The Hustler (1961)

Leuk, maar ook niet meer dan dat. Ik verwachtte een soort "The Color of Money" (zoals Jay ook al zei), maar bij TCoM wordt de nadruk gelegd op het poolen en bij deze film staan de relaties, met als middenpunt Eddie, centraal. Hieromheen is dan een soort van 'pooljasje' heen gedaan. Maar zoals ik al zei niet echt indrukwekkend (wat ik wel verwachtte na hier de lovende kritieken gelezen te hebben), maar gewoon leuk om te zien. 3,5*

verhoogd naar 5 sterren. de film-noir achtige sfeer is onovertroffen. Schitterend gefilmd. De scènes op de kamer van het meisje zijn minstens zo goed als de poolscènes. Zelden zoveel diepgang gezien in karakters. Zelden zoveel vaart gezien in een film waar er zoveel aandacht besteed wordt aan karakterontwikkeling. Een van de beste films allertijden. No doubt.

The Hustler, prachtige film. Heel anders dan ik in eerste instantie verwachte maar stelt gelukkig uiteindelijk nergens teleur. Ten eerste verwachte ik geen zwart-wit film en ten tweede ook niet dat dit een dramafilm pur-sang zou zijn. Nu zijn de zwart-wit beelden werkelijk prachtig en een perfecte aankleding voor een briljant portret van mensen aan de onderkant van de maatschappij.

Het leven van Fast Eddie speelt zich af in schimmige kroegen, rokerige poolzaaltjes en smerige goedkope hotelkamertjes, zonder een plek die hij zijn thuis kan noemen. Dit totdat de mysterieuze Sarah in zijn leven verschijnt, een merkwaardige, trieste maar ook intelligente en gevoelige vrouw. Het leven van Fast Eddie bestaat uit het ritsellen van geld en materieel gewin ten koste van anderen, zo lijkt bij aanvang ook of Sarah het zoveelste slachtoffer van deze praktijken dreigt te worden. Maar de arrogante, eigenzinnige Eddie blijkt niet onkwetsbaar, de man valt uiteindelijk als een blok voor de even eigenzinnige charmes van deze Sarah. En die liefde is geheel geloofwaardig want Sarah lijkt bij de mannen uit deze film tot in het diepst van hun ziel te kunnen kijken. Ironisch genoeg zal dit talent ook haar uiteindelijke ondergang worden.
De belangrijkste karakters uit The Hustler worden meer dan uitstekend vertolkt, het zwaartepunt van de film ligt dan ook echt op de ontwikkeling hiervan. George C Scott is een ongelooflijk gluiperige klootzak en Piper Lauri is erg goed in haar rol van Sarah. Toch wil ik speciaal de rol van Paul Newman noemen want zijn acteerprestatie hier staat toch wel op eenzame hoogte. Ongelooflijk hoe zijn karakter in 134 minuten verandert van een jonge arrogante branieschopper tot een bijna ingetogen en trieste man die het gewicht vant zijn verleden met zich meesleept. De einsdscene is dan ook met recht een kippevelmoment (zo mooi als Newman nog een laatste keer rondkijkt in de poolzaal terwijl de andere mannen gewoon weer verder gaan met wat ze altijd al doen) het is een beeld wat de essentie van de film in een enkele scene samenvat.

The Hustler is een grimmige, donkere film maar is tegelijk vol met ongelooflijk mooie zwart-wit beelden. De sfeer wordt bepaalt door niet al te toegankelijke en vaak onsymapthieke karakters. Omgeven met veel sigarettenrook en drank op plaatsen waar het daglicht systematisch wordt buitengehouden. Daarbij zijn de poolscenes (en nee, ik ben geen uitgesproken liefhebber van het spel) erg sfeervol en spannend om te zien.
Leuk dat deze film op plaats 188 in de TOP250 staan maar die plaats doet geen recht aan deze unieke film. Kom op MM dit is echt minimaal TOP100 materiaal! 4.5*

Wat een prachtige karakterfilm, Madecineman verwoordde het al mooi in z'n post: Ongelooflijk hoe zijn karakter in 134 minuten verandert van een jonge arrogante branieschopper tot een bijna ingetogen en trieste man die het gewicht vant zijn verleden met zich meesleept.
De acteerprestaties van de hele cast zijn geweldig. Zelfs de ingetogen Montana Fats speelt zijn rol briljant. Daarnaast vond ik de dialogen ook fantastisch, met als hoogtepunt de picknick-scene waarin Eddie z'n passie voor pool onder woorden brengt (I don't care, BRICKLAYING can be great, if a guy knows what he's doing and why and if he can make it come off). Knap staaltje acteerwerk ook van Laurie in die scene, je ziet Sarah practisch opnieuw verliefd worden op hem tijdens z'n verhaal.
En natuurlijk vond ik de shots van de poolscenes ook wonderschoon.

