Boys Don't Cry (1999)

vond het een beetje een Ware Woensdag Avond Film, maar dan met beter acteerwerk... in het begin wat saai, op het eind redelijk indrukwekkend, 2.5 sterren

Buiten Swanks buitengewone prestatie en het waanzinnige feit dat het waargebeurd is niet een film die me echt is bijgebleven. 2,5*.

Indrukwekkende film, die echter wat oppervlakkig blijft. Hilary Swank zet ijzersterk een 'jongen' neer

Met oppervlakkig bedoel ik dat niet echt het leven van Brandon onder de loep wordt gehouden. Zo nu en dan hoor je via gesprekken wat achtergrondjes, maar dat is het dan ook. Je ziet alleen die ene manspersoon uit haar thuisfront, en verder niet.

Daarnaast vind ik het einde wat zwak overkomen. Waarom zijn die 2 op 'pottenjacht'? Ze lijken het met voorbedachte raden te gaan doen, maar waarom dan? Omdat ze compleet gestoord zijn? Dat lijkt me een goede reden, want de 2 zetten op een behoorlijke manier 2 complete psychos neer. Maar toch is dat een iets te makkelijke conclusie. OK, het mag dan waargebeurd zijn, maar toch: ik vind het niet heel overtuigend overkomen. De verkrachting wel, maar dan ook nog de moord? Nee, dat gaat er bij mij op de een of andere manier niet in.

Hilary Swank: ten eerste ontzettend veel respect dat zij deze rol geaccepteerd heeft. Het is toch een erg intieme en moeilijke rol waarin zij zich letterlijk en figuurlijk heeft moeten blootgeven. En ze doet het meesterlijk, petje af. Alleen haar gebleekte tanden komen irriterend op mij over, maar OK: dat is bijzaak.

Al met al bijna de complete speeltijd boeiend, met 1 erg sterke rol (Swank), de rest van de crew doet t wel aardig (niet heel overtuigend mijn idee), het verhaal vind ik wat oppervlakkig en het einde over de top (hoewel waargebeurd)

3 sterren

Realistische, boeiende, aangrijpende film. Ontzettend goed neergezet, echt een meesterwerkje.

Prima film, fijn geacteerd door met name Swank en Sevigny en een boeiend thema. En toch bleef de gehoopte impact uit. Het is misschien geen helemaal eerlijke kritiek, maar de film verliep gewoon iets te veel zoals verwacht. Dat ligt voor de hand bij een waargebeurt verhaal waar je de afloop al van weet, maar toch... Het is eerder degelijk gedaan dan echt indringend.

3*

Bah ja, goed om een keertje te zien meer niet. Maakte niet zoveel indruk als ik had gehoopt. Amerika leeft nog steeds verder met haar complexen, en hebben het nog steeds moeilijk met alles wat "anders" is. Wat een onderontwikkeld volkje die amerikanen.

Het zag er wat ongeloofwaardig uit dat zelfs Lana in een intiem moment niet doorhad dat Brandon een vrouw was. De scènes op het einde zijn erg hard en lieten me met medelijden en woede achter. Swank is onherkenbaar en speelt een heel sterke en ook gedurfde rol in deze bio-pic. Hoed af om zo'n rol te kunnen neerzetten echt waar. Ze was toen ook nog niet zo bekend en hoefde zich geen zorgen om haar imago te maken.

Ondanks de hype, ondanks het specifieke onderwerp en de pakkende acteerprestaties vond ik het voor de rest een doorsnee-film.

Ik heb het hier al een paar keer gelezen maar ik vond het ook een heel harde en confronterende film. Ik heb hem al 2 keer gezien maar ik blijf er een beklemmend gevoel bij houden. Als je ziet hoeveel haat en angst er heerst bij mensen kan je je haast niet voorstellen dat het in het echt ook zo is. Helaas is dat dus wel zo. Ik vind echter wel dat er wel op een hele amerikaanse manier naar gekeken word. Ik kan niet precies uitleggen wat ik er precies mee bedoel maar het is gewoon een gevoel.

Het acteerwerk van Hillary Swank is heel sterk. Ik kon niet alle beweegredenen van haar karakter begrijpen want ze bedonderde toch bepaalde mensen en vooral meisjes door zich voor te doen als jongen terwijl ze dat officieel (nog) niet was. Maar aan de andere kant kon ik zo met haar meeleven. Heel knap hoe ze dat heeft neergezet.

