Superman IV: The Quest for Peace (1987)

Vond dit een stuk sterker dan deel 3. Vooral scriptgewijs is dit een lekker vlotte film die erg cartoonesk aandoet met Nuclear Man, een tegenstander van formaat. Ook fijn is dat de speelduur een stuk korter is dan de overige delen. Een opluchting. De film heeft een productionele crisis gekend, maar dit is m.i. ten goede van de film gekomen.

3*

De conclusie na de 4 Christopher Reeve Superman films mag zijn dat ze na deel 2 hadden moeten stoppen. Deel 3 en 4 zijn op elk front belachelijk slecht. Waar de eerste 2 delen nog redelijk serieus waren, daar kijken we nu naar flauwe slapstick humor en mislukte vijanden, zoals die lachwekkende Nuclear Man. Pff. En dat alles zien we met droevige effecten. Als je iets niet goed kan tonen, toon dan zo min mogelijk (Lois die uit de flat valt ). Ik kan me bijna niet voorstellen dat mensen dit destijds in de bios serieus konden nemen. Het ziet er echt zo nep uit, dat ik, als het verhaal dan ook slecht is, helemaal uit de film wordt gehaald. Ook Reeve zijn rol stelt hier niet zo heel veel meer voor. Zijn personage Kent staat al stil sinds deel 2 in karakterontwikkeling en Superman doet eigenlijk ook steeds weer hetzelfde. Blij dat de reeks erop zit.

1,5*

Dit laatste deel van Superman met Christopher Reeve, staat betiteld als een Actie / Avontuur film en dat is het ook, maar qua uitvoering is het meer een Komedie / Drama geworden want de uitvoering (dramatisch slechte en ongeloofwaardige effecten, met als dieptepunt het gedoe in de ruimte) van het flauwe verhaal werkt op de lachspieren en de uitvoering is ook nog eens gewoon dramatisch slecht. En dat ondanks de terugkeer van Gene Hackman.

Al met al had Christopher Reeve een veel betere laatste Superman film verdiend.

Dit deel viel me erg tegen. Het was een stuk slechter dan bijvoorbeeld de eerste superman. Deze film krijgt amper 2 sterren.

Na Superman III besloten producers Ilya en Alexander Salkind te stoppen met hun Superman-reeks. Producers Menahem Golan en Yoram Globus namen de taak van producer over en filmde dit zéér matige vierde deel voor de helft van het budget (17 miljoen dollar) van de voorgaande films.

Christopher Reeve besloot nog eenmaal de rol van Superman te vertolken in ruil voor creatieve input in het scenario. Ook Gene Hackman keerde terug als Superman’s aartsrivaal Lex Luthor. Het resultaat is allesbehalve positief. Het verhaal is zéér matig en ook de actie en trucages zijn uiterst teleurstellend. De flauwe humor van Superman III is gelukkig achterwege gelaten, maar dat is ook het enige positieve wat er van Superman IV gezegd kan worden. De film werd afgekraakt door pers en publiek en flopte in de bioscopen, waardoor het tot 2006 duurde alvorens er een nieuwe Superman-film in de bioscopen verscheen.

You can make a toupee that flies

De Superman franchise met Christopher Reeve kwam tot nu toe vooral op me over als een reeks waar best wel wat potentie in zat, maar waar een paar vreemde beslissingen in waren genomen waardoor het niveau niet consistent bleef. Neem nu het derde deel. Heel het idee van de identiteitscrisis die Superman doorgaat is uitstekend, maar die vreselijke Richard Pryor verpest heel de boel. Nog maar te zwijgen van die veel te lange speelduur telkens. Iets waar deze The Quest for Peace geen last van zou hebben dacht ik.

In vergelijking met zijn voorgangers is het dan ook wel eens aangenaam om een Superman film te zien die niet boven de twee uur afklokt, maar ook hier loopt wel wat mis. Verbazingwekkend genoeg vond ik hem echter niet zo slecht als iedereen anders blijkbaar. Toegegeven, het is geen uitstekende film maar ik kon hier best wel wat mee. Alleen jammer dat de continuïteit uit de vorige delen weer compleet naar de zak wordt geholpen. Vond ik het derde deel juist goed in het feit dat ze de relatie met Lana Lang in het leven hadden geroepen, wordt die hier zonder enig woord van uitleg weer geloosd. Opnieuw Lois Lane als hoofdzakelijke love-intrest van good old Superman en die lijnen hadden ze al wel in de eerste twee delen uitgestippeld. Voor de rest blijft er een film over met een ietwat gedateerde boodschap (kernwapens zijn slecht!), maar het resulteert wel in een heerlijk kitscherige slechterik. Geen idee wat ik me eigenlijk juist bij Nuclear Man moet voorstellen, maar ik vond hem wel iets hebben.

Christopher Reeve wou de rol van Superman/Clark Kent enkel voor de vierde keer opnemen als hij meer input kreeg in het script. Dat gebeurde, maar het ontgaat me eerlijk gezegd wat Reeve in gedachten had aangezien zijn input niet al teveel voorstelt. Superman (en Kent) zijn qua karakterontwikkeling terug gestuurd naar het eerste deel (Superman's strijd met zijn slechte ik in het derde deel en Kent's romance met Lana Lang worden namelijk gewoon genegeerd) en dat is jammer. Wel tof dat Gene Hackman nog eens als Lex Luthor komt opdraven en op zich wel grappig om Jon Cryer eens in zo'n compleet foute rol als die van Lenny te zien. Fijn ook dat de gebruikelijke cast (Cooper, McClure en Kidder) ook weer meedoen.

