Good Will Hunting (1997)

Ik vond het zone dat de film eindige. Niet omdat ik zo geboeid was door het verhaal maar omdat ik het zo zonde vond dat er maar zo weinig gedaan werd met het verhaal. Het hele concept van Will heeft zo'n potentie en ik vind het echt teleurstellend wat er (niet) mee is gedaan

Dat is juist het mooie, het feit dat zo'n slim iemand kiest voor het normale leven, omdat ie inziet dat zijn kennis eerder voor kwaad, dan voor goed gebruikt zal worden.

Zo had ik het nog niet bekeken. Was dat echt de boodschap? Nou voel ik me echt dom dat ik dat niet meegekregen heb

Dat "kwaad en goed" is misschien wat overdreven maar dat is wel wat ik eruit haalde, hij is zo maatschappijcritisch en integer dat hij iedere goedbetaalde baan die hij aangeboden krijgt, afslaat. Hij kan het moreel gezien niet verantwoorden en ziet succes volgens mij veel meer als iets dat je buiten je werk om vergaart, een normaal leven met een leuke vrouw, etc.

Hij slaat vooral alles af, omdat hij bang is om de wijde wereld in te trekken en de hele bedrijfswereld als minderwaardig ziet. Hij moest eerst met de demonen uit zijn verleden afrekenen, voor hij ook maar inzag dat hij de wereld waard was. Will is eigenlijk gewoon een hele onzekere jongen die zich verschuilt achter zijn opgetrokken muur.

Wanneer Sean hem in laat zien dat zijn leven tot nu toe vooral gebakken lucht is, leert Will inzien dat er belangrijkere zaken zijn in het leven die je eerst moet ervaren voor je er een mening over kan geven. Ook het stuk dat zijn beste vriend hem op het bouwterrein vertelt dat het een belediging zou zijn wanneer hij over 40 jaar nog in de bouw zou werken met zijn kwaliteiten laat hem het licht zien.

Wisselvallig en soms een beetje merkwaardig. Van Sant is visueel wel eens wat verbaler geweest, maar komt soms ook met scènes aanzetten die buiten de lijntjes kleuren of daar erg dicht tegen aanzitten. Het slow motion gevechtje ingeluid door Baker Street komt al wat apart over, wanneer Affleck zich mag aanstellen tijdens een sollicitatiegesprek is nog een stapje verder. Toch werkt de film op een bepaald vlak wel degelijk.

Zal wel met een sterke hoofdrol te maken hebben. Damon is op dreef als veel te slimme, brutale en bange Southie. Geinig hoe hij op bijdehante wijze de therapeuten te lijf gaat en overklast. Als Williams aanschuift, wordt het zelfs een fascinerende film die daarmee best wat krediet opbouwt. Aardige speech ook. Niet zozeer om wat hij zegt, al is daar op dat moment nog weinig mis mee, maar de manier waarop hij het zegt.

Film krijgt een opdonder als het scenario z'n plannetjes uitvoert met enkele veel te gemakkelijke momenten kort achter elkaar. De botsing tussen Will en Skylar heeft het niet, Chuckie gaat ineens even uitleggen hoe het zit en beide heren doen in feite hetzelfde als succes ter sprake komt. Iets te opzichtig om personages maar simpelweg te laten vertellen hoe het zit. Dan kan het z'n weke inhoud ook niet meer helemaal pareren.

R.I.P. Robin Williams! Binnenkort even kijken deze film. Staat namelijk ook op Netflix !

Mooie film met mooie acteer prestaties van Damon en Williams.

Wat een rot tijd om deze uit te zenden. Eren jullie zo Robin Williams?

Als je 'm nog nooit hebt gezien, nu kijken! Een van de beste rollen van beide mannen Williams en vooral Damon...

