De Stem van het Water (1966)

Een kopie van Alleman zou ik niet al te stellig durven te beweren, alhoewel de opzet overeenkomt, maar in uitwerking toch anders is. Alleen al het feit dat er mensen ook geinterviewd en langdurig aan het woord komen ipv de bijdragen van Carmiggelt. En hier gaat het ook mis, want alweer blijft Haanstra te lang hangen bij sommige 'verhaaltjes', het verbreekt het fijne tempo waarmee Carmiggelt alles bij elkaar babbelt.

Verhalen over Skûtsjesilen en hoe Indiers eten, ach, dat waren momenten om even te vissen in m'n neus.

Prachtig camerawerk, zeer kenmerkend voor wat ik tot nu toe zag van Haanstra. En de Carmiggelt teksten in samenhang met de beelden maken het af, jammer dat hij 'zo weinig aan het woord is' in deze documentaire, die hier en daar voor het gevoel in scene is gezet.

Ach ja, de 'ik-durf-niet' scene en de tientallen aantochten van Sinterklaas (die niet altijd weet wat een stoomboot is) zijn toch wel zeer memorabel. En als de Sint meeleest, ik zou wel graag die Haanstra-box in mijn schoentje terugvinden. Dankuwel!

"Het moest er eigenlijk ook wel van komen: een film van Haanstra over de relatie tussen de Nederlander en het water. Twee kernbegrippen verbonden in één project. Al in zijn debuutfilm, De Muiderkring herleeft (1949), valt Haantra's fascinatie met water op. In één van de eerste shots vangt hij de spiegelende blik van het Muiderslot op het wateroppervlak. Het betekent het begin van een fascinatie die, weliswaar naar gelang de tijd verstrijkt steeds meer afzwakt, een rode draad vormt door zijn omvangrijke oeuvre. Met Spiegel van Holland (1950), En de Zee was niet meer (1955) en Delta Phase 1 (1962) leverde Haanstra al een mooi eerbetoon aan het water af, maar met zijn avondvullende documentaire De Stem van het Water (1966) is de ode compleet: de verwoestende kracht, de noodzaak, maar vooral de schoonheid van water wordt oogstrelend vastgelegd op celluloid. (...)"

Complete (DVD-)recensie.

Leuke film, die echter wat minder is dan het eerdere Alleman en wmb een stuk minder dan het latere Bij de Beesten af. Maar ook dit is behoorlijk amusant en bovenal kundig gemaakt. Op momenten echt geestig en soms ook ontroerend. Heb 4 docu's gezien van Haansta en ben benieuwd hoe hij het er bij het maken van een lange speelfilm afbrengt. 3,5 sterren.

Typisch tijdsbeeld.

Documentairemeester Haanstra leverde met De Stem van het Water een prachtig filmdocument af dat eveneens een typisch tijdsbeeld biedt. Vanuit verschillende invalshoeken wordt het thema water aangesneden en regelmatig op hilarische wijze. Ontroerend zijn de miniportretten eveneens.

Zeer goed.