Kingdom of Heaven (2005)

Hij viel mij reuze mee. Was eigenlijk bang voor een beetje het troy effect. leuke gevechten maar verder totaal geen medeleven met de verschillende acteurs. In deze film had ik dta namelijk wel. Grote minpunt is echter het regelmatige gebrek aan uitstraling en overwicht van de hoofdrolspeler. Dit wordt echter grotendeels goedgemaakt door de wel uitstekende Norton, irons en Massoud. Al met al een zeer vermakelijke film die mij veel meer deed dan de recente films in dit genre.

4 sterren

Ik deel de kritiek van reviews die ik gelezen heb dat de personages niet erg goed uitgewerkt zijn maar het lijkt me ook dat Scott daar de nadruk helemaal niet op wilde leggen. Volgens mij is de film precies geworden wat hij voor ogen had: een genuanceerd beeld geven over de belegering op Jeruzalem door Saladin, of Salah al-Din Yusuf bin Ayub zoals hij blijkbaar voluit heet.

Acteerwerk is ok, niemand die er niets van bakt maar ook niemand die eruit springt. Misschien Edward Norton. Je ziet het toch niet vaak dat een acteur van zijn kaliber in een grote Hollywood productie onherkenbaar een rol speelt. Als ik niet geweten had dat hij het was had ik het niet gezien.

De rol van Eva Green vond ik trouwens een beetje loos. Mooie vrouw hoor maar dat verhaaltje is er een beetje met de haren bij gesleept. Er moest natuurlijk weer een vrouwelijke rol in de film, het blijft ten slotte Hollywood.

De film ziet er verder prima uit. De aankleding is prachtig en de actiescenes mogen er wezen. Bloed wordt ook niet geschuwd, alleen als het echt te erg wordt (onthoofdingen enzo) is het niet te zien, maar daar kan ik wel mee leven. De belegering van Jeruzalem levert de mooiste scenes op. Af en toe een Lord of the Rings flashback maar het heeft genoeg eigens om geen kloon te worden.

4*

Geen slecht epos, maar echt origineel is het niet. Het verhaal is inderdaad niet sterk genoeg en lijkt wat in grote lijnen op dat van Gladiator. Gelukkig zijn er genoeg sterke momenten en omkleding om de film te kunnen boeien. 3 sterren

Goh, wat een tegenvaller, deze film. Ik heb gister de Director's Cut gekeken en heb me verbaast om het slappe clichématige verhaal dat zich liet vullen met bordkartonnen personages. Orlando Bloom als onverschrokken redder van het Midden Oosten? Deze talent- en charismaloze zak aardappelen is misschien leuk als eyecandy voor de dames en hij ging ook nog aardig als fragiel elfje, maar welke randedebiel haalt het in zijn hoofd om hem wéér in een epos te laten meespelen? Als ridder? In de hoofdrol nog wel?

Verder duurde het mij allemaal veel te lang. Irritant politiek gekibbel dat uiterst voorspelbaar was. Een paar fijne knokkerijen had voor wat meer actie in het nu zo slappe plot gezorgd. In verhouding tot Gladiator is KoH veel minder spannend en geloofwaardig. De enige echt goede scène was de belegering van Jeruzalem. Pas daar leek het alsof Scott weer zin kreeg in de film. De rest.. tja, erg jammer. 2* is meer dan genoeg

Ik begreep niet al te veel van het verhaallijn hierzo en Bloom kon me ook niet echt bekoren. De actie scènes daarentegen waren wel heel goed, maar dat is dan ook het enige positieve aan deze film.

Ik geef 'm 1, 5 sterren.

Mooie Director's Cut!

Gisteravond uitgebreid de tijd voor genomen (was ook wel nodig, deze versie duurt ongeveer 50 minuten langer) en dat was een zeer goede ervaring. Nu is het alweer een tijdje geleden sinds ik de bioscoopversie zag, dus ik wist niet meer goed wat er nu gewoon over was van de oorspronkelijke versie en wat echt nieuw was. Maar dat had tot positief gevolg dat ik de film eigenlijk gewoon zonder vooroordelen bekeek. En dan blijkt deze versie toch wel erg goed.