De eerste Superman blijft weliswaar de beste, maar ik moet zeggen dat dit vierde deel toch niet de slechtste uit de reeks is. Ik heb Superman Returns nog liggen en naar het schijnt zou die het derde en vierde deel weer compleet negeren. Benieuwd wat dat geeft. Alleen jammer dat die ook alweer meer dan 150 minuten duurt..

3*

Toen ik de kritieken las

op deze film

dacht ik, oh my god het zal wel heel erg zijn

maar het viel redelijk mee,

Raar ik heb Superman Iv al een paar keer gezien

en moet heel eerlijk zeggen

dat ik me toch vermaakt heb.

Om eerlijk te zijn

vind ik de special effects

helemaal niet zo slecht

en valt het me eerlijk gezegd niet op dat ze slecht gemaakt zijn.

Christopher Reeve zet voor mij weer een

goeie Superman neer.

Nuclear man vond ik ook niet verkeerd.

Waar ik me in de film enorm aan gestoord

heb is aan Lex Luthor (Gene Hackman)

die man voert helemaal niks uit

en vind ik het zwakste in deze film.

Dus Superman IV krijgt van mij een 2,5

niet bijzonder hoog,

maar ik vind het goed zo

De 4de en meteen ook de slechtste uit de reeks.

Matige film waarin Superman een einde probeert te maken aan de nucleaire wapenwedloop. Op zich een prima uitgangspunt voor deze vierde Superman film met Christopher Reeve. Alleen is het verder allemaal nogal mager uitgewerkt en de korte speelduur helpt hier dan ook niet bij. De actie tussen Superman en Nuclear man is vermakelijk omdat het zo belachelijk is (en dat geldt eigenlijk ook voor de film als geheel).

Moeilijk om hier wat goeds over te zeggen. De Nuclear Man is een zeldzaam lachwekkende bedreiging (scriptschrijver Mark Rosenthal beschrijft hem als "a character you'll find in an American disco at the time"), de FX van de vliegende superwezens lijken tien jaar na de eerste Reeve-Superman-film niets te zijn opgeschoten (hoewel dat ongetwijfeld alles te maken kan hebben met de extreme budgetknip), de "double date" in het hotel met Lois, Lacy, Clark en Superman is in feite niets anders dan een Theater van de Lach-klucht met overspelige paren die door verschillende deuren binnenwippen en weer wegglippen (hetgeen trouwens ook min of meer de bedoeling was volgens voornoemd audiocommentaar), de vuilniszak in de ruimte waarin Superman de Amerikaanse en Russische nuclaire wapens opspaart is werkelijk te koddig voor woorden, en het gevecht op de maan doet me denken aan Godzilla versus King Kong. Uiteindelijk zijn Christopher Reeve, Gene Hackman en de heerlijke Mariel Hemingway eigenlijk de enige redenen om deze film te bekijken. Van bijna alle DVD's in mijn collectie heb ik het audiocommentaar beluisterd, maar volgens mij is dit de eerste keer dat ik het meemaak dat een filmmaker zijn eigen produkt afkraakt. Wie kan hem dat in dit geval kwalijk nemen?

Deze pas geleden ook eens bekeken, daar ik 'm al die jaren min of meer genegeerd had.

Na de kolossale teleurstelling na het zien van de derde film had ik gezworen nooit meer een bioscoopkaartje aan te schaffen voor een supermanfilm, dit gevoel werd nog extra versterkt door de beelden die ik in filmprogramma's zag destijds van deze film, waarbij de SFX's zo mogelijk nog slechter leken dan bij deel 3.

Daar hij nou eenmaal in de 4K box er bij zat en ik er toch wel een klein beetje benieuwd naar was, heb ik 'm dan uiteindelijk toch maar eens opgezet en... het viel mee!

Het verhaaltje is in ieder geval wat minder flauw dan de vorige film en bevat een paar aardige ideeën, al hoewel de uitwerking nog niet heel geweldig is en de speciale effecten inderdaad van een zeer bedenkelijk niveau zijn, ook voor die tijd al.

Tja, de aan het begin vermelding dat het een Golan-Globus productie betrof deed al het ergste vermoeden, maar het viel toch allemaal nog mee, niet geweldig maar aardige kitch, maar haalt bij lange aan niet het niveau van de eerste twee Richard Donner films.

Reeve is nog steeds goed in titelrol en Hackman is wat op de automatische piloot, helaas is aanwezigheid van John Cryer als zijn neefje en hulpje niet echt op zijn plaats, die had beter in tienerfilms kunnen blijven.

De score van Alexander Courage is voornamelijk gebaseerd op de originele composities van John Williams.

Aardig maar zeker geen klassieker.

Een vijfje, ofwel 2'5 ster.

Superman IV.

Wat ik enorm waardeer is dat de originele cast voor dit vervolg komt opdraven, ondanks dat het toch bijna tien jaar later is. Reeve, Kidder, Hackman - allemaal present. En voor dit deel versterking van een nog jonge en frisse Hemingway die de boel even fris opschudt.

En wellicht klopt de boodschap van het verhaal ook wel. Was het deze film die het einde van de koude oorlog bewerkstelligd heeft? Vast niet, maar het gevoel van dat tijdperk ligt er heerlijk overheen. Triest dat we dat nu weer helemaal kwijt lijken te zijn.