From Dusk till Dawn (1996)

2 films in 1.

Het eerste deel is een typische Tarantino gangsterfilm, en beviel me prima. Scherpe dialogen, Clooney speelt eens een keer een goede rol, en vooral de opening vond ik erg sterk.

Het tweede deel begint geheel onverwacht, en eigenlijk zat ik er ook niet zo op te wachten. Over the top gore en actie plus wat one liners vullen de rest van de film. Als aparte film waarschijnlijk best leuk geweest, maar hier werkte het voor mij niet.

Vooral vanwege het eerste deel en de paar vermakelijke momenten in het tweede krijgt deze net een voldoende.
7 voor eerste helft, 5 voor de tweede = 6 voor het geheel.

Erg vette film van de hand van Tarantino en Rodriguez. Ik vond de acteerprestaties van de cast bovengemiddeld tot goed. Daarbij vond ik de dialogen doorspekt met humor in vooral het eerste deel van de film erg sterk.
De plottwist is geweldig en erg onverwacht, vette, overdreven gore effecten daar hou ik wel van .

4 sterren

Wat een klucht.

Na een weinig belovend uur besloten ze op ongerijmde wijze een ander pad te betreden. Alle voorgaande gebeurtenissen werden stante pede met de stempel der irrelevantie bedrukt. Hele hordes belachelijke monsters stegen ten tonele en het stel gangsters inclusief gegijzelden moest plots collaboreren. De volstrekte onzin ontspruit weliswaar niet enkel vanuit verhaaltechnisch standpunt. Vooral de ‘SFX’ doet de mondhoeken alle kanten opkrullen. De bloeddorstige wezens hebben een hopeloos, bespottelijk voorkomen dat er, toegegeven, lekker ambachtelijk uitziet. In de credits passeert er wellicht een waslijst aan pottenbakkers en boetseerders de revue. De enige ‘vampier’ die er bijzonder realistisch uitzag was Danny ‘Machete’ Trejo, maar ik veronderstel dan ook niet dat ze zijn snuit veel hebben moeten bijstellen.

Het geheel is gelukkig allesbehalve eentonig, al zal het eerste deel bij een herziening toch vooral als zijnde de matige opbouw naar de latere waanzin worden aanschouwd. Vooralsnog extra puntjes door een zeer wispelturig en weinig voorspelbaar verhaalverloop, een ontspannen soundtrack (Tito & Tarantula), sfeervolle settings, alsook het haast hilarische einde, alwaar Clooney nog poogt een percentje af te snoepen.

3,00 (3,25)

Valt weinig meer te zeggen over From Dusk Till Dawn, het eerste uur leent zich weer prima voor die weergaloze Tarantino achtige dialogen, inclusief humor. Laatste drie kwartier verandert de film en neemt Rodriguez het over in een soort Braindead achtige massacre, maar dan de light versie ervan. Moet zeggen dat ook die stijl mij prima beviel. Alleen het einde is een beetje slap en ik heb nou niet echt het gevoel dat al die vampieren nou een onoverkombare horde waren. Heb ze wel is bad-asser gezien.

3,5* blijft staan.

Ik vond hier niet veel aan. Rodriguez latere werken kan zoals Planet Terror en Machete kon ik veel beter smaken. Dit is zijn zwakste film tot nu toe. Hoewel de film zelf soms een coole sfeer heeft zoals de eerste scènes in de Titty Twister en de oversteek aan de Amerikaans-Mexicaanse grens is het ook veel van hetzelfde. Een half uur vampieren aan gort schieten Dank u, ik had het gezien. Dat het op de rand van het belachelijke zou zijn, daar was ik op voorbereid, maar dat het mij op het einde zou gaan vervelen, daar had ik niet op gerekend. Overrated. 2*

Een film met 2 gezichten..

Oerdegelijk eerste deel. Hier is gangstergehalte erg hoog en zitten er goeie stukken in. Een paar grappige situaties met enkele goed gevonden one-liner.

Na een klein uurtje belanden we bij het 2e deel. Qua genre verandert het al meteen, maar toch ziet het er nog redelijk te doen uit. Salma Hayek in mini-bikini luidt de langgerekte climax in met veel onzin, domme situaties, overacting, vreselijk gemaakte vampieren en veel bloed.

Dat haalt voor mij het niveau aanzienlijk omlaag. De zo goed opgebouwde sfeer uit het eerste uur wordt teniet gedaan. Het leek alsof er zoveel mogelijk in één film gepropt werd.

George Clooney speelde zowaar een goeie rol (toch in het eerste gedeelte vooral). Quentin Tarantino kan beter achter de camera staan ipv er voor. Juliette Lewis vind ik beter kunnen. Harvey Keitel speelde het best. Toch ook even de bijdrage van Salma Hayek nog eens onderstrepen.

