Palindromes (2004)

een 2 voor de artwork.

Lichte teleurstelling.

Het idee van de verschillende actrices voor 1 karakter is leuk en goed uitgewerkt, maar verder vind ik het deze Solondz ontbreken aan scherpe dialogen. Als zwarte komedie vind ik 'm tegenvallen. Solondz kan beter. Welcome to the Dollhouse en met name Happiness hebben een beter script en beter uitgediepte karakters en meer hilarische danwel pijnlijke scenes. Happiness blijft toch torenhoog er bovenuit steken in Solondz oeuvre.

Palindromes is vooral een freakshow geworden, bijvoorbeeld die familie in het huis op de heuvel en die obese vrouw.

3,5 sterren

Wel zeer wrang zwart komische film over kindermisbruik, abortus en andere fijne gezinskwesties. Wel zeer liefdevol gebracht en de surrealistische personagewisselingen maken de film toch wel erg sterk en vatbaar voor herziening.

Vooral de optredens van de freakshow zijn bijzonder en hilarisch. E.O. met een flinke scheut bitter kruid. Voor nu een dikke 3,5*

Erg grappige film (die soms wat hard overkomt) maar juist zo overdreven dat t weer grappig is 4.5*

Lachen met losers is ook de tweede keer leuk.

Blijft een mooie, aparte film die echt niks of niemand ontziet. De nerds, dikke mensen, bourgoisietrutten, pedofielen, gehandicapten, gelovigen. Ze krijgen het allemaal hard te verduren, en vooral voor de kijker is het vaak dolkomisch.

Solondz weet het drama wel iets effectiever te brengen in deze film. Vooral de scene met Mark op het einde is toch een kleine stomp in de maag. Maar verder worden mensen die op reeds op hun knieën zitten keihard de grond in getrapt.

4* blijven dik staan.

Juist daarom vond ik het te gezocht. De outcast en anti-helden iets te nadrukkelijk opgezocht omdat hij dat aan zijn handelsmerk verplicht is. Dolkomisch overigens ook niet bepaald.

Is ook enkel z'n handelsmerk om dat niemand anders de ballen heeft het te doen. Laat Solondz maar lekker doorknutselen aan dit soort filmpjes, bij dit soort regisseurs is het vaak gewoon jammer als ze hun "horizon verbreden".

Eén van de weinige films waarbij ik hardop kan lachen trouwens. Zeker wel dolkomisch

Heerlijk kunnen lachen om de outcasts die hier geschetst worden. Je kan het zo gek niet bedenken of Solondz geeft ze een heerlijk pak rammel. 4*

Voor het kijken van deze film en happiness en welcome to the dollhouse al hebben gezien verwachtte ik weer een pijnlijk drama met daarin toch een soort van ironie/humor verweven.

Verbazingwekkend heb ik deze film alleen maar als drama ervaren en heb ik geen enkele humorvolle dialoog kunnen ontdekken.

Eenmaal aangekomen bij de familie op de heuvel was ik bang dat Solondz een freakshow ging opvoeren maar dat viel gelukkig mee.

Wat ik miste was de realistische pijnlijkheid de plaatsvervangende schaamte,het neerzetten van allerdaagse Amerikaanse samenleving.

Al met al toch een mooi in elkaar gezet drama.

3.5*

Wat een prachtige film schotelt Solondz me hier weer voor. Ditmaal een waar kunstwerk (in mijn visie). Misschien zelfs wel te vergelijken met Gummo. Niet qua filmstijl, maar wel qua het 'anders' kijken naar mensen.

Erg grappig, maar vooral erg mooi, vond ik Palindromes. Natuurlijk kon ik wel lachen om de Sunshine Family, met hun bizarre muziek (Evangelie..) en de vreemde voorstel ronde Maar bovenal vond ik het iets bevreemdends en daardoor had het schoonheid. Iets wat ik niet heel vaak op deze manier zie. Door de manier van filmen, het gedaante verwisselen en de vreemde humor stijgt de film boven het genre drama en komedie uit.

Geniale film dus 4,5 dik verdiende sterren.

Vandaag gekocht voor 2 euro bij de mediamarkt.. dit moet toch haast wel een foutje zijn geweest? Ik kan het nog steeds niet geloven

Huh? Ook maar eens kijken daar volgende week dan

Volgens mij ook, want ik heb hem daar voor 12 euro gekocht

Ik heb blijbaar hier en daar niet goed opgelet bij het kijken van deze film, want ik kan me echt niet meer herinneren wanneer Aviva in een jongen verandert.

In welk hoofdstukje was dat dan?

Palindromes is een zeer eerlijke film over hoe mensen echt in elkaar zitten en dat dat niet veranderd kan worden, Solondz is cynisch, onverdraagzaam en pessimistisch en zo zien we het natuurlijk graag, 4 sterren.

Ik vond hem erg tegenvallen!

Wel leuk dat Mark Wiener erin terugkomt uit Welcome to the Dollhouse.

