Who's Afraid of Virginia Woolf? (1966)

Erg slechte film.

Het zit vol domme compleet geflipte personages. Ze waren zo dom en irritant dat ik er niet meer om kon lachen, of het serieus nemen.

Ongeloofwaardig en het begon opgeefmoment de aandacht kwijt te raken.

Het eerste half uur was aardig en de acteurs deden het goed. Daarvoor

1*

Het blijft moeilijk om menselijke emoties te beoordelen kennelijk.. stick to actionmovies

Blabla, ik zie er gewoon geen lol in naar een stel idioten te kiken.

Je bent dan ook nog veel te jong voor dit soort problematiek.. je kunt je net verplaatsen in de ééndimensionale belevingswereld van een verzonnen kabouter met een ring, volwassen problemen moet je nog krijgen. Geef het over 10 jaar ofzo nog eens een kans zou ik zeggen, als je eens wat relaties en ontrouw hebt meegemaakt

LOTR is supermakklijk hoor. Ja ik dacht ook al dat het met leeftijd te maken had. Als het verhaal me boeid kijk ik het wel weer.

Ik weet het wel zeker.. deze film had ik op mijn 15e zelfs gewoon genegeerd op basis van verhaal en beschrijvingen.

Ik niet. Ik ben 17 en nu toch wel geïnteresseerd in de film. Al kan een simpel actievehikel er bij mij ook wel in.

Je moet er maar lol in zien.

Mike Nichols debuut Who's Afraid of Virginia Woolf? staat in de boeken genoemd als klassieker. Niet alleen vanwege het moordende praattempo maar ook vanwege de psychologische spelletjes die als het ware ervoor zorgen dat de film een verder lopende plot niet kent. Plus ook nog eens dat hier het echte acteerwerk is uitgevonden. Richard Burton en Elizabeth Taylor bijten van elkaar af en doen een gooi naar de beste gespeelde rol van de film. Toch beviel de film me niet dat vooral kwam omdat Nichols niet de tijd nam om alles even op een rijtje te zetten. Met veel lawaai davert hij maar door alsof hij een trein moet halen. Als ik wist dat ik dit moest verwachten had ik me er op voorbereid. Volgende keer hopelijk beter...

Hij begint op een vreemde wijze maar al snel zie je hoe fantastisch de casting is! Richard Burton en Liz Taylor in 1 film geeft vuurwerk!

Het verhaal was ook niet slecht al zou het helemaal uit elkaar vallen zonder de cast.

Een pareltje als je van films houd met dialogen die op meerdere niveaus spelen.

4*

Bwa bwa, hij davert wel door maar je moest niet met alles mee zijn want Burton herhaalde alles 2 tot 3 keer door. Meestal om ervoor te zorgen dat z'n dronken gasten alles wel begrepen.

Dus ik zou zeker geen punten aftrekken daarvoor. Dat is gewoon voor de sfeer. Het zijn gejaagde mensen, ze kunnen niet tegen de stilte, ze willen blijven praten om de waarheid niet onder ogen te zien.

BWA?

Bwa is een term die gebruikt word als je twijfelt.

Bwa, mja, tja.

Trouwens, heb je alleen maar iets te zeggen daarover of kun je ook iets over de rest van mijn bericht zeggen?

Dat was het eigenlijk wel.

Zijn er verschillen tussen de regio 1 en regio 2 dvd´s van deze film?

Kan ze namelijk alle 2 kopen, alleen is regio 1 meer dan het dubbele in bedrag?

volledig nutteloos

Intrigerend debuut van Mike Nichols over vier ladderzatte volwassenen, die elkaar uitdagen, voor schut zetten en zich verbaal nogal luidkeels uiten. Volgens mij was dit baanbrekend voor die tijd en is het nu nog steeds prettig om te zien. De film vraagt wel veel aandacht van de kijker, omdat het tempo er flink in zit. De dialogen vliegen om je oren!

Enkele offtopic berichten verwijderd.

Onvoorstelbaar dat deze film hier op Moviemeter zo laag genoteerd staat. Maar wat wil je met infantiele reacties zoals die van film_kaza.

Deze film (samen met Blow Up) schreef geschiedenis. Ruim 40 jaar na dato heeft hij nog niets van z'n impact verloren.

Dit viel me me toch enigszins tegen. Het is een film waarin het verbale tempo soms moordend hoog is. De een probeert de ander iedere keer te overtreffen door nog weer bijdehandter of cynischer te zien en vaak gaat dat gepaard met veel lawaai en een hoop geschreeuw.

Toegegeven er zitten best wel aardige dialogen tussen, maar het constante geschreeuw ging me op een gegeven moment wel enigszins tegenstaan. Richard Burton was wel aardig goed, Taylor vond ik niet echt geweldig, al komt dat ook wel een beetje, omdat ze gewoon een zeer vervelend stemgeluid heeft.

Het veel geroemde einde zag ik hier al een tijdje aankomen en deed me niet echt wat. Het was mij op een gegeven moment ook allemaal een beetje teveel van hetzelfde, al moet ik zeggen dat de film dankzij de som dus wel aardige dialogen tot het einde nog wel onderhoudend was. Een topper zie ik er echter zeker niet in, daarvoor is het wat mij betreft niet bijzonder genoeg.

2,5*

Mijn favoriete film. Toen ik hem voor het eerst zag was ik misschien zestien en toen al heeft hij op mij een enorme indruk gemaakt. Een heel persoonlijke film die je niet passief kan kijken, anders raakt hij je niet. Jammer dat zoveel mensen over het hoofd zien hoe ontroerend de film eigenlijk is.

