Sleuth (1972)

Gemengde gevoelens bij deze film, maar de positieve gevoelens overheersen toch wel.
Het acteerwerk is erg sterk van de twee acteurs. Alleen met sommige dingen in het script had ik wat problemen.

Nou wat dan? Nou dit; Caine ging wat te makkelijk mee, de kans was toch redelijk groot dat een man waarvan je de vrouw hebt afgepakt je niet zomaar liet weglopen met 70.000 pond.
En een iedereen zag toch duidelijk dat de agent Caine was. Maar oké dit laatste kon ik nog wel door de vingers zien. Alleen denk ik wel dat de film leuker was geweest als je dit niet door had.
Het einde was ook wat raar. Een schoen is verstopt tussen de kolen en een panty was heel mooi vastgebonden aan een klok en nog wat kleding stukken waren verstopt. Die hoef je dan toch niet te gaan zoeken. Alsof de politie echt denkt; o meneer heeft een vrouw vermoord en toen niet de spullen in het vuur gegooid maar heeft het lekker door het huis verstopt voor de lol.

Het zeer goede acteerwerk maakt een hoop goed en het verhaaltje blijft redelijk spannend maar een meesterwerk is het zeker niet.

Kleine 3.5 sterren.

Sleuth is een goede film die met name door de sterke acteerprestaties en een aantal plotwendingen indruk achter laat. Geen meesterwerk voor de scherp oplettende kijker maar een goede film die de moeite echt waard is. De remake moet je overslaan.

Zinema

Knap hoor, een beperkt aantal spelers die zo'n film weten te dragen. Keer op keer werd ik verrast. Gelukkig maar in dit geval!

Hmm, tegenvaller. Twee groot acteurs (Caine is een favoriet maar Olivier verslaat hem - in dat aspect) spelen een redelijk amusant kat en muis spelletje, maar soms vervalt de film in flauwigheden en de filmduur werkt ook al niet mee. De vermomming van Caine werkt verder ongeveer 2 minuten, toch jammer. Nee, niet boeiend genoeg.

2*, krap aan.

Leuke film!

Ik had van tevoren weinig over de film gelezen, dus ik wist niet echt wat me te wachten stond. Het begin is even inkomen, maar het begint eigenlijk al best leuk met het onoplosbare doolhof van Laurence Olivier. De film speelt zich voornamelijk af op dezelfde locatie en moet het grotendeels hebben van het acteerwerk van Olivier en Michael Caine, die beiden overigens erg goed acteren. Erg leuk om te zien hoe ze elkaar door kennis proberen af te troeven. Ik moet zeggen dat ik niet doorhad dat Caine de detective was. Dat maakte de verrassing des te groter, in een film die sowieso anders in elkaar zit dan ik in het begin dacht.

De derde plotwending zag ik wel aankomen en richting het einde wordt de film wel wat meer voorspelbaar, al blijft het best vermakelijk. Ook een compliment trouwens voor de inrichting van het huis, waar het zich allemaal afspeelt. Al die attributen en geinige speeltjes zorgen automatisch al voor een leuke sfeer. Een soort van “The Game”, maar dan net even anders.

3,5*

Langdradig!

Een lange brei aan dialogen stort zich genadeloos, zonder enig venijn over de kijker uit. De openingscene in het doolhof ging er nog wel mee door, evenals de fraaie ambiance van vele geluidmakende objecten in het huis, daarmee is al het positieve eigenlijk wel vernoemd. Een potje pool aanschouwen , clowneske spelletjes doen incl. slechte, bijgeleverde muziek, simpele, doorzichtige vermommingen, oeverloos gepraat......Eigenlijk gewoon een lange aaneenschakeling van helemaals niets, een leuk concept wordt vakkundig naar de galemiezen geholpen. Gaap! Een armetierige 2*

Ongetwijfeld één van de Britse filmhoogtepunten uit de jaren zeventig.

Schitterend kat-en-muis-spel tussen klasse-acteurs Olivier en Caine.

En dan ook nog eens schitterend gefilmd in prachtige decors.

Lekker venijnig ook allemaal...wat bezielde Brannagh in vredesnaam om hier een remake van te maken?

Meesterwerkje!

Ietwat langdradige kijkervaring.