Zo deze film werd netjes door de NCRV uitgezonden ter nagedachtenis van Robbin Williams. Moet zeggen ben nooit geen liefhebber van hem geweest. Kon zijn humor niet trekken. En Mork en Mindy vond ik vroeger vreselijk. Anyway dit schijnt zowat zijn enige serieuze film geweest te zijn. Daarvoor heeft ie zelfs een Oscar gewonnen. Nou die heeft Matt Damon van mij ook wel verdiend in deze film die bij tijd en wijle best wel zwaar lag. Er wordt veel gepraat, maar dat is ook het sterke aan deze film. Het is ook een film die bij je blijft. Talent zegt niks, het gaat erom wat je echt wil in je leven. De rol van Minnie Driver vond ik ook ijzersterk. Ik zeg drama met een mooie boodschap. Het leven wordt niet bepaald door een ander, maar wat je er zelf mee doet.

Is het gek om iemand te eren door het bekijken van één van zijn betere werken?

Ik vind dat zelf juist een mooie manier om stil te staan bij zijn overlijden.

Dit is hoe ik mij Robin Williams wil herinneren. Misschien verhuld de baard zijn gezichtsuitdrukkingen dusdanig dat ik mij er bij deze film totaal niet aan stoor en lijken Williams acteerprestaties daarom zo goed maar meer dan dat heb ik het idee dat hij de rol gewoon onder de knie heeft en goed wist waar hij mee bezig was. Het personage Sean komt precies over zoals het moet. Matt Damon is top als Will Hunting. Ik wist niet dat hij samen met Affleck het script geschreven had. Erg vet.

Een film vol memorabele momenten. 126 minuten lang psychologische gesprekken maar nergens wordt het saai. Enkel de vriendin van Will wordt op sommige momenten irritant. Dat is het enige mindere aan de film wat ik mij zo kan bedenken. Klassieker die voor altijd herinnerd zal worden door de prachtige chemie tussen conciërge en psycholoog.

4*

Jij hebt dus nooit iets beluisterd of een film gezien na iemands overlijden? Dan ben je vrij uniek.

Om 23:00 de film starten is inderdaad wat aan de late kant op een doordeweekse dag.

Goede film.

Wel een beetje matig dat ze het laatste gedeelte van deze scene eruit hebben geknipt:

dumpert.nl - De depressie van Robin Williams

Welk gedeelte is er dan uitgeknipt?

Erg mooie film, met Robin Williams in een prachtige rol. Ook Matt Damon doet het erg goed, alleen Minnie Driver vind ik nogal irritant helaas.

Erg jammer dat Robin Williams er niet meer is om nog een aantal prachtige films te maken. Ga deze dagen nog een paar andere topfilms van hem kijken.

Naar aanleiding van de dood van Robin Williams deze film eens gedownload en daar heb ik geen spijt van. Het verhaal pakte me zeker en de dialogen tussen de hoofdrolspelers vond ik op bepaalde momenten om duimen en vingers van af te likken (bijvoorbeeld in het café tussen Maguire en Lambeau). Minpuntjes waren dat ze er emotioneel het er iets te dik op legden. Ik kreeg dat gevoel toch alleszins en de muziek zat daar wel deels voor iets tussen. Verder vind ik Damon een redelijke acteur totdat hij moet beginnen lachen of wenen. Ik kreeg er plaatsvervangende schaamte voor hoe geforceerd je dit kan laten klinken en dat is bij zo goed als elke film van hem.

Maar buiten die kleine minpunten toch een mooie film en een mooi eerbetoon aan Williams.

+1

eens dus. Net gezien.. sterk drame en toprol van Williams.

Good Will Hunting heeft een bijzondere plaats in mijn hart.

De eerste keer dat ik de film zag zit me nog in mijn geheugen alsof het gisteren was. Ik woonde toen nog in een studentenflat - zo'n enorme flat met gangen en keuken die je met z'n tienen deelde. Ik en een stel van mijn buren zaten ons wat te vervelen, totdat een van de buren - en een van mijn beste vrienden, ook nu, een jaar of twintig later nog - met het idee kwam om een film te gaan kijken. We hadden toen net geen televisie in de keuken staan, dus haalde mijn vriend zijn tv-tje - een onooglijk klein ding van iets van 40 centimeter - en zijn dvd speler uit zijn kamertje. Om die in de keuken bovenop een van de koelkasten te installeren.

De film van de avond was dus Good Will Hunting - die dvd had hij net de vorige dag opgehaald, het zal eind '97 of begin '98 geweest zijn. Van Damon en Affleck hadden we toen nog niets gezien denk ik, Minnie Driver was nog onbekend - alleen Robin Williams kenden we. En niet precies positief.

