Girl, Interrupted (1999)

Deze film viel me persoonlijk (ook) een beetje tegen. Het verhaal wordt nergens eingelijk echt saai, maar er gebeurd gewoon te weinig in om het echt interessant te maken. Wel was de cast boven gemiddeld (maar een Oscar voor Jolie??), maar deze film deed me gewoon niet zo heel veel. 2,5*

Erg aangrijpende film. Toen ik de beschrijving las leek hij mij niet bijster interessant maar ik vind het absoluut een goede film.

Redelijke film. Puik acteerwerk van Ryder en Jolie, maar vooral ook Brittany Murphy - één van mijn favoriete actrices - doet het geweldig. De film mist te veel diepgang en het kon me nou allemaal niet echt boeien. Jared Leto zag er ook belachelijk uit met zijn baard en snorretje. De film kent zeker zijn sterke en leuke momenten, maar mist té veel om een voldoende te verdienen van mij. Hier kan het prima acteerwerk ook niks aan veranderen, al is dat wel de reden dat de film nog twee en een halve ster van me krijgt.

Wat deze film zo sterk maakt is het zeer sterke acteerwerk van Brittany Murphy en Angelina Jolie. Normaal ben ik niet zo gecharmeerd van het acteerwerk van Jolie maar hier vond ik haar wel heel sterk in. Maar degene die het meeste indruk op mee heeft gemaakt is toch wel Brittany Murphy. Ik kreeg ook kippenvel van de zelfmoordscène. Winona Ryder zette wel een redelijke rol neer maar van haar was ik toch minder onder de indruk.

Het verhaal is ook heel dramatisch en wordt goed gedragen door de cast. Ik heb de gehele film geboeid zitten kijken.

Super film! Erg aangrijpend en ook de humor is niet zoek!

Verhaallijn zit goed in elkaar! Topfilm!

'k vond het een goeie film. Geen alledaags thema, maar het werd erg draaglijk gebracht. Dus zeker niet allemaal kommer en kwel.

Angelina Jolie heeft voor deze film een Oscar gewonnen, maar 'k vond eigenlijk de volledige cast erg sterk.

Het liedje "Downtown" bleef ook hangen

Eens de moeite om te bekijken.

4 keer gejankt/lacht, goede film voor mensen die zelf psychische problemen hebben dus

Een goede drama/biopic film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Wel leuk bekende actrices Whoopi Goldberg, Angelina Jolie en

Vanessa Redgrave...

Ook bekende acteur Jeffrey Tambor...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit! opname 1999...

Girl, Interrupted voelt een beetje aan als een soort Cuckoo's Nest light. Ook is dit zo'n film die je kijkt en tijdens het kijken erachter komt dat je de film al eens eerder hebt gezien. De film bevalt op alle punten, alleen de vele meiden komen niet allemaal even overtuigend over. Toch was ik wel onder de indruk van Ryder, Jolie en Murphy. Deze drie meiden dragen de iets te lang uitgerekte en voorspelbare film uiteindelijk met gemak.

3,0*

Girl, Interrupted

Een realistische en een vrij zware film maar wel met geweldig acteerwerk. Dat is ook de kracht van deze film, want het verhaal bied niks bijzonders en het moest mij vaak denken aan de klassieker One Flew Over the Cuckoo's Nest. Maar dit is wel een film die gebaseerd is op ware gebeurtenissen en we zien een periode uit het leven van schrijfster Susanna Kaysen.

Petje af voor Jolie, want wat acteert zei hier overtuigend goed. De acteerprestaties van de andere vrouwen uit de kliniek zijn ook super, vooral van de te jong overleden Murphy.

Al met al is dit een zeer boeiende film, die het kijken absoluut waard is!

Girl, Interrupted is gebaseerd op het autobiografische boek van Susanna Kaysen, die kort na haar achttiende achttien maanden in een psychiatrische instelling in Massachusetts verbleef en daar de diagnose borderline kreeg.

