Dong Dong de Jiàqi (1984)

Wat tegenvallend.

Setup is een soort van Totoro avant-la-lettre, met twee kindjes (waarvan er ééntje erg jong) in de natuur (al loert het moderne leven om elk hoekje) met veel groen.

Toch heb ik het niet zo op Hou's familie kronieken. Hij geeft z'n film weinig focus, waardoor er 10 minuten voor tijd nog steeds nieuwe zijstraatjes bijkomen die net als vele zijstraatjes in het eerste kwartier nergens heenleiden. Maakt de film veel saaier dan nodig, en maakt het laatste halve uur toch steeds een wat saaiige zit. Daarnaast vind ik het drama ook vaak nogal steriel en impactloos. Komt waarschijnlijk omdat de hele familie in beeld moet krijgen, er veel gebeurt en er maar weinig tijd blijkt.

Wel fijn in beeld gebracht, mooie kleurrijke omgevingen en Hou's beschouwende camera maken de film nog wel genietbaar. Relatie broertje en zusje is leuk om volgen, de ramtam errond is eigenlijk vooral overbodig. Daarbij is de film ook iets te luidruchtig.

Zitten aardige stukken in, maar dobbert hoe langer hoe meer doelloos rond. Op het einde wordt alles even snel afgerond maar de climax er naartoe is onbestaand.

2.5*, het oude werk van Hou heeft mij nog niet echt overtuigd.

Best een fijne Hou, vooral als hij los mag gaan met shots van treinen of het zomerse sfeertje in het dorp met de zon, de hitte en de wuivende bomen. Geen focus, zoals Onderhond ook zegt, maar dat hoeft ook niet in dit soort films. Gewoon een fijne kijk op het dorpsleven zonder start of einde, of het moet dan zijn van de twee kinderen die aan het begin aankomen later weer vertrekken. Fijne personages allemaal en enkele momentjes die eruit springen. Wel moet Hou nog leren zijn tempo te vervolmaken en het ritme vinden dat hij later wel had. De film duurt 110 minuten maar begint tegen het eind wel wat te slepen. 3,5*.

Bij de titel A Summer at Grandpa's zag ik meteen zo'n vriendelijke opa op het Taiwanese platteland voor me die zijn kleinkinderen wat levenslessen bijbrengt, maar het was eigenlijk een nogal chagrijnig heerschap. Hou blijft gelukkig ver van zoet melodrama en daardoor oogt de film best authentiek, mede ook dankzij het naturelle spel van de kinderen. Ik vind dit soort films eigenlijk het leukst als het zo'n lome zomer portretteert waarin weinig gebeurt maar waar je later toch een hoop herinneringen hebt, dus het zijplot met de criminelen had van mij achterwege mogen blijven, maar echt storen doet het ook niet. Leuk is het gedoe met die schildpadden -al zat dat wel tegen animal cruelty aan- en de interactie met z'n kleine zusje. En ook hoe de volwassenen worden gezien door de blik van een kind, vond het wel overtuigend gedaan.

Ik heb altijd wel een zwak voor dergelijke films, en ik zie dat dit zelfs mijn bestgewaardeerde Hou is. Nu moet ik nog wel het nodige zien van deze regisseur maar met name zijn oude werk is lastig aan te komen. En als het al ergens op een site staat zijn de ondertitels alleen in het Frans

Edit: drie van die zes films zijn in een aparte box verkrijgbaar met Engelse ondertitels. Nu A Time to Live and A Time to Die nog ergens vinden.