Hoewel het script een op-en-neergaand kat-en-muisspelletje toelaat, werkt het niet helemaal. Het begint allemaal nochtans goed met een eerste leuke twist op het eind van spel nr 1. Dan wordt het allemaal veel minder. Het kan toch niet te bedoeling zijn dat we Caine in z'n vermomming niet mochten herkennen? Vanaf de eerste seconde zag ik dat hij het was. De regisseur bedoelde het waarschijnlijk niet zo (verzonnen namen) en dus kan gezegd worden dat het gewoon slecht gedaan is. Het laatste spelletje was wel weer redelijk, maar het kwam voor mij nogal zwaar over. Ook misschien omdat elk spelletje +- 45min duurde en dat de invulling ervan niet altijd bijster interessant was.

Michael Caine levert een uitstekende prestatie af. Laurence Olivier was irritant bij momenten. Hij acteerde heel erg druk en overschreed meer dan eens de grens van overacting.

De decors zijn verzorgd. De poppetjes etc waren geweldig. De doolhof aan't begin zette meteen de toon.

Gewoontjes.
3

Een zwaar onderschatte film, wat (denk ik) komt omdat deze uitkwam in hetzelfde jaar als The Godfather.

Sleuth moet het vooral hebben van het geweldige acteerwerk van Laurence Olivier en Michael Caine (beiden zijn voor deze film genomineerd voor de oscar voor de beste acteur). De film bestaat grotendeels uit dialogen tussen deze twee acteurs. De dialogen zijn er niet alleen voor het verhaal, maar ze zijn ook vaak humoristisch, wat het erg prettig maakt om er naar te luisteren.

Naast het acteerwerk zit het verhaal heel goed in elkaar en zit het vol met twists. Tel daarbij de mysterieuze sfeer van het landhuis op en je hebt een geweldige film te pakken.

Geweldige film van Mankiewicz, vooral door het spel en de dialogen.

Engels vind ik een mooie taal, vooral om te horen, en dan het liefst gesproken door Britten. En als je dan zulke heerlijke zinnen hebt, met harde klanken, bloemrijk taalgebruik, en dat heerlijk geacteerd, dan is elk woord een genot te horen, en dat twee en een half uur lang. Beide acteurs zijn goed en stoten elkaar tot grote hoogten. In hun handelingen een strijd, in hun spel eveneens. Dubbel goud, zou ik zeggen.

Inhoudelijk worden af en toe interessante zaken gemeld, maar het meeste dient ter ondersteuning van de personages zelf. De reactie op het dartpijltje in Bulls-Eye is sprekend: "There are certain skills best acquired in public bars, I suppose". En al dat soort dialogen, en one-liners gaat maar door. En ze zijn gewoonweg fantastisch uitgesproken.

Normaal ben ik niet zo van plottwists die je gewoonweg verwacht, en zeker tegen het einde is dit aan de orde. Maar je bent al mee in het verhaal, en de twists komen gewoonweg voort uit de handelingen, uit de personen zelf. Daarnaast, de vermomming zag ik niet, al dacht ik eerder dat het wel een inspecteur was maar dat deze meedeed in complot met Tindle, maar dan is er al een twist die je verrast. De rest accepteer je dan.

Muziek was prima, mooi subtiel tot beklemmend en hard als het moet. Met veel oog voor detail zijn de decors bedacht, dat enkel helpt om de personages te versterken. Camerawerk is prima, met soms mooi bewegingen. Het eerste deel is het doolhof is zelfs mystiek en prachtig om te zien.

4,5*, absolute aanrader.

Al met al toch een teleurstellende film. Het kat-en-muisspel tussen Wyke en Tindle is aanvankelijk nog wel aardig om te volgen, maar gaat naar verloop van tijd toch vervelen. Er zijn wel enkele plottwists, maar je ziet ze vaak al enige tijd aankomen. Als de vermomming van Caine bedoeld is om de kijker op het verkeerde been te zetten, dan slaagt dat niet. Het acteerwerk van Caine is prima, maar Olivier zit toch vaak tegen overacting aan. Wat wel goed is, is de sfeervolle setting waarin de film zich afspeelt. Ook het eerste uur is zeker de moeite waard, maar daarna is het beste er wel vanaf.

Heh.

Wil iemand mij uit m'n lijden verlossen en beamen dat dit eigenlijk een comedy is? Een wat donkere misschien, maar mystery/thriller zie ik hier absoluut niet in terug.