Geweldige gangstersfeer in het eerste uur; belachelijk veel onzin in het tweede uur. Was het duo Rodriguez-Tarantino op het elan van het eerste uur doorgegaan, had dit een topper kunnen zijn.

2,5

Wat blijft deze film toch ontzettend gaaf!

Na 14 jaar nog eens terug gezien en hij is nog beter dan toen ik hem voor het eerst zag.

Geweldig acteerwerk van Clooney en Tarantino als echte slechterikkenbroers en Keitel als dominee die z'n geloof kwijt is geraakt na het overlijden van z'n vrouw.

Het eerste deel van de film heeft iets van een roadmovie met veel scherpe dialogen en geweld.

Er is veel kritiek op de plotwending die daarna volgt, maar die kritiek begrijp ik totaal niet.

Je krijgt een hoop topless dames, goeie muziek van Tito & Tarantula, een heel erg grappig stukje met de revolver van Sex Machine en één van de beste kroegengevechten die ik al zag . Heerlijk allemaal!

Als kers op de taart ontpoppen onze helden zich tot ware A-Team'ers die allerlei coole wapens in elkaar knutselen om de gedrochten van de Titty Twister te lijf te gaan. Wat dan volgt is een slachtpartij tussen goed en kwaad, niks absurds of belachelijks maar super cool

5 sterren voor deze 2 genres-cult film

Wát een geweldige film is dit toch.

Als je iemand bent die maar één van de twee genres die deze film bevat kan verdragen is dit geen film voor jou, maar voor mij is dit het beste van twee werelden. Het eerste deel is een typische Tarantino film met geweldige dialogen, en het tweede gedeelte is een grindhouse-achtige vampierenfilm met liters bloed en rondvliegende ledematen. De soundtrack is ook weer briljant zoals je mag verwachten van een Rodriguez/Tarantino-film. Hij is zelfs zo goed dat ik de soundtrack gekocht heb en deze nog regelmatig op heb staan.

De openingsscène is klassiek Tarantino; de dialogen zijn hilarisch, maar naarmate de scène vordert wordt het opeens bloedserieus om ten slotte te ontaarden in een gewelddadig vuurgevecht. Clooney is goed op dreef als bad guy met een geweten, een van de weinige slechteriken die hij heeft vertolkt. Aan de andere kant van het spectrum staat Tarantino's Richie; een totaal gewetenloze perverseling die tot overmaat van ramp ook compleet paranoïde is, wat tot serieuze problemen leidt. Clooney en Tarantino acteren goed; van Clooney mag je niks anders verwachten, maar Tarantino weet aardig te verrassen; hij zal nooit een goed acteur zijn, maar hier brengt hij het er nog goed vanaf.

De rest van de cast is adequaat. Keitel is van de overige acteurs natuurlijk het beste, en hij zet een goed personage neer als predikant met een gewetenskwestie die op het eind aardig van zich af weet te slaan. De rollen zijn hier echt omgedraaid: Clooney is de bad guy en Keitel de good guy; leuk om eens te zien. Juliette Lewis acteert of ze geestelijk niet geheel in orde is, maar of dat nu echt de rol was weet ik niet. Ik heb haar altijd wel gemogen, en ze ziet er goed uit in een badpak en als vampierkiller. En die denkbeeldige zin die ze tegen Richie zegt is natuurlijk best wel leuk .

De supporting cast is briljant en de natte droom van elke cultliefhebber: special effects-goeroe Tom Savini als Sex Machine, Fred "the Hammer" Williamson als de beul Frost, en reguliere Rodriguez-acteurs Trejo en Cheech Marin, waarvan de laatste te zien is in maar liefst drie rollen. En als je goed kijkt zie je ook special effects-artiesten Kurtzman, Nicotero en Berger voorbijkomen als extra's. En natuurlijk steelt Salma Hayek de show met haar geweldige optreden met een gigantisch albino-slang. Bovendien kan Tarantino op die manier nog even zijn voetfetish botvieren.

Gaat de film in het eerste deel echt om de spanning van het ontsnappen en Richie's mentale gemoedstoestand, in het tweede gedeelte gaat het erom zoveel mogelijk naakte vrouwen, vloeiend bloed en bizarre taferelen op het scherm te toveren. De Titty Twister is een briljante lokatie met een fantastische inrichting en natuurlijk erg fraaie danseressen, waarvan ik sommige meisjes zelfs knapper vond dan de al beeldschone Hayek (het meisje met de aansteker bijvoorbeeld).