4,5*, Eerder ondergewaardeerd!

Paul Newman . Mên, wat een stoere gast is het in deze pure klassieker en dat acteren van hem is ook zo geloofwaardig sterk. De poolscenes waren een genot om te zien, al moet ik bekennen dat ik sowieso altijd dat soort 'sport'-scenes in films kan waarderen. Anderen zullen het vast een stuk minder boeiend vinden, maar soit.

Zeer goed maar mijn voorkeur gaat toch uit naar The Color of Money. Dat richt zich meer op het punt waarvoor we allemaal kwamen: Pool.

Qua sterke personages hoef je niet te klagen. Fast Eddie is een speciaal karakter, Sarah heeft problemen met hopen, Bert is schitterend vertolkt door Scott en Fats mag er ook wel zijn. Toch kon me de relatie tussen Eddie en Sarah me maar op weinig momenten boeien. The Color of Money richt zich meer op een ontspannen 80s sfeertje met veel pool terwijl het hier toch meer op serieuze zaken gericht is en karakteruitdieping.

Zeker een goed film maar zoals ik al zei dus: Liever The Color of Money.

3,5*

Het viel niet meteen in de verwachting dat ik dit een goede film zou vinden, maar dit was toch een fijne meevaller moet ik zeggen.

Qua romance niet te gemakkelijk, niet te klef. Sterke personages worden hier afgeleverd door een goede cast. Van Paul Newman had ik tot vandaag slechts één film gezien: Road to Perdition. Vandaag (toevallig) twee films met de beste man gezien, deze en Cool Hand Luke. Prima acteur waardoor ik in ieder geval wat meer zin in The Sting heb gekregen.

De bekoelde sfeer werkt erg fijn. De sleur voelt aardig realistisch en hoewel de film een beetje in herhaling lijkt te vallen soms en een tikkeltje langdradig is, heb ik me goed weten te vermaken ondanks de redelijk lange speelduur.

4.0*

Zeer pover.

Pool is al geen bijster interessante kijksport, in de film wordt er verder ook geen enkele poging gedaan om het spelletje spannend te maken. Ook niet meteen het doel, maar er zitten toch wel serieus lange poolscenes in. En maar shots van de klok blijven tonen. De editor vond het blijkbaar ook een beetje saai worden.

Als karakterstudie te platjes. Simpele gebeurtenissen die tot aanwijsbare karakterwijzigingen leiden en dat een paar keer in 130 minuten zodat Newman compleet omdraait. Veel uitwerking is daar jammer genoeg niet aan. Newman zelf is te gelikt voor z'n rol, de enige die eigenlijk een beetje sterk speelt is Scott. Heeft een geweldige kop voor dit soort rollen. Absoluut dieptepunt is Laurie die echt als een schorre paspop staat te acteren.

Maakt de hele romance compleet overbodig en saai, maar ook de personages zelf zijn niet meteen boeiend. Geboren losers inderdaad, kreeg er een beetje een Leaving Las Vegas gevoel bij. Heb weinig met dat soort personages.

Film duurt te lang, het einde werd er echt zwak aangeplakt en er zit veel te veel vulling in. Soundtrack deed mij niks en visueel helemaal niks gezien. Enkel wat muffe grijs-grijs beelden.

1*, voor de rol van Scott. Die bracht het nodige leven in de film, verder een zware sof.

Tegenvaller. Ik had erg veel moeite om mee te leven in het melodrama waar onze Fast Eddy zich in bevond. Het bleef allemaal veel te oppervlakkig en de geforceerde rol van de enge Piper Laurie deed me echt helemaal niets. 'Barfly, maar dan stukken minder', is wat vaak bij me opkwam tijdens het kijken van de perikelen van die twee. Ook wordt het fantastische spel dat 'pool' is ontzettend saai in beeld gebracht. Het is dat Scott en in mindere mate Newman de film nog het aanzien waard maken. Naar mijn herinnering is The Color of Money een betere film.