Het clownesque sfeertje (en dat woord gebruik ik niet enkel vanwege het pak) had ik echt niet verwacht bij deze film. Zeker niet na een énorm suffe intro. Maar gaandeweg wordt het steeds maar komischer. De plottwists zie je van mijlenver aankomen (die vermoming ook van Caine, 't is nog net geen Samson en Gert), van spanning is er dan ook nooit sprake.

Verder maar matig geacteerd door beide heren. Vooral Caine valt soms door de mand (die reactie als hij met de dood bedreigd wordt ). Visueel veel jaren '70 lelijkheid, vooral in het kleurgebruik dan. De soundtrack is me eerlijk gezegd niet echt opgevallen en/of bijgebleven. En die speelduur ... tja. Misschien verantwoordbaar voor mensen die de twists niet hadden zien aankomen.

Maar ik kon er dus af en toe wel om lachen. Geen idee of het allemaal de bedoeling was, maar gelukkig wat minder duf dan ik vooraf gevreesd had. Al blijft het wel allemaal érg knullig ogen.

1.5*

Uitstekende film waarin een detectiveschrijver de minnaar van zijn vrouw uitnodigt in zijn landhuis. Duidelijk gebaseerd op een toneelstuk (slechts één locatie en twee acteurs). Toch blijft het geheel onderhoudend vanwege het plot dat goed in elkaar zit en twee boeiende en botsende personages. Uiteraard helpt het sterke en heerlijke spel van Laurence Olivier en vooral Michael Caine hier ook bij.

Schitterend "toneel" met twee weergaloos, knap bespraakte sterren van het witte doek, binnen een feeëriek-mysterieus decor.

Het grappige intrige kronkelt voortdurend en laat onze sterren toe heel wat pit in hun optreden te stoppen.

Ook heel puik camerawerk natuurlijk want de actie durft zich nogal vaak verplaatsen.

Bijzonder en geslaagd.

Vooral de moeite waard geworden door de 2 acteurs die deze film dragen en wat minimaal even belangrijk is een sfeervolle setting.
Prachtig kasteel waar de film in is gefilmd en het doolhof in het begin van de film zet al duidelijk de toon en sfeer die je de rest van de speelduur kan gaan verwachten.
Zonder twijfel dat ik het eerste uur en daarbij de eerste act het aller beste vind uit de film, zodra Caine als inspecteur langs komt heb ik wel eventjes een paar minuten moeten twijfelen of het wel echt hem was maar ook dat idee werd mij daarna redelijk snel duidelijk. Het is voor mij vooral dit gedeelte wat de vaart uit de film haalt, the final game was gelukkig weer een stuk beter maar helaas zorgt dit middenstuk er voor mij wel voor dat het geen meesterwerk is.
Vooral op IMDB twijfelen mensen erover of Caine aan het einde wel echt is dood geschoten, maar ik heb het idee dat dat wel degelijk zo is? In principe verliezen beide heren, maar Andrew Wyke natuurlijk het meeste.
Ook gaan er daar discussies rond over de rode outfit die Caine tegen het einde aan op de kapstok hangt, erg interessant wel maar ik heb verder geen idee wat de regisseur hier echt mee bedoeld heeft? Misschien dat niks is wat het lijkt of dat de vrouw in kwestie daar nog is langs geweest? Geen idee? Maar een einde wat helemaal uitgekauwd is was niet passend geweest bij deze film die vooral om spelletjes draait.

Kortom een film die goed in elkaar steekt en 2 uur en 18 minuten voor het langste gedeelte boeiend kan blijven. Goed acteerwerk en een sfeervolle setting, alleen wordt het helaas nergens echt een meesterwerk.

3,5*

Eén van mijn all time favorits!

Heb deze film al verschillende keren opnieuw bekeken doorheen de jaren en voor mij blijft-ie nog steeds dezelfde sparkle hebben alsof het de allereerste keer was.

Ronduit briljant samenspel van twee filmgrootheden, Olivier en Cane, waarbij de een op geen enkel moment hoeft onder te doen voor de ander. Heerlijke dialogen ("Sex is the game, marriage is the penalty"), boeiende setting (oorspronkelijk een toneelstuk van Harold Pinter maar levendig en geloofwaardig geadapteerd) en een plot om duimen en vingers bij af te likken.