En toen kwam dus de film. Met een wellicht simplistisch, sentimenteel, maar ook oersterk en brilliant verfilmd verhaal. Perfect in beeld, cinematografisch knap waar dat het verhaal ondersteunt, subtiel waar dat niet nodig is. Met een prachtige, zij het wat sentimentele soundtrack. En vooral met geniaal gespeelde rollen van de hele cast - waarbij wij, post-studenten met een goede baan en een bijbehorend overinflated zelfbeeld en wat knagende twijfels, ons vanzelfsprekend meteen herkenden in de rol van Matt Damon, de rol van Ben Affleck toewezen aan onze buurman, en een gemis voelden aan iemand als een Robin Williams die ons kon helpen onze plaats in het leven, de maatschappij te vinden. En natuurlijk zo'n leuk en mooi vriendinnetje als Minnie Driver.

Ondertussen heb ik geleerd dat Robin Williams meer sterke rollen heeft gespeeld dan deze - hoewel misschien nooit meer zo sterk als hier. Wellicht dat zijn talent nog meer tot zijn recht kwam in dit soort rol dan in de komedies waar hij vaker in speelde. En Matt Damon heeft een aardige serie films op zijn naam staan - zowel wat onbekender werk als de blockbusters uit de Bourne-serie, maar ook wel wat verkeerd uitgepakte keuzes tussendoor. Minnie Driver is helaas wat minder vaak te zien geweest - maar eigenlijk wel altijd de goede films. Ben Affleck valt daarbij vergeleken natuurlijk genadeloos door de mand - deze wat kleine bijrol is het beste wat hij ooit heeft laten zien. De enige film waarin hij niet irriteert door zijn matige acteren.

Maar, daar ken ik dus de film van. En hoewel ik hem over de tijd heen wel eens vaker herzien heb, en gisteren weer, en de identificatie met de rollen wel wat genuanceerd is ondertussen, is de waardering daardoor niet veranderd. Heel simpelweg eigenlijk omdat de hele cast werkelijk zozeer boven zichzelf uitstijgt, zulke mooie rollen neerzet dat het meer dan een film wordt - het wordt alsof je het zelf beleefd hebt, er bij was, alsof het jezelf overkomen is. Alsof je maar de telefoon hoeft te pakken om Sean Maguire te spreken. Alsof je morgen vroeg op moet om Will Hunting af te halen - of dat je vroeg op moet omdat Chuckie je anders wakker belt. Alsof je vanavond een afspraakje met Skylar hebt.

Zo'n film is dit. En vandaar ook mijn waardering voor de film - alles boven de vier sterren is emotie.

Goede film die naarmate het einde nadert steeds meliger wordt. Dus ik ga van 4 naar 3 sterren. ik vond Minnie Driver verpletterend goed,maar ik ben hier een uitzondering denk ik.Williams onderschrijft in deze rol dat "we' hem gaan missen. En Damon...ik weet niet wat ik met hem heb of juist niet. Ik vind hem nooit overtuigend. Hier ook niet.

Ik vind Matt Damon ook zeker geen topacteur. We zullen hem nooit betrappen op overacting want meestal speelt hij zijn personages vlak. Toch vond ik hem in deze film erg sterk. Gisteren weer eens naar Saving Private Ryan gekeken en daar vond ik hem ook sterk spelen. Het zijn uitzonderingen, ben ik het met je eens.

Misschien we de beste film die ik gezien heb. Had hem nog nooit volledig gekeken, maar nu toch gebeurt. Een geweldige chemie tussen Matt Damon en Robin Williams. Het verhaal bevat heel veel interessante relaties en verschillende relevante maatschappelijke issues.