Een film vol emotie en vol met haat/liefdes situaties, erg sterk gespeeld met toch zeker wel Elizabeth Taylor voormij als positieve uitschieter, de rest van de cast was ook erg sterk maar ik vond haar rol nog net een tikkeltje overtuigender en indrukwekkender.

Zelf vond ik het einde iets minder maar de rest van de film maakt dat voor mij wel weer goed, een film met zoveel spraakstof en maar een paar film locaties laten echt de kunst zien van het acteren, voor mij als filmliefhebber een genot om naar te mogen kijken!

Kan me goed voorstellen dat deze film met gemengde gevoelens werd ontvangen in 1966, het is ook wel even wat anders als de doorsnee film!

4 sterren voor nu, net geen 4,5 omdat ik het einde toch wel een klein beetje jammer vond

Na het lezen van het SUBLIEME boek KON de film alleen maar tegenvallen en dat deed hij helaas ook ietsjes. Jammer dat ze zo van het script afweken, ik vond het originele script sterker. Ik denk dat dit nou ook een schoolvoorbeeld is van wanneer een toneelstuk beter werkt dan een film. Desalniettemin, petje af voor het acteerwerk, de vlammen vliegen eraf. Dat sommigen dit afdoen als 'overacting' vind ik gewoonweg erg jammer, ik kan me niet een film herinneren waarin ZO vurig geacteerd wordt als deze.

4 *

Boek niet gelezen.Dat helpt wellicht. Dacht de film even op te zetten en dan na een half uurtje af te zetten en lekker te gaan slapen. Mislukt. Ik kon niet stoppen met kijken. Dit zijn toch wel erg de films waarvan ik hou: niet al te veel gebeurtenissen, niet te veel locaties, geen grootse decors maar wel veel geloofwaardige dialogen en sterk acteerwerk. Het levert een boeiend schouwspel op waar je van het begin tot het einde geboeid naar kunt kijken. Het enige minpunt is voor mij, dat de aanvankelijke gene die ik voelde voor het gedrag van George en martha, na enige tijd verdwijnt doordat hun gasten min of meer in hun gedrag gaan meedoen. dat verminderte en beetjede plaatsvervangende schaamte en gaat ten kosten van de spanning. Daar komt dan een plot voor in de plaats die het weer bijna geheel goed maakt.

In de herziening!

Schitterend zwart/wit-camerawerk in verfilming van het laatste grote toneelstuk.

Taylor en Burton zijn perfect gecast in dit meesterwerk.

Hoe het zat met het kind weet ik nu. (door het topic na te lezen)

Waar kan iemand me al de rest uitleggen?
- Aangezien die vrouw dat kind verbeeld, is ze redelijk gestoord zeker?
- Heeft ze echt seks gehad met die biologie-docent? Waarom?
- Waarom doen George en Martha zo tegenover mekaar?

Sterk drama die vooral een masterclass scenarioschrijven en acteren biedt. Het is dan ook een film waarbij de theaterafkomst makkelijk te herleiden valt, maar door goede zwart-wit cinematografie en close-upts redt Nichols zich daaruit. En dan is het vooral genieten van de schitterende, cynische dialogen die zo goed als allemaal doel raken. Dat de dialogen uitgesproken worden door acteurs in topvorm speelt daarbij een belangrijke rol. Toegegeven, Sandy Dennis kon wat mij betreft niet helemaal mee met haar drie tegenspelers, maar gelukkig krijgt ze ook de minste aandacht. Het is niet moeilijk te zien waarom Elizabeth Taylor dit als haar eigen beste rol zag en het is dan des te indrukwekkender dat Richard Burton nog meer de show steelt. Burton en Taylor spelen een boeiend koppel en ondanks dat ze steeds extreem moeten reageren blijven ze op een theatrale manier geloofwaardig. Ik heb weinig op deze film aan te merken, hoogstens dat het soms te lang doorgaat en daarin te weinig afwisseling biedt.

4*

Halfje er bij.

De film blijft wel naspoken.

Indrukwekkende film inderdaad. Het acteerwerk en de dialogen zijn erg sterk. Knap ook hoe interessant de film blijft op zo weinig locaties. Top.

4,0*

Dit is een magnificiek toneelstuk met knappe dialogen. Geen wonder dat het de kans kreeg om verfilmd te worden. Al had ik dit meer iets voor de jaren '40 verwacht. Ook al is het verhaal tijdloos, toch verschoot ik dat het al uit 1966 kwam.

Zeker voor die tijd kan ik me voorstellen dat dit voor alle categorieën een Oscarnominatie kreeg. Of dat terecht is, zal wel deels aan de concurrentie liggen, nu zou het in elk geval zoveel prijzen niet meer halen vrees ik. Script en acteerwerk is wel dik verdiend. Maar of de vertaling naar het witte doek gelukt is weet ik niet. Het was wel interessant, maar voor een film had het toch wat meer gemogen. De regisseur schept wat sfeer met het zwart/wit beeld en een ietwat vlotte montage om de dialogen pittig te houden. Maar verder houdt hij het nogal braaf bij het origineel (het ziet er toch toneelmatig uit). Wat wel zal te wijten zijn omdat de film zeer kort na het toneelstuk verfilmd werd en men niet het risico wilde nemen om het vertrouwde publiek te verliezen voor er zekerheid was over nieuwe fans.

Who's afraid of Virginia Wolf is een zeer aangename film geworden met prachtige dialogen. Maar het blijft een toneelstuk dat de verschillende bedrijven duidelijk op elkaar doet volgen met op het einde een epiloog. Als film mag het toch wat meer zijn, zeker als je de kijker dik 2 uur wil vasthouden.