Goeie en rauwe film over Teena Brandon die zich voor doet als man. Het begin van de film had wat beter uitgewerkt mogen worden, want het duurt een tijdje voordat de verhoudingen tussen de personages duidelijk zijn. En ook wat meer informatie over het verleden van het hoofdpersonage was welkom geweest. Desalniettemin een goeie film met een redelijk deprimerende toon. Goed acteerwerk waarbij Hilary Swank absoluut een uitstekende prestatie neerzet in een moedige en moeilijke rol. Natuurlijk helpt het ook dat ze er als jongen geloofwaardig uitziet.

Mooie rauwe film met een fantastische Hilary Swank in de hoofdrol.

Heftige rauwe film met zeer sterk acteerwerk.

Soms iets wat te langdradig.

Einde is hard maar niet onverwacht.

3,5 ster

Van Peirce had ik vorig jaar nog de zeer mooie Stop Loss gezien. Nu ook maar eens haar debuut bekeken als tip van Niethie. Wel gek dat er tussen deze en Stop Loss 9 jaar zitten.

Maar Boys Don't Cry (vernoemd naar het nummer van The Cure) is een steenharde en nare film, vooral aan het eind. We volgen Brandon Teena (of eigenlijk Teena Brandon) dat een meisje is maar derzelf voordoet als een jongen omdat ze/hij zich niet in zijn lichaam thuisvoelt. Hoe lang je het volhoud om te blijven liegen over jou geslacht krijg je te zien in deze film. Brandon word helemaal in de groep geslingerd bij nieuwe vrienden en doet als echte kerel mee. Ohja, en Brandon zelf is ook door een vrouw gespeeld, namelijk door niemand minder dan Hillary Swank. Wat zet ze als "jongen" toch een mooie rol neer. Ook de rest van de crew, bv die Tom en John als die roekeloze jongeren en natuurlijk Lana.

De hel breekt helemaal los als iedereen achter het geheim van Brandon komt. En hoe harder wil je het nog hebben? Kijk Boys Don't Cry. Vooral ook erg om te zien dat zelfs de moeder van Tom en John erin meeging. Vooral die Tom en John waren hele grote klootzakken. Die krijgen ook hun welverdiende straf (zie naschrift voor de aftiteling) .

Maargoed, hele bijzondere en gemene film, dat nog zo hoopvol lijkt te beginnen.

4,5*

Een Aangrijpend verhaal wat een stuk beter verteld had kunnen en moeten worden. Nu deed het me helaas niet zo veel. Film wordt wat schreeuwerig verteld en ondanks de 118 minuten speelduur, wat ruim voldoende is om een verhaal als dit te vertellen, is het intro nogal vlot en had een stuk beter gekund, ik had namelijk het gevoel dat de film al een kwartier bezig was.. En zo zijn er meer scene's die van de hak op de tak springen. De film duurt lang genoeg maar eigenlijk vraag ik me af wat ik nou allemaal heb geleerd in die twee uur.

Al met al weet ik niet echt wat ik met de film aan moet.. Gelukkig is er die steengoede rol van, uiteraard, Hilary Swank. Misschien wel de beste vrouwelijke actrice die ik ken.

2*

Deze gisteren eens bekeken en het was toch een specialleke. 'k moest toch wel even een klik maken om er in te komen.

'k had de film wel iets anders verwacht. De sfeer is vaak nogal tripperig, maar het tweede uur kon me meer bekoren.

Een absoluut pluspunt vond 'k wel dat het een waargebeurd verhaal was. Dit wist 'k eigenlijk pas tijdens de aftiteling. 'k dacht eerst na het einde: bwa goed gevonden, maar toen 'k zag dat het waar gebeurd was: amai, knappe film.

Inderdaad heel terecht een Oscar voor Hilary Swank.

Een aanrader

Wreed harde film.

Verhaal mooi, maar de verfilming was iet wat te hard voor mij.

Ik vond het een hele heftige film. Natuurlijk 100% terecht dat Hilary Swank hier een Oscar voor kreeg, een erg geloofwaardige rol.

In het begin lijkt het een feel-good movie, maar steeds meer naar het eind wordt het steeds grimmiger en heftiger.

Fantastisch geacteerd, mooi verhaal, kortom de 2 uur vlogen werkelijk om. De film geeft je na afloop wel een lange tijd een bittere nasmaak. Dat is denk ik ook de bedoeling geweest.

Het waargebeurd verhaal omtrent de persoon Teena Brandon en haar lesbofobie zijnde moordenaars in de staat Nebraska is zeker aangrijpend. Daarentegen is haar vertegenwoordiger in deze film in de persoon Hilary Swank qua presentatie als jongen ver van geloofwaardig. Alles aan haar is vrouwelijk en het is het net alsof je beduvelt wordt als kijker. Hilary Swank weet het als meisje die een seksuele identiteitscrisis doormaakt wel zeer geloofwaardig neer te zetten. Terecht dat hiervoor een Oscar is uitgereikt. Het verhaal blijft bijzonder lang hangen in het eerste gedeelte en had absoluut korter mogen zijn. Op een bepaalt punt krijg je het gevoel dat alles wel klaar is, om naar het einde toe te werken.