Het is een krachtige aanklacht tegen de Amerikaanse psychiatrie van de jaren '60. (Toen waren er veel zulke gesubsidieerde instellingen; later werd dat veel minder.) Patiënten kregen na één gesprek een etiket opgekleefd, kregen te veel en onnodige medicatie en soms elektroshocks of belandden in de isoleercel na opstandig gedrag. Een verpleegster kende de patiënten soms beter dan de dokter zelf. Tussen de patIënten onderling kon wel een vriendschapsband ontstaan; ze zaten in hetzelfde schuitje.

De titel geeft aan dat de logische ontwikkeling van tienermeisje naar jonge vrouw onderbroken wordt. Ze moet er even tussenuit, wil niet meer meedraaien in de rat race.

Winona Ryder, in mijn ogen een van de beste actrices van de jaren '90, wilde deze rol kost wat kost omdat ze zich met het hoofdpersonage identificeerde. Zelf had ze rond die leeftijd ook psychische problemen (kleptomanie?).

Een beeld dat bijblijft zijn de ogen van Winona Ryder en Angelina Jolie wanneer deze laatste in de isoleercel zit. In tegenstelling tot het cliché zijn de bruine ogen hier sympathiek en de blauwe onsympathiek. Voor Angelina Jolie is dit een van haar sterkste rollen.

De betreurde Brittany Murphy is een meisje dat naar een beschutte woonplaats gestuurd wordt (een halfway house) terwijl ze daar allesbehalve klaar voor is. Zij speelde wel vaker personages met een hoek af. Verder is het mooi om Whoopi Goldberg nog eens in een ernstige rol te zien, en ook Vanessa Redgrave staat er weer.

Erg goeie film waarbij het acteerwerk echt zeer overtuigend is. Wat is Angelina Jolie geweldig in Girl, Interrupted. Zeer terecht dat ze hier een Oscar voor gewonnen heeft. Er zitten een aantal scènes in deze film die je echt aangrijpen, althans, die mij echt aangrepen. Het is wel redelijk zware kost en dus is het zeker geen 'even tussendoor' filmpje.

4*

8/10 (IMDB)

Ik associeerde Girl, Interrupted al vrij vlot met One Flew Cuckoo's over the Nest, maar dan met vrouwen in een psychiatrisch instituut. Net zoals in die topper worden hier ook verschillende karakters uitgediept worden. Is altijd lastig, maar hier is het wel aardig gelukt. Winona Ryder en Angelina Jolie trekken desondanks toch alle aandacht door hun uiterst destructieve capriolen. Wat een acteerprestaties leveren die twee trouwens!

Toch is dit net niet die topper die het had kunnen worden. Een paar memorabele scenes, zoals stiekem 's nachts de dossiers lezen of dat uitje in de ijscobar, worden afgewisseld met scenes, waar niet zo heel veel gebeurt en het een beetje voortkabbelt. Ook dat je de hele tijd soundtrack bij de meest heftige scenes hoort, werkt irriterend. Al is Downtown van Petula Clark wel een supertof nummer

Krachtig autobiografisch drama over een jonge vrouw, die op de overgang naar volwassenheid psychisch een pas op de plaats moet maken. Film is vooral prijzenswaardig vanwege de vrijwel vlekkeloze vertolkingen van een uitstekende cast, waarbij met name Angelina Jolie (haar beste rol ooit ?) en Winona Ryder in het oog springen.

Afsluitend verwijs ik naar de uitstekende analyse van Dievegge d.d. 17-08-2014, waarbij ik mij graag aansluit.

Goeie film over een jonge vrouw die wordt opgenomen in een psychiatrische inrichting. Een mooi verhaal dat zich afspeelt eind jaren '60. Onderhoudend en genoeg mooie momenten, maar echt aangrijpend wil het niet worden. Uitstekend acteerwerk van de voornamelijk vrouwelijke cast. Met gemak 3.5 sterren.