3*

Weer vol in de roos. Mensen die deze film walgelijk vinden zijn echt blind voor bepaalde waarheden: Een "Zo lang ik het niet zie, bestaat het niet" mentaliteit. Overdreven vind ik Solondz's films niet eens. Wel een goed gevoel voor humor en drama.

Geen slechte film, maar ik had er toch net dat ietsje meer van verwacht. Het Sunshine Family-gedeelte was veruit het hoogtepunt van de film (die liedjes, het gebedje voor de kinderen die gewurgd, verdronken enz. zijn en als absolute hoogtepunt Aviva en de Bob die in naam van God chirurgen die een abortus gepleegd hebben, gaan afmaken ), zo heerlijk sarcastisch, ironisch en zwart allemaal.

Toch heb ik me hier en daar zitten ergeren aan het feit dat Solondz je een vereenzelviging met het hoofdfiguur weigert door per segmentje van actrice te switchen.
Maar aan de andere kant was het juist geniaal dat hij dat deed: zo laat hij zien dat ze werd beïnvloedt door een X-aantal mensen en dat ze dan zogezegd letterlijk door elke ontmoeting/gebeurtenis veranderde. Althans zo zag ik het, wellicht zit ik er volledig naast .

3*, en met deze Palindromes ben ik zeer nieuwsgierig naar Solondz' andere werk met name Storytelling en voornamelijk Happines. Ik hoop ze snel te mogen zien.

Palindromes behoort helaas niet tot Solondz beste werk, maar er zitten enkele geweldige stukken in, die de film toch zeker de moeite waard maakt.

Het multiple character gegeven werkt leuk, alhoewel het zo nu en dan wellicht een beetje te geforceerd over kan komen (zonder dit was het ook wel duidelijk, dat ze keer op keer ontwikkelingen door maakt). Het meisje van de eerste paar scènes deed me heel erg aan Miranda July in Me And You denken; heerlijke scène waar ze het fotoalbum van die jongen door kijken en Aviva dan zegt dat de jongen eigenlijk altijd klein had moeten blijven.

Vanaf het SUnshine segement ontspoort de film hier en daar wat (het begin was leuk, maar het dramde een beetje te veel door imo). Gelukkig werd dit weer goedgemaakt op het feest, waar Mark zijn geniale betoog houdt (ik was zwaar ontroerd) over de constantheid van de mens (duidelijk één van de beste dialogen uit de hele film; duidelijk Solondz; hier leek hij er zelfs op.)

3,5*

Iemand al nieuws over Solondz eventuele volgende project?

Check!

Heb je de regisseurs discussiepagina's nog niet ontdekt Safri?

Voortaan gewoon op de naam van de regisseur klikken.

WOW! Nee, was luiheid van mijn kant. Maar dit is in ieder geval goed nieuws, beter dan niks

Solondz is mijn held. Dankje om films te maken.

Duidelijk een film van Solondz, maar niet zijn beste.
De dialogen in het drama overgoten verhaal zijn vaak zo ziek, de vrucht van het kind vergelijken met een tumor etc maar toch kan je de lach niet onderdrukken. Het verhaal is vrij vlak en duidelijk, maar Solondz geeft het toch een speciale invulling door te switchen van hoofdpersonage na een belangrijke gebeurtenis ookal denk ik dat die switchen nog een diepere betekenis hebben, dat misschien na een 2de kijkbeurt duidelijker zal zijn.

3.5

Pfff deze film was echt volkomen bizar en zonder enige moraal...Vond het aangenaam om naar te kijken maar vond het niks bijzonders. Heb ook niet speciaal iets met de regisseur denk ik maar goed, af en toe wel gelachen en bleef interessant.

2,5*

De zwarte humor vond ik erg lichtgrijs.

Mogelijk dat deze film 30 jaar geleden voor maatschappelijke ophef had kunnen zorgen maar hij is nu duidelijk te laat.

De persoonswisselingen vond ik een zeer slechte poging om de film op te waarderen (minder toegankelijk te maken).

Maar net als bij een heleboel beeldende kunst zijn er altijd mensen die het apart en daarom goed vinden.

Al met al een erg zwake film.

1,5*

Dit is echt een geweldig meesterwerkje van Solondz (in tegenstelling tot Welcome to the Dollhouse); de personages zijn geweldig uitgewerkt en komen constant karakteristiek over. De film bevat dramatische taferelen maar slepen ook een soort zwarte humor met zich mee, kortom;

Prachtig geschoten, briljant acteerwerk en prachtig doordacht.

kortom; briljant

Dikke 4,5 voor het gedeelte in dat christelijk gezin, de rest vond ik wat tegenvallen

3,5 voor het geheel

Solondz is een van de enige die mij weet te raken met zijn beeldmateriaal; het komt zo puur over; hij zorgt ervoor dat het lijkt alsof jij dat personage bent. Alsof je er in wordt opgezogen.

Vandaag weer gekeken. Solondz creeert een dramatische sfeer; het is een van de enige regisseurs die mij weet te ontroeren (vooral Palindromes).. Hij zorgt ervoor dat het lijkt alsof jij het personage bent; en dit zorgt voor een prachtige / dramatische / sfeervolle film.