2,5*

Zelden zo `n onsfeervolle film gezien. De zwart - wit scenes in de poolhal waren veel te donker en zonder enig gevoel voor contrast gefilmd, wat pijnlijk duidelijk werd toen de buitenscenes nauwelijks verschilden van de scenes die zich binnenin afspeelden.

De film opent met 30 minuten poolen. De film kon zich geen groter fiasco wensen. De dufheid wint het nipt van de lamlendigheid. Ik ben al geen fan van poolen als ik met vrienden aan zo `n tafel sta, laat staan om 30 minuten passief naar dit tafereel te gluren.

De regisseur beseft na ruim 30 minuten ook dat hij niet op dezelfde voet verder kan blijven gaan en gelukkig maar al is het hele verhaal, van 2 dolende zielen die beiden kampen met een alcoholprobleem en zich in elkaar lijken te vinden, niet veel beter.

George C. Scott brengt wat meer leven in de brouwerij al blijft het niveau erbarmelijk. De regisseur neemt zijn hoofdpersonage te opzichtig bij de hand om zijn verhaal te sturen, een voorbeeld hiervan is het moment waarop George C. Scott voorspelt dat Eddie spoedig in elkaar zal worden geslagen en jawel hoor, nog geen 5 minuten later.....

Op basis van het verhaal had ik tenminste een vlot verhaal verwacht, maar zelfs dat kan de film amper waarmaken. Het 1ste uur was bedroevend slecht, waarna de 2de helft ondanks de geforceerde karakterontwikkeling beter te doen was. 1,5*

The Hustler is een meer dan aardige film, waarin Paul Newman weer eens laat zien wat een goede acteur hij toch is. Ik heb de DVD met kleurenhoes in bezit en was op het begin dan ook even verrast dat het hier toch een zwart-wit film betrof. Qua regie is het allemaal niet zo heel bijzonder, maar het zijn naast Newman vooral de andere acteurs, die deze film de moeite waard maken. George C Scott is altijd goed en speelt hier ook een heerlijk geniepig personage. Ook Piper Lauri is goed als de vriendin van Newman. Toch is het uiteindelijk Newman, die de show steelt. De verandering die zijn personage gaandeweg de film ondergaat, zijn fascinatie en verslaving aan het poolen en het winnen, komen door zijn goede spel op een boeiende en sterke manier naar voren. De karakters zijn daarnaast lekker grimmig en iedereen heeft wel zijn goede en slechte kanten, waardoor de film in ieder geval in de figuurlijke zin van het woord zeker niet zwart-wit is. Jammer is dan dat de regie hier en daar dus wat te wensen overlaat, en het pool spel zeker niet altijd even spannend en boeiend in beeld wordt gebracht, anders had een nog hogere score er zeker in gezeten. Nu rest er dankzij de goede acteurs “slechts” een ruime voldoende.

3,5*

Mooi geacteerde film dat een klein beetje vecht tegen de langdradigheid, maar het goede acteerwerk van iedereen en in het bijzonder Newman slepen je toch met gemak door dit pool epos van ruim 2 uur heen.

3,5*

The Hustler begon op een goede manier en ging gelijk ten volle over het poolen wat ik ook al verwachte.
De pool scene mag dan bijna een half uur duren, door de manier van monteren blijft het erg boeiend en spannend om naar te kijken.
Na het eerste half uur neemt de film een andere wending en zien we Eddie verliefd worden op Sarah die net als hij een drank probleempje er op na houd.
Normaal vind ik dit soort verhalen wel boeiend, een stel wat eigenlijk gelijk al ten dode is opgeschreven omdat ze beide met het zelfde probleem leven en hier in elkaar natuurlijk alleen maar aansteken.
Maar toch kwam het hier voor mij persoonlijk wat minder uit de verf, ik heb eigenlijk weinig kunnen meevoelen met Eddie & Sarah omdat ik toch wel de chemie miste.

Vind het erg jammer dat The Hustler niet meer gedaan heeft met het personage van Fats. Die pool wedstrijd tussen Eddie en Fats was erg interessant en sfeervol.

The Hustler heeft een paar erg goede pool wedstrijden met op het begin toch wel gelijk de beste.