Aardig, alleen verloor de film in het tweede deel een beetje de aandacht. Was het eerst nog een fris feelgood-filmpje, beetje soort Shawshank "het is wel niet de meest fijne locatie maar laten we er het beste van maken" Redemption, daar ontstpoort de film tegen het einde een beetje. Verkeerde keuzes die worden gemaakt en die sfeer uit het eerste deel verdwijnt. Deels zal natuurlijk het boek (dus het leven van de schrijfster) gevolgd worden, maar erg sterk vond ik het niet. Wel prima acteerwerk waarbij vooral Jolie opvalt die met goede make-up en goed spel iets verdorvens en verdrietigs heeft. Allemaal heel diep (de film gaat nooit over de ziekte eigenlijk maar alleen over het verblijf van Ryder in die inrichting) of bijzonder wordt het nergens, maar met de fijne muziek (Wilco!) en redelijk tempo valt dit lekker weg te kijken. 3,0*.

Sterke film met een goed verhaal. Interessant om te zien hoe de maatschappij in de jaren 60-70 omging met psychische problemen ... en schrijnend tegelijk. Mensen krijgen een etiket opgeplakt, maar worden in het ongewisse gelaten welke diagnose ze hebben. Ze moeten medicatie nemen zonder te weten wát ze nemen. Je moet braaf en stil zijn of anders volgt de isoleercel of eventueel elketroshocks. Dit kwam erg goed aan bod en is in groot contrast met de psychiatrie van vandaag (enfin, dat veronderstel ik toch).

Zeer sterke rol van Ryder en Jolie. Toch greep het verhaal me niet volledig.

De scene in de isoleercel waar beide hoofdpersonages elkaar aankijken, vond ik één van de beste momenten van de film. Die blik was zo allesomvattend dat ze de hele film bundelt in dat ene moment. Leuke song ook, een song die de patiënten doet wegdromen naar een (beter?) leven buiten de muren van de instelling.

“Susanna, four days ago... You chased a bottle of aspirin, with a bottle of vodka.”

“I had a headache.”

Sterke dramafilm over een stel vrouwen in een psychiatrische inrichting in de jaren 60'. Schitterend acteerspel met als uitschieter Angelina Jolie die de stemmingswisselingen van Lisa ongelooflijk realistisch speelt. Ryder speelt de hoofdpersoon Susanna ook sterk.

Susanna vind eigenlijk dat ze niet thuishoort tussen al die gekke vrouwen, maar uiteraard komt ze steeds meer tot inkeer. De film begint luchtig, maar verandert steeds meer van toon. Het kille uiterlijk van de film (veel witte muren, koude weersomstandigheden, grauwe kleuren, donkere scènes) helpen daarbij. Het belangrijkste is dat de omslag van Susanna geloofwaardig wordt gebracht en dat is zeker de verdienste van het sterke script en vooral Ryder.

Vrouwelijke variant op One Flew over the Cuckoo's Nest. Maar Girl, Interrupted wordt geen klassieker. Ondanks het goeie acteerwerk is het verhaal net even te voorspelbaar en mist het diepgang. Het einde is zelfs zoetsappig, opgevrolijkt met Hollywoods bekende strijkorkest.

Aardig middle of the road drama. Ryder en Jolie zijn niet groots maar doen het niet verkeerd als mentaal instabiele meisjes- overigens wel even een vaag moment als Ryder’s personage een signaal voor een depressie benoemt: stelen terwijl je geld hebt...ik dacht even dat Ryder zichzelf op de korrel nam maar ze zou pas 2 jaar later worden opgepakt voor diefstal.

De film is in het begin niet-chronologisch, een stijlfiguur die vrij opeens overboord wordt gezet want er volgt een lineair verhaal over het leven in een instelling. Door de setting doet het natuurlijk denken aan One Flew Over The Cuckoo’s Nest, maar daar houdt de vergelijking wel op. Er is nauwelijks spanning tussen personeel en patiënten, het personeel en de leiding is eerder begripvol, een aanklacht tegen een onmenselijke zorginstelling is dit ook niet. Tijdsbeeld vond ik ook allerminst geslaagd, alleen aan de auto’s kon je zien dat het zich in de jaren 60 afspeelt. O ja je ziet ergens een Kennedy poster.

