Zivot Je Cudo (2004)

Eindelijk nog eens een film van Kusturica. Is er nog niemand die hem gezien heeft? Ik hoop er zo snel mogelijk naartoe te kunnen.

Net gezien bij Film By The Sea, een mix van drama, comedy en romantiek die soms absurd in beeld word gebracht. Waaronder een vliegend bed en een geschifte voetbalmatch. Helaas is de film zelf dodelijk saai en het kom mij met vlagen boeien. Voorlopig 2.5 sterren.

Schitterende film weer van Kusturica.

De eerste film van Kusturica die geen prijs wint, maar dat ligt volgens critici meer aan het feit dat elke film hetzelfde zou zijn, dan aan het verhaal van Life is a Miracle.

Sterker nog, Life is a Miracle heeft een verhaal dat sterker lijkt te zijn dan dat van Black Cat, White Cat of Time of the Gypsies. Nog steeds érg poëtisch, lyrisch, magisch-realistisch, vitaal en vol types en gebeurtenissen, maar óók realistischer.

Voor het eerst kan ik me echt inleven in de hoofdpersonages uit een van Kusturica's films. In deze film, waarvan de kern gemodelleerd is naar een waargebeurd verhaal tijdens de Balkan-oorlog, is naast de nodige slapstick volop plaats voor mensen van vlees en bloed, leven in oorlogstijd, op zoek naar liefde, familie en verlossing van dit oorlogstijdperk.

Voeg daar aan toe de prachtige plaatjes van een toeristisch stukje Bosnië, het bekoorlijke moslimmeisje Sabaha en de prettige mix van vitaliteit, romantiek en magie, en je hebt een film waarbij ik de volle lengte geboeid blijf.

Een van de meest memorabele momenten is de volledig uit de hand lopende voetbalwedstrijd, een persiflage op de beruchte wedstrijd tussen Dinamo Zagreb en Rode Ster Belgrado, waarbij voor het eerst bij het grote publiek de contouren van de naderende oorlog zichtbaar werden.

In de trap van Milos Djukic (een van de hoofdpersonen uit de film) herkent de liefhebber de beruchte trap van Zvonimir Boban richting een politieman.

Voor de liefhebbers van Kusturica's stijl moet dit weer een aansprekende film zijn, al wordt de film niet door iedereen even goed ontvangen.

Zelf heb ik er echt van genoten.

Bij vlagen weer even briljant als Black Cat, White Cat (totale chaos, sterke muziek en de meest uiteenlopende en bizarre personen en situaties), maar daarentegen kent de film te veel trage, saaie en nietszeggende momenten. Jammer...

Krijgt op Cinema.nl ook niet zo'n beste recensie.

Ik raad hem je ook niet aan. Kijk tien keer liever naar Black Cat, White Cat....

Wat een ontzettend fijne film! Wederom uniek spektakel zoals alleen Kusturica die levert.

Nog niet zo lang geleden gezien en het was mijn eerste Kusturica. Regelmatig hoor ik dat Zivot te herhalend is, te losjes qua verhaal, teveel als eerder werk...

De opening was voor mij meteen raak met een serie idiote slapstick scenes die zijn weerga niet kennen. De prachtige rollen voor de dieren, van een kat die een vogel letterlijk doodkijkt tot zo'n beetje de liefste hond die je je maar kan voorstellen. Ook deze draaien mee in de herhaling met hun gedrag. Goran Bregovic droeg deze keer niets bij als componist, maar Kusturica en Dejan Sparavalo (die voor Crna Macka al essentiele composities schreef) wel. Ook deze score is herhalend, maar verdeeld met de traditionele volks elementen briljant.

Alles is chaotisch en waanzin bij Kusturica wat vaak zorgt voor geweldige momenten. Veel situaties worden overduidelijk zo surrealistisch en krankzinnig dat je er alleen maar van kan genieten. Een berenjacht met een traditionele volkslied (wat niet zo zeer uit het land zelf leek te komen) erbij mond uit in een dekmantel voor nare gebeurtenis die zo'n krankzinnig grappig wordt laten zien. Zo zijn er meer hele intelligente, speels manieren van omspringen met de oorlog, maar ook doodsimpele ''kijk ik val'' momenten die ook zeer goed werken.

