Twin Peaks: Fire Walk with Me (1992)

Ik ben groot Twin Peaks liefhebber, al vond ik seizoen 3 helaas tegenvallen. Daar wijken ze wat mij betreft te veel af van het hoofdverhaal. Dit had een stuk van het 2e seizoen ook al. Zo zonde!

Maar deze film: Wauw! Lekker snel, to the point en soms heel wazig. Typisch Lynch. Maar ik kan het blijven volgen. Iets wat mij bijna nooit lukt bij een Lynch film. Dat zal ook komen vanwege mijn voorkennis(ik heb de serie gezien). En het horror tintje wat hier aan zit vind ik echt geweldig. Niet schrikken, maar puur het bang maken van de kijker door gekke situaties. Hoe Bob opeens in de slaapkamer van Laura Palmer staat. Op klaarlichte dag. Opzich niks engs aan. Maar op deze manier, pfff. Wat mij betreft het hoogtepunt van heel Twin Peaks: Deze film. Sheryl Lee zet een waanzinnige prestatie neer. Hoe zij schreeuwt! Dat gaat door merg en been.

Wel heel jammer dat Lara Flynn Boyle niet meedeed in deze film. Een echt gemis. Maar Sheryl Lee... Ik raak er niet over uitgepraat. Wat mij betreft een van de beste vrouwelijke acts die ik ooit heb gezien. Zou me nu niet zo een betere bedenken.

4*

Cahiers du Cinéma: ‘Twin Peaks: The Return’ Best Film of the Decade | IndieWire

De afgelopen maand de eerste twee seizoenen van Twin Peaks eens gekeken, en ik was eigenlijk al meteen verkocht na de pilot. Schitterende serie: heerlijk mysterieus met surreële en bovennatuurlijke elementen, sympathieke, excentrieke, duistere en hilarische personages, verontrustende en toch ook rustgevende sfeer, top muziek, en ga zo maar door. Seizoen 2 kakte wel voor heel lange tijd in, maar sloot sterk af, en dan volgde nu dus eerst deze prequel film vooraleer ik me waag aan 'The Return'.

Fire Walk With me is.. anders dan de serie. Duisterder, minder 'nostalgisch' qua sfeer, minder humor en natuurlijk maar een paar bekende personages. Toch is het in veel ook hetzelfde, en gaat het vooral dieper in op de laatste week van Laura Palmer en de bovennatuurlijke elementen van de mythologie, zoals Bob en de Black Lodge. Ik vond het eerste halfuur redelijk nutteloos, en ook de stukjes met Dale Cooper, hoewel absoluut het allerbeste personage, waren in feite niet echt nodig. Maar daarna, wanneer er gefocust wordt op Laura, vond ik de film wel sterk worden, met hier en daar wat inzakkingen. Het was vooral heel tragisch om haar laatste nacht zich te zien voltrekken, en hoe die volledig overeenkomt met hoe de puzzelstukjes in de main serie langzaam in elkaar waren gevallen. Sheryl Lee zet een erg sterke rol neer. Ze moet veel tragische emoties uit de kast halen, en doet dat met verve. De sfeer was een mengeling van typisch Twin Peaks en psychologische horror, en vond het vooral visueel allemaal erg mooi. Mooie beelden, mooi kleurgebruik, lekker surrealistisch aandoend op vele momenten.
Deze film werd me vooral aangeraden als essentieel kijkvoer voor het nieuwe derde seizoen, en hier ligt wat mij betreft dan ook een minpunt. Ik heb niet echt het gevoel dat er in deze film echt nieuwe informatie of mythologie etc. zat die je niet al kon afleiden uit de eerste twee seizoenen. Tenzij ik iets over het hoofd zie. Had vooral gehoopt iets meer over de Black Lodge en al die figuren daarin te weten te komen, maar dat zal voor the Return zijn? Of wellicht eerder voor nooit, Lynch kennende. De film was met andere woorden leuk om te kijken, om eindelijk Laura Palmer eens te zien, maar voegde verder niet echt iets enorm essentieels toe.

En deze film kijken zonder eerst de serie gezien te hebben? Zéker niet doen! Ten eerste zou je amper iets van deze film begrijpen, en ten tweede is de serie dan zo hard gespoilt dat je het niet meer hoeft te gaan kijken.

Kleine 3.5*, zéér benieuwd naar seizoen 3: The Return nu

Veel plezier met Seizoen 3, dat is wel veel meer in lijn met deze. Het beste dat hij ooit gemaakt heeft. Ga deel 3 ook maar weer eens herzien, denk ik.

