The Giant Claw (1957)

Dit is de vermakelijkste slechtste film aller tijden . Vergeet Ed Wood, dit is pas echt geweldig .

Ja mensen

Als amusementswaarde is dit uiteraard geweldig. Als ee Gaint Claw in beeld komt heel de tijd plat gelegen omdat het zo Slecht was.

Het welverdiende halve is binnen wegens enorm slechte montage en acteerprestaties. De special effects (Vooral het voorkomen van Giant Claw en zijn geluid) zijn ook enorm bagger. Maar kom de perfecte komedie dus.

0,5*

'I'll never call my mother-in-law an old crow again!'

Vino had me bij het werkelijk uitstekende Teen-Age Crime Wave (1955) al gewezen op dit werkje van regisseur Sears, en het is niks teveel gezegd. Heerlijk oubollig genieten van de legermannetjes, de wetenschappers, de love interest en uiteraard het vliegende gevaarte zelf. OK na verloop van tijd begint vooral het krijsen van het beest ongelooflijk vervelend te worden, maar de film is amusant tot en met en kent een paar erg leuke invalletjes (die Canadese boer bijvoorbeeld).

Leukste moment is het begin van dit fragment, als onze prehistorische antimaterische buitenaardse dodo eens goed de camera inkijkt: YouTube - Z-movie Collection #7 - The Giant Claw Part 4 of 8

2,5*.

Dat de acteurs van tevoren geen idee hadden hoe het monster er uit zou komen te zien is duidelijk, niemand zou in staat zijn een normale acteerprestatie te leveren na het zijn van deze afgrijselijke pop. Het acteerwerk komt daardoor uiteindelijk gewoon over als standaard jaren-50 troep: overdramatisch, maar waarschijnlijk goed bedoeld.

De vergelijking met het slagschip (It's as big a battleship!) wordt tot in den treuren herhaald, terwijl we door middel van stock footage en een herhaling van dezelfde vogel shots zoveel gerecycled materiaal krijgen dat je er gewoon eng van wordt. Het schijnt dat men oorspronkelijk Ray Harryhausen voor de buitenaardse, antimaterie vogel wilde hebben, ik weet behoorlijk zeker dat dit de film had behoed voor de complete ramp die het nu is.

Men probeert wanhopig met wetenschappelijke analyses het verhaal wat te 'pimpen', maar faalt hier gigantisch in doordat het hele verhaal van een buitenaardse vogel met een antimaterie-schild zo ver gezocht is. Het zou werken als de film zichzelf niet serieus zou nemen, maar helaas is de knipoog ver te zoeken.

Enige pluspunt is de aanwezigheid van Mara Corda, wie we best een knappe dame mogen noemen. De rest is zeer slecht. Rampzalig op een vermakelijke manier.

"A bird as big as a battleship". Het is The Giant Claw. De term battleship wordt maar liefst twaalf keer aangehaald. Het is hilarisch. Nog grappiger is het monster zelf. De effecten zijn zo cheesy dat het een waar genot is om naar te kijken. Verder heeft de film weinig te bieden. Daar is hij gewoon te slecht voor. Wanneer het beest niet in beeld is, wordt het saai en zit je alleen maar te hunkeren naar de volgende battleship. Gelukkig duurt hij niet te lang.

Just a flying Battleship

Ik had nog nooit van deze film gehoord maar toen hij in het Canvas programma Virus verscheen, was mijn interesse wel gewekt. Van tijd tot tijd kan ik dit soort monsterfilms wel waarderen, vooral de oudere films in dit genre zijn vaak erg leuk, dus was ik benieuwd naar The Giant Claw. Gisteravond maar eens opgezet in de hoop om een amusant filmpje te krijgen.

Dit is jammer genoeg niet het geval geworden. Op zich is The Giant Claw wel redelijk vermakelijk maar de speelduur is te lang om te blijven boeien. Dit soort films komt beter tot zijn recht met een speelduur van ongeveer een uur. Het is echter niet het enige minpunt dat ervoor zorgt dat dit meer voor ergernis zorgde dan me amuseerde. Het continue geroep over It's a battleship! kwam me stilaan de keel uit maar het meest teleurstellende was het monster zelf. Ik besef natuurlijk ook wel dat het hier om een film gaat die ondertussen al meer dan een halve eeuw oud is maar dat neemt niet weg dat het er allemaal nogal redelijk belabberd uitziet. Neem nu bijvoorbeeld een monster zoals King Kong. Die dateert uit '33 en ziet er ongeveer even goed uit. Het enige verschil is natuurlijk 24 jaar. Op zich probeert Sears wel want de spanning wordt wel redelijk goed opgebouwd. De wolk die vaak overvliegt is redelijk angstopwekkend maar het eens het monster zelf in beeld komt (ik heb trouwens sowieso wel liever dat het allemaal bij een insinuatie blijft als men de middelen niet heeft) wordt het allemaal nogal lachwekkend. Want niemand zal dit ontkennen, het monster ziet er verschrikkelijk idioot uit. Alsof dat nog niet genoeg is, is het plot zelf ook redelijk slecht. Er wordt nogal vaak gegooid met krachttermen zoals een anti-materiescherm en dergelijke maar echt geloofwaardig wordt het nooit, al had ik dat eerlijk gezegd ook niet verwacht van de film. Voor de rest zitten er nog een aantal fouten in die op zich niet zo erg zijn maar opgeteld bij de andere minpunten weegt het jammer genoeg nogal door.