Het hoeft geen betoog dat de remake die hier ooit van werd gemaakt het vermelden amper waard is ; zelfs Jude Law kan dit uitermate flauwe afkooksel niet redden. Michael Caine, die opnieuw tekende voor de hoofdrol, had de eer beter aan zichzelf gehouden. De 1972 versie: onbetwist 5*!

Het verrassende verhaal en de twee uitstekende acteurs maken dit misschien wel een klassieker. Toch is het 'tonelerige' soms storend. Lange monologen, vreemde scenes (de verkleedpartij) halen tempo uit de film, die toch al zo lang duurt. Vooral het middenstuk heeft hier onder te lijden. De climax is dan toch wel weer sterk. Niet helemaal geslaagd, maar zeker de moeite waard. Sowieso beter dan de remake.

Dit is een geweldig duel tussen twee van de beste Britse acteurs. Laurence Olivier speelt een vertegenwoordiger van de oude Britse leisure class; een overblijfsel van een vervlogen tijdperk. Hij is een homo ludens die aan de realiteit probeert te ontsnappen door zich te omringen met spelletjes en parafernalia. Z'n wereldvreemde speelsheid is leuk en griezelig tegelijk. Michael Caine speelt z'n tegendeel: een zoon van Italiaanse immigranten, een wop - afkorting van without papers. Hij spreekt met een Cockneyaccent.

De twee plegen verschillende kleine spelletjes, maar ook één groot met een minder ludiek karakter: een duel om een vrouw met een onderliggend sociaal conflict. In het eerste bedrijf laat Tindle zich intimideren door Wyke, maar in het tweede bedrijf slaat hij terug. De intrige kent een klassieke opbouw met een paar keer een dramatische ommekeer en met een herkenningsmoment, wanneer Inspector Doppler z'n vermomming afneemt. Grappig is dat er nepacteurs aangekondigd worden om het publiek te misleiden. Eve Channing is een kruising van Eve Harrington en Margot Channing, twee beroemde personages uit 1950. In werkelijkheid zijn er echt maar twee acteurs. Ook de stem van de pop Jack is van Olivier. Hij schakelt vlotjes over van het ene naar het andere typetje met bijhorend stemmetje, accent en maniertjes. Hij kent echter ook momenten van woede of angst, wanneer de echte persoon even doorschijnt, met z'n verontwaarding over de verloedering van de oude Britse cultuur. Z'n reactieblikken tonen een meewarige houding tegenover z'n tegenspeler.

De twee bedrijven zijn beperkt tot tweemaal één dag. De locatie is beperkt tot een paar kamers en de tuin met het labyrint. Dankzij komische scènes als de inbraak en de briljante dialogen van Anthony Shaffer wordt het echter nooit saai. De Edgar Allan Poe Award die hij voor z'n toneelstuk won, is gebruikt als rekwisiet. Het interieur met alle snuisterijen is heerlijk ingericht. Een merkwaardige montage is wel de snookerscène, waarin de roze bal op mysterieuze wijze verdwijnt. Dit is vooral een demonstratie van twee uitzonderlijke acteurs. In de versie van 2007 zou Michael Caine de andere rol spelen.

Gewoon, nou ja....gewoon? Ja, gewoon uitstekende film die door de acteurs goed gespeeld wordt en waarvan het verhaal de kijker heerlijk steeds weer op het verkeerde been zet!

Gewoon, .....ja, gewoon gaan zien!

Een ruime 8.

Lang naar deze DVD gezocht, bij toeval gevonden op een Anchor Bay-uitgave zonder ondertitels maar met een uitstekende transfer en een aardige documentaire (hoofdzakelijk een interview met Anthony Shaffer), en de ervaring is nog even intens als toen ik de film voor het eerst zag, meer dan 40 jaar geleden. Olivier is heerlijk jennerig (zijn overacteren waar sommige gebruikers hier zich aan storen hoort voor mijn gevoel gewoon bij zijn arrogante personage), Caine probeert z'n cool te bewaren terwijl hij langzaam maar zeker ingesponnen wordt, en tijdens het laatste halfuur wordt de spanning op sublieme wijze opgeschroefd. "The shortest way to a man's heart is through humiliation" : Olivier domineert de eerste helft van de film, Caine de tweede. Toegegeven, nu ik het weet herken ik bij de "inspecteur" de stem van Michael Caine , maar toen ik de film voor het eerst zag had ik het absoluut niet door, evenmin trouwens als de onderstroom van het zeer Britse klassenstelsel die ik nu wel degelijk herken. Vermaak van de bovenste plank dankzij een geweldig script en twee –nou vooruit, drie– briljante vertolkingen. Morgen de remake opnieuw bekijken, daar heb ik toch ook best goede herinneringen aan.