Het begin is niet eens zo heel erg bijzonder, maar degelijk, desondanks constant bovengemiddeld en visueel uitzonderlijk mooi gemaakt op ieder aspect. De film schept een mooi beeld van het Jeruzalem uit die tijd, van wat voor mensen daarin rondliepen en hoe het leven toen was. En ergens halverwege wordt het erg interessant als de personages allemaal een beetje met elkaar in de knoop komen te liggen en lastige keuzes moeten maken. Bloom speelt hier de rol 'van zijn leven', wat wil zeggen dat het veruit zijn beste rol tot dusver is (en ik kan het weten aangezien ik ongeveer al zijn werk wel gezien heb). Ik stoorde me nergens aan hem en vond zelfs dat hij waardig gestalte gaf aan zijn karakter. OK, Russel Crowe had het vast beter gedaan, maar Bloom speelt hier zeker geen slechte rol. Deze Director's Cut laat ook veel beter de ontwikkeling van zijn karakter zien, waardoor het einde eigenlijk veel beter werkt. Ik zou zelfs zeggen; een karakterontwikkeling waar je U tegen zegt in vergelijking met het wat simpele actiespectakel dat de oorspronkelijke versie was. En niet alleen Bloom's karakter, eigenlijk ieder afzonderlijk personage kreeg meer diepgang. Vooral ook Eva Green's personage. Jammer dat studio's dit soort dingen die de film ontzeglijk veel beter maken er zo graag uit plukken. Ook komen de thema's die worden aangesneden veel beter naar boven, vooral de waanzin van geloof. Enig ongeloofwaardig puntje is misschien dat ieder goedaardig karakter toevallig ook zeer tolerant is op religieus gebied, volgens mij was dat in werkelijkheid niet het geval. Maar ach, daar staat mooi spektakel en een interessant, zeker niet standaard epos met ook nog een zeer (zéér) puike soundtrack tegenover, incluis een overture en intermission.

Even nog een side-note voor Eva Green: goede actrice! Ze laat hier geen uitzonderlijk uitzonderlijk acteerwerk zien, maar het is opzich erg boeiend om te zien hoe ze in de ene scène bloedmooi en in een volgende scène vrij lelijk kan zijn. En ze lijkt dat steeds te gebruiken, bewust of onbewust, bij het uitbeelden van wat haar karakter doormaakt. Knap!

Leukste scène: "Nou dudes, rise a knight!"

Kleine 4* - Misschien wordt het nog 3,5*, desondanks een aanrader. Alleen al omdat de sfeer zo vreemd en stiekem ook wel erg boeiend is. Geen tussendoortje van Scott in ieder geval.

Dodelijk saaie film waar ik me meer aan stoorde dan van genoot.

Matig en slap geacteerd in een verhaal die me werkelijk echt geen drol boeide. Hij duurde echt ook ontzettend lang en het was gewoon een saaie zit.

1,5*

Ik hou wel van dit soort "historische" epen (aangezien epossen als meervoud blijkbaar minder gebruikt wordt) waarin er heel wat plaats is voor actie en in mindere mate voor historische correctheid.

Toch zijn het juist dit soort films die mij kennis bijbrengen over het verleden aangezien ik naar aanleiding van het kijken ervan vaak op zoek ga naar de waarheid die erin schuilt. Daarvoor alleen al een pluim.

Het verhaal zelf vond ik nogal matig, waarbij ik het niet echt geloofwaardig vond hoe een smid in luttele minuten tijd wordt omgevormd tot een ridder en later tot grootste vertrouweling, toeverlaat van de burgers van een stad als Jeruzalem, waarbij hij - zoals het een held betaamt - steeds op de voorgrond vecht en niets meer dan wat schrammen oploopt.

Voor de rest: inderdaad minder dan Gladiator, al vond ik deze ook best te pruimen en aangezien ik de reclameblokken kon doorspoelen was mijn avond volledig geslaagd!