Na alle goede positieve reacties had ik toch meer verwacht van deze film, vond het echt harstikke jammer dat we maar weinig pool scenes zagen en des te meer sentimentele scenes.
3*

Deze film heeft dan ook (een beetje ten onrechte) de naam een pool-film te zijn. Het us meer een drama over een poolbiljarter. Dus logisch dat er pool in voor komt, maar de hoofdzaak blijft het drama over de drankverslaving en de slopende drang on de beste te worden. Het had iedere willekeurige sport kunnen zijn, zelfs dammen. Aangezien er vrij weinig (laat staan goede) films over poolen zijn gemaakt is deze film door veel pool spelers omarmd als 'pool-film'.

In de opvolger 'The Color of Money' ligt de nadruk dan wel weer meer op het poolen, alleen is straight pool daar vervangen door 9-ball.

Degelijk.

The Hustler kent behoorlijk wat ups en downs. Sommige stukken duren te lang en als karakterstudie kan de film niet de volle speelduur boeien. En toch. Naast die manco's kent The Hustler best wat sterke stukken, waarbij vooral de vlot geschreven dialogen in het oog springen.

Paul Newman is aardig op dreef in een rol die hem op het lijf geschreven lijkt; hij kan arrogant en egoïstisch overkomen zonder zijn aaibaarheid te verliezen.

Maar niet alleen hij is sterk op dreef. Ook de bijrollen worden stuk voor stuk sterk vertolkt. George C. Scott, maar zeker ook Piper Laurie (die misschien wel de meest ondankbare rol heeft) bieden Newman genoeg weerstand.

Het zwart-wit wordt af en toe oneer aangedaan door slechte verlichting, maar over het algemeen is The Hustler vrij sfeervol. Scène-overgangen e.d. zijn hipper dan in andere generatiegenoten.

De biljartduels zijn echter saai en ongeïnspireerd in beeld gebracht. De resem trucjes die voorbijkomen zijn uiteindelijk een maat voor niks.

3

In de herziening!

Beginnend met een marathon-poolwedstrijd tussen Fast Eddie en Minnesota Fats.

Vervolgens ontmoet Eddie Piper Laurie en dat gaat redelijk goed tot George C. Scott het paar meeneemt naar Louisville, Kentucky.

Prachtige zwart/wit-beelden met de bijna er doorheen schijnende blauwe ogen van Paul Newman.

Poolhalls, slijterijen, bars, busstations, hotelkamers en beautiful losers.

Meesterwerk!

Gemengde gevoelens bij The Hustler. Het acteerwerk van Newman en Scott is prima. Newman zet zijn personage, Fast Eddie Felson, uitstekend neer. De poolscènes zijn ook zeer boeiend en sfeervol. Het liefdesdrama is echter een stuk minder boeiend, ondanks dat het er wel voor zorgt dat het personage Eddie Felson nog wat meer diepgang meekrijgt. Al te boeiend waren de dialogen tussen Newman en Laurie echter niet. Degelijke en sfeervolle film.

Somber relatiedrama over een getalenteerde biljarter, die door zijn eigenzinnige karakter op beslissende momenten steeds aan de verliezende hand is en dat niet alleen aan de biljarttafel.

Een boeiende acteursfilm met uitstekende rollen van Paul Newman, Piper Laurie en Jackie Gleason en prima camerawerk.

De karaktertekening in de rollen van Paul Newman en George C.Scott zit goed terwijl in deze van Piper Laurie weinig houvast zit, in dit typisch wit-zwart Amerikaans drama uit die periode, met psychologische inslag, maar in zijn geheel wat onecht, geforceerd en soms overgeacteerd (zeker Piper Laurie).

Jackie Gleason lijkt mij een echter biljarter. De sfeer in dit poolwereldje lijkt mij goed weergegeven.

Vooral de eerste pool-match was goed gebracht, daarna kabbelt de film een beetje, om nooit meer het niveau van de eerste scènes te halen.

Over winnaars, verliezers, prijzen en de prijs die je daarvoor moet betalen. Dat staat dan weer voor iets groters, want anders was het natuurlijk geen klassieker geworden. Een alom geprezen rol van Newman en dat is verder prima, al ervaar ik dat realistische niet zo. Bij uitstek een geschreven personage die een verandering moet ondergaan, daar wordt ook een paar keer flink op gehamerd, al wijkt het gaandeweg gelukkig wel af van wat je doorgaans in sport gerelateerde drama's tegenkomt.