De chemie tussen Luka en Sabaha is uitstekend en vooral naarmate het verhaal vordert steeds sprookjesachtiger en dromeriger. Natasa Solak is werkelijk onweerstaanbaar mooi en leuk.

Ik hou het maar op 4.5 sterren

(nu nog vraag welke Kusturica ik het beste als volgende kan kijken? )

@ Neo> Black Cat White Cat, eigenlijk elke film van hem is beter dan het gros!

Ook deze weer waar ik gigantisch van heb genoten, wat een oog voor detail in de soms wel erge chaos.

Er gebeurt van alles, er is van alles en je voelt ook van alles wanneer je deze film kijkt.

De beelden zijn werkelijk schitterend, soms surrealistisch naar het einde toe en soms kraakhelder. Kosturica maakt er op zijn apparte manier één geheel van en speelt overduidelijk, zoals gewoonlijk, met zijn publiek.

Van mij 4.5 ster. En kijk met smart uit naar zijn nieuwe productie die over Maradonna zou moeten gaan.

Meesterlijke Kusturica.10* voor mijn part.erg goed gemaakte film.heeft alles.ben verliefd op de jonge Sabaha .wat een schoonheid !

Volgens IMDB is er ook een 5 uur durende (miniserie-) versie van deze film.

Weer een zeer geestige en energieke film van Kusturica. Haalt het niet bij zijn absolute meesterwerk Underground, maar is bijna net zo leuk als Black cat, White Cat. Dikke 4*

De bekende Kusturica elementen zijn weer allemaal aanwezig: veel muziek, chaos en dieren. And I `m lovin it!

Zeker de 1ste 3 kwartier is deze film van een hoog niveau. Dat kwam omdat ik de moeder en de zoon interessante personages vond. Met name de voetbalwedstrijd was ontzettend leuk in beeld gebracht. Moeder die zich niet kan beheersen en bij de coach in de dug out gaat zitten, om haar zoon te promoten of haar kennende voor een wipje?! Leuk ook, dat ze vervolgens in gezang uitbarst en eigenlijk zowel haar man als haar zoon tart . Verder ken ik ook niemand, die zo goed iemand zo nonchalant kan laten sterven. Lekker luchtig!

Na het 1ste 3 kwartier wordt het allemaal wat minder grappig. Een beetje tam zelfs. Datzelfde had ik ook al bij Underground, waar zich het verhaal teveel op Marko ging richten. Hier verdwenen Milos en Jadranka, hoe verzin je zo `n naam?! ineens en stond Luka in de schijnwerpers . Ik vond hem wel een aardig personage maar het gemis van de andere woog toch wel zwaar.

Natuurlijk bleven zich er leuke scènes aandienen. Vooral grappig toen Luka aan Sabaha vroeg of ze al sliep en dat met wel tig aantal bommen die ter aarde vielen . Wat mij in deze film positief opviel t.o.v. Black Cat, White Cat en Underground was de beeldige cinematografie. Vooral richting het einde zag de zonsval op de sneeuw en op de wit gekleurde bomen er erg mooi uit.

Heerlijke film dus, die soms ook erg subtiele momenten kent. Bv. bij de thuiskomst van Jadranka, die op de achtergrond op haar bakkes valt . Zonder dat het pontificaal in beeld komt en zonder geluidsversterking werkt zo `n scène dus ook! Het middendeel was dus duidelijk het minste, vandaar een mooie 4*

Geweldig mooie film, 4*

Heerlijke film. Lekker veel humor, chaos en ook geweldige muziek. Zelden zo'n gestoorde film als deze gezien. Geweldige locaties, maar Bosnië is nou eenmaal een mooi land, en naar het eind toe heel wat mooie beelden.