Kingdom of Heaven is een vrij zwakke en saaie film. Het is in verschillende films al vele malen beter gedaan. Beter qua verhaal, camerawerk en vooral het acteren. Wat mij betreft kan Orlando Bloom ook in deze film totaal niet acteren en ik zie dit in de toekomst niet veranderen.

Ik moet zeggen dat ik wel de oorspronkelijke versie heb gezien. hoewel ik het betwijfel, kan de langere versie best beter zijn. Bij de oorspronkelijke versie is het verhaal voor het grootste deel simpelweg niet interessant genoeg en hebben de karakters niets speciaals. De ontwikkeling van de karakters is dan ook minimaal. Mijn complimenten zijn er voor Edward Norton, die als enige een echt goede rol speelt.

Visueel is het puur Hollywood van de laatste jaren. Niets bijzonders, maar ook weer niet heel slecht. Wel is het duidelijk dat een aantal special effects alweer gedateerd overkomen. Dit als alles zorgt ervoor dat Kingdom of Heaven binnen een aantal jaar totaal is vergeten (wellicht nu al).

Aan Ridley Scott kun je het maken van een historische film wel overlaten. Ik bedoel, als je zo'n film als Gladiator kunt maken, dun kun je wel wat. Toch verbleekt Kingdom of Heaven behoorlijk in vergelijking met Gladiator. De hoofdrolspeler in deze film is namelijk een heel stuk minder. Orlando Bloom doet wel zijn best, maar sneeuwt toch onder ten opzichte van acteurs als Jeremy Irons, Liam Neeson en Edward Norton. Bloom kan duidelijk geen film dragen en ik betwijfel of hij er ooit wel toe in staat is. De film is als geheel best vermakelijk en de gevechten in de film zien er best goed uit. Helaas hebben de karakters in de film weinig diepgang en wordt je mede daardoor weinig bij de film betrokken. Ook kun je je afvragen waarom er eerst een megaveldslag moet plaatsvinden, als er daarna zo makkelijk vrede getekend wordt tussen de beide volkeren. Maar goed, ik heb me op zich wel vermakkt met deze film al is het wat mij betreft duidelijk niet zo'n topper als Gladiator.

3,0*

Nog maar eens herzien. Prachtige film die voorlopig gewoon nog in mijn top 10 blijft staan. Mooi verhaal, prachtige muziek, mooie omgeving, decors en kostuums, goede cameravoering en ook op acteervlak is het gewoon dik in orde. Daarbij komt dat de veldslagen ook prachtig zijn. Zo zie ik ze graag! Deze film heeft de eerste keer een flinke indruk op mij achtergelaten en die is nog steeds niet verloren gegaan.

Die Director's Cut had van mij niet gehoeven, wat een ont-zet-tend lange zit is Kingdom of Heaven op deze manier geworden. Cinematografisch is het wel ok, maar boeien deed de film zelden en te veel storende elementen (dat heldhaftige gezeur, de romance) deden de film uiteindelijk de das om. Dit soort epen trekt me sowieso al niet erg en dan duurt het maar en duurt het maar en duurt het maar...

2 nipte * voor de schone look.

Hartstikke mooie film en prachtig verhaal.

Zeer mooi gemaakt en goed acteerwerk.

De gevechten waren erg oed

4 sterren

Net nietje. Verfrissend om eens een film over dit onderwerp te zien die ook nog eens niet bevooroordeeld is tegen de moslims, maar het verhaal is toch ook weer erg slapjes. Het lijkt wel alsof het karakter van Orlando Bloom in de gebeurtenissen geschreven wordt, terwijl hij er niet thuis hoort.

Ridley Scott zal nooit mijn favoriet worden. Ook na deze Kingdom of Heaven niet. Ik vind hem hier ook weinig goede dingen doen. Vreselijke score onder dat wannabe duister sfeertje.

Die hele middeleeuwen boeit me niks. Oninteressante en lelijke tijdsperiode. Het ergste is dan nog dat z'n films min. 3 uur moeten duren en ze allemaal kopieën lijken van elkaar. Kingdom of Heaven dikt het allemaal nog wat extra aan.

