Strangeland (1998)

Veel slechte dingen over gehoord, dus de verwachtingen waren uiteraard redelijk laag. Sterker nog, er was maar één reden waarom ik Strangeland überhaupt wilde zien. En nu moet ik toegeven; het viel achteraf allemaal best mee. Het was zeker geen hoogvlieger, maar de film had af en toe toch best wel wat.

Het plot is erg simpel en hier wordt dan ook bijzonder weinig aandacht aan besteed. Soms komt dit de film ten goede; zo begint de film ook meteen en gaat niet eerst drie kwartier lang personages lopen introduceren. Nadeel hiervan is wel weer dat inleven totaal niet mogelijk is. Daarnaast blijft de kijker tevens de hele film met een hoop vragen zitten.

Het acteerwerk is niet meer dan redelijk. Snider speelt niet meer dan een aardige rol als psychopaat, maar laat niets zien wat niet al veel vaker en ook véél beter is gedaan. Verder wordt er ook nog aardig gespeeld door hoofdrolspeler Kevin Gage, die me in deze rol vaak deed denken aan Ted Levine. En dan is er uiteraard nog een erg amusante bijrol van Robert Englund, die wat mij betreft de show steelt met zijn kleine, maar o zo leuke rol als geschifte en wraakzuchtige vader.

Maar goed, op een aantal vermakelijke scènes na stelt Strangeland als horrorfilm gewoon weinig voor. Geen spanning, erg weinig gore en een nogal rommelig script. Valt misschien het beste te beschrijven als een zwakke mix tussen Silence of the Lambs en Hellraiser.

Een hele kleine 2,5*

Vond deze wel goed te doen. Zeker naar wat ik ervan verwacht had. Gewoon een lekkere makkelijke horror, sommige scene's waren goed qua gore, en ik vond Captain Howdy echt wel scary. Acteerwerk is dan wel matig, maar goed dat was niet echt iets waar ik me aan kon ergeren bij deze film.

Leuk vermaak. 3.0*

Dit vond ik echt helemaal niets.

Het plot, de motieven, alles wordt al in de eerste 10-15 minuten weggegeven. Na 20 minuten krijg je zo onderhand een herhaling van zetten maar dan met een nieuw intro. Eigenlijk krijg je gewoon weer hetzelfde te zien als daarvoor, maar dan uiterst vertraagd en ellendig saai.

1*

Dee Snider, de frontman van rockband Twisted Sister, mag lekker los als één van de meest bizar ogende schurken aller tijden. Het scenario heeft een vooruitziende blik, gezien het feit dat de slachtoffers zich in de luren laten leggen door middel van de 1998-versie van een Internet Chat. Dat brengt ongetwijfeld herinneringen boven bij de meeste veertig plussers, maar verder valt hier weinig aan te bevelen. Het thema is tatoeages, piercings en andere vormen van 'body modification' en als we Dee Snider moeten geloven leeft 'zulk volk' zich uit in schimmige nachtclubs waar ze allerlei SM-achtige rituelen uitvoeren onder de klanken van Marilyn Manson en meer onheilspellend gedoe. Snider vermaakt zich zichtbaar in zijn rol als de psychopaat, maar het scenario is één lange tease en heeft nauwelijks spanningsopbouw. De vaak hyperkinetische montage door Jeff Kushneren Joe Woo Jr maakt het er bepaald niet beter op. Oh, en Robert Englunds rol is niet meer dan een cameo.

Gemiste kans. Pieplow's Strangeland voelt zich iets teveel op z'n gemak in het misdaad/thriller-hokje, waar slechts enkele scherpe details voor de horror-invloeden zorgen. Een gedeelte van de charme komt uit de gedateerde cyberspace, maar de meest interessante invalshoek is het hele body modification wereldje waarin het zich waant. Taboe-brekend (soort van...) en absoluut een goede basis voor wat freaky gedoe, maar dat komt slechts in één scene echt tot uiting. Wat resteert is een nogal vlak detective verhaaltje dat verder qua sfeer vooral erg typerend is voor z'n tijd.