Tegen het einde zette ik me al schrap voor een obligate twist (Ryder en Jolie zijn dezelfde persoon of zo), zeker met die rare scène in de kelder leek het die kant op te gaan maar dat bleef me gelukkig bespaard. Wel komt die gebroken hand nog terug, wat van Susana dan toch een soort tijdreiziger maakt. Dat wordt verder genegeerd en Girl, Interrupted gaat als een nachtkaars uit. Wat overblijft is een aardig geacteerd maar weinig subtiel en inconsistent portret van het leven in een zorginstelling, met een teleurstellend einde.

Zwakke Mangold.

Als regisseur heeft hij het wel degelijk in zich. Maar nu is dit zijn vierde en slechts eentje heeft een voldoende gekregen. De regisseur kiest wel projecten met een verhaal, maar de uitwerking laat het regelmatig afweten, en hier dus ook.

Eerste half uur is het beste stuk in de film. Ook het meest eigenaardig, waar de stijl van de regisseur vaak het beste naar voren lijkt te komen. Nog best interessante en warrige beelden maar uiteindelijk verschijnen ze niet meer en begint de film af te glijden in een standaard dramafilm.

Acteerwerk is ook niet al te best. Het beste acteerwerk komt van Goldberg af en blij vlagen van Ryder & Murphy. Ryder valt vooral terug in wat standaard "kijk mij eens schattig zijn" rol en die maakt hier geen indruk. De rem gaat er bij haar ook niet bepaald vanaf, het blijft te veel in veilig gebied.

Jolie was al helemaal een vreemde keuze. Buiten dat ze er wellicht goed uitziet is dit niet een rol die haar op het lijf is geschreven. Het is allemaal nogal gemaakt en heel stoer en interessant is ze ook beslist niet. Het is gewoon te overdreven en over-the-top. Het werkt gewoon niet.

En hoe verder de film voortkabbelt, hoe voorspelbaarder het wordt. Het is ook zo jammer, want het begin beloofde nog een redelijk eigenaardige film. Maar uiteindelijk raakt de film steeds doorzichtiger, en doorzichtiger, en doorzichtiger, totdat het glas weg is en je alles nu wel kan opnoemen wat er de komende minuten gaat gebeuren.

Locatie mist ook wat sfeer. Het is allemaal wel iets te veel regenbogen en eenhoorns, mag wel iets killer. Wat drama voor de rest die nooit helemaal van de grond komt en je hebt een film die eigenlijk gewoon niets nieuws doet en een hoopvol begin om zeep legt.

Wel nog punten voor het eerste half uur een de scenes met een verhangen Murphy op de achtergrond. Die zijn nog wel akelig. Maar opnieuw, de opbouw naar die scene toe mist echt de akeligheid van zo'n situatie.

Zat nooit echt goed in deze film waarin gedachten en dialogen ofwel doorzichtig ofwel verward overkwamen.

Bovendien vond ik er geen acteerwerk in dat het niveau had kunnen optrekken. Die Oscar voor Jolie vond ik redelijk goedkoop en dat Whoopie Goldberg er het nog het best van afbrengt zegt m.i. genoeg.

Mijlen onder "One Flew over the Cuckoo's Nest", al is dat geen schande, maar niettemin toch niet overtuigd van James Mangolds film.

Positief verrast dat dit niet de typische anti-psychiatrie is die je na de eerste tien minuten verwacht. Wel integendeel, Girl, interrupted is goed beschouwd behoorlijk positief over de psychiatrie en de mensen die er werken. Dat is dan bijna weer teveel van het goede, maar afijn. Vond het verder best wel goed uitpakken allemaal met de focus op Susanna en haar relatie met de andere vrouwen in de instelling. En vooral haar zoektocht naar zichzelf: is ze ziek, wat houdt dat dan in, en hoe kan ze daarmee haar leven leiden? Het laatste kwartier gaat echter ver over the top qua ontwikkeling en de zoete muziek helpt ook niet mee. Kost de film toch een halve punt, want verder heb ik me er goed mee vermaakt.

