Jalla! Jalla! (2000)

Echt een juweeltje!

Een hilarische film. Vergeet maar even al die Amerikaanse zgn. komedies.

De film begint een beetje gewoontjes, maar daarna wordt de grapdichtheid behoorlijk opgevoerd.

Ik heb de laatste tijd niet meer zo zitten lachen als bij deze film. ZIEN!

Begon ijzersterk, zakte een beetje in met een sterke verhaallijn de ontwikkelingen omtrent de trouwerij tussen Roro en Yasmin, en een verhaallijn die maar steeds banaler leek te worden de impotentie van Måns, compleet met zweepjes en dildo's. Uiteindelijk had ik hetzelfde storende probleem als bij Bend It Like Beckham: de tradities van de (ditmaal) Arabische cultuur worden veel te makkelijk afgedaan als een zwaar juk en de Westerse cultuur als het utopia van vrijheid. Heel zwart-wit gebracht, en met weinig respect voor andere culturen. Niet meer dan twee en een halve ster is wat er overblijft.

Prettige, sympathieke feelgoodfilm met leuke grappen. Veelbelovend debuut.

3.5*

Lekker vlotte komedie met een hoge feel-goodwaarde en lekker luchtig gebracht met leuke muziek (ik meende ook zelfs The Hives te horen). Moest vooral erg lachen om die scène dat Mans zo blij als een kind is en het omatje een high-five geeft . 4*!

Vandaag herzien, nadat ik gisteren de dvd maar eens had aangeschaft.

Geweldige dialogen, stoer gefilmde actiescènes, sterk acteerwerk over de gehele linie (en dan te bedenken dat er maar bar weinig mensen tussen zitten met echte acteerervaring; veelal zijn het gewoon famillie en vrienden van de regisseur); alles klopt gewoon aan deze film.

Geniaal simplisme is denk ik wel een goede benaming voor deze briljante debuutfilm, van "de famillie Fares". 5*

Prototype van wat een 2.5* film voor mij inhoud.

Heb me werkelijk geen seconde verveeld. Geen vals sentiment te bekennen, luchtig filmpje, aardig geacteerd, twee mooie dames, hart op de juiste plaats en geen enkele scene die me irriteerde.

Daartegenover staat dat ik geen enkele keer gelachen heb, er geen enkele scene is die weet te bekoren, de film nergens boeiend wordt en film verder ook helemaal niks voorstelt.

Film die ik de gehele tijd met een "heh, koddig" gevoel gekeken heb. Vond em wel een heel stuk beter dan Kopps, waar de grappen expliciter waren, waardoor ze veel sneller gingen storen. Hier had ik nergens de indruk dat het lachen/gieren/brullen grappig hoefde te zijn, en da's dan ook wat deze film redde. Wat mij betreft een brok meer romantiek dan komedie, en heel wat beter dan zijn Amerikaanse tegenhangers, maar een film die verder niks kon waarmaken bij mij.

2.5* dus.

Wat een enge positieven berichten hier.

Had deze film al een tijdje geleden gezien maar als zelfs onderhond een beetje positief is dan moet ik ingrijpen

Een zeer lullige film, allemaal grappen die zo voor de hand liggen. Hij durft niet de pornowinkel in, niemand die dit soort ongemakkelijke situaties al tig keer heeft gezien?

Het leek er ook een beetje op dat ze niet precies wisten hoe ze de 90 minuten vol moesten krijgen. En er dan maar wat uit de lucht gegrepen scènes in gingen doen, zoals wanneer 1 van de twee hoofdrolspelers een hond in zijn handen krijgt gedrukt en erop moet passen en de hond dan verliest en dan (later in de film) achterna word gezeten door die man, man o man wat een peppi en kokki humor, en dan het einde waar iedereen met elkaar op de vuist gaat en met taart gaat gooien.

Ik snap best dat mensen dit een sympathiek filmpje vinden (ik ergerde me teveel om dit er nog in te ontdekken) maar die enge hoge cijfers zijn toch wel wat overdreven.

Nee dit is niks, ik raad nog eerder een Amerikaanse komedie aan met Ben Stiller en Owen Wilson. 1.5*

Ik heb me in ieder geval rotgelachen. Echt een hele leuke film.

Dat stukje met die hond vond ik een beetje vreemd, pastte niet echt in de film, had ook niets met het verhaal te maken, kwam een beetje als tijdvulling over.

Het lijkt me ook erg sterk dat iemand op je af komt, een hond in je armen drukt en vraagt of je 5 min. wil oppassen.

Maar buiten dat vond ik de film echt briljant en geef 4.5*.

Vraag: Weet iemand van wie dat liedje was dat steeds voorbij kwam en ook bij de aftiteling?

'n Leuke feelgood-movie. 87 Minuten puur vermaak. De grappen zijn geslaagd.

Leuke scènes:

- In het begin als Måns bij de buurvrouw aanbelt voor 'n beetje koffie en de buurvrouw uit het niets vraagt of ie misschien wil 'kn¢llen'.

- Als de vader van Roro een kooppraatje maakt.

- Als Måns in de gevangenis droomt over Yasmin en dat z'n vriend daardoor weer overeind komt.

3,5*

De derde film van Josef Fares die ik zie en wederom is het een leuke wegkijker.

Fares Fares en Torkel Petersson zijn toch best een grappig komisch duo, waarbij elk zijn eigen problemen heeft. Ik vond de verhaallijn van de eerste in eerste instantie leuker om te volgen, maar gelukkig die van de tweede later ook wat leuker. Het komt allemaal wat langzaam op gang, maar tussendoor zitten genoeg leuke momenten.

Het is allemaal erg luchtig en nergens voelt het geforceerd aan. Ook de rest van de cast doet het prima. De dames zijn fijn om naar te kijken en de vader van Fares, die trouwens ook in het echt zijn vader is, heeft de grappigste bijrol van allemaal. Josef is een goede regisseur, die tot nu toe een constant niveau met al zijn films weet te behalen. Leuk en luchtig, zonder dat het echt hoogstaand wordt, maar desondanks kijk ik er graag naar.

3,5*

Geinige romcom over twee bevriende plantsoenwerkers, die ieder voor zich ernstige problemen van uiteenlopende aard hebben. Veel geslaagde grappen. De ontknoping kondigt zich ver van te voren al aan, maar dat is helemaal niet erg, want die past uitstekend bij het goed-gevoel-verhaal.

Je kunt dit gerust een Fares film noemen. Ik kwam bij de aftiteling zes keer de achternaam Fares tegen. Vlot, leuk, amusant.