Sphere (1998)

Technisch goedgemaakte, maar weinig boeiende mengeling tussen The Abyss, Alien en 2001. Het plot is op zich nog best interessant, maar helaas werden de interessante personages uit het boek herleid tot een paar mager geschetste idioten, die zich blijkbaar geen raad weten met de situaties en de uiteindelijke 'ontknoping'.

De indeling in hoofdstukken vond ik dan weer wel geslaagd, net als de speciale effecten, decors en de montage (ondanks het feit dat sommige scènes wat ongelukkig in beeld werden gebracht).

Geen echt slechte film, maar het had best een beetje meer mogen zijn.

2.5 sterren

Dit verhaal doet meteen denken aan The Abyss van James Cameron, met eveneens als gegeven de confrontatie met een buitaards wezen op de zeebodem. Sphere werd echter volledig gebaseerd op een boek van sciencefictionschrijver Michael Crichton (de man die ook het Jurassic Park-verhaal de wereld in stuurde) waarop ook het Abyss-verhaal mogelijk lichtjes op gebaseerd werd. De basis is dus niet slecht. Toch slaagt regisseur Barry Levinson er niet in, er een beklijvende, samenhangende film van te maken. Levinson is bekend van drama's als Rain Man, Sleepers en de schitterende Baltimore-trilogie (Avalon, Tin Men en Diner). Sphere was zijn eerste actie- zowel als sciencefictionfilm en dat is te merken. De special effects zijn weinig spectaculair (ondanks een niet onaardig budget van 70 miljoen dollar) en het laatste halfuur zakt de film in elkaar. De acteurprestaties vormen één van de positieve punten. Helaas moeten de acteurs het met nietszeggende dialogen doen...

Plotbeschrijving: (...)daalt de groep wetenschapslui af(...)

Nu ja, vooruit maar Matige film dit, neemt wat rare wendingen naar het eind (anderen schreven er al over). Had beter kunnen zijn.

2*.

Degelijk hap-slik-klaar wegkijkertje.

Wil je een echt goeie film in hetzelfde genre/sfeertje kan je inderdaad beter The Abyss kijken, maar bij gebrek aan die film is dit een degelijk tot goed tot flauw alternatief.

Opbouw van de film is wel goed, zeker het eerste half uur. Al gaat het allemaal razendsnel (misschien daarom wel). Binnen een goed half uurtje zijn ze al bij de sphere, en dan ik het een beetje afvragen wat er gaat volgen.


Wat er volgt lijkt jammer genoeg veel te veel op screentime filler. Een hoop blah blah hier, bullshit daar, nog een verhaallijntje ginder. Bij elkaar geraapte zooi die nog maar weinig met de core van de film te maken heeft wat mij betreft.

Acteerwerk vond ik verder ook erg mak. Hoffman is een vreselijke miscast (of doet het gewoon erg bleekjes), die vrouw valt helemaal door de mand als er emoties vereist zijn. Jackson is de enige die een beetje een deftige rol neerzet.

Verder is de humor niet altijd even goed getimed, is het einde stevig kut (die explosie ook ) en is de soundtrack op het eind echt belachelijk slecht.

Allemaal zaken die de rek uit de film halen, toch weet de sfeer van het begin genoeg credit te geven aan de rest van de film om het op een nipte voldoende uit te laten draaien. Begin is uitermate vermakelijk, daarna wordt het jammer genoeg alleen maar slechter, met schaarse leuke scenes (de kwallen, de eitjes, die palingen).

Kleine 3* dan maar.

Ik vond het op zich wel een goede film met een heel goed orgineel verhaal maar echt een toppertje was het niet. Er zaten wel goede acteurs in en het verhaal was zoals gezegt orgineel alles waar je bang voor bent gebeurt en daar zijn de anderen de dupe van. Daarnaast was de film soms ook erg spannend, vooral met de komst van dat monster.

Deze film is best de moeite waard maar het is geen topper.

3,5*

Best een geinig filmpje, eigenlijk. Toegegeven, hoogstaand wordt het nergens en je moet even je best doen om door die idiote dialogen heen te kijken, maar dan wil Sphere nog best amuseren. Paar leuke creaties en goed in elkaar gedraaide scènes; vooral de aanval van die kwallen was sterk. De acteurs spelen allemaal duidelijk op de automatische piloot, maar gelukkig eist een film als dit geen briljante oscarwaardige optredens. Wél belangrijk is een degelijk einde en dat mist Sphere dan weer wel. Wat een idioot en totaal belachelijk slot. Maar hoe dan ook, de rest was best te doen, zo tussendoor.