En ja hoor, daar zijn ze weer ! De gladde jongens in ridderpakjes. Man, wat was Orlando Bloom een totale flop hier, complete non-acteur. En Liam Neeson, tja. Schitterende rol in Schindler's List maar dat nooit weten bevestigen. Ook hier weer erg slap en gewoon de tekst opzeggen. Andere supporting personages komen en gaan maar wat. Weinig te merken van boeiende karakters.

Verhaaltje is er één van dertien uit een dozijn met heel wat gejammer over het geloof erin. Begin me daar meer en meer aan te ergeren in films, vooral ook omdat het meestal zo middelmatig uitgewerkt is (Andrey Rublyov doet z'n dingen dan wel weer goed bv.). Dit is zonder onderwerp. Gewoon een saaie tocht.

Pfffff

1,5*

Prachtige beelden in een opnieuw mooie/goede film van Ridley Scott. Want wat zet hij hier alles toch weer mooi neer. Bloom acteert naar zijn kunnen en doet dit niet onaardig. De prachtige muziek in de film draagt ook bij in de sfeer die hij uitstraalt.

Toch haalt deze film het niet bij zijn 'soortgenoten' zoals Braveheart, Gladiator, The Last Samurai & King Arthur.

3,5*

Een mooie film waar niet het optimale is uitgehaald. Het verhaal is naar mijn inziens te dun. De gevechten zien er goed uit en de rollen worden goed vertolkt. Er had meer ingezeten als het verhaal wat complexer was geweest en meer diepgang had gehad. Toch verdient deze film naar mijn mening nog wel 4 *. Had een klassieker kunnen worden maar helaas.

Een film die een hogere rating had gekregen als ik de directors cut had gezien, nu ergerde ik me voornamelijk aan de plotgaten en de op het eerste gezicht slecht uitgewerkte personages. Qua actie en cinematografie valt er echter een hoop te genieten. De cast is in veel gevallen sterk (al blijf ik me iedere keer afvragen hoe het komt dat Bloom in iedere film hetzelfde acteert) en is voor de verandering niet zo islamofoob als het gemiddelde publiek waarschijnlijk graag had willen hebben. Jammer dat Neeson en Irons niet langer in de film zaten, zij maken praktisch iedere film een leuke zit.

Ik hoop de uitgebreide versie binnenkort eens te kunnen zien, ik verwacht dan minstens op een half punt hoger uit te komen.

Ik had al vaker gelezen dat de ruim drie uur durende director's cut het verschil zou maken, maar dat de lange versie ook echt ontzettend veel beter zou zijn dan de bioscoopversie verraste me toch nog enorm.

Het verhaal is veel soepeler opgebouwd en zit een stuk logischer in elkaar, en alle personages krijgen meer ademruimte en winnen daardoor aan diepgang. Zelfs Orlando Bloom kwijt zich zeer behoorlijk van zijn taak, al is zijn rol nog steeds erg passief.

Het grootste verschil met de bioscoopversie is de toevoeging van een volledig subplot over het zoontje van het personage van Eva Green. Onvoorstelbaar dat iemand het een goed idee vond om deze verhaallijn te schrappen. Dit geeft het plot de nodige dramatiek, en diept de rol van Green veel beter uit.

Ook scènes die in de bioscoopversie nogal onnozel overkomen (zoals de dood van Neeson en de "Rise a Knight"-scène) komen hier wel volledig tot hun recht. Erg knap is ook de toevoeging van een korte entr'acte halverwege de film (had ik niet meer gezien sinds Gone With The Wind), het ideale moment om eventjes op adem te komen.

Het middenstuk van de film hapert nog steeds een beetje, maar dat neemt niet weg dat Kingdom of Heaven uiteindelijk veel spannender, boeiender en meeslepender is dan de bioscoopversie doet vermoeden.