Niet dat de romance knettert, maar Sarah is een wrak, waarmee Rossen vasthoudt aan z'n neerslachtige toon. Als Scott dan eindelijk wordt gebruikt, hangt hij als een donderwolk boven de twee. Dikke min voor zijn waarschuwing en de duimen meteen daarna, maar op dat vlak scoort de film wel. Andere uitblinker is Gleason. Voorziet de pool scènes wat extra glans met zijn formidabele uitstraling. Verder bevatten ze wat te weinig brille en de film wil nog wel eens te nadrukkelijk z'n stof serveren.

ik weet niet wat dat cult achtige dan zou moeten zijn. The Hustler is eerder een oerdegelijk drama waar niemand een buil aan zal vallen.

George C. Scott Speelt de rest van de cast bijna helemaal weg met zijn fantastische rol als slijmerige regelaar. Laurie is prima op haar plek, evenals Newman en Gleason maar steken er niet echt boven uit. Jammer dat de film na een tof begin in het midden in romantisch gekibbel en zowaar een drank misbruik drama verzand. Schiet dan niet echt meer op. Tegen het eind herpakt de film zich wel weer wat. Verder mooi geschoten in cinemascope wat de film veel ruimte geeft.

Goed gemaakt en vermakelijk maar zeker niet meer dan dat.

3 1/2*en

Aardig drama dat te lang nodig heeft om op gang te komen. Het verhaal is redelijk summier en daarom lijkt er aan de 2.5 uur geen einde te komen. En dat is jammer, omdat de film tegen het einde toe steeds boeiender werd.

“Fat man, you shoot a great game of pool.”
“So do you, Fast Eddie.”

Paul Newman is één van de meest charismatische acteurs die ooit bestaan heeft. Ook in The Hustler is hij weer geweldig, en de film zelf is ook sterk. Iets te lang en niet alles is boeiend, maar de film is opvallend donker en dramatisch. Iets wat ik eigenlijk niet verwacht had. Op het laatst wordt het echt een diepgaand verhaal over persoonlijk verlies en een identiteitscrisis, en Newman (en de altijd geweldige George C. Scott) acteren het weergaloos.

It's like he's, uh, like he's playin' the violin or somethin'

Het was me de laatste tijd opgevallen dat ik wat in een oud-Hollywood dipje zat en ik begreep eigenlijk niet waarom. Het is een subgenre aan films dat me nog altijd mateloos boeit, maar blijkbaar zat de laatste tijd de interesse in andere genres. Dan maar eens terug proberen om de liefde aan te wakkeren via één van mijn favoriete acteurs: Paul Newman. Vreemd genoeg eigenlijk niet de link gelegd dat The Color of Money een vervolg is op deze The Hustler.

Kan me dan ook niet meer herinneren of Martin Scorsese's film eigenlijk naar deze film verwijst, maar het is sowieso al te lang geleden dat ik die film überhaupt heb gezien. Niet dat dat ook veel uitmaakt trouwens omdat The Hustler echt wel genoeg in huis heeft om op zijn eigen benen te staan. De opening met de poolwedstrijd tussen Fast Eddie en Minnesota Fats is heerlijk om te zien (iedereen die al eens een partijtje pool heeft gespeeld ziet ook de moeilijkheid van die shots) en nadien ontvouwt de film zich als een boeiend relatiedrama. Onverwachts eigenlijk, want ik had het gevoel dat het spelletje veel meer centraal ging staan. Goede zet in ieder geval van regisseur Robert Rossen om zich veel meer te gaan focussen op de driehoeksverhouding tussen Eddie, Sarah en Bert om dan uiteindelijk te eindigen met een rematch tussen Eddie en Fats. Fascinerend van begin tot einde in ieder geval. Het nodigt in ieder geval wel uit om eens wat meer van Rossen te gaan zien, want dit is een aangename kennismaking met zijn oeuvre.