De special effects zijn ijzersterk. De praktische effecten blijven natuurlijk het beste, en de computereffecten waren hier nog niet geperfectioneerd, maar daarom zijn ze wel charmant. Ledematen worden afgerukt, vampiers worden doorboord, en er komen een paar gruwelijk vette monsters voorbij. Alles is geoorloofd in de Titty Twister; Sex Machine komt op de proppen met zijn cock-gun, harten worden uit borsten gereten en doorboord met een potlood: het is een aaneenschakeling van geweldige over de top momenten waarbij ik vaak dubbel lag van het lachen. De wapens die onze 'helden' fabriceren om de vampierhorde te lijf te gaan zijn briljant gevonden; ik hou erg van dit bloederige vermaak met een humoristische insteek.

En als je denkt dat sommige personages veilig zijn heb je het mis: de tiener krijgt het zwaarder te verduren dan wie dan ook. Geweldig! Het draait ten slotte uit op een geweldig spannende mexican standoff; een spannende afsluiter van een briljante genre-versmelting waar ik geen genoeg van kan krijgen en die ik wanneer dan ook op kan zetten.

Zeer leuke en unieke film van Rodriquez. De film blijft in zijn speelduur toch best vermakelijk. Bijna alles heeft wel iets stoers in deze film en vooral de prachtige sfeer is fun. En vooral de actie, zombies en bloed blijft geweldig. De 5de film die Rodriquez heeft gemaakt, en ook een van zijn leukste en creatiefst. 4,0.

Hier sluit ik mij bij aan. Goed sfeertje in het begin van de film, vond het zelf jammer dat ze in een vampier veranderde, echt het gevoel van 'wat goedkoop'.

Maar de humor, samenwerking en goede acteerprestaties maken het weer helemaal goed!

Geniaal.

Voor het eerst in een jaar of tien teruggezien, en de film heeft nog geen onsje van de volstrekt terechte cultstatus verloren. Deze film lift niet mee op de sterrenstatus van Rodriguez en Tarantino, maar is juist mede de reden van die sterrenstatus juist - net zo goed als Desperado en Pulp Fiction.

Het meest bekend en besproken is natuurlijk de prachtige plottwist. Ongeevenaard - en toch perfect passend in het verhaal. Knap gedaan, zeker als je de achtergrond van de plottwist kent - het verhaal dat Rodriguez en Tarantino twee scripts hadden liggen, die allebei niet goed konden worden uitgewerkt naar een complete film. Tot de heren op het idee kwamen om die twee scripts aan elkaar te breien, en dat is dus deze film geworden.

Vooral Keitel en Clooney spelen erg goed, vind ik. Tarantino is nog wel te genieten als psycho. Lewis hangt vooral de Lolita uit - zoals ze wel in meer films gedaan heeft. Maar wat de film wel wat extra geeft is de vaste Rodriguez crew - Tito & Tarantula, bijvoorbeeld, die ook de soundtrack grotendeels doen. En natuurlijk ook Salma Hayek. Mooie show.

Eerste helft vond ik nog wel aardig, maar eens aangekomen in de bar ging het hier toch wel flink mis. Niet echt het feit dat er eigenlijk een tweede film begint, maar gewoon omdat dit soort campy pulp me echt niet ligt. Ik vind splatter vergezeld van 'coole' onliners eigenlijk zelden cool of grappig, en da's ook hier weer het geval. Daardoor werd het dus toch nog een redelijk lange zit. Clooney is wel al z'n charmante zelve en hier en daar is het toch eens geinig.

2* dan maar.

Hé, een trunk shot. Toch niet het beste wat Tarantino ooit heeft neergepend. Genoeg dialoogruimte in het eerste deel van de film, maar eigenlijk maakt het vrij weinig indruk. De acteur Tarantino is natuurlijk geen goed idee, alhoewel de scène in de wc van de RV als een soort knipoog wel valt te waarderen. Er zitten enkele aardige gewelddadigheden e.d. in de eerste helft en de Death Toll op het journaal is een leuke, maar het is niet zo dat de Gecko broers een onuitwisbare indruk achterlaten.

Ook niet in Mexico, maar vanaf dat moment is het niet meer nodig. De Titty Twister met meer soorten poes in het assortiment dan menig dierenasiel, Cheech Marin die links en rechts maar blijft opduiken, Salma Hayek die onder de schouders een waanzinnige verschijning is, Sex Machine, enz. Niet dat daar alles lekker loopt, wat Frost daar uitkraamt had een stuk cooler gekund, maar soit. Het is een lekkere kliederboel en uiteindelijk ook een filmpje waar ik me telkens weer mee vermaak.

