Pale Rider (1985)

Shane van George Stevens (uit 1953) wordt bij het belachelijke af gekopieerd. Mensen, als dit 'ernstig' moet genoemd worden, waar zijn wij dan mee bezig. Met al mijn optimisme, wat normaal is bij mij, 3,5*. Dank zij deze heb ik het origineel teruggevonden, wat een zucht van verlichting is...

Vond dit toch een van de mindere westerns met Eastwood en dat heeft nog niet zozeer met de man zelf te maken. Eastwood haalt het beste uit zijn karakter door er een mooi mysterieus en mythologisch tintje aan te geven. Helaas kan ik dat niet zeggen van de ander personages. Zowel de goede als de slechterikken blijven een beetje in de middenmoot hangen, er had allemaal wel wat kleurrijker en sprankelender vorm aangegeven mogen worden. Daar komt dan nog het wel erg standaard western verhaaltje bij en een teleurstellend shoot-out op het eind.

Het blijft natuurlijk wel een Eastwood western en die zijn altijd de moeite van het kijken waard. Cowboy... uh nee Prediker Clint sleept eigenhandig toch nog 3 sterren binnen.

Niet echt een geweldige Eastwood. Hij is wel weer stoer maar de film boeit in totaliteit maar matigjes.

2*.

Het moest er toch een keer van komen: Mijn eerste western film. Pale Rider heeft de eer gekregen.

Het begint degelijk met een rustig opbouwend verhaal waarbij het tempo wel heel erg laag ligt. Dit zorgt helaas voor veel saaie momenten. Gelukkig zijn de actie scènes wel erg vermakelijk, vooral de eind scènes natuurlijk waarbij de priester zijn 7 tegenstanders uitschakelt. Ook is het erg goed om te zien dat de priester op het eind een onbekende voor iedereen blijft. Dat heeft toch wel iets mysterieus.

Pale Rider is dus vrij aardig, alleen heel erg jammer van de vele langdradige (lees saaie) scènes met slaapverwekkende dialogen.

3*

Op zich een goede degelijke western, maar ook niet meer dan dat. Eastwood zelf doet het nog het best en zet een goed en mysterieus personage neer. De film zelf is wat je van een degelijke western kunt verwachten redelijk verhaal met degelijk acteerwerk en een aantal aardige shootouts. Verder aardige shots van het mooie landschap en een zeer geinige bijrol van Richard Kiel. Hij in de rol van cowboy, hoe verzin je het in hemelsnaam? Vermakelijke film dus al met al!

3,0*

Ik begin een steeds grotere hekel aan Eastwood te krijgen, vooral als regisseur. Egoboy, vervelend christelijk gezeur en in deze film werkelijk vreselijke muziek.

Verhaaltje is op zich niet onaardig en een western kan ik regelmatig goed waarderen. Maar de personages lijken allemaal extra boers te moeten praten ofzo, Eastwood is geweldig etc etc.. beetje jammer dit.

Eastwood's Changeling is de slechtste film die ik (voorlopig) in 2009 gezien heb, maar deze geeft eigenlijk het bewijs dat ik zijn meeste films maar moet mijden.

1.5*

Aardige maar zeer voorspelbare film. Niet Clint Eastwood's beste film.

Deze destijds over geslagen, daar de fragmenten in diverse filmprogramma's me niet echt aanspraken. Later ingehaald op TV.

Tja, feitelijk is dit toch wel een mindere herhaling van Eastwoods eigen High Plains Drifter en de legendarische Shane, dit werd destijds ook in diverse recentie's aangehaald en wie beide films gezien heeft kan dit alleen maar beamen.

Eastwood zelf ziet er cool uit en weet nog steeds de nodige magie rond zijn personnage te crieeren, maar dit verbergt niet het feit dat de twee aangehaalde films stukken beter waren, wat deze Pale Rider eigenlijk overbodig maakt.

Een magere zeven, ofwel 3,5 ster.

PS: Dan heb je iemand als Richard Kiel in de cast, die een geweldige schurk neer kan zetten en geef je hem zo'n klein onbeduidend pieprolletje, 'n erg gemiste kans!

Naar Eastwood's maatstaven een wat vlakke en matige western. Simpel verhaaltje en volgens het boekje geregisseerd. Eastwood heeft dezelfde rol als altijd en die is ook net als altijd gewoon goed, maar de rest van de personages zijn vrij zwak. Vooral Megan vind ik echt niet relevant voor het verhaal. Een gemiddelde western dus die dankzij Eastwood's rol geen 2.5 maar net een 3 haalt.