Veel coole shots dus en het wordt nog indrukwekkender wanneer blijkt dat Paul Newman (Eddie) en Jackie Gleason (Fats) ze nagenoeg zelf hebben gedaan. Bij Newman moest er af en toe iemand anders aan te pas komen, maar Gleason blijkt een begenadigd speler te zijn geweest. Beiden zijn ook begenadigde acteurs en zeker Newman speelt (wederom) één van de beste rollen in zijn carrière. Het is en blijft toch een indrukwekkende acteur die zich een rol compleet kan toe-eigenen. Rest van de cast moet hier niet voor onderdoen trouwens. Piper Laurie zet een heerlijke Sarah neer (alleen wel wat jammer dat haar manken soms vergeten lijkt te worden) en ook George C. Scott mag niet onderschat worden als Bert. Let vooral ook nog op een ietwat vreemde bijrol van Jake LaMotta als de bartender die enkel "Check" zegt. LaMotta is vandaag de dag vooral nog gekend vanwege de Raging Bull verfilming, maar daar was ten tijde van The Hustler nog lang geen sprake van.

Ik vraag me af hoe hij hier eigenlijk in is terecht gekomen. Soit, toffe film, zoveel is duidelijk! Veruit de populairste film in het oeuvre van Rossen maar hij heeft precies nog wel wat kwalitatieve - doch niet zo zo gekende - films gemaakt. Vraag me af of hij dit niveau nog heeft weten te benaderen, maar zelfs dan nog is dit een erg mooie film om in je oeuvre te hebben. Ik ben nu al benieuwd wat een herziening ooit gaat doen.

4*

Hollywood is er in geslaagd om een sport als boksen in verschillende films tot iets spannends te maken. Iets wat me anders nooit interesseert. Met pool lukt het echter niet. De focus ligt op het gokken en niet op de pool en dat maakt die scènes weinig boeiend. The Hustler kent enkele leuke personages en Paul Newman is een goeie acteur, maar het wordt nergens interessant en het geheel oogt nogal saai en langdradig. De film heeft de tijd niet helemaal doorstaan. Ik had hier toch meer van verwacht.

Paul Newman had nog nooit een keu aangeraakt voordat hij deze rol kreeg. Toch voert hij zelf enkele mooie shots uit. Hij kreeg les van topspeler Willie Mosconi, die een cameo heeft. Wanneer bij een moeilijk shot enkel Eddie's handen in beeld komen, zijn het die van Mosconi. Ook driebanden komt er in voor, met een straffe carambole via vijf banden.

De protagonist - geïnspireerd door "Fast Eddie" Parker - heeft talent maar ook een neiging tot zelfdestructie. Zijn stoere manier van spreken en bewegen maskeert z'n innerlijke onzekerheid. Hij heeft een nonchalante stijl, zonder das, met een saffie in z'n mond. Z'n rivaal Minnesota Fats is een imponerende verschijning met een omvangrijke buik, een anjer in z'n knoopsgat, brillantine in z'n haar en gepoederde handen. In pool zijn intimidatie en psychologische oorlogsvoering even belangrijk als speeltechniek. George C. Scott speelt de wolf die geld slaat uit andermans talent. Afro-Amerikanen zijn enkel te zien als schoonmaker of dienstmeisje; het was de tijd van de segregatie.

Na het eerste halfuur verspringt de aandacht naar Eddies privéleven, wanneer hij Sarah (Piper Laurie) ontmoet. Dan krijg je een relatie tussen twee dipsomanen die elkaar beurtelings naar boven en naar beneden trekken. Zij verlangt veel tijd en aandacht van hem, maar stelt vast dat ze niet kan concurreren met z'n ware liefde, de pooltafel.

In die speelzalen moet een ongezonde geur hangen van alcohol en sigaretten. Rook, schaduwen en spiegelschrift roepen een noirsfeertje op. De jazzy muziek van Kenyin Hopkins beaamt deze groezelige stemming.

Dramafilm met goed acteerwerk van Paul Newman, maar een oeverloos breed uitgesmeerd verhaal vol met oninteressante dramatiek. Specifiek de relatieopbouw tussen Newman en Piper Laurie duurt eindeloos lang en vertraagt het tempo nodeloos vaak. The Hustler is namelijk op z'n best wanneer de grimmige poolscenes naar voren komen, die opvallend geduldig in beeld worden gebracht. Het inhoudelijke moraal kan ik tot op zekere hoogte ook waarderen, maar om daar nu zo'n speelduur voor te nemen lijkt me onnodig. Een aantal onverwachte wendingen richting de finale zorgen voor bonuspunten, maar deze klassieker van Robert Rossen is geen film die me lang zal gaan bijblijven. Meer valt er voor mij dan ook niet over te zeggen.

