4 (2005)

Afschuwelijke film in alle opzichten. Soms kan het wel wat hebben als een filmer - om te provoceren - alle registers van lelijkheid openzet, maar hier werd het vooral pijnlijk. Niet zozeer emotioneel maar simpelweg voor de zintuigen. Een wapperende camera, veels te harde geluiden, het constante geblaf van honden, etc.
De vele scènes met de oude vrouwtjes deed vermoeden dat die vrouwen geïnstrueerd waren zo raar en dronken als mogelijk te doen.
De barscène vond ik slecht geacteerd en saai. Daarna richtte de film zich voornamelijk op de reis van de vrouw naar het dorp waar haar zus was overleden.
Het programmaboekje suggereerde dat één van de thema's van de film 'klonen' zou zijn. Dat zou je inderdaad kunnen denken want Volodja, één van de mannen (niet zijn echte naam trouwens), vertelt over klonen en over de vele vierlingen die hij daarmee heeft ontmoet. De vrouw blijkt een kwart van een vierling te zijn.
Maar het is alleen maar flauw. Het voegt wat mij betreft niks toe.

Vond ik ook, de barscene vond ik wat al te langdradig, maar naarmate de film vorderde en vooral om impressie ging draaien, vond ik de film alsmaar sterker worden. Vanaf die ellenlange (geweldige) wandeling eigenlijk.

En de allereerste seconden natuurlijk.

Ik vind de poster trouwens niet bijzonder mooi. Heb de indruk dat vooral hiervoor gekozen is om de aandacht te trekken, te benadrukken dat het een bizarre en ontrgelende film is. Wat ik wel een terechte en geslaagde keuze vind.

Fenomenaal eerste uur!

Geweldige dialogen, leuke personages en briljant gefilmd. De openingsscene is verbluffend surrealistisch. Geniaal gefilmd! Je weet niet wat je ziet gewoon...

De scene in de bar is erg goed geschreven en geacteerd. Marina Vovchenko is ook een prachtige dame. Ze heeft iets mysterieus.

Na de begrafenis vind ik de film bergafwaarts gaan. Het hele poppengebeuren boeide me voor geen biet. Behalve dan dat die poppen er mysterieus en prachtig uit zien.

Veel te langdradig en stuurloos; er komt maar geen einde aan het deel over die maffe oude vrouwtjes die zich gedragen als senielen. De film ontaardt teveel in een rariteitenkabinet. Dat is even leuk, maar hier lijkt het alsof de ideëen van de scenarioschrijver op zijn. Erg spijtig dit.

Het getal 4 is op een geweldige manier doorgevoerd in de hele film. Je weet dat het steeds weer gaat komen en toch werd ik het niet zat. Behalve dan de 4 vliegtuigen. Dat ziet er erg nep uit.

Prachtige art direction. De film doet me wat dat betreft denken aan films van Tarr, Tarkovsky en Sokurov. Veel magisch realisme in een absurde en bijna ondenkbare setting, maar tegelijkertijd ubernuchter.

Vanwege het teleurstellende tweede uur 'slechts' 3,5 sterren.

Wel eens met de kritiek van kapp hierboven. Fascinerend eerste gedeelte; maar in het dorp, bij al die oude vrouwtjes ontspoort de film totaal. Had geen idee meer naar wat ik aan het kijken was...

3*

Beginscene was prachtig, de straatmachines bulderden heerlijk door het beeld.

De scene in de bar is ook geweldig. Visueel imposant, leuke maar onzinnige dialoog, grappig hoe elk hun eigen verhaaltje opdisselt. Het getal 4 vond ik echt maar een mager knooppunt, aangezien de bar een ontmoetingsplaatst blijkt voor slechts 3 personen.

Erg lange scene die de indruk geeft de basis te vormen voor de rest van de film. Jammer genoeg blijkt dat niet het geval te zijn. Wanneer de personages splitten krijgen de andere twee maar minimale screentime, en vroeg ik me eigenlijk af wat het nut nog was om hun verder verhaaltje te volgen. In één of twee scenes wordt geschetst wat er met hun gebeurt.

De wandelscene is nog indrukwekkend. Deed me terugdenken aan The Cranes ... en Gerry. Wat daarop volgt is een uur durend lange teleurstelling. Zoals het een Russische film blijkbaar moet betamen komt de armoe weer boven en wordt er weer volop uitgepakt met rimpelige omas in verkrotte woonsten omgeven door mistige weiden en slijk. Het zuipt, het vreet, het kapt wat wijn over ontblootte zakken vlees die ooit doorgingen als borsten.

