Los Sin Nombre (1999)

Mooi vormgegeven, zeer goed geacteerd en goede muziek.

De kijker blijft lang in het ongewisse over wat er gebeurd is. Er zitten enkele verhaallijnen in die beter uit de film gelaten hadden kunnen worden. Langzaam en soms te langzaam werkt het verhaal naar een climax toe. De climax valt uiteindelijk behoorlijk tegen. Een beetje een te gemakkelijk einde.

Balagueró is gewoon een horrortalent. Buiten zijn misstapje met Fragiles nog geen slechte film van gezien.

Ook Los Sin Nombre is weer uiterst sfeervol. Ditmaal erg mooi kleurgebruik en fijne edits. Visueel ziet het er allemaal puik uit. De soundtrack wordt ook weer ten volle aangewend, wat de spanning op de juiste momenten weet op te drijven.

Uiteindelijk is dit meer een mystery/thriller dan een echt horrorfilm, maar wel typisch een filmpje waar ik makkelijk van kan genieten. Erg sfeervol en aangenaam om volgen. Daarbij ook een leuk en passend einde dat weinig afdoet aan al het voorgaande.

Mooie opener voor Balagueró, zo'n beetje het beste wat Spanje op filmgebied al heeft voortgebracht.

4.0*

De muziek in deze film was van een hoog niveau. Vooral die sound in het begin, ' in de ondergrondse ' die later tijdens de ontknoping nog terug zou keren.

De zoektocht duurde net wat te lang om echt boeiend te blijven. Tussendoor bleef het gelukkig wel net boeiend genoeg, dankzij montagerushes en het subplot van die vriend die even samen leek te spannen met de sekte maar uiteindelijk bruut vermoord werd. Helaas wel teveel normaal aangewende paadjes waarin ' vrouw op zoek gaat naar verloren dochter en allerlei aanwijzingen interpreteert '. Als de spanning tijdens zulke scenes ontbreekt is het toch wat behelpen en heeft het geheel meer weg van een Duitse krimi.

De climax is gaaf maar komt te laat om de film in zijn totaliteit te redden. Wel ijskoud hoe die dochter haar moeder pijn weet te doen. 3,5*

Sfeervol maar behoorlijk saai filmpje.

Lukte eigenlijk geen moment de aandacht vast te houden, verhaaltje is te slap en een tikkeltje afgezaagd (soort kind van een verre neef van The Wicker Man en het zusje van Seven), en qua personages is het allemaal wel erg over the top bij momenten zodat het allemaal niet echt overkomt. Einde was ook erg suf en voorspelbaar.

Niet echt slecht maar weet gewoon niet te boeien, ondanks dat er flink wat ingrediënten inzitten die tot een goede film hadden kunnen leiden. Sfeervol, visueel prima, aardige soundtrack, maar dat is niet altijd genoeg zo blijkt maar weer. Het is scripttechnisch soms allemaal ook niet best, en uiteindelijk (ondanks wat dwaalsporen) erg voorspelbaar hoe het uitdraait. Jammer.

2.0*

Dit is een van de slechtste films die ik ooit heb gezien! Een baggerverhaaltje dat met een sisser uitgaat aan het eind

Aan de acteurs zal het niet liggen; die spelen de sterren van de hemel. De film gaat vooral ten onder aan de slechte vertel/montage-techniek die een helder lopend verhaal steeds maar in de weg blijft zitten.

De subliminale beelden en de onnodige 'simultaan montage' waar de regisseur gebruik van maakt zorgen vooral voor verwarring.

Personages zoals de bibliothecaris worden niet geintroduceerd en de informatie die hij geeft dient eerder het plot dan de logica.

De dialogen klinken potsierlijk omdat ze steeds vooral iets over het plot moeten zeggen ipv dat ze op een geloofwaardige manier een gesprek weergeven. Dan krijg je gedrochten als: 'Ik ging toen naar zijn woning; ik herinner me het adres nog steeds.' De ontknoping heeft dan ook nauwelijks nog effect. Voor de rest duurt hij, zoals zoveel Spaanse films, veel te lang.