2.5 sterren voor de bioscoopversie
4 sterren voor de director's cut

Was wel weer een vermakelijk historisch filmpje, maar toch niet echt weer een hoogvlieger van Scott helaas. Wat wel een mooie boodschap van de film was was dat er toen al oorlog was in Jeruzalem en dat diezelfte oorlog er nu nog steeds is. Verder vond ik Orlando Bloom ook wel goed acteren en zagen de gevechten en locaties er ook weer erg mooi uit. Alleen echt zo erg bekoren kon het niet aangezien het toch gebleken is dat dit niet echt mijn genre is, vooral als zulke films een beetje te sentimenteel worden zoals het bij Troy en Alexander oa het geval was. Natuurlijk waren Gladiator en Braveheart dan weer wel goed en deze valt dan toch weer een beetje in het midden. Het resultaat: een film dat voor een keer wel vermakelijk en goed is maar toch wel beter had gekund.

3,0*

Matige film. Lijkt bij momenten meer op een creatie van Al- Jazeera in plaats van Ridley Scott. Christenen zijn slecht en Moslims zijn goed. Het eindgevecht daarentegen is wel weer leuk, maar redt de film niet.

Overigens een ontzettende flater van Scott om als hoofdpersonage zo'n slappe vod als Orlando Bloom te kiezen. En dan moet hij de held spelen? Jammer, maar dat komt allesbehalve zo over!

Daarentegen moet ik wel toegeven dat de kostuums zeer knap zijn. Ook Jeruzalem wordt prachtig weergegeven, evenals al de andere locaties. Alleen jammer van het verhaal dat veel beter uitgewerkt kon worden, mits een gedeeltelijk andere cast en een betere geschiedenisles.

Besluit: Kingdom of Heaven is al bij al een redelijke film, maar komt bijna nooit helemaal tot zijn recht. Neem daar de belachelijke verschillen tussen Christenen en Moslims van die tijd erbij en je hebt een film die af en toe storend werkt. Jammer, Scott kan echt wel beter dan dit! 2,5 sterren.

Paar fijne battles, cast is in orde en de soundtrack mag er ook wezen. Goed, maar had eigenlijk op meer gehoopt. Krappe 4*

De beelden waren fraai (net zoals Eva Green) en het verhaal was best goed gevonden maar de uitvoering viel toch tegen. De film is opzicht wel boeiend maar het wordt nergens spannend en echt hoogstand wordt er ook niet in gespeeld.

Na het commerciele en Oscar succes van Gladiator, kwamen er een hele reeks van spektakelfilms uit om mee te liften en ook Scott zelf kwam nog met deze film aanzetten.

Helaas is ie niet heel veel beter dan alle anderen.

Op zich mooi op locatie geschoten, maar de film komt moeilijk op gang, kabbelt zeer traag verder en duurt te lang, daarvoor is het allemaal niet boeiend genoeg, hoewel er op zich een boeiende film over de Kruistochten had gemaakt kunnen worden.

Grootste probleem is dat er zowel in verhaal als motivatie hoofdpersoon niet echt een overtuigend doel is waar alles om draait.

Scenario is vrij rommelig en springt van hak op tak.

Tot aan ca laatste half uur waarin stad Jerusalem verdedigd moet worden. Dat is ook meteen het beste en meest spectaculaire deel van de film.

Acteurs zijn in bijrollen goed, tot zeer goed.

Eva Green is een goede actrice en blijft een prachtige vrouw om naar te kijken.

Echter hoofdrolspeler Bloom is voor zoveelste keer niet al te best. Lijkt zijn tekst uit hoofd geleerd te hebben en dreunt die vervolgens op.

Ik herkende een aantal scene's die Scott ook weer -welliswaar in hele andere context- voor Robin Hood heeft gebruikt.

Niet bijster goed, maar op zich aardig om een keer gezien te hebben.

Een zesje, ofwel 3 sterren.

Interessant stuk geschiedenis over de kruisvaarderstaat rond Jeruzalem, dat (naar het schijnt) wel een flink pak onwaarheden bevat. Ik wist er maar weinig van eerlijkg gezegd. Daardoor was dit op zich wel aardig om te zien, al zijn er wel meer van dit soort overgedramatiseerde historische films bestaan.

Het plot zelf is nogal rechttoe rechtaan, dus veel nieuws onder de zon biedt Kingdom of Heaven niet. Orlando Bloom is ook dramatisch matig in alle opzichten. Al pakt hij het spectaculaire eindgevecht wel tof aan, maar die kwaliteiten kun je niet onder acteren scharen . Daartegenover staat wel een stoere bijrol voor een gemaskerde Edward Norton. Al met al redelijk, maar zeker geen uitschieter onder de historische drama-films.