Het zal wel, maar geen flauw idee waarom ik er naar zat te kijken. Deel 1 en 2 zijn compleet losgekoppeld. Deel 1 is fijn, deel 2 is armoedige sovjet cinema die ze voor mijn part samen met de poppen uit de film mogen opfikken.

2.5*, wat jammer weer.

Zoals vaker gezegd is 4 een film met twee gezichten. Ik behoor bij degenen die het eerste deel het boeiendst vinden, en met name de audiovisuele kant is op sommige momenten meesterlijk. Lange, statische shots in een bar worden afgewisseld met een dollemansrit a la Godard door de nacht, inclusief jump-cuts. Ook het geluid, met het vele hondengeblaf, machinegeraas en allerlei abstracte klanken, is sterk gedaan. Hoogtepunt van de film is echter de al eerder gememoreerde ‘wandeling’. Tracking shots, close-ups, shouldercam-werk, jump cuts en ook longshots wisselen elkaar in een verbluffend tempo af, daaronder die vervreemdende soundtrack, erg goed.

Over het tweede gedeelte kan ik kort zijn: zet de film af. Uit. Klaar. Geniet nog even na van die zinderende slotscène (‘de wandeling’) en breng je stem uit. Echt, je zult er geen spijt van krijgen.

Ik kan hier eigenlijk alleen maar meegaaan in wat de meeste users zeggen. Het is een fijne film, dat zeker, maar er had nog zoveel meer in gezeten.

Het eerste gedeelte van de film is ontzettend sterk. Het openingsshot is fenomenaal en ook het gedeelte dat zich daarna ontvouwd is boeiend en interessant om te volgen. Ondanks dat ze op een gegeven moment erg lang in de bar zitten, verveeld het geen moment, mede door de setting, maar ook door de interessante dialogen.

In het tweede gedeelte gaat de film langzaam iets bergafwaarts. De veelgeprezen wandeling is fantastisch gefilmd en ziet er geweldig uit, maar daarna komen de mooie beelden steeds minder terug en wordt de film zelf ook wat minder interessant. Toch blijft de film redelijk mysterieus en zit de titel telkens op mooie wijzes in de film verwerkt.

Begrijp me niet verkeerd. ik vond het een prima film, die best boeide, maar met een andere invulling van het tweede gedeelte van de film, sluit ik niet uit dat er misschien nog wel een volle punt meer in had gezeten.

Enne de filmposter is me nu ook volledig duidelijk

3,5*

Wow, wat een veelbelovend debuut was dit en nu ik dit vijf jaar (pas) later zie ben ik erg nieuwsgierig waarom deze man nog geen tweede film gemaakt heeft. Waar is hij? Ik heb dit in 2005 gemist op het IFFR (was een tigerfilm) en had daar eigenlijk vrij snel spijt van. Eindelijk bekeken.

Zoals iedereen roept, valt de film in twee delen uiteen. Ik vind het verschil in niveau tussen de twee niet zo groot als sommigen hier. De eerste heeft als basis een tamelijk geniale lange dialoogscene, de tweede is een bizar verwerkingsproces, gedrenkt in eten, drank, vuur en blote borsten, de wereld een kwartslag gedraaid. Bijzondere film, bij vlagen zelfs haast briljant en het zou maar zo kunnen dat deze regisseur een film in zich heeft die volledig briljant is.

ehm, 4 sterren

Beetje een vage film maar toch nog hier en daar best leuk gevonden. Het is ook een beetje een film dat van het ene onderwerp naar het andere switcht en lopen verschillende verhalen doormekaar. Maar kon er nou niet bepaald iets uithalen. We beginnen bij die 3 willekeurige mensen die wel heel lang aan de bar zitten en vanallerlij leuke filosofische onliners met mekaar bespreken, vervolgens volgen we even kort die slager en die pianostemmer. Komt er inene een Moordthema boven en daarna volgen we voor de rest van de film die vrouw. Die dus naar zo'n dorpje gaat waar der familie en vrienden wonen en waar ze een begrafenis moet bijwonen. Die wandeling van het station naar dat dorp vond ik ook erg mooi gedaan. Je komt zo even de sfeer proeven van het desolate grauwe maar toch zeer indrukwekkende rurale Russische kiekjes. Die hele gedoe met al die maffe ouwe wijven die van allerlei vage rituelen hebben met poppen en met ode aan de dood van hun gezelschap, vond ik wel heel erg vaag en wist nou niet echt wat ik er uit moest halen.