Het eerste uur van de film vond ik zeer geslaagd!
Helaas was het deel daarna, met de vampiers een stuk minder aan me besteed.
Toch een lekkere film met een goed sfeertje, en George Clooney was helemaal prima!
Ik twijfel nog over het cijfer, maar ik hou het nu even op een *3.5

”I'm gonna kill every last one of you godless fuckin' pieces of shit!”

Ik blijf dit echt een geweldig vermakelijk werkje vinden. Ontzettend vermakelijk van begin tot einde en het verveelt geen seconde. Het is tevens één van de films, die ik het vaakst gezien heb. Ik ben de tel inmiddels kwijt geraakt, maar meer dan 10 keer is het zeker. Ik kan de kritieken op From Dusk till Dawn goed begrijpen hoor. Halverwege de film, verandert het ineens van een spannende thriller naar een over the top horrorkomedie. daar zit natuurlijk niet iedereen op te wachten, maar ik vind het geweldig.

Het eerste gedeelte is duidelijk van de hand van Tarantino. Veel goede dialogen, die vaak hilarisch zijn, veel geweld en ook een behoorlijke spanningsopbouw. De acteurs doen het allemaal prima. George Clooney heeft er duidelijk plezier in, om eens een slechterik te spelen. Hij doet dat overtuigend en met veel gevoel voor humor. Tarantino zelf speelt zijn maatje, ook een slechterik, die nogal pervers is aangelegd. Dat leidt af en toe tot bizarre, maar ook erg komische situaties. Keitel en Lewis spelen daarnaast prima bijrollen, waarbij vooral Lewis er als coole chick bovenuit springt.

Hoewel het eerste gedeelte erg goed is, spreekt de tweede helft me nog veel meer aan. De Titty Twister is een fantastische locatie en de personages, die daar zijn en/ of komen zijn helemaal gedenkwaardig. De waanzinnige zwoele dans van Salma Hayek, met de geweldige ondersteunende muziek is echt fantastisch. Het zelfde geldt voor de rolletjes van Tom Savini, Fred Williamson en Cheech Marin. Erg leuke personages, waar ik iedere keer dat ik ze zie weer om moet lachen.

Het gaat in de Titty Twister ook helemaal los, en in feite is de tweede helft dan ook één groot hoogtepunt. Ontzettend veel humor, geweldige kills, veel vaart en vooral veel creativiteit. Rodriguez is sowieso een leuke originele regisseur, maar From Dusk till Dawn is absoluut zijn beste werk. Erg leuk en vermakelijk, van begin tot einde, en mij persoonlijk zal het nooit vervelen vermoed ik.

4,5*

Uitstekende film waarin twee criminelen op de vlucht naar Mexico een gezin gijzelen. Wat begint als een misdaad-roadmovie eindigt...........anders. Dit gegeven is zeker origineel en zeer verrassend uitgewerkt. En ook al weet je wat er staat te gebeuren, er valt nog genoeg te genieten. Zoals de scherpe dialogen en one-liners en de leuke personages ingevuld door een goeie cast. Absoluut vermakelijk.

Deze fantastische prent nog eens opnieuw gezien, 'n vermoedelijk niet de laatste keer.

Het is en blijft een geweld(dad)ige film !!

Heb niets toe te voegen aan mijn eerste commentaar, uitgenomen dat ook de soundtrack niet te versmaden is !!

Niet geheel aan mijn verwachtingen voldaan, maar desondanks wel een vermakelijk filmpje.

De film bestaat eigenlijk uit twee delen, in de eerste helft zit meer de actie/misdaad met leuke dialogen tussen Clooney en Tarantino en wat schietactie.

In de tweede helft maakt dit plaats voor horror als ze eenmaal in de Titty Twister (what's in a name ) zijn aangekomen. Ik krijg Salma Hayek en haar weergaloze performance nog steeds niet uit mijn hoofd. Maar goed dan neemt de film dus een heel andere wending aan als zowat bijna iedereen in de Titty Twister een vampier blijkt te zijn.
Het wordt dan wel iets minder en meer pulp eigenlijk.
Desondanks blijft het wel onderhoudend.

3,0 Sterren.

Na 13 jaar herbekeken. Het is pulp!

Maar hell, perfecte pulp! Half road movie half exploitation, FDTD is charmant, interessant, sfeervol en een grote vette heap of fun. Realisme zoek je maar in andere films, suspension of disbelief is totaal overbodig; dit is Tarantino! De screenplay althans, en die draagt deze film voor zeker 50%. De rake lines worden over en weer getikt als Barcelona-driehoekjes door een zeldzaam goede cast: Clooney, Tarantino, Keitel en Lewis aan één tafel met daarop een schunnig zwoel dansende, van Tequila druipende Salma Hayek - come on, waar vind je dat nog?! - en met in bijrollen enkele andere paradepaardjes uit de cultscène. Sterke acteerprestaties van allen (de in Reservoir-Dogs-stijl pak gestoken maestro zet zelf ook een solide performance neer) maar wat de film met name illustreert is dat een gemêleerd op elkaar afgestemd gezelschap acteurs elkaar kan aanvullen en versterken, en dat die balans de andere 50% van de zeer grote herkijkwaarde bepaalt.