Bedankt Basto! Ik heb seizoen 3 intussen afgekeken en dat was inderdaad een briljant stukje televisie, enkel de laatste aflevering vond ik wat minder.

Moet ook even bijstellen dat er in retrospectief toch wel degelijk belangrijke elementen in deze film zitten, dus voor wie zou twijfelen; Fire walk with me zeker niet overslaan!

Ik ga Twin Peaks missen, pfff.

Ik ben ook benieuwd - heb in de afgelopen goeie week een rewatch gedaan van eerst seizoen 1 en 2, en daarna deze film en The Missing Pieces. En binnenkort is dan eindeiljk seizoen 3 aan de beurt.

Ik vind de serie aan de ene kant erg intrigerend, en dan vooral de sfeer en de mysterie-aspecten. Het was alweer aardig weggezakt, maar de serie had ook wel een hoop zwakke punten, met name door de vele onzinnige, flauwe zijplots in het veel te lange seizoen 2 - om maar een paar irritatiepunten te noemen, alles met Nadine Hurley, in seizoen 2 alles met James Hurley, en ook de bad guy Windom Earle blijkt een schmierende clown te zijn die grossiert in suffe vermommingen. De film beviel me qua sfeer alweer een stukje meer, maar is ook geen meesterwerk. Als op zichzelf staande film is het uberhaupt niet te beoordelen, want zoals hierboven al gezegd, zonder de serie is dit niet te volgen en als je de serie ooit nog wil zien is de film spoiler na spoiler. Maar de film is ook een beetje een allegaartje van losse eindjes en achtergrondinformatie over verschillende aspecten, en het helpt ook niet dat de hoofdmoot van de film focust op Laura Palmer - die een niet zo interessant personage blijkt te zijn. Maar goed, nu kan ik wel eindelijk los: kom maar op met seizoen 3!

David Lynch film die ik met grote gretigheid tot me genomen heb, weliswaar niet bekend met het hele Twin Peaks fenomeen, maar inmiddels wel een liefhebber van films als Lost Highway en Mulholland Drive.

Twin Peaks begint dan ook niet veel anders dan de twee andere titels van de hand van Lynch. Wetende wat er gaat komen is de vage wereld, beelden en clue's weer een hele ervaring, en met scenes als de aankomst op het politiebureau en de Diner zelfs humoristisch. Andermaal weet Lynch mede door de soms contrasterende maar vooral dreigende muziek een heerlijk sfeertje te creërend met uiteraard de meest vreemde verschijningen. De toestand lijkt helemaal uit de hand te lopen als ene Jeffries in het FBI kantoor verschijnt en tegelijkertijd Agent Desmond verdwijnt.

Een switch wordt gemaakt naar de 'most likely next victim', zedeloze Laura die het allemaal niet zo nauw neemt en vooral goed gaat op alle mannelijke aandacht. Iets dat onherroepelijk tot problemen gaat leiden. Maar...is alles wel wat het lijkt? Langzaam komt een beeld naar boven van gespleten persoonlijkheid of mogelijk zelfs een Incubus die het meisje lastig valt. De uiteindelijk logica dat het haar vader was lag net zo voor de hand en vermoedde ik al.Het is dit gedeelte van de film, die na de humoristische en innemende opening met de FBI agenten, nogal stroef overkomt en een aantal hele goede psychologische elementen bevat maar tevens ook dingen die weinig toevoegen en of simpelweg te lang duren. Het gevoos in het bos met beurtelings Bobby en James duurt te lang en verzand in weinig interessants. Net als de vrij lange scene in het uitgaansleven waar Laura haar lage morele zeden, mogelijk zelfs geestelijke vlucht, presenteert.

Desondanks is het niet minder interessant, hoewel criticci gehakt maakten van de film en Tarantino iets gezegd moet hebben als dat hij nooit weer zou uitzien naar een Lynch film, en boeit Twin Peaks wel degelijk en richt zich vooral op het fenomeen traumatische ervaring. De vlucht naar andere dingen, bevreemdende flashbacks, het verlies van realiteit. En dat terwijl ze het gewoon wist maar kennelijk verdrongen heeft en een denkbeeldig iemand er voor in de plaats projecteert. Laura lijkt gek maar is dat uiteindelijk niet, ze is slechts slachtoffer. De bevreemdende scenes in de kamer met de rode gordijnen en de lilliputter beschouwd ik als een denkbeeldige beeld van de innerlijke ziel waar goed en kwaad tegen elkaar strijden/een spelletje spelen. Het kan, wanneer Bob en Leland voor het tweetal staan, ook het oordeels God zijn met de duivel als de kleine die uiteraard opeist wat in zijn naam gedaan is. Boeiend, boeiend, boeiend...

