Michael Collins (1996)

Wat een onderwaardering voor deze meesterlijke film.

Om te beginnen is er al het feit dat Neil Jordan bewijst dat hij kan regisseren. Na miskleun The Crying Game, gewoon een aaneenrijging van lukraak gefilmde shots, was ik mijn hoop in die jongen volledig kwijt, maar deze film stelt me weer volledig gerust. Michael Collins is prachtig geregisseerd. De schimmige avond- en nachtscènes, de intense vuurgevechten, de prachtige Ierse landschappen, ... Meesterlijk.

Het verhaal gaat soms wat snel over de dingen heen en is een beetje te geromantiseerd, maar biedt een perfecte mix tussen geschiedenis en actie. Regie, art direction en acteurs maken alles goed. Het Ierland van begin 20e eeuw wordt magistraal in beeld gebracht. Gebouwen, kostuums, auto's, treinen, ... Alles is perfect verzorgd.

Liam Neeson geeft het beste van zichzelf en ook Julia Roberts en Aidan Quinn zijn zeer goed. Alan Rickman speelt een beetje te eentonig (hij kan beter) en Stephen Rea is even vlak en houterig als in The Crying Game.

Dan is er ook nog de muziek, echte Ierse trad die alles afmaakt, met extra couleur locale.

Afgezien van die paar minpuntjes is dit boeiende epos een bescheiden meesterwerk, jammer dat zo weinig mensen deze kennen.

Mooie film over de Ierse onafhankelijkheidsstrijd. The Wind that Shakes the Barley bekeek het conflict vanuit het oog van de gewone mens. De biografische film van Neil Jordan toont de politieke kant en zet zowel Collins als Eamon De Valera historisch terug op hun plaats. Terwijl Collins de man van het compromis was en een geleidelijke weg naar de vrijheid voor zich zag, weigerde De Valera om de wapens neer te leggen.

De personages komen geloofwaardig over en acteerden opperbest. Enkel Alan Rickman irriteerde me in de manier waarop hij te veel "Hans Gruber" achtig deed in zijn manier van praten. De cast is natuurlijk top : Liam Neeson, Julia Roberts, Stephen Fry, Aidan Quinn. Sterk verhaal ook dat op een eenvoudige manier verteld wordt en genoeg actie en variatie kent. Dat was een eerste herziening en hij blijft wat mij betreft trots overeind staan als één van de beste films over de Ierse geschiedenis en de beginjaren van het Ierse verzet. Een historische topfilm die veel te weinig bekeken wordt.

Zonder twijfel een zeer knappe film. Alles behalve zonder inhoud, zoals een paar mensen blijkbaar vinden, ik kan echt niet begrijpen hoe je de massa inhoud in deze film kan missen. Volgens mij is hij ook niet te romantisch. Deze film is veeleer dramatisch (zoals de realiteit ook geweest moet zijn) dan romantisch.

Leuk weetje trouwens wat Arnforpresident wist te vertellen.

Boeiend onderwerp en goed in beeld gebracht. Waardevolle film.

Wat hebben weinig mensen op mm deze film gezien zeg. Het is toch wel degelijk een aanrader. Film wordt geen enkel moment saai. Neeson speelt uitstekend en je krijgt meteen een goede les in het hele Brits/Ierse conflict. Erg om te zien dat de Ieren een burgeroorlog kregen, juist op het moment dat de Ieren iets meer te zeggen kregen over hun eigen republiek.

Er is duidelijk veel geld uitgegeven aan de hele setting. De moorden komen expliciet in beeld, wat het allemaal nog wat echter laat overkomen. De film laat je trouwens niet echt met een fijn gevoel achter, maar dat vind ik juist wel een pluspunt.

Dit was een prima film!, met goed acteren en het snel verloop van de film is een plus punt je verveeld je geen moment. En je had er ook echt stukken er tussen zitten die indrukwekkend en hard waren. Zo uit het leven gegrepen..

1 klein Min punt vond ik toch wel dat het inhoudelijk niet echt diep ging anders gaf ik het een vier!

nu 3 1/2 ster

Nog even een kleine kanttekening: die Tank die dat voetbal veld op reed en veel doden maakten is dat waargebeurd?

3 1/2 ster.

Gedegen film over de Ierse vrijheidsstrijder Michael Collins, een aardige rol van Liam Neeson, en de begindagen van de IRA. Een aardig historisch portret met degelijk acteerwerk. De film kijkt prettig weg, maar laat geen onuitwisbare indruk achter.

De film begint wat druk, doordat het meteen middenin de Easter Rising opent. Ik had het persoonlijk niet erg gevonden als daar een stukje aanloop in de film was opgenomen. Na de ietwat rommelige start, komt de film langzaam op gang en wordt het eigenlijk steeds interessanter, totdat je er als kijker volledig in zit.

Michael Collins voelt ook wel als een heel degelijke biopic. De sterrencast is in ieder geval in topvorm. Liam Neeson speelt het titelpersonage met verve en het is ook genieten van onder meer Alan Rickman, Ian Hart, Stephen Rea, Aidan Quinn en Julia Roberts. Ondanks dat de film ook wel degelijk wat langdradigere stukken kent, weet regisseur Neil Jordan je telkens weer bij de les te krijgen. De eerste Bloody Sunday wordt hartverscheurend in beeld gebracht en de opbloeiende vete tussen Collins en de Valera is intens. De spanning is bij vlagen goed voelbaar.

Toegegeven, ik houd geen 'wow'-gevoel over aan deze film. Daarvoor is het dus soms wat te rommelig en te langdradig. Toch laat de film een positieve indruk achter en ik zou ook zeggen dat hij de moeite waard is. Een aantal momenten zijn immers wel degelijk indrukwekkend en het verhaal van Michael Collins is ook veelomvattend genoeg om verteld te mogen worden. Daarnaast wordt hier een stuk geschiedenis verteld dat niet vergeten mag worden; en de film slaagt erin daar een treffend beeld van te schetsen.

3,5*

Degelijke biopic vertelt een interessante episode uit de Ierse geschiedenis, maar het wil toch nooit echt van de grond komen. Dat ligt niet aan Neeson, een ietwat beperkt acteur maar hier toch wel prima als titelheld. En de film doet zijn best meeslepend te zijn met een paar grote scenes. Maar het is jammer dat er gekozen is voor een vervelend romantisch subplotje, iets wat wel vaker een film ophoudt, en Julia Roberts is ook nog eens volledig miscast. Ook de vriendschap met Harry, en diens kennelijk grote belang voor de Ierse zaak vond ik maar matig uitgewerkt. En de normaal toch weergaloze Rickman zet bepaald niet zijn beste prestatie neer als De Varela, die hier wel heel zwak voor de dag komt.

Tel daarbij een wat rommelige uitwerking, wellicht omdat Jordan te veel in de film wil stoppen, en ik kom uit op een zesje.

Best verrassend dat deze niet heel opmerkelijke film de Gouden Leeuw heeft gewonnen.