Alle begin is moeilijk en die zegswijze uit de zeventiende eeuw is ook van toepassing op deze film. Want waar het basisgegeven van de film fantastisch is, maakt regisseur Jaume Balagueró met zijn debuutfilm er verhalend een chaotisch potje van. We zien opduikende flarden familiefilmpjes ter illustratie van Gifford's herinneringen,die totaal geen toegevoegde waarde hadden. Door het plotsklap opvoeren van personages of door hiaten in het verhaal, is de film soms veel te lastig te volgen. Wat uiteindelijk resulteert in een slecht overkomend einde. Iets wat best jammer is want de clou over ultieme Kwaad had erg sterk kunnen overkomen, met misschien wel dezelfde impact als een film als 'Seven' Wat nu rest is een zwakke mysteriethriller met een duidelijk mooie visuele stijl en die door vele tinten grijs en zwart een naargeestige sfeer weet te creëren. Een topprestatie van cameraman Xavi Giménez, ook bekend van de latere films van deze regisseur, The Machinist of van de films van regisseur Nacho Cerda. Los Sin Nombre is erg ver van volmaakt, maar is ook niet vervelend om naar te kijken.

Goed!

Ja, het debuut van REC-regisseur Balaguero sloeg toch wel in als een bom; veronderstellend dat dit slechts een simpel thrillertje zou worden. Maar nee... De Spanjaarden hebben eten er wel kaas van. En dat taaltje blijft toch ook altijd zo leuk.

The Nameless is echter wel een film die er vrij gewoontjes ingaat, maar later toch wel onder je huid gaat zitten. En het kan alle kanten opgaan: We volgen Claudia, die na zes jaar een telefoontje krijgt van haar doodverklaarde dochter. Inmiddels geen kind van zes meer, de leeftijd dat ze op een gruwelijke, rituele manier vermoord werd. Ja, erg creepy. Je zou haast weer denken dat dit een geestenhorror gaat worden, maar tevergeefs.

Claudia krijgt meteen hulp van rechercheur Massera. Ook een man die kampt met de dood van zijn vrouw en ook de sarcastische Quiroga wordt op de zaak gezet. Telkens wordt je als kijker op het verkeerde spoor gezet en beseffen we dat we te maken hebben met een wel hele zieke psychopaat, aangezien de (kinder)lijken zich door de jaren heen blijven opstapelen en Claudia nu ook erg interessant begint te worden voor deze onbekende kracht. Dat moment dat ze in de bezoekkamer van de gevangenis oog in oog komt te staan met de zekere Santini; die verantwoordelijk is voor de moorden/vermissingen is waarschijnlijk nog wel één van de sterkste en confronterende scene's die ik ooit heb gezien. En daar blijft het niet bij. Dat we nog wel eens te maken kunnen hebben met een Sekte.

En dan het einde... Haar dochter... althans wat er met haar is geworden... Brrrr...

Nee, dit is echt beter dan ik had verwacht. Erg sterk, verzorgt, intelligent en sterke hoofd en bijrollen. Met name ook Claudia's ex-man en die heethoofdige politiebaas. Aan te raden. Jammer dat hij in de vergetelheid is geraakt; gezien de vele Spaanse Netflix producties.

4,5*

Spannende thriller met een smerige, sinistere sfeer in de stijl van "Seven". Zeker niet met zoveel klasse als laatstgenoemde want The Nameless ziet er te vaak uit als een goedkope TV-krimi en de dialogen zijn van amateurniveau.

Een onherkenbaar gefolterd kinderlijk wordt gevonden en de ouders worden op de hoogte gesteld aan de hand van enkele fysieke kenmerken. Niet veel later krijgt de moeder een telefoon van de dochter die blijkbaar nog leeft en gaat op eigen houtje op zoek, geholpen door een detective. De wendingen zijn wat ver gezocht en het eindigt met een sisser. Jammer dat die laatste tien minuten zo ontgoochelend zijn, want dit was vanaf de eerste minuut een echte nagelbijter.