Maar verder is deze film wel erg kunstig in elkaar gezet. Dan krijgen we zon Roboten spin en zo nu en dan komen er een rij strooiwagens voorbij. De beelden van het rurale Rusland met, zoals gezegt, die wandeling, en ook die shots van die Industrieterein in Moskou waren ook indrukwekkend. Het is alleen een film die je net goed moet opvatten denk. Maar de opbouw was wel mooi.

3,5*

Ik kan me alleen maar aansluiten bij een groot gedeelte van de recensies.

Het 1e uur is sterk met interessante dialogen wat niet snel vervelen.

Daarna werd het alleen maar minder.

Het getal 4 zie je duidelijk in meerdere scènes terugkomen.

Verder laat de film een cultuurverschil zien waarin met name veel armoede heerst.

Soms wat onsmakelijke momenten die een sterke maag vereisen.

Maar ja, dat is (in onze ogen) de rare Russische cultuur.

Ik geef hem 2,5 *

Deze film kent een magistrale opening en vervolgens een van de mooiste barscènes die ik ooit in een film heb gezien en dan nog een schitterende wandeling van de zeer mooi ogende Marina die op weg was naar de begrafenis van haar zus. Tot zo ver was het smullen geblazen. Maar daarna…krijgen we een kudde bijna tandeloze babushka’s te zien – de een nog lelijker dan de ander – en is het met de schoonheid in deze film gedaan. Gelukkig dat we nog regelmatig Marina en twee andere aantrekkelijke Russische jonge dames te zien kregen. Oh ja, die weirdo en dat poppengedoe was trouwens ook niet om aan te zien. Het oerlelijke tweede uur kende wel een zeer hilarische scène. Dat was de scène waarin een van de oerlelijke babushka’s - tsjonge, ze leek wel uit een schilderij van Jeroen Bosch te komen - een varkenskop in een stal met varkens gooide. Wat de betekenis daarvan is mag Joost weten. Maar ja, deze hele film zit vol met dit soort rariteiten. Neemt niet weg dat deze film het bekijken meer dan waard was. Een herziening zal daarom ook zeker een keer volgen.

Waardering; 1e uur 5.0*, 2e uur 3.0* en dat is gemiddeld 4.0*

Mjah, dit is een vage film zeg! Vond het in begin met dat lekkere lang uitgerekte gesprek in die bar nog wel hoopgevend. Het is mysterieus en er wordt een heel verhaal over een kloonprogramma gehouden. Chetyre werd echter steeds stuurlozer en vooral raarder . Ik vond al die fratsen niet helemaal geslaagd. Een paar varkens zijn gesneuveld tijdens de productie en die krijg je binnenstebuiten zien. Je moet er maar tegen kunnen. Ook die omaatjes vond ik redelijk irritant en op mijn zenuwen werken.

Gelukkig is er de beeldschone Marina, een voortbrengsel van het kloonprogramma, die de film nog interessant maakt. Je leert iets van haar achtergrond kennen en een ellenlange scene waar je haar ziet wandelen was zowaar het filmische hoogtepunt. Qua look zit Chetyre dik in orde, de rest valt ietwat tegen.

Het is hier eigenlijk allemaal al gezegd. De tweede helft is gewoon slapjes en doet hetgeen wat eraan voorafging zwaar teniet. Erg, erg jammer, want er zitten enkele werkelijk fenomenale scenes in het eerste uur. De bruuske beginscene, het gesprek in de bar, maar vooral de wandelscene halverwege is een absoluut hoogstandje. De manier waarop al die vreemde achtergrondgeluiden een soort soundtrack op zich vormen was indrukwekkend. Magisch moment.

Jammer dus dat de regisseur die lijn niet doortrok in het tweede uur en je ipv daarvan tot aan het einde opgescheept zich met een lawaaierig rimpeltehuis. Anders was ik zeker hoger dan deze ruime 3,5* uitgekomen, want een bijzondere film is het zeker. Wellicht in de toekomst nog.