Gave western met simpel verhaal maar wel een leuke.

Clint is weer eens top als cowboy.

Bijrollen waren aardig alleen Megan vond ik minder.

Actie is voortreffelijk.

4 sterren

Pale western.

Want de film steekt nogal bleekjes af bij het andere werk van Eastwood binnen het genre. De cinematografie is vrij standaard en het verhaal enorm voorspelbaar. Onderhoudend, maar niet veel meer dan dat.

Doorsnee.

Aardige Clint-western met Clint als (verrassend!) Lonesome gunman, die, in dit geval, een groep goudzoekers moet redden. Tot zover niks mis mee.

Leker rustig geregisseerd, mooie locaties en geinige actie.

Maar dan het hele spirituele geneuzel wat hij er in probeert te verwerken, bweeeegh. Met als dieptepunt al dat gedoe met dat (heel mooie) jonge meiske, die tot overmaat van ramp ook nog verliefd wordt op die ouwe Clint. .

3 sterretjes dan maar voor weer een lading dubbele gevoelens.

Meh. Niks speciaals. Had toch meer verwacht van onze Clint. Begon nog wel aardig en was nog wel leuk, maar de film werd steeds minder boeiend en de scènes waren allemaal hetzelfde. Duurde niet al te lang, dus opzich was het goed te doen. De Preacher vs. LaHood-strijd was op een gegeven moment wel leuk geweest.

Goeie western, alleen dat verhaallijntje met die pubermeid had er uit gemogen.

Redelijke Clint-western, maar zeker niet z'n beste.

Voorspelbaar verhaal zoals in vele westerns. Absoluut niets mis mee, zolang het niet te veel onnodige zijplotjes heeft. Dat heeft deze film helaas wél. Het hele gebeuren met het puberende meisje en haar moeder (die hij nog vogelt?) had best geknipt kunnen worden. Het voegde niets toe en het acteerwerk van desbetreffenden liet te wensen over.

Dat vind ik ook een minpunt aan Clint Eastwood als regisseur. Hijzelf heeft altijd de hoofdrol van de lonesome gunman en omringt zich door meestal rotslechte acteurtjes in bijrollen (waardoor hij er bovenuit steekt). Enkel in Unforgiven doet hij dit niet (waardoor hij er niet bovenuit steekt).
Verder levert Clint als regisseur een fijne film af. Mooie natuurbeelden, rustig sfeertje.. Camerawerk in orde. Muziek viel wat tegen.

Zoals gezegd is het verhaal voorspelbaar en komt Clint aan't einde nog even in een shoot-out terecht. Die shoot-out vond ik eigenlijk één van de betere die ik al gezien heb. Heerlijk hard en rauw. Leuke setting, spannende sfeer.
Voor het eerst had ik ook het gevoel dat ik Clint eens als de slechterik wou zien. In deze film had hij m.i. er het perfecte uiterlijk voor. Beetje verweerd omdat hij toch al zo jong niet meer was toen, en een bij vlagen ijzige blik. Helaas is dat nooit gebeurd.

Vermakelijke western. Af en toe beetje flauw, maar een knallende shoot-out.
3,5*

Aardige western. Hier en daar iets te sentimenteel en onnodige soap achtige scènes. Haalt flink de vaart eruit, dat is in dit geval een groot nadeel. Wel erg fijn laatste half uur.

Ik treed de mening van velen hierbij in die zin dat dit een goed onderhouden western is met Eastwood als lonesome gunmen, maar meer ook niet. Weinig memorabel te zien en ik heb gewoon het gevoel dat dit al vele keren beter is gedaan. Maar slecht is de film ook weer niet. Ik vrees dat ik dit helaas snel zal vergeten zijn...

Ja, het plot van deze film komt rechtstreeks uit het veel betere Shane, compleet met een jonge bewonderaar die aan het eind de held naroept met de woorden: "Come back! I love you!" Is dit een bewuste knipoog naar Shane van Eastwood of is het schaamteloos gestolen in de vage hoop dat niemand het zou merken. Ook de confrontatie tussen een oude pionier en nieuwkomers in het gebied is precies hetzelfde als in Shane. Dan wordt er ook nog eens halverwege een beruchte huurmoordenaar ingehuurd die de held kent en die op harde wijze een sympathieke loser omlegt om een voorbeeld te stellen. Shane kun je gewoon niet missen.