Ik heb me prima vermaakt met Sleuth. Wat opvalt is de minimale cast, waarin eigenlijk maar twee echte rollen zitten. Het is een film die gemaakt is in een soort van whodunit-stijl, maar toch ook wel weer anders: het is niet zozeer dat er een moord ontrafeld moet worden, maar het is meer zo dat er twee mensen elkaar continu de loef proberen af te steken door een steeds complexer spel met dubbele en driedubbele en vierdubbele bluf. Veel te gecompliceerd om waar te zijn, maar alsnog vermakelijk verteld met tal van manipulaties en twists. Goeie acteurs ook, met Laurence Olivier en Michael Caine als de twee wedijverende mannen. Zoals een goede whodunit betaamt heeft het ook een licht oubollige sfeer, met een klassieke setting in een groot landhuis met een aristocratisch personage, wat de film dan ook weer zelf op de hak neemt. Erg leuk gedaan.

Zeer sterke film tussen twee fantastische acteurs die elkaar naar de loef steken wie deze 'acteerstrijd' heeft gewonnen. Zowel Caine als Olivier werden genomineerd voor de Oscar voor Beste Mannelijke Hoofdrol, maar ze grepen er allebei naast. Deze ging uiteraard ook niet onterecht naar Marlon Brando voor The Godfather.

Het acteerwerk is van een bijzonder hoog niveau. De dialogen tussen beide heren is geweldig. Het is een waar genot om hen bezig te zien. Ze genieten er duidelijk van. Ook inhoudelijk best een zeer leuk spektakel om te volgen. Het is sowieso al niet eenvoudig met een beperkte cast en een beperkt decor. Maar wat voor een decor ook. Het start al met het labyrint en het wordt moeiteloos doorgetrokken naar het kunstvolle decor van het kasteel.

Leuk zo die plottwists. Wie is de jager en en wie is de prooi? Bluffen en overbluft worden. Bij momenten is het zelfs best grappig te noemen, of vermakelijk, zo je wil. Prima camerawerk ook. Fijn!

Michael Caine en Laurence Olivier spelen de sterren van de hemel in deze mystery-thriller uit de jaren '70. Toegegeven, het duurt allemaal wel erg lang en bevat een twist teveel maar toch vond ik het best een leuke bedoening. Er zit een klein beetje humor in wat ik wel kon appreciëren.

Ik kan zien dat dit als theaterstuk veel beter werkt dan in een film. Daar is het net dat tikkeltje te statisch voor. Ook jammer dat de film er niet echt geïnspireerd uitziet.

3*

Voor mij was het toch een ietwat verrassende film, daar ik meer een echte thriller had verwacht in het genre van Double Indemnity (oplichten van de verzekeringen e.d.). In ieder geval, de omschrijving op deze site deed me vermoeden dat we meer in die richting gingen, maar uiteindelijk blijkt het een amusante kat-en-muisspel tussen 2 mannen.

De openingsscène is het doolhof was al meteen een leuke opener en ook de hele setting van het huis met alle rekwisieten geeft de film een leuke sfeer. Vooral de eerste 2 plot twists pakken goed uit en vooral dat Michael Caine de rechercheur bleek te zijn, was een erg leuke wending. Aangezien we hem daarvoor neergeschoten zagen worden door Laurence Olivier, was het niet bij me opgekomen dat hij vermomd zou kunnen zijn. De derde plottwist pakt dan minder goed uit, omdat we er toch vanuit gaan dat alles wat we zien niet echt is. Dat Caine de vriendin van Olivier niet had vermoord, kwam dus allesbehalve aan als een verrassing.

In ieder geval een amusante film om eens gezien te hebben. Niet meteen de ideale film voor een herziening, want dan kan de speelduur hier toch wat parten spelen.

3.5*