Kortom: een B-film pur sang, maar in de perfectie tegelijkertijd zo veel meer dan dat denigrerende label.

Leuke film, vooral het tweede deel. Het eerste deel werkt niet helemáál omdat Clooney en Tarantino niet zo heel erg goed acteren. Goed genoeg wel, maar ze doen allebei niks om het materiaal naar een hoger plan te brengen. (Trouwens, Tarantino ziet er écht uit als een verkrachter, tjongejonge. Wat dat betreft wel goede casting.) Gelukkig wordt dat een beetje gecompenseerd door prima acteerwerk van Keitel en Lewis. Er gebeurt eigenlijk ook niet zo heel veel interessants, al is de scène bij de grenscontrole wel redelijk spannend. De tweede helft daarentegen heeft gelukkig geen last van alle minpunten uit het eerste deel, omdat het hier er duidelijk om gaat zoveel mogelijk hilarische shit op het scherm te tonen - en daar slaagt Rodriguez met verve in. Grappig, goor, maar bovenal: pure fun. Dat krikt de score met zeker een vol punt omhoog.

Fight now, cry later.

Nu al een klein jaar geleden was ik met Machete aan mijn eerste Rodriguez aanbelandt en Machete bleek zowaar een heerlijke meevaller te zijn. Toen wist ik dat er nog wel meer van deze regisseur gingen volgen, maar het heeft dan toch een tijdje geduurd vooraleer de volgende aan de beurt was. Gisteren zat ik dus klaar in de hoop op bevestiging van Rodriguez.

En Rodriguez zorgt met From Dusk Till Dawn absoluut voor bevestiging. Eerlijk gezegd had ik totaal geen idee waar de film precies over ging en daarom was de plottwist in het midden des te meer een grote verrassing. Het eerste deel is eigenlijk een standaard misdaadverhaaltje waarbij twee broers het land proberen uit te vluchten na verschillende moorden en daarbij een gezin als gijzelaars nemen. Eigenlijk had ik constant het gevoel dat ik naar een Tarantino film aan het kijken was in plaats van een Rodriguez. Nu ja, met één film van Rodriguez gezien te hebben, kan ik me nog moeilijk uitspreken over zijn stijl maar de dialogen en vooral de eerste scène in het winkeltje voelen enorm Tarantino achtig aan. Op een bepaald moment vreesde ik dat de film een beetje ging inzakken, maar dat was dan buiten de vampieren gerekend die plots vanuit het niets opduiken. Normaal gezien ben ik een enorme hater wat vampieren in films betreft. Ik zou zonder problemen een resem crappy vampierenfilms kunnen opnoemen, maar ik moet eerlijk toegeven dat het hier enorm vermakelijk wordt dankzij de vampiers. Eerlijk gezegd dacht ik heel de tijd dat ik naar zombies aan het kijken was dan naar vampieren (gelukkig brachten de vleermuizen uitsluitsel). Maar wat maakt het ook uit, het blijft gewoon ontzettend vermakelijk en veel daarvan is te danken aan de overvloedige spies en slachtpartijen, waar er op geen ledemaat meer of minder wordt gezien. Het is nog maar mijn tweede Rodriguez maar ik kan nu al zeggen dat dit compleet mijn ding is en de rest van zijn werkjes zullen ook nog volgen.

Dat From Dusk Till Dawn een ontzettend vermakelijke film is geworden, is evenveel aan de cast te danken. In de eerste plaats is het George Clooney die hier de show steelt als erg coole Seth Gecko. Ik denk niet dat ik hem zulke rollen al heb zien spelen, maar dit doet hij ook weer erg goed. Vroeger was ik nochtans geen grote fan van Clooney, maar door rollen zoals in O Brother, Where Art Thou is hij al enorm gestegen in mijn achting en door zulke prestaties zal hij alleen nog maar verder stijgen. Ook Quentin Tarantino is hier geweldig op dreef, als Richie “psycho” Gecko. Ik lees vaak dat Tarantino enorm tegenvalt als acteur, maar hier valt er weinig op aan te merken. Oké, als het wat meer op acteren aankomt, zal het van zijn kant allemaal wat minder zijn, maar voor zulke rollen van gestoorde psychopaat lijkt hij wel de juiste persoon te zijn. Verder zijn er ook nog verschillende bijrollen die erg goed worden ingevuld. Harvey Keitel is zo iemand die ik al een paar keer heb bezig gezien in een bijrol en hier doet hij het ook weer prima. Vooral naar het einde toe komt hij volledig los, als hij mee het gevecht aangaat. Eerlijk gezegd wist ik niet dat het trio Danny Trejo – Tom savini – Cheech Marin hierin meespeelde, maar het maakte het feest er alleen maar beter op. Vooral die Tom Savini heeft hier een heerlijk bijrolletje als Sex Machine. Zijn wapen alleen al is goud waard, maar ook de pussy-speech van Marin is het vermelden waard. Voor de rest zijn er nog twee kinderen die het vaderfiguur van Harvey Keitel moeten ondersteunen. Op zich is het nog niet zo slecht van hun kant, omdat de rest van de cast al zo geweldig is en omdat Juliette Lewis nogal tegenviel in Cape Fear.