Geen enkele van de acteurs wist hoe het monster eruit zag toen ze waren aan het opnemen. Dan wordt het natuurlijk nogal moeilijk om geloofwaardig te acteren maar, wonder boven wonder, ze slagen er half en half in. Natuurlijk moet je bij dit soort filmpjes geen geniale acteeprestaties verwachten met kilometers diepgang maar Jeff Morrow doet nog een ietwat leuke poging. Ik vraag me eigenlijk af of de virusscanner MacAfee hier zijn naam vandaan heeft, zou wel leuk zijn. Mara Corday is zo'n typische jaren '50 babe die niet veel meer is dan een mooi snoetje, en zelfs dat viel wat tegen. De romantische scènes tussen haar en Morrow zijn zo geforceerd en houterig dat het leuk wordt. Althans toch voor even. Ik heb de film gisteren gezien maar ik heb moeite om me gezichten bij de namen op Imdb te plaatsen dus laat ik het hier maar bij houden. Het einde is trouwens nog het beste van heel de film doordat er zich daar een soort van parodie voordoet op King Kong waar de vogel op het Empire State Building staat en wordt omgeven door vliegtuigen. Het is dan ook jammer dat de film zo abrupt aan zijn einde komt.

Tjah, misschien voor de fans erg leuk maar films waarvan de beste special effects van bij een andere film komt, een monster dat met touwtjes aan elkaar hangt en een cast die wel probeert maar zich geen houding weet te geven, zijn films die bij mij toch niet erg hoog staan. Leuk om eens gezien te hebben maar voor de rest perfect verwaarloosbaar.

2*

Het idee was om Ray Harryhausen de effecten te laten verzorgen voor The Giant Claw, maar om budgettaire redenen ging dit niet door. Het zou van The Giant Claw waarschijnlijk een middelmatige monsterfilm hebben gemaakt. Want de cultstatus die de film inmiddels heeft komt puur en alleen door die belachelijke pop. Een gemuteerde pelikaan met lange nek en vreemd plukje haar op z'n kop die rondvliegt zonder met zijn vleugels te slaan en een eentonig geluid produceert zonder zijn slappe snavel te bewegen. Eigenlijk maakt deze uit de kluiten gewassen reiger, die vliegtuigjes opeet en treinen oppikt, de film de moeite waard. De rest van de film bestaat vooral uit wetenschappers die proberen te achterhalen hoe ze het monster moeten stoppen en de twee hoofdpersonages vallen uiteraard als een blok voor elkaar. Gewoon een suffe monsterflick. Maar het monster en de bijbehorende effecten - die zelfs voor de jaren 50 zwaar onder de maat waren - maken deze Giant Claw hier en daar hilarisch.

2 sterren.

King Kong ... Godzilla ... kinderspel vergeleken bij deze onverwoestbare Pino from outer space. Dol op vliegtuigen, treinen en lekkere mensenhapjes. Wat een ongelooflijk fantastische kop heeft dat beest!!

Toegeven het humorgehalte ligt (onbedoeld) hoger dan het griezelgehalte en natuurlijk zitten we niet te wachten op alle militairen en wetenschappers die hier druk overleggen over deze noodsituatie, maar de vogel zelf is een onvergetelijk horror-monster.

Bekeken via YouTube, in HD beeldkwaliteit.

Dat het "monster"er hilarisch slecht uitziet ben ik wel met een aantal recensenten hier eens.

Toch heb ik mij niet verveeld tijdens de kijkbeurt.

Voor mij voelde de film ook niet te lang aan.

De cast maakt het allemaal draaglijk.

Die acteerde niet met tegenzin zo te zien.

Het zoeken naar de herkomst van het dier en een mogelijkheid om het te vernietigen vond ik zo slecht nog niet gedaan.

Acteurs en actrice brengen het overtuigend genoeg.

Jammer dat de special effects afdeling hen in de steek liet.

Mara Corday gold destijds (in de fifties) als een van de mooiste Hollywood actrices (wat mij betreft minstens in de top 5) en verwierf de cultfiguur status.

Acteren ging haar ook niet slecht af.

Vooral veel te zien in westerns.

Haar aanwezigheid in deze film gaf mij zelfs het zetje om hem te gaan bekijken.

Als de special effects wat beter geweest waren zou er een hogere waardering uit de bus zijn gekomen.

Nu blijft het bij 2,5*

Een DVD/Blu-ray hoef ik er niet van in mijn collectie te hebben.

Tja de special effects zijn niet het hoogtepunt van de film om het maar zacht uit te drukken , maar voor de rest is de film eigenlijk zo beroerd nog niet eens , de dialogen zijn redelijk , Mara corday is best aangenaam om naar te kijken en de spelers doen hun best wat acteerwerk betreft .