Rokugatsu no Hebi (2002)

Maak hier maar Drama/erotiek van, want deze film stoomt als geen andere.

Tsukamoto (fetisch regisseur No1) weet als geen andere de bloedcirculatie de lucht in te jagen, zonder daarvoor al te veel op naakt en sex te moeten beroep doen. Een stad waar het eeuwig regent, een camera die nauw op de personages zit, heel wat transpiratie, prachtige fotografie en een resem kinky scenes.

Het knappe van de film, dat dit alles als achtergrond dient voor een doorgrondend drama. Geen explotatie, geen pure lustfilm, maar een drama over een koppel dat zichzelf kwijt is geraakt, en met hun verlangens geconfronteerd worden door een derde. De personages bljiven ten allen tijde centraal staan, en toevallig stoomt de film gewoon ook.

Cinematografie en muziek zijn zoals steeds bij Tsukamoto onberispelijk, acteerprestaties zijn scherp en het plot (+ streepje absurdisme op het einde) heerlijk. 4.5*, met potentieel voor een volle 5*.

In Eindhoven (Plaza Futura) gaan ze ter gelegenheid van de premiere van deze film een retrospectief van Tsukamoto houden op 4 t/m 9 juni.

Het idee alleen al om Tetsuo op groot scherm te zien boezemt me angst in . Kan mensen enkel aanraden om er naartoe te gaan.

Ik ben het toch niet helemaal met Onderhond eens.

Deze film is geschoten in een soort blauw-wit. Dat geeft de film een wat kille uitstraling. En houdt de boel ook op een afstand.

Ik vond de kinky en bizarre scenes er wel heel duidelijk uitspringen. Het drama leek er een beetje met de haren bijgesleept om het geheel een doel te geven. Maar de pure dialoog-scenes (twee mensen, weinig actie) doen wat onbeholpen aan. Evenals het acteren (op de laatste twintig minuten na) van de man die Rinko's echtgenoot speelt.

Visueel soms geweldig, maar op andere momenten niet echt mijn ding. Toch boeiend genoeg om nog eens wat van Tsukamoto te zien.

3.0*

Die vent deed het inderdaad niet best. Verder niets dan lof over deze film. Beklemmender wordt het niet. Pure sfeer, een paar geniale scènes (de pinguinmannen!!) en wederom een ontiegelijk fascinerend plot. Tsukamoto is écht m'n persoonlijke openbaring van 2005 .

Weer een erg aparte Tsukamoto. Zit voor mijn gevoel tussen Tokyo Fist en Vital in. Vital pakt de meer poëtische kant, en Tokyo Fist de meer adrenaline beeldende kant aan. A Snake Of June had een mix tussen erotische scènes, actie scènes en absurde, haast buitenaardse stukken.

Ik moet zeggen dat ik dit wel de minst intense vond, vooral op het begin. Soms waren de shots iets te gewoon. Gelukkig werd dit afgewisseld met prachtige shots van reflecties van regen op muren, shakende hand cam bewegingen, mooie perspectieven en natuurlijk had alles een erg bijzondere blauw tint.

Vooral de scène waarin Kotari in een ruimte beland met zo'n hoofdklep op vond ik erg indrukwekkend.
Ik moet nog even wennen aan deze film denk ik, maar toch een zeer geslaagd experiment, vooral dankzij de zeer experimentele camera bewegingen en de aparte kleur. Binnenkort maar weer is herkijken 4*

(Kwam er trouwens nu pas achter dat het mannetje met het bloempot kapsel, die in Tokyo Fist de hoofdrol speelt Tsukamoto zelf is. Leuk )

Goeie film dit De beelden zijn prachtig, de muziek passend, en de acteerprestaties top.

4 hele dikke sterren.

Net weer herzien, en ik doe er nog een halfje bovenop. Prachtige film.

Helaas niet verkrijgbaar bij de plaatselijke videotheek.

Ik heb hem toen der tijd bij Van leest gekocht voor 15 euro ofzo.

Maar bij play.com schijnt hij nog goedkoper te zijn.

Anders is boudisque een optie. (ook iets van 12/14 euro).

Oke, in ieder geval bedankt.

Weer een geweldige film van Tsukamoto. De cinematografie is weer magistraal(wat verwacht je anders van Tsukamoto). Een film over twee geliefden wiens band totaal verzwakt is en weer wordt versterkt door een derde partij, de bemiddelaar. Zoals al eerder aangegven de film 'stoomt' als een bezetene. De blauwgetinte look die de film heeft vind ik ook zeker sfeerverhogend. 4,5*

Ben ik het mee eens. Alleen, los van een aantal scenes, raakt de film me uiteindelijk niet. Ik zal nog een heziening nodig hebben om deze uitzonderlijke film te waarderen.

3 *

De scene met de strippende vrouw in de regen is wel een hoogtepunt te noemen, wauw!

Die was inderdaad een erg sensuele scene, de vrouw zelf deed mij niets maar als je dan zo'n scene kan neerzetten dan mag Tsukamoto wel wat veren in zijn kont krijgen.

Weer een interresante en knappe film van Tsukamoto. de film begint sterk, waarna hij even wegzakt om later even echt groots te worden om daarna toch weer net iets minder te eindigen. Zoals altijd bij Tsukamoto is zowel het concept als zijn stijl zeer origineel. De (blauwe) fotografie is vaak erg mooi, maar niet zo bijzonder en dynamisch als in Tetsuo en Tokyo Fist. Al met al genoeg voor een dikke 3,5* met grote kan op 4 na herziening.