Tweede Rodriguez en twee keer dik prijs. Ik zou zelfs durven zeggen dat dit nog iets beter is dan Machete die ook al geweldig is. De mix van Tarantino’s stijl met die van Rodriguez pakt goed uit en de cast is gewoon erg goed. Ben nu wel ontzettend benieuwd geworden naar de rest van zijn oeuvre en vooral naar films zoals Planet Terror. Ik zou zeggen, laat ze maar komen!

4.5*

Jaren geleden eens aangeschaft op DVD, toen weer verkocht en nu weer opnieuw gekocht. En het was weer genieten geblazen, deze vreemde film die uit twee totaal verschillende genres bestaat.

Het eerste uur is een misdaadfilm zoals we er een mogen verwachten van Quentin Tarantino. Clooney en hij stelen de show als twee psychopaten waarbij Clooney helemaal de show steelt. De wisselwerking tussen de opgefokte Seth (Clooney) en oversekste Richard (Tarantino) is goud waard. Zoals vaker gaan de dialogen helemaal nergens over, maar op een of andere manier weten ze enorm te boeien wanneer ze van de hand van Tarantino komen. Veel van dit soort gein dus, en ook wat harde scenes ertussen. In dat opzicht puur Quentin.

Het tweede deel gaat over in horror. De Titty Twister is namelijk een broedplaats van kwaad en dat levert een bloederig feestje op. Ook hier is de patserigheid van Clooney en co. versus de vampiers erg vermakelijk en vliegen de make-up en specialeffects door het scherm. Bloederig, creatief, awkward en bovenal bevredigend. Heerlijke rollen ook van Lewis, Keitel, Trejo, Savini (die dit keer niks met de make-up department te maken had, gek genoeg), Marin en Hayek (prachtig lichaam!). Heerlijke familie, die Tarantino-kliek. Ook leuk om Tarantino's fetish weer boven te zien drijven; blote voeten.

Mix tussen spanning, actie, humor en horror is meer dan geslaagd. Dit mag gerust één van de beste actie/horrors ooit genoemd worden. Iedereen acteert erg sterk, de zwarte humor is heerlijk en de special effects zijn voortreffelijk. Eigenlijk helemaal niks mis mee.

Zielige vertoning.

Misschien een verre voorloper van Planet Terror, maar dan wel stukken slechter. Eerste deel neigt inderdaad veel meer naar een Tarantino film, inclusief matige dialogen die veel te veel film in beslag nemen en een hoop pogingen tot cool die de plank veelvuldig missen. Toch is dit nog het beste stuk van de film. Keitel is redelijk en het stukje in de van is wel te doen.

Clooney is niet best, Tarantino zelf zouden ze moeten censureren. Die hoort gewoon niet thuis voor de camera. Slechte rol, érg slecht geacteerd. Eens in Mexico aangekomen keert de film. Wel meer quotebaar materiaal (herkende ook een aantal quotes), maar het bar-sfeertje is niet om aan te zien. Wat een verschil ook met Desperado. Wanneer naast de bikerlosers ook nog wat vampieren op het toneel verschijnen is de rek compleet uit de film.

Rest een uur horrorcomedy van een enorm laag niveau. De horror reikt niet verder dan wat slechte rubberen pakken, de comedy is gewoon niet te harden. Een vleesgitaar die ongeveer zes keer in beeld moet gebracht worden om creatieve armoede te verbloemen is gewoon geen al te beste cinema. Als je dit deel dan naast andere horror/comedies probeert te leggen (ik denk aan Jackson's vroege films) kan je alleen maar hopen dat het allemaal zo snel mogelijk afgerond wordt.

Rodriguez is een lastig regisseur. Kan erg leuk uit de hoek komen, maar verslikt zich ook redelijk vaak, en dan gaat het meestal goed fout. Dit is duidelijk zo'n voorbeeld. Vervelende film die faalt op beide genres en als mix helemaal door de mand valt.

