La Ragazza di Bube (1963)

Eerste kennismaking met Luigi Comencini

Zo af en toe kan Cinema Zuid toch erg fijn uit de hoek komen. Sowieso een must voor eenieder in de buurt van Antwerpen die geïnteresseerd is in oudere (en vaak anderstalige) cinema en regelmatig zit daar een interessant filmpje tussen. Deze keer was het de beurt aan La Ragazza di Bube, een film uit het gezegende jaar 1963 (waarin Cardinale finaal doorbrak met rollen in 8½, Il Gattopardo en The Pink Panther) maar dat nu door de tand des tijds in de vergetelheid was geraakt. Hoog tijd dus om te zien of dat terecht/onterecht is.

Het resultaat is wat wisselend. La Ragazza di Bube is een goede film, maar oogt bij vlagen nogal onevenwichtig. Onderverdeeld in twee segmenten (één met Bube, één praktisch zonder Bube) volgen we het liefdesleven van Mara en hoe ze zich ontwikkeld van romantische bakvis tot een volwassen vrouw die meer van het leven begrijpt dan toen de film startte. Je kunt de film dus gemakkelijk kwalificeren als een coming of age drama en toch voldoet die term niet geheel naar mijn gevoel. Luigi Comencini levert vooral een interessant beeld af van Italië na de Tweede Wereldoorlog waarbij collaborateurs en fascisten genadeloos worden gefusilleerd. Hetgeen dat vooral knap is, is hoe de regisseur er in slaagt om de focus op Mara te leggen en de rollen naar het einde toe om te draaien. Bube hangt altijd de stoere gast uit die met de nodige mooipraterij Mara weet te versieren maar eens hij in de touwen hangt nadat hij voor het gerecht komt vanwege een moord, is het wel Mara die tegen hem ingaat en zegt dat hij moet ophouden met wenen. Haar romantisch wereldbeeld is dan wel aan diggelen geslagen, maar ze houdt nog wel de essentie over en we nemen van haar afscheid wanneer ze reeds de helft van Bube's gevangenisstraf op hem heeft gewacht.

Vooral interessant voor Cardinale dus die van Comencini ruimte genoeg krijgt om hier een rol van vlees en bloed van te maken. In dat opzicht is de titel van de film dan ook meer dan terecht, het draait allemaal om het meisje van Bube en niet Bube zelf. George Chakiris speelt die Bube (wat een niet verder uitgelegde bijnaam is) met de nodige flair, maar moet zich uiteindelijk toch gewonnen geven tegenover Cardinale die zeker in de gemeenschappelijke scènes in het tweede stuk een klasse hoger acteert. Naar het schijnt zouden Chakiris en Cardinale trouwens niet de beste vriendjes zijn geweest op de set. Dan vond ik Marc Michel, die de rol van Stefano op zich neemt, een betere chemie met Cardinale hebben.

Volgende week is Vaghe Stelle dell'Orsa aan de beurt. Een weinig geziene Luchino Visconti en één die al hoog op het verlanglijstje staat. Ik verwacht dan ook een hogere score dan degene dat ik aan deze La Ragazza di Bube geef, maar dat neemt niet weg dat dit een boeiend filmpje is geworden. Interessant tijdsbeeld en een zoals altijd geweldige Cardinale. Wil nog wel eens meer zien van Comencini, mocht er iemand aanraders hebben?

3.5*