Wat Pale Rider er vooral aan toevoegt is een mogelijk bovennatuurlijke element. Net als in High Plains Drifter wordt al meteen de suggestie gewekt dat de priester misschien een geest is. Dus niet alleen steelt Eastwood van Shane, maar hij mixt het met wat eigen succes van het verleden.

Schaamteloos, maar het moet gezegd worden dat het desondanks een zeer vermakelijke film is geworden, simpelweg omdat de uitvoering er wel echt mag zijn. Ik vind dit een van de meest sfeervolle films die Eastwood zelf geregisseerd heeft (al is het nog geen High Plains Drifter) en vooral de spookachtige manier waarop de priester getoond wordt is wel erg fijn. Vooral die scène bij het kampvuur mag er wezen, waarin de priester enkele malen boven het vuur gefilmd wordt en in close-ups zijn gezicht bijna in de schaduwen verdwijnt. Erg fraai gedaan. Net als de shoot-out in de finale, die prima gebruik maakt van het mysterie rond de held. Al is het moment waarop een aantal handlangers van de schurk hun pistolen leegschieten op een leeg interieur wat al te flauw.

Eastwood is al met al kennelijk cool genoeg om weg te komen met zelfs het meest schaamteloze plagiaat.
3,5*

Behoorlijke en vlotte western, zij het erg typisch met de hero-gunfighter (Clint Eastwood met nog heel wat spaghetti-allure) in de hoofd-act.

De romantiek is wat langs de flauwe kant.

Simpel van verhaal maar zo meeslepend uitgewerkt dat dat nauwelijks opvalt. Het bij een western horende vlijmscherpe onderscheid tussen goed en kwaad komt er mooi uit - met net dat kleine randje twijfel om het contrast diepte te geven.

Mooi in beeld, met ook daar het contrast van het ongerepte landschap tegenover de verwoesting van de hydraulische mijnbouw - en niet per ongeluk. Maar ook de stemmige beelden van de grimmig uit zijn ogen kijkende Clint komen er goed uit.

Leuk en mooi vakwerk. Ook al is het verhaal wat aan de te simpele kant om nog echt indruk te maken.

Pale Rider vind ik wel een leuke film, maar verre van briljant.

Deze film is een beetje een luchtige western die zichzelf niet al te serieus neemt. Maar de film kijkt lekker weg. Wel is de film af en toe een beetje langdradig. Dat gedoe met de moeder en haar dochter die allebei een oogje op de dominee hadden had er van mij wel uit gemogen. Maar een paar erg sterke scenes maken dit minpunt dan wel weer een beetje goed. De introductie van Eastwood is geweldig. En de shoot-out aan het eind vond ik toch ook wel sterk gedaan.

Het acteerwerk is wisselend. Eastwood zelf acteert fantastisch en zet op een hele goede manier een cool en mysterieus personage neer. Verder is er nog een hele leuke bijrol van Richard Kiel die een soort Jaws achtige rol speelt. Erg jammer dat de rol van Kiel niet wat groter was. De rest van de cast vond ik niet echt geweldig acteren. We kunnen nu ook weer niet van bagger acteerwerk spreken, maar echt overtuigend was het acteerwerk van de rest van de cast niet.

De muziek in deze film was wel aardig, maar ook weer niet echt hoogstaand. Er zijn films van regiseur Eastwood die betere muziek hebben. Maar de muziek kan er wel mee door en past toch wel redelijk bij de film.

Al met al zie ik deze film als een vermakelijk tussendoortje. Niks meer, niks minder.

3 sterren voor deze film.

"And when he had opened the fourth seal, I heard the fourth beast said: "Come and see." And I looked, and behold a pale horse. And his name that sat on him was Death.
And Hell followed with him."

De Thriller/Western Challenge is een uitstekende gelegenheid om al die Eastwood-Westerns die ik nog heb liggen eens te kijken. Vandaag was Pale Rider aan de beurt.

Een mijnersdorpje word geterroriseerd door bendes van de rijke zakenman LaHood. Ze maken geen enkele kans, totdat de mysterieuze vreemdeling genaamd 'Preacher' ten tonele verschijnt...

Omdat hij in de jaren '70 een allergie voor paarden had ontwikkeld kon Eastwood lange tijd geen westerns maken. Hier speelt hij echter weer een coole en mysterieuze rol als de Man Zonder Naam. Het verdere acteerwerk was ook zeer degelijk. Michael Moriarty, Richard Kiel, Chris Penn (broer van Sean Penn) en Doug McGrath hebben prima rollen en John Russell maakt een sterke comeback als de Stockburn.