Dan is er een meer dan prima cast met leuke rollen voor Lynch zelf, David Bowie en Chris Isaak en is Amick jammer genoeg wel erg kort in beeld. Nogmaals noem ik de sfeer en de muziek die heerlijk te noemen zijn om uiteindelijk toch tot de conclusie te komen dat de film zichzelf teveel gaat werken in het gedeelte rond Laura, waar scenes wel eens wat overbodig en nietszeggend worden. Het goede niveau van het begin, lijkt te film tot het einde niet vol te kunnen houden en daarom moet gezegd worden dat deze niet aan Lost Highway en Mulholland Drive kan tippen. Desondanks bij tijd en wijlen echter wel een heerlijke film.

Ik ben niet bekend met de serie noch met de film, behoudens de naam natuurlijk. Zelfs de naam van het personage Laura Palmer doet bij vele newbies wel een belletje rinkelen. Deze cultproductie van Lynch is wereldberoemd. Zoals te verwachten zeer bizarre bevreemdende ervaring. Tegelijkertijd ook intrigerend. Voor mij verre van het niveau van pakweg Mulholland Drive of Lost Highway.

Twin Peaks is een film met een vrij negatieve ondertoon. Dromen spelen ook een belangrijke rol en het is niet altijd duidelijk waar de lijn tussen realiteit en fictie wordt gelegd. Dit maakt het complex en het is niet altijd duidelijk waar de film heen wilt. Vele losse eindjes voor mij. Vele vraagstukken dan ook en bijgevolg niet helemaal mee met het plot. Ligt zeker deels aan mij, maar vond het dus plotgewijs ook niet bijzonder interessant.

Technisch wel prima, ook sfeervol en intrigerend. Surrealistisch en duister, mooie soundtrack ook, maar deze productie zal niet te lang door het hoofd spoken en dat was toch wel enigszins de bedoeling geweest.

Goeie film over een tienermeisje met meerdere vriendjes die in de problemen raakt. Ook al is dit verhaaltechnisch een prequel van de serie, heeft het weinig zin om deze te kijken zonder dat je de serie gezien hebt. De toon is wat afwijkend (voornamelijk minder humor) en ook komen niet alle personages voorbij (wat voor een film tov de serie wel een goeie keuze is).

Mocht je de film en de serie door en door kennen, dan is dit een geweldige toelichting en analyse. Duurt wel effe, maar buiten gewoon sterk.

Twin Peaks ACTUALLY EXPLAINED (No, Really) - YouTube - m.youtube.com

Ja ok maar we moeten binnen blijven...

Ik heb deze film Fire Walk With Me ooit gezien en vond hem wel goed. Heb ook lang geleden eens een aflevering van de serie op tv gezien, maar daar herinner ik me weinig van. Ik geloof dat ik er niet veel van begreep. Is The Missing Pieces ook een film die in het Twin Peaks verhaal past? Ik zie die namelijk niet op deze site staan. En hoe kan je Twin Peaks het best bekijken: eerst seizoen 1-2, dan de films en dan seizoen 3?

Exact. De film kan evt. ook wel tussen seizoen 1 en 2 in.

Fire Walk With Me is een prequel, het toont de laatste dagen voor Laura Palmers dood. De belangrijke rol van Donna Hayward wordt in de serie gespeeld door Lara Flynn Boyle dus dat is in het begin wat verwarrend.

Maar je moet Fire Walk With Me ZEKER NIET kijken vóór je aan de serie begint.

The Missing Pieces heb ik zelf nog nooit gezien, maar hoe ik het begrijp is dat een verzameling van geschrapte scènes uit deze film. En jup, dat is de ideale volgorde.

Onnodige prequel toch wel. Er worden hier en daar zeker wel wat vragen beantwoord, maar het voelt toch vooral alsof onnodig de lijntjes overal worden ingekleurd. Van de warmere en meer luchtige en maffe kant van de serie is vrijwel niets overgebleven. Ook is het wat raar om Donna door een andere actrice gespeeld te zien worden. Sheryl Lee geeft overigens in de hoofdrol wel echt alles, en het is natuurlijk vreselijk tragisch te zien wat er met Laura Palmer gebeurt. 3.0*.