1.0*

Ik ga ook een filmscript schrijven voor een film waarin ik zelf een rol in speel en zo'n scene beleef als Tarantino met Salma Hayek!

Een geslaagde herziening, onder andere door dit soort scenes. Het blijft een aparte film, waarin je helemaal in de sfeer van een misdaad film raakt, en de eerste keer dat ik hem zag sloeg de plotselinge overgang in een ander genre dan ook behoorlijk in. Die verrassing is er nu wel vanaf, maar enkele morsige types, met name Sex Machine, maken het nog steeds vermakelijk. 3*.

Leuk om al die reacties hier te lezen rond de plottwist. Ergens wou ik dat ik de film ook met zo weinig voorkennis had gezien. Helaas, voor mij was de enige verrassing dat het zo lang duurde voordat de vampiers verschenen. Ik heb nooit anders geweten dan dat dit een vampierenfilm was, dus het verbaasde me dat we eerst zo lang een misdaadplot kregen. Niet dat het me op enige manier stoorde, maar ik kan me voorstellen dat voor sommigen de omschakeling in genre niet helemaal goed valt. Het komt echt compleet onaangekondigd, maar dat maakt het wat mij betreft zo gaaf.

Verder vooral leuke pulp. Rodriguez is niet zo goed met acteurs en dialoog als Tarantino, maar compenseert dat door beter te zijn in stijl. Er hangt een heerlijk sleazy sfeertje hier en het camerawerk is echt een meerwaarde hier. Vooral zo'n scène als het optreden van Hayek wordt hierdoor echt fantastisch. Actie is toch echt waar Rodriguez het meest in uitblinkt en dat is dan ook de reden waarom ik de tweede helft beter vond, als kennelijk één van de weinigen hier. Je merkt gewoon aan alles dat je naar een regisseur zit te kijken die het erg leuk vind om scènes als dit te maken. De eerste helft is ook zeer onderhoudend, maar ook wat typisch en Tarantino's dialogen zijn vermakelijk, maar niet de beste die hij ooit geschreven heeft.

Het is wel jammer dat het acteerwerk wat wisselvallig is. Clooney is oké, maar zou nog groeien als acteur later. Tarantino is matig en dat Chinese jochie nog matiger. Keitel is wel goed en Lewis kan bij mij weinig fout doen. Eigenlijk vond ik Tom Savini, Cheech Marin en vooral Fred Williamson nog het leukst. Allemaal geen grootse acteurs, maar wel perfect een film als deze en het is gewoon erg vermakelijk hoe ze zich allemaal op hun pulprollen storten.

Ondanks dat ik het horrordeel het leukst vond zitten hier ook de zwakste punten. Zodra we eenmaal midden in die massa vampieren zitten hebben de personages nog steeds te vaak tijd voor hun dramatische momenten. Dan zijn ze omringt door de monsters, maar die staan er geregeld maar wat omheen in plaats van aan te vallen. Dat kwam nogal eens belachelijk over.

Maar ach, het is een pulpfilm. Ook is het wederom een bewijs dat iedere film met Juliette Lewis in de jaren '90 een must-see is. Tot nu toe heb ik nog geen oninteressante keuze van haar uit dat decennium gezien. Jammer dat ze nu niet meer zo geïnteresseerd lijkt in acteren, want haar run in de jaren '90 is echt uniek.
3,5*

From dawn to dust

Toen ik laatst hoorde over de nieuwe serie From dusk till dawn, sprak de trailer omtrent deze nieuwe productie mij gelijk aan. Echter was ik dan ook benieuwd naar het bron materiaal, dus besloot ik het origineel eerst maar eens een kans te geven. Ook ik heb dezelfde kritiek die ik hier vaak terug lees; tijdens het kijken traden ook bij mij gemengde gevoelens op. Het eerste deel is ronduit geweldig, met een grandioze shoot-out, een goede spanningsboog en aardige dialogen.

Maar dan komt het tweede deel, en dit is zo'n keldering van de eerder opgebouwde kwaliteit dat ik enorm teleurgesteld raakte. Herhalende scene's, slechte effecten en de spanning is hier heel ver te zoeken. Hoewel ik zelf zeker geen tegenstander ben van het toevoegen van horrorelementen, en zelfs het meest naar dit deel van de film uitkeek, is het wel van belang dat de uitvoering goed is. En hier wordt de plank flink mis geslagen. Heel de film voelt vanaf dit punt leeg en inspiratieloos aan en ik begon me dan ook constant af te vragen hoe ze tot deze belabberde uitwerking hadden kunnen komen.