Ik hou van historische drama's en al zeker van de Kruistochten.
Naar mijn mening zijn er veel te weinig van deze soort, allicht doordat deze voor de moment politiek nogal gevoelig liggen.
Als jongen waren Kruisvaarders mijn helden, en ik heb er nog steeds diep respect voor. Je kan het je tegenwoordig nog amper voorstellen hoe tienduizenden mensen er te voet op uit trokken. Duizenden mijlen verwijderd van hun huis, op zoek naar een beter leven of vergeving voor hun zonden.
Ridley Scott slaagt er in de sfeer en het harde leven van die dagen terug op te roepen. Orlando Bloom speelt één van zijn betere rollen als Balian en als kijker reis je met hem mee naar het woelige Midden-Oosten. We krijgen grootse veldslagen en vooral de Slag bij Jeruzalem ziet er geweldig uit.
Verder is het de meest historisch accurate film van Scott. Alle personages worden goed uitgewerkt, behalve Guy De Lusignan en Raynald De Châtillon, die nogal karikaturaal overkomen als impulsieve, oorlogszuchtige dwazen. Verder moet je zeker de Director's Cut kijken, deze voegt enorm veel toe aan de film en vooral het plot van Sybilla. Eigenlijk zou ik deze film een 3.75 willen geven, een 4 is iets te genereus vandaar dus een 3.5.
Wie wat geïnteresseerd is in de Kruistochten raad ik ook de serie 'In de Schaduw van het Kruis' van Jan Leyers aan, die de Eerste Kruistocht van Godfried van Bouillon overdoet.

Ik heb oprecht genoten van deze film.

Deze film voldeed op alle fronten aan mijn verwachtingen.

Het enige moment in de film wat mij tegenviel was het gevecht tussen Koning Guy en Saladin.

Simpelweg omdat er geen gevecht te zien was

Ik heb trouwens de Director's Cut Blu-ray gezien.

Toch wat slechter bij herziening dan ik me herinnerde. Ik ben de vorige keer er halverwege in komen vallen en ik weet nog wel dat ik toen de muziek wel aangenaam vond en dat ik Bloom verrassend niet-slecht vond.

Dat laatste vind ik nu nog steeds, al helpt het wel dat ze hem hier niet zoveel laten praten. Zinnetjes komen hem toch vaak wat minder goed uit de mond. Op de Engelstalige wikipedia lees ik dat sommige mensen de kritiek op hem hadden dat hij zijn karakter niet meer neerzette als een epische held. Ik moet zeggen dat juist dat beetje nederigheid dat hij uitstraalt me wel bevalt.

Wat ook in positieve zin opvalt zijn de beelden. Mooie belichting vaak, de natuur en met name de luchten zien er erg mooi uit, maar ook het laatste gevecht van Bloom en Csokas tussen de gordijnen deed me een beetje aan de schoonheid van Hero denken.

Daar ligt toch een van de pijnpunten, want zo mooi als in die film wordt het nergens, en bovendien is de choreografie van de gevechten in Kingdom of Heaven behoorlijk matig. Zowat bij elke keer als zwaarden elkaar raken wordt er wel geknipt en als dat niet gebeurt, dan zie je nauwelijks iets omdat één van de vechters met z'n rug naar de camera staat.

Het grootste pijnpunt is - dit in tegenstelling tot wat ik me ervan herinnerde - de muziek. Had in mijn herinnering dat het nogal sfeervolle renaissance muziek was, maar het bleek toch op kleine uitzonderingen na vooral nogal dreinerige moderne muziek te zijn die op renaissance muziek moet lijken, maar nergens dat niveau haalt. Juist deze film had heel erg goed de muziek van bijvoorbeeld Palestrina kunnen gebruiken. Werkelijk een gemiste kans. Eén van de kortstondige lichtpuntjes was trouwens een passage uit de Matthaüs Passion van Bach. Had wat mij betreft langer mogen duren.