Zo is er natuurlijk het gat tussen de verschillende 'klassen,' tussen hoog- en laagopgeleid. De twee die worden verenigd in het complexe personage van Matt Damon, maar ook van Williams. Verder vind ik de vriendengroep en de bijbehorende dynamiek ook heel geslaagd. Dan is er nog het romantische verhaal van Robin Williams en zijn overleden vrouw én een love interest van Will Hunting. De band tussen de professor en Robin Williams, de band tussen Will en de professor en natuurlijk de band tussen Will en Sean. Een mooie kijk over hoe verschillende mensen elkaar zien, hoe je met kansen en talenten om kan gaan, onbegrip tussen verschillende groepen. Dit alles is mooi geregisseerd en uitmuntend geacteerd. De chemie tussen Damon en Williams tijdens hun eerste sessie spatte van het beeld en de dialogen waren geweldig geschreven. Een soort steekspel waar Will en Sean beide telkens de rol van patiënt en therapeut aannamen. Prachtig stukje cinema, geweldige scène.

Een must-see, vooral van liefhebbers van drama.

Prachtige film, die het moet hebben van de dialoog. De thema's an sich zijn natuurlijk niet heel origineel, het is meer de uitwerking die erg fraai is. Een rits aan scherpe, ontroerende of vindingrijke dialogen zonder dat het ook maar een moment geforceerd aanvoelt.

De scene tussen Affleck en Damon bij bouwval spant voor mij de kroon. Affleck toont onthutsende nederigheid naar zijn vriend door o.a. te zeggen dat iedereen graag het talent van Damon had gehad. De manier waarop hij dat betoog afsteekt trof mij zeker. Uiteraard ligt het er dik bovenop dat dat dat het kantelpunt in de film en het leven van Will Hunting is, maar de uitwerking is, zoals gezegd, zeer goed.

De film laat zien dat wanneer je zoals Will heel veel mee hebt of zoals de professor veel succes hebt gehad, dit bepaald niet automatisch betekent dat het geluk ook om de hoek komt kijken. De nog ontbrekende factor zit hem voor Will (en in mindere mate ook voor de professor) op het emotionele vlak. Die 'levenswaarde' wordt prachtig gepersonifieerd door Robin Williams.

Intrigerend gegeven, maar de dialogen zijn vaak te gekunsteld om te blijven boeien. Irritant mannetje, die Will. Het duurt op een gegeven moment allemaal te lang, het is te veel van hetzelfde. Het wordt pas echt ontroerend een half uur voor het einde: dat is te laat. Mooie rol van Williams trouwens, waar ik normaal gesproken geen fan van ben.

Ik ben niet zo van de Amerikaanse films. Die hele cultuur is daar nep. Het ligt er allemaal nét iets te bovenop, het sentiment. Ook tijdens deze film overkwam mij dat oordeel weer. Had hem nog niet eerder gezien. En dan toch...heeft hij me geraakt. "Het is niet jouw schuld"..... het is de boodschap van deze film.

Mooie film met een paar mooie rollen. Het is wat jammer dat dit verhaal zich afspeelt rondom een wizzkid. Eigenlijk doet het er namelijk niet zoveel toe dat hij hoogbegaafd is. Het is het verhaal van heel veel mensen die vanuit een onzekere achtergrond geen keuzes durven maken. En de negatieve keuzes die ze wel maken goedpraten met één of ander vaag lulverhaal.

Viel me nog mee.

Ik heb het ook niet zo op die oversentimentele vertelfilms, maar gelukkig kon deze me nog enigszins bekoren. De film laat nou niet bepaald een impact achter, maar kijkt wel erg lekker weg moet ik zeggen. Matt Damon steelt de show en speelt zijn rol met veel overtuiging, Affleck daarentegen bewijst wederom niet veel meer te kunnen dan de lompe boerenpummel spelen, al doet ie dat dan, toegegeven, wel aardig. Williams was licht irritant.

Qua klefheid had ik zo'n beetje het ergste van ergste verwacht, maar ook dat viel uiteindelijk nog wel mee. De gesprekken tussen Williams en Damon waren wel wat fake, al is het allemaal gelukkig een stuk beter te pruimen dan bijvoorbeeld een Shawshank of Green Mile. Verder bevat de film ook nog enige filmische kwaliteiten; de visuals waren wel verzorgd (scene in het park), soundtrack niet zo bijzonder, maar wel gewoon aardig.

Leuk wegkijkfilmpje. Uiterst voorspelbaar, bij momenten klef, maar een stuk beter bevallen dan ik verwacht had. 2,5*.

Machtig mooie film, Dikke 8