3 sterren

Eens met orbit, er had veel meer in gezeten. Ik vind trouwens ook dat de cast niet optimaal was, teveel bekende gezichten. Dat neemt mij een beetje teveel geloofwaardigheid weg in een film als deze. Sharon Stone vond ik trouwens barslecht in deze film.
Soms is het ook te langdradig en het einde is ook niet het sterkste punt. Ik vraag me trouwens wel af als Jerry eigenlijk Harry is, moeten in alle woorden dan niet de J en de E omgedraaid worden met de H en een A? Dat vond ik wel zeer vaag. Net zoals wel meer puntjes in de film, het wordt er soms echt even te makkelijk vanaf gebracht.
Verder is de sfeer wel prima, ik houd wel van dat claustrobische gedoe in films. Jammer dat de rest het niveau een beetje naar beneden haalt

2,5*

Ik ben toch wel een fan van films die zich afspelen in afgesloten ruimtes. Of het nu onder water is of in de ruimte. Sphere nu na een aantal jaren eindelijk eens kunnen herzien. En dat is me opnieuw goed bevallen.

Sfeer is er zeker aanwezig, qua opbouw erg mooi gedaan. Het verhaal is in een aantal hoofdstukken verdeeld waardoor het verhaal langzaam duidelijk wordt. Het tempo is best goed, al is het op sommige punten net iets te langzaam. Het effect dat je diep in het water bent is erg mooi gedaan, en komt erg overtuigend over. Toch mist de film af en toe wat in de afwerking en worden scènes soms erg abrupt beëindigd en voelt het daarom wat raar als het in een andere scène meteen over iets heel anders gaat. De film grijpt niet echt terug op de gebeurtenissen, en lijkt wat los aan elkaar te hangen. Acteerwerk is niet van het hoogste niveau maar toch nog goed. De effecten zijn mooi gedaan, al is de scène op het eind niet erg mooi gedaan. Camera werk is fraai, en ook de belichting is mooi vormgegeven. De muziek is niet erg gedenkwaardig, en snel weer vergeten. Af en toe ook iets te veel van het goede.

Sphere heb ik destijds in de bioscoop gezien en vond er toen niet veel aan, pas later begon ik meer waardering voor deze film te krijgen. Vooral het verhaal is gewoon lekker pakkend en zorgt voor een dikke twee uur aan entertainment.

3.5*

Bijgeslurft.

Een misschien iets te lang durende griezel-SF, die het vooral moet hebben van de goede performances en het mysterieuze verhaaltje. Het verhaal geeft aanvankelijk weinig duidelijkheid aan de onderzeese ontmoeting met buitenaards leven, maar hier zit eveneens de kracht. Het einde verpest een hoop en lijkt er een beetje bijgeslurft. Het verhaaltje wordt namelijk nogal simpel en onbevredigend uitgeblazen.

Goed.

Het kleine broertje van The Abyss en de grote broer van Leviathan. Zoiets. Met een aantal grote namen, al krijg je gaandeweg het idee dat ze minder geld aan de cast en meer aan de deepsea terror hadden mogen uitgeven. Bij dat laatste zitten verreweg de sterkste momenten. Daar wil je meer van.

Verhaal is qua opening Hollywood op z'n onnozelst, dat moet je dan maar voor lief nemen, maar Levinson weet waar het om te doen is, gaat als de wiedeweerga onder water en wanneer hij bij het concept van de film uitkomt, heeft het absoluut wel wat. Hoe mal zo'n bol kwik dan ook mag zijn.

Zonde dat hij niet het geduld opbrengt om de zenuwen eens echt op de pijnbank te leggen, terwijl het met allerlei ongedierte van de oceaan toch een aantal piekfijne scènes in huis heeft. Die kwallen bijvoorbeeld. Beetje lomp, het rare gedrag en het contact, maar het zorgt wel voor wat dreiging.

Zo is het lange tijd best een fijn filmpje. Ik hou ook wel van deze setting. Jammer dat het scenario met een lullig slot op de proppen komt. Dat er wat zaken worden teruggehaald om te verduidelijken, is al niet zo best. Het opdreunen van het motto, is zelfs belerend. Daarvoor is het prima te doen.

Een film die wat aan The Abyss doet denken, een betere film. Maar toch moet deze voor scifiliefhebbers prima te doen zijn. Het mysterie en de spanning wordt heel de tijd vastgehouden, en de film zakt ook nergens echt in. Het verhaal is best bijzonder, en dat de film op een gegeven moment voorzichtig in de menselijke psyche graaft is ook mooi meegenomen, dat geeft het een enkele keer iets Tarkovskyaans. Vermakelijk. 3*

Goh, een film die een afgeleide is van het jaar eerdere uitgebrachte Event Horizon, ook zo'n mysterieuze film met een bolvormige structuur. Het jammere van Sphere is dat naarmate het mysterie steeds verder wordt ontrafeld, de film ook de interesse verliest. Het begin was nog wel redelijk met een leuk team-gaat-op-avontuur-sfeertje en wat spannende momenten. De film duurt echter vrij lang en is vrij voorspelbaar qua verloop.

