The Search (1948)

Tegenwoordig zouden we dit een iets mystieker karakter geven, hier wordt het toch vaak drama met bosjes violen.

Wel af en toe fantastische beelden.

Er werdt voor de buitenopnamen gebruikt gemaakt van de ruïnes van Nazi-Duitsland.

Het jongetje speelt geweldig en wat moet deze film hard zijn aangekomen bij het publiek in 1948.

Af en toe wordt je op z'n E.T. 's iets teveel geleid naar de traantjes, maar daar had Schindler's List ook wat last van.

Deze film is in ieder geval niet minder dan die (in mijn ogen) ietwat overschatte Spielberg-film.

Een prettige verrassing, deze film van Fred Zinnemann. Hoewel de film nogal sentimenteel is, ben ik eens in de tijd wel in voor een dergelijke film. Het is een film die bestaat uit wat aardige beelden van de verwoeste omgeving, maar het draait vooral om het verhaal en de dramatische elementen. Ik ben persoonlijk zeer te spreken over het acteerwerk, met name dat van het jongentje en Montgomery Clift. Verder kent de film weinig momenten die je niet vooraf zag aankomen, maar dat doet niets af van het feit dat ik genoten heb.

Goed uitgevoerd verhaal, hoewel inhoudelijk niet enorm bijzonder. Bovendien lijdt het hier en daar wel een beetje onder sentimentele tranentrekkerij zoals gebruikelijk in die tijd.

Prachtige beelden zijn er te zien van de ruïnes van Nazi-Duitsland en een uitstekende rol van Clift, die naar mijn mening veel beter speelt dan de rest van de cast.

De verdienste van deze zwart-wit-film is vooral het zoveelste dramatisch aspect van de gevolgen van WO II te illustreren. Ook de beelden van een verwoeste, platgebombardeerde stad zijn schrijnend. Helaas is het zowat een beetje "Amerika boven" (supermotivatie, meevoelen, edelmoedigheid...) in een film die soms wel ontroerend is maar ook wel dikwijls simpel en overdreven sentimenteel. Het einde was te voorspellen en de snel-cursus Engels potsierlijk.

Sterke film, ten onrechte enigszins in de vergetelheid geraakt. Een boeiende opening waarin de werkzaamheden van de UNRRA, een vroeg, pre-UN internationaal samenwerkingsverband, worden belicht. De authenticiteit wordt daarbij versterkt door de opnames in het verwoeste Duitsland. Maar de film wint aan kracht als Montgomery Clift op het toneel verschijnt, die hier een van zijn beste rollen neerzet. Toch wel een ondergewaardeerd acteur. Ook kudo's aan Jandl als het jongetje en Novotna als zijn moeder. Het is een beetje onduidelijk hoeveel maanden de film in beslag neemt, maar het is niet ongebruikelijk dat jonge kinderen een taal extreem snel leren weet ik uit eigen ervaring. Het einde is natuurlijk weinig verrassend maar wist me toch te ontroeren.