Het begin is heerlijk. Je leert de personages kennen en het is een totale gekkenhuis. De dieren in de film mogen ook genoemd worden en zijn ook grappig. De hond die overal achter aan rent, de ezel met liefdesverdriet, de kat die alles van anderen opeet, de kippen en ganzen.

Na de moord op de burgermeester en zijn begravenis, wat ook een grappige scène is, valt hij wat in elkaar en word zelfs een klein beetje saai en lang.

Als Sabaha eenmaal bij Luka in huis komt wordt hij weer leuk. Als hun relatie op een hoogtepunt komt wordt het een wel erg dromerige film, maar niet dat dat een erg punt is. Dat maakt het alleen maar mooier. Een leuke scène in dit deel van de film is wanneer 's avonds de oude man waarbij ze thuis zitten verteld over zijn eerste liefde. Heel goed is de man die hij speelt gecast voor die rol.

Daarna komen de chaotische scènes weer. Als Jadranka bv. weer net terug is en de vechtscène is een leuke. Als ze weer met z'n allen terug thuis zijn en zien wat daar is gebeurd mogen er ook zijn. De ezel met zijn liefdesverdriet redt nog even Luka aan het eind en dan Samen met Sabaha op de ezel ronden de film heel mooi af.

Ik houd het op 4*. Ook bij mij is dat middenstuk bepalend. Als de meeste andere films van Kusturica ook dit soort elementen bevat, dan zijn het zeker films om ook een keer te kijken.

Het eerste uur viel mij behoorlijk tegen, met teveel flauwe en weinig grappige gebeurtenissen. Het laatste uur is, vooral vanuit dramatisch oogpunt, erg sterk en maakt veel goed

Saaie momenten? Omdat er af en toe eens géén histerische menigte door het beeld loopt? Neenee, dit is Kusturica's meesterwerk! Aanstekelijk, chaotisch, ontroerend, siroop-romantisch en van begin tot eind een feest voor oog en oor. Hij is niet de man van de grote boodschap, maar weinig mensen maken zo'n hartverscheurend mooie én leuke films als hij.

Ha ha, ik heb werkelijk in een deuk gelegen om deze film, leuke/goeie acteurs. Ik ben nu zeker fan van Kusturica. Alles was ook nog eens mooi in beeld gebracht met mooie plaatjes van Servie (neem ik aan).

Kortom, mooie mensen, mooie natuur en mooie hilarische film.

Vermakelijk, ook erg wisselvallig en het komt niet in de buurt van zijn eerdere films als Arizona Dream, Time of the Gypsies, Underground, Life Is a Miracle en natuurlijk zijn meesterwerk Black Cat, White Cat.

Waar het aan schort zijn die krachtige, kleurrijke, charismatische personages maar ook het echte chaotische, welke beiden niet echt in de film aanwezig zijn. Neem bijvoorbeeld de humor, altijd een sterk pluspunt geweest in zijn films, maar hier neigt het teveel naar melige slapstick. Cinematografisch prima, maar nergens is een meesterlijke scène te bespeuren (zoals bv. het begin in Underground of de droomprocessie in Time of the Gypsies).

Een ander minpunt is de soundtrack welke beduidend minder sterk is en neigt naar herhaling. Eigenlijk moet Kusturica wat dat betreft toch wel enigszins oppassen, want heel de film neigt naar herhaling (en is daardoor ook voorspelbaarder). En als een filmmaker zichzelf begint te herhalen, dan worden zijn films al snel . Voorlopig een magere 3,5* hoewel de 3,0* toch wel enigszins om de hoek komt kijken.

Er is van deze film ook een mini-serie versie van 300 minuten.

"Zivot je cudo" (2006) - imdb.com

Weer een heerlijke Kusturica, de gebruikelijke humor, romantiek en drama zijn alle drie weer van de partij. Perfect in balans. De gebruikelijke muziek is ook weer dik in orde en helpt mee aan het gemoedelijke sfeertje. Net als in Black Cat White Cat zijn hier ook weer veel dieren te vinden, dit is zo origineel en past zo goed in de film, echt een genot om te zien.