Pale Rider is prima geschoten. Mooie beelden van de Noord-Amerikaanse natuur met een prettig herftst/winter-sfeertje. Net als bij High Plaines Drifter heeft Eastwood voor de dorpjes zowel de interieurs als exterieurs volledig op locatie laten bouwen. Ook de cinematografie is bijzonder degelijk, de compositie deed een aantal keer aan Sergio Leone denken. Lennie Niehaus - die later Eastwood's vaste componist zou gaan worden - maakt een prima soundtrack, al had het iets bijzonderder gekund.

Pale Rider wordt vaak vergeleken met Shane. Het verhaal van de naamloze gunfighter die een dorp in nood komt helpen is dan ook niets nieuws in het genre. Eastwood heeft al in meerdere films met het zelfde uitgangspunt gespeeld. Toch heeft Pale Rider best een originele invalshoek. Eastwood speelt geen outlaw maar een priester. Het romantische sub-plot en de omkoopbare Sheriff Stockburn waren ook goede toevoegingen. Maar wat de film toch wel het meest onderscheidend maakt is het feit dat Preacher eigenlijk een spook is. We zien dat Eastwood littekens op zijn rug heeft in het patroon van kogelgaten en Stockburn is verbaast als hij hem zien omdat hij weet dat hij dood is. Als Stockburn aan het einde wordt neergeschoten zijn de kogelgaten in het zelfde patroon als de littekens op de rug van Preacher.

Al met al is Pale Rider een bijzonder degelijke western van Eastwood. Vooral de mooie beelden, de sterke rol van Eastwood en de gunfight met Stockburn en zijn mannen aan het einde maken de film de moeite waard.

Pale Rider

Niet slecht, maar beetje saai eigenlijk. In Pale Rider volgen we het verhaal van een klein groepje nobele goudzoekers die het onderspit dreigen te delven tegenover grootgrondbezitters. Ik zou een interessant essay kunnen schrijven over de cultuurkritiek die Eastwood uit door deze Amerikaanse grootkapitalisten als wreed af te schilderen tegenover de rechtschapen authentieke (ahum...) Amerikaan, maar dan zou ik de film te veel eer aan doen. De film is flets en oppervlakkig, maar niet onvermakelijk.

Eigenlijk hangt de film aan elkaar van redelijke actiescènes die opgevuld worden met matige tussenstukjes. Zo is de opening best vermakelijk, maar de aanleiding tot het gebed van Megan vrij lachwekkend, zijn de confrontaties tussen Eastwood en de grootkapitalisten leuk, maar het amoureuze ge-eimer tussen Megan, haar moeder en de priester behoorlijk vervelend. Dit soort scènes wisselen elkaar af. Hierdoor wordt het niveau nooit echt hoog, maar is de film uit te zitten.

Eastwood is in deze film vooral zichzelf. Zijn acteerkunstje kennen we natuurlijk uit beter films. Hier herhaalt hij dat recept. Carrie Snodgress, Chris Penn en Michael Moriarty spelen vrij aardig, als respectievelijk de beminde, de schurk en de good-guy. Ook was het leuk om Richard Kiel in een kleine bijrol te zien.

Visueel is de film prima. De scènes zijn mooi geschoten. De cinematografie is echter niet zo sterk als de eerdere films van Leone uit de jaren '60. Ook de filmmuziek is vrij karig. De ondersteuning die Leone genoot van Morricone is een werkelijk gemis in deze film.

3*

Doorsnee Clint Eastwood western. en ik bedoel dat niet negatief. Het is een dun overbekend verhaal over brave goudzoekers die het moeten opnemen tegen een machtige ondernemer. Ze krijgen opnieuw moed dankzij een onbekende vreemdeling, de Preacher, die hen een handje toesteekt. De identiteit van de Preacher is omhuld door mysterie, en dat blijkt ook zo tot het einde. Er zat misschien wel iets in voor een Pale Rider 2. Inderdaad is de puberende Megan wat irritant en kijkt iedereen op naar de zwijgzame Eastwood. Ik neem aan dat dat hoort bij de status van de acteur en de bijna mystieke uitstraling van zijn figuur.