Matige film waarin een speciaal samengesteld team op onderzoek gaat naar een neergestort ruimteschip. De eerste helft is zeker intrigerend, echter wordt het daarna steeds ongeloofwaardiger en zelfs rommelig. Op zich een prima cast, maar die weet de film niet te redden. Ook een wat vreemde eend in de bijt voor regisseur Barry Levinson.

Aanvankelijk nog intrigerende SF-horrorfilm over een een aantal wetenschappers dat onderzoek doet naar een mysterieuze bol die in een ruimteschip in de oceaan is gevonden, vervalt na het eerste uur wat teveel in wetenschappelijk gebabbel over dromen en manifestaties daarvan. Het is daardoor niet zo gemakkelijk te volgen en soms is het moeilijk er een touw aan vast te knopen. De special effects zijn ook wisselvallig en hebben de tand des tijds niet al te best doorstaan. Maar het grootste manco is het gebrek aan chemie tussen de drie getalenteerde, maar qua stijl behoorlijk verschillende hoofdrolspelers. Afwisselend spannend en vaag en dus een frustrerende belevenis die nooit echt op gang komt.

Barry Levinson is goed in drama, in tragikomedie. De verfilming van een roman van Michael Crighton over een expeditie naar een ruimteschip dat op de bodem van de oceaan is ontdekt, is dan ook geen meesterwerk.

Het verhaal is best intrigerend. Het heeft een spannend uitgangspunt waaruit volop mysterie ontspringt. De acteerprestaties zijn ook goed. In de présence van de acteurs valt het talent van Levinson om droge humor bijna achteloos in een verhaal te verstoppen, goed op. Dustin Hoffman en Samuel L. Jackson zijn geweldig.

Waar gaat het dan mis? Wat mij betreft gaat het mis bij de grootschalige weergave van de bewustzijnsverruimende belevenissen van de personages. Die zouden in mijn ogen effectiever werken met een subtielere aanpak. De belevenissen gaan gepaard met grootse horroreffecten. Op zich goed gedaan, maar de effecten tillen de film ook van een subtiele beklemmende sfeer naar een op spektakel gebaseerd spanningsniveau. Gemakzuchtig, doorzichtig en erg Hollywoods.

En ach. Over Hollywood gesproken. Aan het eind van de film past natuurlijk een mooie boodschap om over na te denken. De mens is beter dan gedacht, maar is nog niet goed genoeg en moet nog groeien. Die voor de hand liggende boodschap ligt zelfgenoegzaam verborgen in het verschrikkelijke en pathetische einde van de film. Brr. Ja, het einde is zeer zwak en allesbehalve overtuigend. Een bespottelijke kroon op een nooit meer dan redelijke film.

Film naar een boek van Michael Crichton, niet zijn enige verfilming en ook niet de beste. In een ver verleden ooit een filmversie van Jurrasic Park gelezen, zover dat nog van Crichton was, en Sphere zelf ooit afgebroken omdat het me niet kon bekoren. De rest van zijn oeuvre trekt me gewoon niet.

Iets dat overigens niet hoeft uit te maken met deze kruising tussen The Abyss en Event Horizon waar een aantal psychologische thriller elementen aan toe gevoegd zijn. Het begin, met het mysterie dat zich ontvouwt, is helemaal zo gek nog niet. Prima wordt er gewerkt met een viertal mensen die genoeg van elkaar verschillen en/of geschiedenis hebben om een beetje wrijving en spanning te hebben, dit te midden van de duister onderwater locatie en opzienbarende ontdekking. Het mysterie wordt na de ontdekking van de bol alleen maar groter.

Tot dan op zich niet verkeerd. Maar toch verliest de film vanaf daar langzaam aan kracht en lijkt men niet helemaal te weten waar men dan heen wil. Eng wordt het nergens, de Sphere zelf komt amper meer aan bod, over wat of wie Jerry is wordt weinig gediscussieerd en de paranoia richting elkaar met fenomenen waar ze allemaal last van hebben wordt te laat en te weinig uitgespeeld. De filosofische boodschap vind ik dan juist wel weer aardig waarin Norman toch min of meer stelt dat de mens denkt erg slim te zijn maar tal van valkuilen heeft en in principe gevaarlijk voor zichzelf en anderen is.

Sphere is daarmee een film die op zich een aardig uitgangspunt heeft, zijn locatie en cast mee heeft maar verder toch smaak mist om het zomaar te zeggen en vooral daarom een onvoldoende scoort. Het is het allemaal net niet.