Vierde Kusturica alweer, een regisseur met een groot talent om simpele verhalen erg dynamisch te vertellen door geweldige slapstick, zijpersonages, aanstekelijke muziek en de inbreng van dieren.

Life is a Miracle is echt een hele typische Kusturica. Een film die nog het meeste lijkt op Underground als je wilt gaan vergelijken, Kusturica geeft ook hier een geschiedenisles uit het voormalige Joegoslavië. De oorlog verpest dromen en drijft de bevolkingsgroepen, en dus ook geliefden, die altijd hebben samengeleefd uit elkaar. Vond het misschien wat oppervlakkig, maar prima uitgewerkt.

Wel was het een stuk minder humoristisch dan anders. Zaten wel weer mooie stukken in, en herkenbare Kusturica-elementen (bandjes die overal opduiken), en aardig wat slapstick. De muziek was weer lekker aanstekelijk. Maar over het algemeen had ik toch het gevoel meer van hetzelfde te zien. Zolang dat een vermakelijke film oplevert is daar niet zoveel mis mee natuurlijk, maar had toch graag een originelere variant gezien.

3.5*

Als film een stuk beter dan de pure slapstick van Black Cat, White Cat. Helaas blijft het wat te chaotisch en soms te flauw om indruk te maken. Daarbij is de speelduur ook nog eens overdreven lang. Wel bevat Zivot je Cudo een paar leuke momenten, aanstekelijke muziek en grappige motieven. Kosturica zal echter geen favoriet van me worden. Redelijke 3* hiervoor.

Ik ben zeer onder de indruk geraakt van deze film. Het lijkt zo'n simpel verhaal maar de werkelijke motieven die zich in de film bevinden zijn echt prachtig weergeven.

Het is natuurlijk allemaal een beetje komisch weergegeven zonder dat het echt te onwaarschijnlijk wordt. een soort van net-geen-realisme. De acteerprestaties waren ook gewoon goed maar niet overdreven sterk. Er zitten hele goed/leuke stukken in maar ook gewoon de hele film is interessant.

complimenten voor Kusturica

Na het zien van pakweg de eerste drie kwartier was ik nog van mening dat het fijn was weer eens een Kusturica te zien. Het bekende idioom, waarinbinnen tienminuten ook al weer een hele kinderboerderij en een halve dierentuin de revue zijn gepasseerd. Net als in Underground is ook hier weer het mini-universum van de familie een allegorie van het gehele Joegoslavië (dat was in het begin van zijn carrière toch duidelijk minder). Fijn dus. Maar daarna begint er de klad in te komen. Gewoon te onevenwichtig in tempo, maar vooral humor. En dan is de resterende anderhalf uur een behoorlijk lange zit.

Volledig in de lijn van Underground en Black Cat White Cat, maar wel wat minder goed. Toch is ook dit weer een heerlijke anarchistische komedie waar van alles gebeurt. De geestige momenten (denk aan een ezel met liefdesverdriet die zelfmoord probeert te plegen, een wel erg uit de hand gelopen voetbalwedstrijd, een beer die de spoorwegambtenaar heeft omgebracht, een nogal vervelende kat die het eten onder je neus weg rooft, een mooie droomscene op een vliegend bed, een bizarre boksscene, vreemde telefoonsex en zo veel meer) worden uitermate prettig in beeld gebracht. Ook deze film heeft (net als het verder geweldige Underground) een klein inkakmomentje halverwege, maar het blijft een vrolijke en kleurrijke bende. Kusterica heeft mijn volledige aandacht. 4 sterren. Op naar meer!

Fantastische film weer van Kusturica dit!

