, had Park de perfecte bouw om de Zoon van Zeus gestalte te geven op het witte doek. Goed, mede-geweldenaars Steve Reeves, Alan Steel, en later Arnold Schwarzenegger en Lou Ferrigno deden het ook lang niet slecht. Maar de Engelse Adonis zet met zijn strakgespannen, ingeoliede, immense lichaam en immer schmierende glimlach de Griekse halfgod Hercules (eigenlijk Herakles, maar kniesoor) een waardige, zwierige, archetypische superheld neer die zijn weerga niet kent! En uiteraard zijn krachtige baard.

Speciale aandacht ook voor de betoverende Fay Spain. Deze prachtige mysterieuze femme fatale steelt naast Reg Park de show in een film die nou niet bepaald overloopt van het vrouwelijk schoon. Zij maakt het echter meer dan goed. Ze domineert elke scène waarin ze schittert. Intens, smeulend, hooghartig, wreed en adembenemend, ze ís Koningin Antinea, laat dát duidelijk zijn!

Voor the British Beefcake en the American Bombshell in een Italiaans Superheldenepos, 4,0 piepschuimen sterren!

Eigenlijk een verrassend leuke film! Onterecht dat er een 3.9 voor gegeven wordt naar mijn mening. Op zijn minst een 5 had best gemogen. Er zitten leuke acteurs in zoals Reg park die wel een goede Hercules neerzet. De film kent ook leuke gevechten die best creatief in elkaar zitten. Het is niet altijd zomaar wat vuistgevechten , maar ook wordt er gegooid met zwaarden tot zelfs rotsblokken.
De sets mogen er zijn en de sfeer ook wel. De storm vond ik zowaar goed gemaakt.

Er zit wel tussendoor een erg grappig gevecht in de film. Een vrouw moet gered worden door onze Hercules op een mystiek eiland die bewaakt wordt door een wezen dat van vorm kan veranderen. Zo wordt er onder andere gestoeid met verschillende dieren (waaronder een leeuw die van een rots gesmeten wordt) en zelfs een soort dinosaurus.
Voor mij toch wel het toppunt in de film.