Wanneer Richard Kiel niet als Jaws optreedt in een James Bond film, krijgt hij meestal slapstick rollen toegekend zoals hier, wanneer hij zowaar na een welgemikte trap in zijn ballen, Clint een handje toesteekt met de zoon van de booswicht. Dat brengt me terug bij het begin en bij het woord "doorsnee". Erg klassiek opgezet maar het is een erg vermakelijke western die nergens verveelt.

Clint Eastwood blijft bewijzen dat hij variërende rollen aankan zoals in Pale rider.

De film zelf vindt ik erg ouderwets overkomen, en soms ook best wel traag.

Ik neem als voorbeeld als storende factor, het groepje goudzoekers wat in een tentenkamp of

houten huisjes leven en de manier hoe ze doen zo ouderwets.

Het begin van Pale rider als een groep paard rijdende cowboys

schietend door het tentenkamp draven vond ik ook erg ongeloofwaardig.

Geef mij maar liever de Sergio Leone trilogie .

Dus voor Pale rider een 2,0

En weer eens western opgepikt bij de kringloop, en toch wel één waar ik wat van verwachtte ondanks de niet eens zo hoge cijfers.

Veel heeft het verhaal niet om het lijf, een bedreigde nederzetting, en een gunslinger die te hulp 'schiet' tegen een tiran en zijn bende. Simpeler kan niet of je moet het verhaal met terugwerkende kracht zien dat Preacher met een reden deze mensen komt helpen om Stockburn uit zijn tent te lokken waarvan hij weet dat die zal komen. Het maakt ook niet uit eigenlijk want het past prima.

Pale Rider valt verder op, behalve dan de stoïcijnse Eastwood, met prachtige besneeuwde landschappen, een aantal fraaie knok- en vuurgevechten en prima acteerwerk. Fraai is overigens ook de soms dreigende sfeer die naar het mystieke neigt. Want wie is Preacher? En vooral wat? Vragen waar geen antwoorden opkomen. Ik vind het alleen maar mooi. Enige en echt grote mispeer is toch wel het jonge meisje met gevoelens voor Preacher. Had van mij niet gehoeven.

Pale Rider is daarmee dan ook een sobere maar stijlvolle western te noemen die er bij mij wel in gaat.

Degelijke western van Clint Eastwood. De film leunt erg op zijn personage en acteerwerk. Eastwood zet een zeer behoorlijke rol neer en zijn personage (de priester) heeft enkele sterke oneliners. Het plot is niet hoogstaand, maar wel onderhoudend genoeg. De romantische gevoelens die moeder en dochter voor de priester koesteren zijn echter niet geloofwaardig en vormen een wat vervelende verhaallijn. Verder kijkt de film echter wel aardig weg. Een apart bijrolletje voor Richard Kiel (met name bekend als Jaws uit twee James Bond films) valt nog wel op. Niet hoogstaand, maar voor 'n keertje wel aardig.

In de jaren 80 was de publieke interesse in westerns niet hoog. De neergang was al in de jaren 70 ingezet. De kijker was steeds minder geïnteresseerd om zich in de gewelddadige, anarchistische en eigengereide setting van het wilde westen te begeven. In de jaren 80 deden films als The Long Riders (1980) en Windwalker (1980) het weliswaar nog redelijk in de bioscoop, maar ze draaiden kort en werden snel vergeten.

Ondanks alle slechte voortekens begaf Clint Eastwood zich in 1985 wel in die impopulaire setting. Hij deed dat gewoon op zijn eigen ouderwetse eigenzinnige manier. Als eenzame en zwijgzame wreker speelt hij de hoofdrol in deze rustige, mooie, ecokritische en heerlijk conventionele western. Fijne hoofdrol. Helaas miste ik de cigarillo. Dat gemis zal wellicht veroorzaakt zijn door de kritische tand des tijds. Erg jammer. De cigarillo hoort gewoon bij het karakter van de man zonder naam, die in deze film simpelweg als Preacher wordt aangeduid.

Het verhaal is weinig opzienbarend en doet sterk denken aan de verhaallijn in een film als Shane (1953). In Pale Rider wordt een dorpje met goudzoekers door een machtige industrieel en grootgrondbezitter bedreigd. Een zwijgzame wreker schiet te hulp. De film heeft een heerlijke mysterieuze sfeer, die beklemtoond wordt door beelden van uitgestrekte nevelige bossen, in wolken gehulde bergen, een besneeuwd stadje en natuurlijk door de Preacher die uit het niets opduikt en waarvan de herkomst en identiteit schimmig blijft.