Na 5 minuten heb je al door dat we met een film van Kusturica te maken hebben. Want wat een vrolijke chaos qua dieren, muziek en maffe personages zitten er weer in deze film. En oh wat vind ik dat toch fijn. Het is een heerlijk apart oosters Balkansfeertje, zoals alleen Kusturica dat kan creëren, en ik laat me er oh zo graag door opzuigen. Deze film voelt voor mij aan als een soort van modern, magisch sprookje, waarin twee mensen verliefd op elkaar worden en ondanks de vele vaak absurde gebeurtenissen, die om hen heen plaats vinden, verliezen ze elkaar als het ware niet uit het oog.

Net als zijn andere films, bevat deze film ook heerlijke muziek. Verder zit er weer enorm veel gekke, soms zelfs absurde humor in de film, waarbij ook regelmatig de beesten weer een hoofdrol speelden. Mister Blonde somt trouwens een mooi rijtje op, waarbij ik bij elk van zijn voorbeelden spontaan weer een glimlach op mijn gezicht krijg. Vooral de voetbalwedstrijd is te gek voor woorden en ik heb ook nog nooit zo moeten lachen om “voetbalhooliganisme”. Die keeper die pis over zich heen krijgt. Geweldig moment!

Ook de personages in de film zijn erg fijn. Luka is een fijn personage, maar Sabaha is wat mij betreft de absolute ster van de film. Wat een mooie vrouw, wat een uitstraling en wat een positivisme straalt zij eigenlijk ieder moment uit. Niet verwonderlijk dat Luka dan ook op haar verliefd wordt. Vooral het moment waarbij ze voor het eerst aan elkaar toegeven, terwijl in het huisje waarin ze zich bevinden de bommen zowat inslaan, is van ongekende schoonheid. Ook qua cinematografie is het allemaal erg mooi en verzorgd. Kusturica zorgt ervoor dat het soms erg fraaie landschap van Bosnië op prima wijze in beeld wordt gebracht.

Na het zien van deze film is het makkelijk te concluderen, dat ik mij geen moment verveeld heb. Kusturica weet mij wederom tweeënhalf uur te betoveren met zijn film en laat hiermee echt overduidelijk zien dat het leven soms een enorm mirakel is. Net als bij Black Cat, White Cat had ik bij deze film ook een enorm vrolijk gevoel na afloop. Heerlijk is dat!

4,5*

Ook hierin is Kusturica weer lekker creatief bezig. De settings en de sfeer doen inderdaad wel een beetje aan Black Cat, White Cat denken. Maar dan in het oorlogsgebied van het voormalig Joegoslavie. Wat ook al duidelijk is is dat Kusturica erg zijn voorkeur bij dieren heeft en de settings en de decor's zo uit een doldwaze cartoon lijken te zijn weggelopen. Het sfeertje is ook weer erg mooi en de humor is weer lekker scherp en droog en heerlijk cynistisch. Zo is het natuurlijk erg leuk om te zien dat de hoofdrolspelers al die bombardementen om hun heen als heel normaal beschouwen en gewoon lekker verder leven. Wat verder ook gewoon onvergetelijk is is die voetbal wedstrijd. Heerlijk anti. Dat zouden ze in Nederland of Engeland ook eens moeten doen met hun overdreven roekeloze voetbalgedrag.

Ook bevat de film genoeg humoristische actiescenetjes en word alles gewoon zoals gezegt te kakken gezet. Dat deed Kusturica dus ook al met Underground. Heerlijk gewoon dit soort films. En dan nog een perfect, chaotisch, rommelig sfeertje erbij. Er moeten gauw meer films van de man in Nederland uitkomen.

4,0*

Weer een gezellige film van Kusturica.

De bekende kenmerken uit zijn films komen weer in overvloed voorbij. Complete chaos, dieren, getetter, liefde, leuke personages en situaties. Die voetbal wetstrijd was geweldig. Dit alles verpakt in een hartverwarmend verhaaltje. Op sommige punten viel het wel wat stil. De film kent daarnaast weer enkele geniale vondsten en het tempo zit er lekker in.

Heb weer van Kusturica's kijk op het leven genoten.

Een ongelukkige combinatie van slapstick en oorlog. Lijkt mij een afrader, maar ik heb niet de volledige 2,5 uur gezien.