Laatste pijnpunt is de lengte, en dan heb ik volgens mij gisteren op tv nog niet eens de Director's Cut gezien. Het duurt wel allemaal errug lang en dan heeft de film nog relatief weinig grote gevechten. Helaas moet de film er toch mee eindigen, is haast ook een beetje onvermijdelijk, maar ik ben er niet zo'n grote fan van. Het voegt gewoon niet veel toe, en verlengt de toch al lange film alleen maar nodeloos.

Wat ik tenslotte nog wel als positief wil aanmerken is de positieve boodschap van de film. Het is haast een beetje verrassend te noemen dat een dergelijke epische film aandacht heeft voor beide partijen. Het mag allemaal niet al te historisch accuraat zijn, maar ook in deze tijd zou het allemaal wat meer helpen als we ons wat meer inleven in de positie van een ander. Het mag misschien een beetje hippieachtig klinken, maar de film is wat mij betreft ook niet te drammerig met de boodschap zodat het ook niet heel erg moralistisch op me overkomt en ik me er in ieder geval niet al te erg aan stoor. Integendeel zelfs dus.
Ook aardig vind ik dat het personage van Bloom het geloof, dat hij aan het begin van de film kwijtgeraakt is, niet nadrukkelijk terugvindt aan het einde. Dat soort dingen gebeurt namelijk nogal vaak en wekt spontaan bij mij braakneigingen op. Blijft hier gelukkig achterwege.

Het zal wel niet helemaal mijn genre zijn, maar de positieve punten maken het desondanks nog redelijk genietbaar. 2* vanwege de mooie beelden.

Wegens de naderende seizoensfinale van de HBO serie 'Game of Thrones' maar besloten om er lekker voor te gaan zitten: de 3 uur durende Director's Cut van Kingdom of Heaven.

En het was me weer een spektakelstukje. Scott is een fan van alles wat met The Crusades te maken heeft, en is daarom all in gegaan qua entertainment. In het drie uur durende epos wat volgt krijgen we niet alleen spetterende (letterlijk...) acties te zien, maar ook de nodige intriges en romances. Al moet 1 ding duidelijk zijn, dit hoeft niet te worden gekeken voor het fantastische script. Een smid die opeens de zoon blijkt te zijn van een crusader en daarom naar The Holy Land mag (waar alles hem aan komt waaien, van een titel baron tot een heuse prinses) is allemaal niet bijster boeiend. Het is echter Scott die er een geweldige film van maakt. Shots met uiterlijke precisie die mij doen denken aan het detailvermogen van Lynch gecombineerd met het oog voor achtergrond en sfeer van Morricone. Ik vond de grauwe stukken in Engeland en Frankrijk visueel echt geweldig, met de ambush op Balian als mooie uitschieter. Tijdens het kijken van de film ontdekte ik dat een film een uitstekend medium is voor entertainment zoals het 90 jaar geleden bedoelt is, en deze film is daar een uitstekend voorbeeld van. Dit is de reden waarom je een 40 inch LED tv met Dolby surround hebt staan, dit is de reden waarom je een IMAX theater bezoekt. Heerlijke ervaring vind ik dat, en ik val er ook altijd voor.

Alhoewel het op het eerste gezicht een lange zit lijkt (in dat geval ben ik ook blij dat ik voor de LED tv thuis heb gekozen en niet voor de bioscoop), maar de film heeft het echt nodig. Omdat er zoveel ontwikkelingen plaatsvinden, zoveel karakters en toch ook weer zoveel actie, is er tijd nodig om karakters te introduceren en te ontwikkelen. Ik las dat dat in de normale versie wat ontbrak, maar in de DR vond ik dit prima uitgewerkt. Het is dan alleen jammer dat Bloom en Green geen geweldige cast vormen (itt Neeson en Thewlis) die hun rollen met weinig passie en overtuiging spelen. Daarnaast hadden ze voor Sybilla een wel een echte lekker wijf mogen kiezen (plus wat minder westers ogend), en dan had ik helemaal tevreden geweest .