Hillary Swank prima. Maar de film wordt ook gedragen door de andere spelers. Met name Chloë Sevigny met het haar typerende wat lome spel is een genot om te zien. Vorige week nog in de film Lovelace te zien. Waar overigens ook de hier uitstekende Peter Sarsgaard in speelt. Film heeft veel aandacht voor de couleur locale, wat het allemaal net wat droeviger maakt.

In 1993 las regisseuse Kimberly Peirce een krantenbericht over een meisje dat zich jarenlang als jongen had voorgedaan. Toen haar geheim werd ontdekt, werd ze verkracht en vermoord. Dit trieste verhaal zette Kimberly Peirce ertoe een Drama / Biografie film te maken over de laatste weken van Teena Brandon.

Teena Brandon (Hilary Swank) wordt geboren als een meisje, maar wil graag een man worden. Ze krijgt hormoontherapie als voorbereiding op de operatie en gaat met korte haren en afgebonden borsten door het leven als man. Ook besluit ze te verhuizen en aan haar nieuwe vrienden stelt ze zich voor als Brandon Teena. Als die achter de waarheid komen, reageren ze bepaald niet begrijpend, net als de andere bewoners van het dorp.

Langzaam wordt de film steeds gruwelijker en het is bijna pijnlijk om te blijven kijken. Een knappe film, die je echt naar de keel grijpt. Teena Brandon wordt weergaloos gespeeld door Hilary Swank, die een "Oscar" kreeg voor haar vertolking. Haal rol maakt veel van de kwaliteit van dit droevig stemmende drama, maar ook het goed geschreven scenario vol levensechte figuren verdient alle lof. Hilary Swank bereidde zich voor door zelf een maand als man te leven, met ingesnoerd lijf en sokken in haar broek. Chloë Sevigny (die ook werd genomineerd voor een "Oscar", maar niet won) heeft een mooie bijrol als Brandon's naar liefde hunkerende vriendinnetje, dat niet teveel wenst na te nadenken.

Al met al een aangrijpende Drama / Biografie film over Teena Brandon, met sterke rollen van Hilary Swank en Chloë Sevigny, die perfect gekozen waren voor dit verhaal.

Pas naar het einde toe pakkend.

Van deze regisseuse weleens Carrie gezien die ik vergeten was om op te stemmen. Vond er niet veel aan overigens. Met deze film komt er op mijn kijk op Pierce dan ook geen verandering in, ondanks het waargebeurde verhaal.

Laten we positief beginnen, de laatste 15 minuten neemt de film je dan eindelijk mee, Swank en Sevigny overklassen zichzelf ook. Swank heeft wel acteertalent laten zien in Million Dollar Baby en Freedom Writers maar dit is toch wel speciaal, ook Sevigny weet je te pakken.

Jammer genoeg rammelt het eerste gedeelte aan alle kanten, de film pakt je niet zoals een film zoals deze aan het begin juist moet doen en ook bij sommige karakters gaat het acteren zelf nogal stroef. Had soms het gevoel naar een soort Sex Drugs RocknRoll te kijken.

Leuk dat andere mensen hier wel van genieten, voor mij was dat pas het allerlaatste deel het geval.

Indrukwekkende dramafilm gebaseerd op het waargebeurde verhaal over het leven van transjongen Brandon Teena (Teena Brandon). De film volgt de ware gebeurtenissen redelijk nauwgezet. Hilary Swank heeft zich goed ingeleefd in de rol van Brandon. Cinematografie: begin jaren 90 met veel donkere scѐnes in de avond/nacht, binnenshuis blauw/grijstinten, aan het einde mooie beelden van rosegetinte luchten. Muziek: mooie mysterieuze soundtrack, opzwepende muziek op rollerskatebaan en bij de autorit, onheilspellende muziek bij de fabriek en prachtige muziek 'Bluest Eyes in Texas' bij de aftiteling. Lana's reactie na de waarheid was groots, daar spreekt echte liefde uit! Wat waren Tom en John een zwak-sociale zielen met bekrompen gedachten, white trash die zich tegen Brandon keerde! Eerste deel van de film vond ik erg druk en minder goed. Tweede deel van de film wordt dramatischer, pijnlijker, rauwer, wreder en emotioneler. Zelfs al zou een vrouw tegen je liegen en je bedriegen (wat niet goed te praten is), dan nog mag je je spierkracht als man niet misbruiken om een vrouw dit grote onrecht aan te doen! Helaas kwam het recht te laat. Het einde hakt er behoorlijk in en is gitzwart, luguber, gruwelijk en helaas echt gebeurd......