Eén van de beste films van Paul Newman die hier toch de pannen van het dak speelt als de flamboyante poolspeler. Zijn talent combineert hij met doortraptheid en een grote mond door zich voor te doen als een sukkel om nadien met hoge inzetten geld uit de zakken te slaan van zijn tegenspelers.

Leuk zo dat poolen, maar na goed een half uur verlegt de film de aandacht naar de persoon Eddie Felson. Een wat bizarre relatie komt naar voren met Sarah (Piper Laurie), aantrekken en afstoten ... De film krijgt een psychologische insteek en dat is best boeiend.

Sowieso uitstekend acteerwerk van de hele cast met Newman op kop. Lekker sfeertje ook met die jazz-soundtrack. Prima camerawerk ook wat hierboven al werd beschreven met die typische trucjes met de focus op de handen waarbij de kijker denkt dat het Newman zelf is die achter de pooltafel staat.

Gelukkig is Paul Newman hier goed op dreef, want de film zelf stelde toch een beetje teleur. Newman zie ik altijd wel graag bezig, want hij heeft nu eenmaal enorm veel charisma en doet het hier uitstekend als een poolverslaafde loser die wat geld probeert mee te graaien met potjes pool in van die heerlijke grimmige bars.

Na een goed halfuur vroeg ik me toch af welke richting deze film zou uitgaan. Ik verwachte een typische rise and fall verhaaltje waarbij Eddie het grote geld zou winnen en daarna ten onder zou gaan, mede door zijn drankverslaving. De keuze om er meer drama aan toe te voegen met de romance vond ik nu niet meteen aanslaan. Het personage van Sarah en de acteerprestatie van Piper Laurie kon me niet voldoende overtuigen. George C. Scott heeft anders wel een geweldige karakterkop die uitstekend past bij zijn gluiperig personage. Verder miste ik toch de nodige spanning bij de poolscènes en is het over het algemeen een film geworden die spoedig ergens ver in het geheugen zal komen te zitten.

2.5*

Zondagavond klassiekeravond bracht The Hustler die ik op de gok meegenomen vooral vanwege de naam Paul Newman die ik altijd wel waarderen kan. Toch is dan altijd de vraag hoe zo'n film gaat vallen en op dat vlak bracht klassiekeravond al regelmatig tegenvallers maar daar behoorde deze The Hustler zeker niet toe.

Het verhaal is duidelijk rond Fast Eddie die gedurende de opening in de diner samen met zijn partner op briljante wijze een slaatje slaat uit de plaatselijke door zich als dronken voorbijgangers voor te doen die domme wedjes afsluit. Daarmee is de naam, de handel en werkwijze wel duidelijk wat deze mannen betreft die biljartzalen afstruinen op zoek naar gewillige slachtoffers. Toch heeft Fast Eddy ook andere plannen met een confrontatie gericht tegen Minnesota Fats, en daarmee een van de beste straight pool spelers van het land, en tevens daarmee een wedstrijd die toch niet uitpakt zoals gepland die de wereld van Fast Eddy redelijk doet schudden.

Dan is de vraag hoe interessant een film kan zijn die over pool gaat, en dat blijkt behoorlijk boeiend, vooral hoe Paul Newman speelt en zijn karakter neerzet en wordt de wedstrijd tegen Minnesota Fats op fraaiewijze neergezet. Daarnaast zijn het van die kleine dingetjes die de echte kwaliteit herbergen, de aankleding, de figuranten, bepaalde trekjes, maar vooral kleine dingetjes zoals Fast Eddy die even met zijn keu of een bal het laken test. Desondanks slaat de film wel een beetje dood in het middengedeelte waar de moeilijke relatie met Sarah net iets teveel tijd opslokt terwijl je hem toch liever gewoon in de biljartzaal ziet. Erg goed en interessant is dan weer de onvermijdelijkheid van slecht volk, slechte keuzes, en rekeningen die op pijnlijke wijze vereffend worden. Het wachten is uiteindelijk op een revanche tegen Minnesota Fats.

En zo boeit The Hustler van begin tot eind ondanks de mindere fase in het midden en is toch alleszins een meer dan prima film te noemen.