De muziek valt ook wat tegen. Hoewel sommige scenes worden begeleid door geweldige muziek gebaseerd op de locatie (bv. de scene waarin ze het land van Balian irrigeren), maar vooral in de battlescenes ontbrak dat ene vleugjes epicness waar ik wel op had gehoopt. Een Hans Zimmer (die overigens eerst de score voor zich zou nemen...) had dit vast en zeker wel kunnen brengen, en ik was ook wel benieuwd geweest wat hij er van had kunnen maken. Ben er van overtuigd dat hij de echte epische scenes zoals de legers van Saladin die aan de horizon verschijnen nóg indrukwekkender had kunnen maken!

Al met al heb ik gewoon echt 3 uur zitten genieten van de film. Nu weet ik (geef het zelf ook toe) dat het verhaal niet geweldig is en het acteerwerk maar matig, maar ik ben gewoon een sucker voor Crusaders, ridders op paarden, vlaggen en massale gevechten tussen cavalrie. Ik voelde me net weer een kind tijdens het afsluitende gevecht in Jeruzalem. Dus qua entertainment scoort de film in mijn ogen een dikke 10.

If God does not love you, how could you have done the things you have done?
'Kingdom Of Heaven' bevat een goede combinatie van epische avonturen en religieuze thema's maar weet geen balans te vinden tussen verhaallijnen en actie.. De film toont de strijd om Jeruzalem en de conflicten er om heen met overtuiging maar wordt nergens te prekerig. Dat wil niet zeggen dat de film vrij was van trage ontwikkelingen of verwerpelijke personages.
Het is goed mogelijk dat ik een groot fan was geworden van de film had ik hem destijds in de bioscoop mogen zien. Helaas waren ik en mijn vrienden te jong en zagen we 'The Pacifier' in de plaats. Sindsdien heb ik zeldzame pogingen gedaan om 'Kingdom Of Heaven' te zien. Nu het eindelijk zo ver is gekomen besef ik me dat de avontuurlijke tienerversie van mezelf veel enthousiaster was geweest dan de pessimistische sarcast van nu. Natuurlijk verander je al snel in een klein jochie als je stoere ridders op elkaar ziet inslaan. Maar juist daar komt de film tekort.
'Kingdom Of Heaven' probeert anders te zijn dan 'Gladiator' of 'Troy' en dat had niet gehoeven. De onconventionele camerahoeken, de afwisselende slow-motion tijdens een gevecht en de abrupte editing komen de groots opgezette vechtscènes niet ten goede. Ze bedrukken de pret zelfs. Nergens heb ik echt genoten van de enorme sets en de bloederige actie. Het werd veelal te lang doorgetrokken of juist te snel afgekapt. Waardoor je in beide gevallen met een onbevredigd gevoel achter bleef.
Het verhaal van 'Kingdom Of Heaven' maakt het ook niet de moeite waard. Bloom, die (alweer) een ijzersmid speelt die behoorlijk goed kan vechten, wordt opgeroepen door zijn vader (Neeson, alweer als mentor) die hem aandringt om mee naar Jeruzalem te gaan. De set-up van vergiffenis om een moord komt nergens in de film terug. Het is tekenend voor het eerste uur van de film dat lastig door te komen is. Veel personages die de eerste helft van de film niet overleven en ontwikkelingen die er uiteindelijk nauwelijks toe doen. Af en toe levert het mooie momenten op, zoals het irrigatieproces of de dood van de koning, maar deze momenten zijn omringt door verwerpelijke en vooral vergetelijke scènes.
Scott's director's cut duurt veel te lang maar presteert het alsnog om potentiële scènes kort te wieken. Zo overleeft het hoofdpersonage een schipbreuk en een veldslag, puur omdat het verloop er van het verhaal bemoeilijken zou. 'Kingdom Of Heaven' is moeilijk door te komen maar als een scène goed is, is deze ook écht goed. Een flinterdun verhaal mag vergeten worden maar de grootste aanpak verdient respect. Het beste aan de film blijft de subtiele omgang met religie en het pakkende einde.
Uiteindelijk een kijkbeurt waard, zolang je er maar niet zes jaar op wacht.