Deze review draag ik op aan Nikki Tutorials, die vandaag zo moedig was met haar coming-out als transgender. Wat een supervrouw met karakter!

Teena Marie Brandon groeit evenals haar vertolker Hilary Swank op in Lincoln, Nebraska. Teena voelt zich geen meisje en gedraagt zich ook niet zo. Teena gaat als jongeman door het leven en noemt zich Brandon Teena.

Om het verhaal van Brandon te vertellen, gebruikt regisseur Kimberley Peirce een liefdesgeschiedenis. De gebeurtenissen die zich rondom deze romantische insteek afspelen, worden in chronologische volgorde vertelt en zijn een aaneenrijging van momentopnamen met dramatische accenten.

In elke scène rommelt het. In elke scène gebeurt wel iets gewelddadigs of sensationeels. Een vechtpartij. Een versierpoging. Een zuipfestijn. Scheuren in de auto. Allemaal ultra mannelijke belevingen. Juist vanwege dat mannelijke aspect beheerst de dreiging, dat het bedrog van Brandon uitkomt, elke scène. In eerste instantie is dat spannend en levert dat inleving op. Omdat het karakter van Brandon tamelijk oppervlakkig is vormgegeven en niet mee evolueert in het verhaal, gaan de scènes echter steeds meer aanvoelen als één grote grijze brij. De weergave van al die gebeurtenissen heeft een zich herhalend karakter en na de zoveelste mannelijke zuippartij voelt een scène aan als overbekend terrein en kwalificeert zo’n scène zichzelf als overbodig. De film verliest geleidelijk aan dramatische impact. De inleving in Brandon lijdt er onder.

Hilary Swank speelt trouwens een fantastische rol. Het schijnt dat ze als voorbereiding vier weken lang als man door het leven is gegaan. De fijngevoelige en indringende manier waarop ze Brandon neerzet, is van grote klasse. Soms vergeet je als kijker inderdaad even dat Brandon vrouwelijk is. Des te jammer dat de vormgeving van Brandon zich vooral beperkt tot uiterlijkheden. De innerlijke Brandon die de werking van de film veel krachtiger had kunnen laten zijn, blijft helaas grotendeels verborgen.

Chloe Sevigny speelt Brandon’s geliefde. Zij zet een verveelde, afstandelijke, harde maar ook gevoelige Lana neer. Prima rol. In de film accepteert zij Brandon zoals hij is. Zo blijkt maar weer dat filmische feiten niet altijd gebaseerd zijn op echte feiten. De echte Lana blijkt veel minder verdraagzaam, las ik ergens. Zij wenst tot op heden niet te worden herinnerd aan Brandon’s ware geslacht. Zou ze dat toen helemaaal niet in de gaten hebben gehad, denk ik dan meteen. Het antwoord is mij onbekend.

Boys don’t cry is een film met zeer goed acteerwerk. Het verhaal is in eerste instantie krachtig en boeiend, maar verzandt op den duur in herhaling van zetten, krijgt een slepend karakter en verliest daarmee als geheel aan kracht. De heftige slotscènes die ik met ontzetting bekeek en die me met een triest gevoel achterlieten, doen daar verder niets aan af.

Opnieuw bekeken en sta enigszins wel wat positiever tegenover deze film. Het is een triest, maar vooral een schokkende gebeurtenis dat in deze film wordt verteld. En, het zou net zo goed nu nog kunnen gebeuren, want de wereld is ze niet beter op geworden, integendeel.

Pas bij de aftiteling gemerkt dat dit een waargebeurd verhaal is. Kan mij best voorstellen dat dit tot hevige reacties moet geleid hebben bij de betrokkenen. Sexueel anders geaarde mensen zullen altijd in de verdrukking komen te staan al is Teena vooral het slachtoffer van haar eigen leugens en had ze beter vanaf het begin gezegd dat ze lesbisch was. Glansrol van Hillary Swank maar vooral Chloë Sevigny speelt de pannen van het dak in deze ontroerende film. Goede soundtrack ook. Met een beetje tegenzin aan de film begonnen maar hij is heel goed meegevallen al is dit niet echt mijn genre. 4 sterren

Niet perse mijn film, maar een absolute wereld rol van Swank. Aangrijpende film.