Net als in High Plains Drifter (1973) bezit de film een bovennatuurlijk laagje. De filmtitel refereert aan één der vier ruiters van de Apocalyps, die in het Bijbelboek Openbaring de naderende dag des oordeels aankondigen. In Pale Rider brengt de Preacher, gezeten op een vaalgeel paard, hoop en gerechtigheid voor de onderdrukten en schroomt daarbij niet om zijn revolver te gebruiken. Als de Preacher de weg der wrake kiest, legt hij zijn priesterboordje af en verwisselt het ding voor een revolver.. De Preacher wordt een machiavellistisch symbool voor tucht en orde.

De wraakoefening is subtiel, koel en weloverwogen. Maar ja, wat wil je ook met Eastwood die zichzelf hier schitterend als stoïcijnse, rechtvaardige en goedaardige wreken neerzet. De overige leden van de cast zijn wat bleekjes gemodelleerd. De kleinere rollen zijn nog het meest interessant. Chris Penn en Sidney Penny spelen leuk. Richard Kiel (Jaws) maakt fysiek indruk.

Analoog aan het verhaal spelen milieuvervuiling en roofbouw een rol. Een heuse boodschap dus, die ondanks de vele ondubbelzinnige beelden, aangenaam op de achtergrond vertoeft. Als Preacher stevig met dynamietstaven tekeer gaat en waterleidingen en mijninstallaties van de slechte kant opblaast, voelt dat heerlijk rebels en absoluut rechtvaardig. Eastwood legt in tegenstelling tot zijn personages in vroegere westerns (High Plains Drifter bijvoorbeeld) zijn cynische blik op de wereld af. Zijn drang om de wereld om hem heen tot zijn voordeel te benutten, lijkt ingenomen te zijn door een daadwerkelijke menselijke verbinding met de behoeftigen. Beetje jammer is dat wel, maar het stoïcisme, de zwijgzaamheid en het eigenzinnige karakter van de solitaire held zijn gelukkig gebleven.

Een oude western met Clint Eastwood doet het over het algemeen wel goed. Vrij standaard verhaaltje met een onderdrukte gemeenschap en waarbij een zwerver met het hart op de goede plaats hulp aanbiedt. Het is wederom het personage dat het hem doet. Zwijgzaam en mysterieus, met die kleine priemoogjes turend naar elke beweging van de vijand. Eastwood draagt de volledige film en houdt hem op een degelijk niveau.

Sobere film maar geslaagd, mede door de mooie besneeuwde landschappen op de achtergrond op een bepaald moment. Het liefdesverhaaltje was een subplot dat me minder boeide, maar de focus lag toch in het algemeen bij de goudzoekers.

Geen uitzonderlijke film, maar meer dan degelijk. Fans kunnen hier gerust hun hartje ophalen. Fijn ook om hier een jonge Chris Penn aan het werk te zien.

Een ongecompliceerde oldschool western met Eastwood in de hoofdrol én in de regiestoel; het zou eigenlijk niet moeten kunnen mislopen. Toch heeft Pale Rider me niet weten te overtuigen, en vind ik het Eastwoods minste film die ik tot nu toe zag. Het geheel is gelukkig nog wel onderhoudend, maar echte schwung of een duidelijke richting komt er nooit in te zitten. De film is meanderend in tempo. Niet per se traag, wat voor mij zelden een minpunt is, maar wel een beetje stuurloos. Het grootste minpunt is echter het gebrek aan een interessante rolverdeling; er lopen, buiten Eastwoods enigmatische personage, weinig charismatische, coole of mysterieuze figuren rond. Iets waar een western wat mij betreft toch vaak een heel eind vooruit mee geholpen is. De dorpsbewoners zijn een stelletje kneusjes, en de rol van het jonge meisje Megan en haar aantrekkingskracht tot de Preacher is ronduit vreemd en ongemakkelijk.

Toch zitten er ook voldoende positieve elementen in de film, die het geheel op een ruime voldoende houden. De setting is lekker rauw, de regie is meer dan degelijk, Eastwood zelf is in al zijn scènes cool, en het eindstuk laat wat fijne revolveractie zien. De bovennatuurlijke subtext is ook wel tof, en deed me fel denken aan Eastwoods eerdere western, High Plains drifter. Het is in ieder geval eenzelfde soort idee, al vond ik drifter wel de betere film. 3*.