Hana to Hebi (2004)

Geweldige poster!

Uiterst fascinerende film.

Het eerste uur is erg classy. Ishii weet de vrouwelijke vormen zo in beeld te brengen dat het niet platvloers overkomt, maar ook weer niet zo stijlvol dat het asexueel wordt. Vaak erg coole shots, sterk acteerwerk (Endo weer) en erg passende muziek.

Halverwege draait de film totaal om. Wanneer Shizuko "omgeruild" wordt verandert de film in een "Club Silencip" meets de "sexclub" scenes van Eyes Wide Shut met een hoop extra Japanse doordravendheid. Best ziekelijk wat er allemaal te zien valt, weird en geschift.

Om dan op het einde weer om te slaan in een classy sfeertje. In de context van de film past het echter erg goed, en hoewel die pure torture/sex scenes nu niet echt iets zijn waar ik op zit te wachten, blijft er acteraf wel een gevoel over dat ze functioneel waren.

Aparte film, al heb ik wel de indruk dat ik hiermee ook Ishii's beste gezien heb. Niet voor zij die bang zijn van wat naakt, wat geschifte S&M of algemene weirdness. Ik kan er zeker wat mee. 4*

Was het niet verboden in Japan om geslachtsdelen te tonen? dus zo erg naakt kan het niet zijn.

Trouwens ik vind zon verbod enorm zielig, maar dit terzijde .

Voor mij had het nog net wel een stapje verder mogen gaan. Ik had wel sterk het gevoel dit alles al een keer eerder gezien te hebben in diverse Hentai en ander Japans machosofistisch materiaal. Interessant blijft het zeker, maar ik mis een beestje dat extreme meer. (Wat overigens niet wegneemt dat de film al redelijk ver gaat. Dat twee medekijkers halverwege de film wegliepen zou wat dat betreft genoeg moeten zeggen)

Iig zeker een interessante regisseur; eentje om in de gaten te houden.

Tie-ten!

Nee, ik kan hier wat minder mee. Het is niet functioneel genoeg om echt indruk te maken en niet extreem genoeg om me te shockeren. Uiteindelijk wel vermakelijk maar toch wel iets slap, naar mijn idee. 2*

Dit is een remake van een film uit 1974, het origineel verschijnt binnenkort op DVD in Nederland.

Onlangs heb ik van Takashi Ishii “Amai Muchi” (2013) gezien. Nu blijkt dat dat min of meer een remake is van deze film, zeker wat de SM-scènes betreft. Het Yakuza-verhaal eromheen heeft weinig om het lijf.

Mij is inmiddels wel duidelijk geworden dat Ishii niet helemaal spoort. Enerzijds vind ik zijn voorliefde voor seksuele perversiteiten zonder meer stuitend, anderzijds moet ik bekennen voyeur genoeg te zijn om er toch naar te kijken. Zeker wanneer het zo’n fraai gevormde vrouw betreft als Aya Sugimoto. Ik verwacht eerlijk gezegd dat ik mij in weerwil van mijn bedenkingen nog wel vaker zal laten verleiden door Ishii.