Een maar al te bekende titel met een maar al te bekend verhaal, en helaas om de verkeerde reden waarmee ik uiteraard het trieste verhaal bedoel. Zien deed ik de film nog nooit en daar kwam gisteravond verandering in.

En het moet meteen gezegd dat Boys Don't Cry een uitermate zwaar drama betreft die wel even op gang moet komen, want het eerste half uur is vrij rommelig te noemen te midden van onvolwassen volk en het gebruikelijke gedrag op een dergelijke leeftijd. Het is eigenlijk een in- en intriest beeld, Brandon buiten beschouwing gelaten, van draaideurcriminelen, armoedige huizen, deplorabele leefomstandigheden, uitzichtloosheid en sneue baantjes. Één vande weinige hoogtepunten is in de plaatselijke roadhouse, bar of saloon zo veel mogelijk shotjes whiskey en sigaretten soldaat te maken en een vuistwisseling met een ander stuk schorem als afsluiter. Het is de hatelijkheid en onvriendelijkheid ten top met een hoog testosteron gehalte waar bewust een contrast gezocht wordt tussen macho hetero mannen gedrag en het grote geheim dat Brandon meetorst. En ga er maar aan staan, en ik twijfel sowieso aan Brandon's realiteit zin waarom je een dergelijk geheim, dat links of rechts altijd uitkomt, meesleept in een dergelijke omgeving. Waarom zoveel risico lopen een relatie aan te gaan met volk als Tom en John in de nabij omgeving. Waarom niet wachten tot na de operatie of een omgeving met mensen opzoeken die ruimdenkender zijn inplaats van achtergebleven, middeleeuws, dom Texas...

Maar fijn, de film draait niet om het hoe en waarom, en zelfs domme mensen zijn aansprakelijk voor empathieloos en wreed gedrag. Zoals reeds gezegd moet de film het niet van het eerste half uur hebben en begint de film pas echt interessant te worden als de relatie met Lana een feit wordt, tegelijk stijgt daar ook langzaam de spanning met de twee criminele domoren op de achtergrond. Acceptatie, ruimdenkendheid, en leven en laten leven zijn de gewenste elementen waar het einde toch eigenlijk onvermijdelijk lijkt en op brute en rauwe wijs voltrokken wordt. Ergens doet de film wel denken aan Brokeback Mountain waar ook veel onbegrip heerst en een keiharde afrekening puur omdat men anders is. Het is schokkend dat op anders zijn zo extreem gereageerd moet worden. En zo komt het dramatische en sneue Boys Don't Cry tot het verwachte maar niet minder brute einde waarop je bijna zou wensen dat de twee daders in de gevangenis wegrotten. Toch een super film is dit voor mij niet met hele hoge waardering tot gevolg en vond ik het een lastige en stugge film om te kijken, en waar dat nu precies aan ligt... Is het toch het te stugge begin of mis ik nog net wat inside the head of Brandon? Waarom daar? Waarom tussen die imbecielen? Degelijk is het allemaal wel, het acteren is uitermate goed, en wellicht moet ik de film op termijn voor een tweede keer zien. Voorlopig een degelijk cijfer met een 3,5

Confronterende film over een trans meisje dat een jongen wou zijn ergens in de mid belt of Amerika, Nebraska. Bekrompen geesten ontmoeten Brandon en dan weet je dat er heibel van komt.

Het meest denigrerende vond ik het moment dat die moeder sprak van "het" (it), alsof het een monster was of een dood object.

Aangrijpend en waar gebeurd, mij was dit niet bekend, maar verwonderd ben ik er jammer genoeg niet om. Toprol van Swank die het beste van zichzelf geeft. Geen zwart wit verhaal, maar een sereen portret van een gedesillusioneerd persoon op zoek naar liefde en erkenning.

Boys don't cry is zo'n titel die ik de afgelopen kwart eeuw al enorm vaak voorbij zag komen in winkels, tv of streaming, maar nooit eens heb gekeken. Het is een nogal pijnlijke film over een trans meisje die jongen wil zijn, maar moet overleven in een wereld waar mensen dit niet accepteren. Sterke hoofdrol van Hillary Swank, je voelt regelmatig de emotionele pijn en later ook de fysieke, want de film is in de slotfase best heftig met de verkrachtingen, brute mishandelingen en uiteindelijk de dood. Schijnbaar is dit ook gebaseerd op een waargebeurd verhaal, wat het nog triester maakt.

Maar is het dan ook meteen een goede film? Niet echt. Ik vind het allemaal rommelig en fragmentarisch en kwam lange tijd niet goed in het verhaal. Zeker dat eerste uur is niet vooruit te branden. Het laatste deel is zoals gezegd heftig en maakt wel indruk. Voldoende.

3*