Normaliter neig ik meer naar het werk van Rodriguez en ben ik minder gecharmeerd van Tarantino, maar hier waren de rollen precies omgedraaid. (gezien het eerste deel sterk een Tarantino sfeertje uitstraalt en de tweede helft overduidelijk het straatje van Rodriguez is) Tarantino raakt hier namelijk precies de goede noten, maar Rodriguez maakt er met zijn tweede helft een compleet vals pianospel van.

Ik weet nu na afloop dan ook niet zeker meer of ik de serie nog een kans ga geven getuige de matige beoordeling op Imdb, en de sterk wisselende producten die Rodriguez aflevert (machete kills was bijvoorbeeld ook niet bepaald zijn beste werk). Iemand wellicht al ervaringen met deze serie? Voor mij overheerst nu in ieder geval de nare nasmaak die de tweede helft van het origineel gebracht heeft, waardoor ik denk dat ik de serie ook maar oversla. Gemiste kansen, want met een sterkere uitwerking van de tweede helft had dit een onvervalste topper kunnen zijn! Voor de goede orde tel ik er nog wel een halve ster voor de performance van Hayek bij (Enough said)

2,5*

Dit is typisch zo'n film die je hoort te beoordelen op zijn sterke kanten terwijl je enkele missers coulant wegdenkt.

Dat er de nodige banaliteiten om de hoek komen kijken (waaronder een aantal zeer platte dialogen) is, gezien het moordende tempo waarmee de broers Gecko zich over de Mexicaanse grens en door de Titty Twister bewegen, ook geheel niet verbazingwekkend. Hoogst vermakelijk prentje.

Na een geweldige intro van tien minuten herkende ik meteen al de eigenschappen van Rodriquez en Tarantino, ruw geschoten scene's en kei harde actie wat zo over de top mogelijk wordt neergezet.

In de intro maken we gelijk kennis met de twee broers, George Clooney en Quentin Tarantino.

Goeie casting, zeker Clooney vond ik erg leuk om te zien in zo'n als deze, en Tarantino had ik al wat aantal keren gezien in zijn eigen films en deed het hier dan ook weer erg goed als onhandig figuur.

De twee broers willen naar Mexico en dwingen een gezin om hun te laten vervoeren over de grens, dit moet wel zo snel en onopvallend mogelijk want de politie is naar hun opzoek!

Dat is het verhaal wat je als kijker het eerste uur aan het volgen bent, voor mij idee was dit al gelijk een hoogte punt aan spanning en actie. Zo sterk dat je niet uit het verhaal wilt komen.

Toch maakt het verhaal een aardige wending, die je als kijker had moeten verwachten!

De roadtrip eindigt namelijk in Mexico bij de Titty Twister bar waar het allemaal gaat gebeuren!!

Het gaat nu allemaal om de vampieren die een bezoek nemen aan de bar.

De familie die gegijzeld is heeft inmiddels een betere band met de twee broers en helpen mee met het bestrijden van de bloed dorstige (ipv bier dorstige) vampieren.

De Tarantino & Rodriquez stijl blijft er nog steeds in zitten ondanks deze wending, het bloed blijft namelijk spatten en actie scene's zijn nog steeds ruig, daar bij voegde Rodriquez ook nog wat Spy Kids momenten aan toe, zo met die gewelddadige kinderen.

Mijn persoonlijke mening gaat uit naar een positieve voldoende!

3,5*

Buiten Reservoir dogs en Inglourious basterds heeft het tussen Tarantino en mij nooit zo geboterd, en deze film heeft in die situatie geen verbetering gebracht. Het eerste deel was twintig jaar geleden al bijna een pastiche van zijn stijl, maar is nu nog wel vermakelijk. De tweede helft echter is bijzonder flauw, en wat de film wint aan punten door het lef om zo plotseling van genre te veranderen verliest hij weer door het totale gebrek aan spanning. Voornaamste pluspunt wat mij betreft is de overtuiging die de op groot scherm debuterende Clooney in zijn rol legt: zeer geloofwaardig als welbespraakte en serieus enge schurk.

Wat een heerlijk over-the-top filmpje is dit toch ook. Hoofdrolspelers George Clooney en Juliette Lewis doen het nog best aardig, maar dit is vooral een film die het moet hebben van diens geniale bijrollen.
Tom Savini met een pistool ter hoogte van zijn.... mannelijke pistool. Verder een heerlijk stoere Fred Williamson en nog een aardig bijrolletje voor Danny Trejo.
Verder weet Harvey Keitel te vermaken in zijn rol en is het jammer dat Tarantino's personate zo'n relatief korte screentime kreeg. want zijn perverse en psychopatische personage wist in het begin van de film toch wel voor de nodige vermaak te zorgen.
Een leuke en vlotte actiefilm.