Afgelopen week heb ik seizoen 1 en 2 nog maar eens gekeken. Wat raden jullie aan: Eerst deze film en daarna seizoen 3, of eerst seizoen 3 en dan deze film?

Vervolgens wil ik de youtube-video van 4 uur kijken waarin veel wordt opgehelderd.

Ik heb overigens alles al 2x eerder gezien, maar wil deze keer het mysterie wat meer gaan ontrafelen, terwijl ik de eerste keren voornamelijk voor de audiovisuele experience ging.

Ik zou altijd de volgorde van release aanhouden. Zo is iets ooit bedoeld.

Absoluut eerst deze en dan pas deel 3.

Waarom heeft dat nu zo lang geduurd om deze prequel te bekijken ? Kan daar geen antwoord voor geven, misschien dat je niet meer kon verwachten gezien de geweldige serie uit 1990. Dat was pas iets in die tijd, bijna iedereen wist ervan en keek erna en dat geweldig openingsliedje van Julee Cruise. Tegenwoordig heeft iedereen wel een andere serie waar hij of zij naar kijkt want het aanbod is niet meer over te zien. Nu deze prequel weet toch wel te scoren want het verhaal biedt weer de nodige mystiek en heeft een speciaal sfeertje. Je krijgt meer info over het leven van Laura Palmer en als je de serie gezien hebt, kan je de vele puzzelstukjes mooi leggen. Deze prequel moet je ook zien na het bekijken van de serie en niet omgekeerd. 7/10

Recensie uit Twin Peaks: Fire Walk with Me - ikruikversemosterd:

"Met Twin Peaks schreven David Lynch en Mark Frost televisiegeschiedenis. Toen na twee seizoenen de cultserie tot een abrupt einde kwam – om jaren later weer gereanimeerd te worden – wilde Frost graag een vervolg maken. Lynch zag meer in een proloog. Hij kreeg zijn zin met Twin Peaks: Fire Walk with Me. Wat gebeurde er voor FBI-agent Dale Cooper de beroemde moord moest onderzoeken? Hoe zagen de laatste dagen van Laura Palmer eruit?

Lynch zal zich ongetwijfeld vermaakt hebben, de publieksreactie was minder dan positief. Om er een beeld van te geven kan ik het beste Quentin Tarantino citeren: “David Lynch had disappeared so far up his own ass that I have no desire to see another David Lynch movie until I hear something different.”

Ergens begrijp ik het wel. Lynchs kenmerkende surrealisme zit de plotontwikkelingen meer in de weg dan dat het meerwaarde biedt en de connectie met de serie voelt nogal gekunsteld. De vele ideeën en personages suggereren dat Lynch en Frost vervolgen hadden gepland, die zijn er niet meer van gekomen.

Tegelijkertijd kan ik niet ontkennen dat onder de cryptische lagen een ijzersterk drama zit verstopt. Al vroeg is duidelijk dat Laura een jong meisje is met littekens op haar ziel. ’s nachts wordt zij bezocht door haar vader. Laura’s moeder weet dondersgoed wat er allemaal speelt, maar houdt verder haar mond. Als haar ouders niet in de buurt zijn gaat Laura naar een louche kroeg om daar tegen geld seks te hebben met (veel) oudere kerels.

Op het einde, na de huiveringwekkende climax, valt Lynchs surrealisme samen met het drama. Dan klopt het. Het slotbeeld zou je kunnen beschouwen als potsierlijk, voor Laura betekent het verlossing. Na alle ontberingen vindt zij eindelijk rust. Vergeet even dat Twin Peaks: Fire Walk with Me deel uitmaakt van de cultserie en zie hoe het zich openbaart als een gruwelijk en hartverscheurend incest-drama.

Nu ik alle seizoenen van TP meermaals gezien heb valt deze me erg mee, kon er jaren geleden nl. weinig mee.

Seizoen een en twee (althans tot de oplossing van de moord en de laatste aflevering) moet je m.i. daarom ook gezien hebben om deze film te kunnen plaatsen. Het schitterende derde seizoen is een beetje een verhaal apart.

Wat is dit toch een ongeloofelijk sterk en onthutsend familieportret. Lynch op z’n best.

De Duitse 4K uitgave is echt prachtig.

5*

Lol ik dacht al wat een mega teleurstelling was dit...Blijk ik The Missing Pieces gezien te hebben, dus alleen de deleted scenes. Ik dacht al: wat een puinhoop is dit qua montage, hier klopt echt niets van.

Nou, wel een gigantische opluchting, dat betekent dat ik waarschijnlijk zeer positief verrast ga worden als die versie m'n uitgangswaarde is.

