The Horror of Party Beach (1964)

Feitelijk een verlaat jaren '50 vehikel. Terwijl het slappe Party Beach bandje maar weer eens een nummertje uit de mouw schudt, komen de monsters (schub-achtige wezens) tot leven om de boel eens goed op stelten te zetten. Klinkt leuk, is het niet.

De monsters zien er gewoon *echt* niet uit en ook de cast is, ehm, niet altijd van hetzelfde niveau. Grappig verder dat de monsters tientallen (!) slachtoffers eisen, maar geen grootscheepse leger-actie te bekennen; de lokale Hank, één politie-agent en de plaatselijke professor moeten het allemaal maar zien op te lossen.

Erg slecht. 1*.

Radioactieve kruisingen tussen "The Creature of the Black Lagoon" en Koekiemonster (die ogen!!) komen de pret verstoren voor de lokale jeugd.

Onzinnig, maar vermakelijk drive-in-filmpje haalt niet de compleet van de pot gerukte status van genreklassiekers als "The Invasion of the Saucermen", "Teror from the Year 5000", "Robot Monster" of "The Creeping Terror" maar bevat zeker voor 1964 nogal wat bloed en zelfs wat regelrechte gore.

Cameraman weet zelfs het beeld scherp te houden, al kan ie op het gebied van belichting nog wel wat bijleren.

P.S. Musical??? My ass!!!

Jaja, het is weer tijd voor kwaliteit in huize Woland. Eigenlijk suggereert de titel al vrij veel over de film, en dat blijkt ook aardig te kloppen: feestende 'tieners' op en rond het strand worden aangevallen door monsters. Dit blijken brakke onderzeese monsters te zijn, een soort van Creature from the Black Lagoon maar dan met grote uitpuilende ogen. De film is eigenlijk een continue afwisseling van twee soorten scenes: feestjes op het strand, al dan niet met livemuziek, waarna de monsters weer ergens langskomen. En dan weer een feestje. En dan weer monsters. En dan weer een feestje, met livemuziek. En dan weer even wat monsters. En nog een feestje. Eng wordt het uiteraard niet en de monsters zijn best gaar, maar eerlijk gezegd, voor een goedkope B-film was dit best aan te kijken.

Ik heb genoten en was onder de indruk van het camerawerk.

{ de 'monsters' zouden niet misstaan hebben in de Fabeltjeskrant . . .hihiha. . }

Hoe komt het dat ik nooit eerder van deze film heb gehoord en ik er vooral toevallig op uitkwam bij het speuren naar 60s horror voor de challenge. Met een titel als deze hoopte ik op een vermakelijke B-film met monsters. En dan heb ik eigenlijk ook gekregen. Uiteraard is de link met The Creature of the Black Lagoon al snel gelegd als je voor het eerst een monster ziet opduiken. Zien ze er schrikwekkend uit? Neen, maar dat was die van Black Lagoon evenmin. Hier wel meerdere monsters en we krijgen zowaar blood en bij momenten zelfs wat gore te zien. Het verhaal is zwak eigenlijk bijkomstig, maar hetzelfde kunnen we ook weer toepassen op Black Lagoon. Tussen de aanvallen van de monsters door krijgen we beelden van feestende jongeren op het strand en korte gesprekken tussen de wetenschappers hoe die dreiging aan te pakken. Deze filler is een pak interessanter dan de weinige actie en de oersaaie te lang durende dialogen in Black Lagoon. Dit bevestigt voor mij nogmaals dat deze flink is overgewaardeerd. Horror of Beach Party is gewoon toffe meuk. Ik zou het zelfs een voorloper van Humanoids from the Deep durven noemen.

Wat je allemaal niet leert in een horrorchallenge? Filmstudio American International Pictures (AIP) (en waar de in horrorkringen bekende Roger Corman een filmproducer was) was gewijd aan het uitbrengen van lowbudgetfilms voor vooral tieners. In 1963 creëerde de studio met de verrassingshit "Beach Party" zelfs een kortstondig nieuw genre; de strandfeestfilm.

Een komedie over tieners, die het naar hun zin hebben, veel romantiek beleven en een paar kleine probleempjes ervaren en met heel veel populaire muziek. Deze films werden geproduceerd als escapisme en bevatten nooit seksscènes of naaktheid. De grote studio's uit de jaren zestig konden natuurlijk niet achterblijven en hebben alle minstens één film (ofwel met een serieus groot budget, ofwel goedkope namaak) uitgebracht in het genre.

Twentieth Century-Fox bracht drie lowbudgetfilms in het genre uit; de "eerste Beach Party-ripoff" gevolgd door deze Horror Party Beach die zelfs in tegenstelling tot de andere opgenomen werd in zwart-wit. Tja...en het werd een vreemd allegaartje van dingen...luchtige strandfilm, nucleaire waarschuwingsfilm, bikerfilm (die in 1960s ook populair werden) en eveneens populair zijnde tienermonsterfilm. Yup en allemaal op de tonen van rock-'n-rollgroepje The Del-Aires

Tja de film is beter dan de reputatie van "een van de slechtste films ooit gemaakt", maar nog steeds niet heel goed! Het is niet beter of slechter dan welke andere Beach Party-film of low-budget monsterfilm die destijds werd gemaakt. Een heel afvinklijstje wordt afgewerkt; vrijen op het strand, ruzie tussen motorbendes en surfers, close-ups van dansende bikinimeisjes, flauwe grappen en grollen en een serieuze gooi voor het meest belachelijke monster in een jaren 50 -60 B-film

Als de man (jongen in pak uit de oceaan tevoorschijn komt met zijn goudvismuts met pingpongoogbollen en (rubberen) hotdogs in plaats van tanden. is het toch even van ongeloof, lachen geblazen. De film heeft ook het probleem dat er vaak niet veel interessants gebeurt. De bloeddorst die in de scène met het bloedbad (Chocoladesiroop) op de meisjes van het slaapfeestje verdwijnt en krijg je eindeloze scènes van monsters die vrouwen ontvoeren...Het hoogst haalbare voor deze film is dat één van de betere slechtste films is.