The Mummy's Curse (1944)

De afsluiter van de Kharis reeks is ook niet al te best.
In het begin is het nog wel vermakelijk. Vooral met de werklui die allemaal verschillende typetjes met verschillende (overdreven) accenten (Mexicaans, Italiaans, enz.) voorstellen. Hierbij is met name het personage dat gespeeld word door Napoleon Simpson wat aan de racistische kant. Dat kon men in het Amerika van toen nog ongestraft doen.
Wanneer de mummie weer aan het lopen gaat word de film echter weer een herhalingsoefening van de voorgaande films. Hij gaat weer in opdracht van een priester achter zijn geliefde prinses Ananka aan. Het gaat weer om een soort reïncarnatie die zelf niet weet dat ze de prinses is. We worden zelfs nog een keer getrakteerd op de voorgeschiedenis van de twee personages (hoe ze begraven werden, enz.).
Hij is wel weer makkelijk uit te kijken (duurt ongeveer 60 minuten), maar een topper kan ik het wederom niet noemen.
Misschien interessant voor de die hard Universal lovers, maar eigenlijk was deze 'serie' al wel gedaan na de eerste, originele The Mummy (1932). De 'sequels' voegen wat mij betreft weinig toe.

De vierde en laatste van Universal's Mummy-films (tenzij je de ontmoeting van de Mummy met Abbott en Costello meetelt). Het plot is eigenlijk hetzelfde als voorgaande delen; Egyptische sekteleden brengen Kharis (wederom Lon Chaney Jr.) weer tot leven, Kharis jaagt op Ananka's reïncarnatie, en doodt iedereen onderweg. Het enige nieuwe hier is de wederopstanding van prinses Ananka, als een bovennatuurlijke MacGuffin.

De film speelt zich af in de moerassen van Louisiana wat kort interessant was omdat hierdoor zwarten, Cajuns en Aziaten zijn te zien (toch best ongebruikelijk om in die periode überhaupt minderheden op het schermzijn te zien).Deze maken het tot een film die bijna interessant wordt. Uiteindelijk nemen de cliché-elementen de overhand en overheerst de routine.

Nog een vreemde keuze in Universal Horror; het begint met een lied in het Engels met een Frans accent dat wordt gezongen door de Belgische actrice Ann Codee als Tante Berthe. Niet dat dit nu echt een toffe toevoeging was maar het is wel één van de weinige waarin werd gezongen.

Tja deze vierde film in de mummiefranchise van Universal met veel tte klein budget ( bv mummie-masker ipv make-up), struikelt uiteindelijk over de finish. En het zal nog vijftien jaar duren voordat Peter Cushing en Christopher Lee samenkwamen om de wereld te laten zien hoe je op de juiste manier een ​​mummiefilm maakt.