Een van de betere rollen van Winona Ryder, ook Angelina Jolie speelt een prima rol. Zeer goede film maar toch iets minder aangrijpend dan One Flew over the Cuckoo's Nest en zeker Awakenings. Wel positief is dat dit geen zwart wit afspiegeling is en de verplegers niet als onmensen worden afgeschilderd zoals wel vaker in dit soort films. Leuke soundtrack ook. Nipt 4 sterren

Nogal wat aan te merken op deze film, vooral de regie is niet best. Mangold probeert zijn eigen Cuckoo's Nest te maken, maar faalt behoorlijk. Toch opmerkelijk gezien zijn goede staat van dienst.

Het loopt allemaal verre van lekker; verwarrende scènes worden afgewisseld met juist heel trage saaie stukken. Ik viel zelfs tweemaal in slaap bij het kijken. Daarnaast is het behoorlijk kwalijk om de psychische thematiek te overgieten met een sentimenteel jaren '90 Hollywood sausje. Ik denk dat we daar tegenwoordig wat serieuzer mee omgaan over het algemeen.

Over blijft een prima productie met mooie locatieshots en aardige sfeerschetsen, zoals gezegd wel vaak geïnspireerd door de film met Nicholson. Ryder speelt goed en heeft een bijzonder stijlvolle uitstraling, Jolie is charismatisch als altijd hoewel haar rol van stoere chick - net als bij andere films uit haar begindagen - nogal over the top is. Opmerkelijk veel bekende acteurs in de bijrollen trouwens.

LOL!

Het verhaal kabbelt rustig verder en heeft nooit de impact die het toch zou mogen hebben. Het is een rustig verhaal geworden over een jonge vrouw in de 60s die kampt met psychische problemen en zoals dat toen wel meer gangbaar was, dan maar in een instelling werd opgesloten om vooral veel medicatie toe te dienen. De film doet denken aan een vrouwelijke emo-versie van One flew over the cuckoo's nest, al zou dat eigenlijk wel kort door de bocht zijn. De cast maakt wel wat goed met een hoop bekende gezichten. Dezelfde film met een B-ploeg had al lang een vergeten tv-film geweest.

Vanwege mijn Angelina Jolie marathon, deze film ook nog eens herzien. Het blijft een geweldige film met een uitstekende en bekende cast! Behoort zeker in mijn top 50 beste films ooit.

Niet alleen het acteerwerk is uitstekend van zowel iedereen, maar ook de gebeurtenissen, de manier waarop het verhaal verteld wordt is fijn. De momenten dat Susanna afdwaalt en je flashbacks krijgt en stukje bij beetje meer verteld over haar psyche en geestelijke gezondheid. Ook krijg je steeds meer te zien van andere personages en worden steeds meer zaken duidelijker.

Er zit daarnaast ook grappige stukken in de film, komt mede door Jolie, maar ook door de andere 'gekke' personages. En natuurlijk ook de nodige drama. Het verveelt geen moment. Een absolute aanrader als je het nog niet gezien hebt.

Een film die ik al tijden geleden heb gezien, maar omdat ik de film lastig te duiden vind, heb ik het schrijven van deze mening flink vooruitgeschoven. De film doet enerzijds denken aan One Flew Over the Cuckoo's Nest gezien dat de hoofdpersone niet vrij is om het instituut te verlaten, maar anderzijds lijkt het personeel wel echt zich om de patiënten te bekommeren. De vraag is natuurlijk of non-conformiteit met geestesziekte verward wordt, maar ik vind de film daar geen duidelijk conclusie over geven.

Wat rest is een interessant samenspel van karakters die sterk neergezet worden door voornamelijk jonge actrices die inmiddels hun naam gevestigd hebben. Maar wat ik er precies mee aan moet, is me niet duidelijk en dat is irritant, omdat ik het gevoel krijg dat de film wel degelijk een boodschap probeert over te dragen. 2,5*.

Enorm theatrale film die ondanks een leuk rolletje van Jolie (ondanks het niet zo leuke karakter) zeker in het tweede uur echt doorkauwen is. Toegegeven, ik had verwacht dat dit de Shutters Island kant op zou gaan qua plot maar dat was niet het geval. Rider is geen slecht actrices maar heeft echt veel te weinig charisma voor een hoofdrol als deze.

Ik zet die met Jack Nicholson maar weer eens op binnenkort

1,5*