Nu dan de echte film gezien en dat is meer Lynch gelukkig. Hier dus wél een goede opbouw en voldoende typische Lynch magie. Hoewel ik toch wat mysterie en horror miste, jammer dat de eerste acte wat kort was. Climax dan wel weer mooi.

Als aanvulling is het geweldig op de serie, maar als losse film mist het wat body. Als Lynch enkel één film wilde maken ipv de serie dan weet ik zeker dat het geweldige film zou zijn geweest, maar nu mist het toch wat.

De hoogtepunten uit de serie worden niet bereikt. Maar blij dat ik hem eindelijk gezien heb als voorbereiding op seizoen drie.

Trouwens, de sterkste 'horrorscene' zit in 'The missing pieces', zonde dat deze de film niet gehaald heeft. Deed me heel sterk denken aan de bekende scene uit Inland Empire, net zo eng en gezien de achtergrond van het personage hier, misschien nog krachtiger.

Uit nrc

Precies dit

overdosis aan muziek doet de film de das om

bovendien is het allemaal een grote verheerlijking van bezetenheid

strooien met symbolen en sluiers die de waarheid verhullen

spiegelpaleis en dromenfabriek der vrijmetselarij wordt net iets veel op een voetstuk geplaatst

uiteindelijk is dit bijna net zo Hollywood als een doorsnee film, (als je door de sluiers heen kan kijken)

enkel betreed het een diepere laag al blijft het ook wel weer heel erg steken op die laag, achter de doorsnee laag

de sluier wordt een stukje opgetrokken maar meer dan wat kunstzinnige kitsch

en mysterie krijg je niet cadeau

conclusie: lynch is een leugenaar (kan niet anders gezien zijn contract als vrijmetselaar)

wat natuurlijk logisch is wegens het feit dat bijna alle regisseurs de leugen (illusie) verkiezen boven de waarheid

probleem is echter dat die doet voorkomen alsof die autonoom is/was en de sluier helemaal wilde oplichten

vreemde flauwe trucjes als bijvoorbeeld misplaatste humor, misleidende melodietjes en amerikanisme proberen krampachtig de gestoordheid van zijn wezen te verhullen wat nog meer zijn duistere kant benadrukt

hoe gek het ook klinkt toch is het hoe middelmatig vaak ook soms wel erg fascinerend en weet die wel een eigen sfeer neer te zetten die op schaarse momenten erg mysterieus is maar vaak dan ook weer erg banaal

Kun je dit nader toelichten? Ik interpreteer Twin Peaks zelf eerder als het tegenovergestelde. Het brengt de personages en de omgeving toch niks goeds als ze bezeten raken…

ik doel op het feit dat de kern van de serie/film draait om hoofdpersoon die bezeten is dan wel het huis dat een portaal is voor entiteiten en demonen
dat is even heel simpel gesteld waar het op neer komt
daarom heen is dan een verhaal gebouwd met iets te aandoenlijk melodrama
en door de vaak geforceerde 'gezellige' sfeer met o.a. onhandige sheriff hulp en donuts
werkt het geheel misleidend in op de kijker,
muziek is an sich goed qua opzet (al erg beperkt) maar door overkill gooit lynch zijn eigen glazen in
wordt eerder een parodie dan een mysterie op deze manier
pluspunt is dat lynch het bovennatuurlijke erbij pakt
minpunt is dan weer dat het te vaak in mist blijft hangen
dan wel dat er juist even snel iets heel letterlijks even doorgedrukt moet worden
hierdoor is het uit balans
verder bedoel ik met verheerlijking ook alle (stompzinnige) rituelen van Amerika in eind van de 20ste eeuw
het drinken van koffie en dit ook te veel benadrukken, de weg restaurants,
maar bovenal het 'hoerderige' sfeertje
waarin liefde niks betekent en verveling alles
het zal vast te maken hebben met het feit dat de depressie der jaren 80 nog niet helemaal verwerkt was

vond zelf Carnivàle een stuk beter, al zaten daar ook te trage stukken in,
en eeuwig zonde dat het is afgeblazen
al is het wel duidelijk dat die serie tot zekere hoogte geïnspireerd is op lynch zijn werk

klopt dat de personages er niet op vooruit gaan,

wat dat betreft kan je spreken van een algehele vloek die over het dorp ligt

en alles en iedereen mee sleurt in pijn en paniek

maar de manier waarop het zo naïef gebracht wordt strooit aardig zand in de ogen

te veel suiker in de koffie