Een heerlijk film. Visueel zit hij prachtig in mekaar (het gebruik van de kleuren alleen al...) en de muziek deed me denken aan de films van Kurosawa.

Wat het plot betreft kan ik enkel maar de term fascinerend opnoemen. op een keiharde manier wordt Rinko aangepakt, maar uiteindelijk was dit wel de manier om meer geluk in haar leven terug te brengen.
4,5*

Ook weer een superfilm van Tsukamoto! bleef boeiend van het begin tot het eind dikke 5* meer kan ik er niet van zeggen

Wederom een uiterst prikkelend werkje van die kleine grote Japanner.

In z’n geheel geschoten in een contrast verhogende grauw-blauwe tint, wat weer eens wat anders is dan het conventionele zwart-wit dat feitelijk hetzelfde fraaie effect bereikt. Opvallend is ook de architecturale feeling van de regisseur die de op detail kickende kijker trakteert op een fraai symmetrisch lijnenspel en efficiënt gebruik van de omgeving, welke als het ware in functie van de film wordt gesteld.

Buiten mooi gekadreerde statische shots wordt er vaak ook dynamisch gefilmd wat het geheel tot leven wekt en het voyeuristische gevoel flink versterkt. Knap staaltje editing ook. Een duidelijk stijlkenmerk van Tsuka komt ook hier weer naar boven, zijnde meerdere achtereenvolgende cuts in een scène die de dynamiek en levendigheid alleen maar ten goede komen.

Net als in Gemini wordt er een eigen wereldje geschept. Hoewel alles op het eerste zicht vrij gangbaar oogt, treedt er na een tijdje toch aardig wat bevreemding op. Een onophoudelijke steeds heviger wordende regen en de neurotische drang het putje van het bad te schrobben wakkeren dat gevoel aan. Maar de lugubere, nogal letterlijk genomen, gezamelijke 'peep show' (die met de frontale cones), en de brute afstraffing op het einde bevestigen het plaatje.

Niet enkel visueel wordt er fraai uitgehaald. Ook op muzikaal gebied is het 'spot on'. Rustige strijkers, licht opzwepende muziek en zacht gezang komen tot een symbiose van beeld en geluid.

Schitterende filmervaring en een ontzettende honger naar meer rijker dus. Voor nu 4,5*, na herziening misschien wel het volle pond...

Weer een prachtige film van de hand van tsukamoto.

Ik vond de film zelf een beetje lijken op een mengeling van saw, eyes wide shut en Tsukamoto. Maar waar ik de 2 bovengenoemde films maar matig vind, doet deze het wel voor me. De cinematografie is om te kwijlen evenals de sfeer, de hele film door is er een blauwe tint die erg bij de film past. Ook de muziek is erg goed uitgekozen en er is veel onderhuidse spanning voelbaar.

De film had ook een minpunt en dat was dat niet alle acteerprestaties even goed waren, vooral de dwangneurotische man was op het begin vrij slecht. Gelukkig wordt dit wel beter en maakt het door de vele pluspunten weinig uit.

Tsukamoto heeft met deze film weer bewezen een meester te zijn. Wie anders filmt tijdens een seks-scene een voortkruipende slak in de regen, geniaal. Voor nu krijgt de film 4 sterren maar ik weet bijna wel zeker dat die score bij herziening omhoog gaat.

4*

Een film die langzaam op gang komt, maar zich naarmate de tijd vordert steeds meer blootgeeft.

Het lezen van het plot had ik gezien de lap stof bovenaan maar achterwege gelaten. Dat bracht al gelijk wat onvoorspelbaarheid met zich mee. In het 1ste deel van de film houdt eigenlijk alleen Rinko de boel draaiende. Een ontwapende dame, recht voor haar raap op een grappige manier. Helaas is niet een ieder van haar oprechtheid gediend. Wat volgt is een steeds interessanter wordend verhaal, waarbij de hoofdrolspeelster haar grenzen noodgedwongen steeds verder verlegd. Aanvankelijk is ze heel preuts, maar gaandeweg manifesteert ze zich tot een nietsontziende femme fatale die zich laat gaan op erotisch - dramatisch vlak. Ook het camerawerk, dat zeker in vergelijking met een film als Tetsuo in het begin wat flets is trekt zich op aan de losheid die Rinko tentoonspreid. Absoluut hoogtepunt is de scène dat Rinko in een steegje haar kleine sexuele revolutie start Eindelijk gaat de camera helemaal los en zwenkt hij hyperkinetisch heen en weer. De camera maakt de roes die rinko beleeft compleet. ze laat zich gaan en daar horen geen statische bewegingen meer bij. Ook de stripscène mocht er wezen.

De link die Kiriyama hierboven legt met een film als Saw kan ik volledig begrijpen. De manier waarop de terminale kankerpatiënt de man van Rinko vastketent is goed bedacht.

Kleine minpuntjes verder zijn het voorkomen van de ietwat loser achtig overkomende man van Rinko en het dus wat voorzichtige begin. Misschien wel de bedoeling van de regisseur, maar met de 2de helft in mijn achterhoofd zie ik liever wat meer actie met die camera. De regenachtige beelden dragen trouwens wel bij aan een fijne sfeer, waar je helemaal in opgaat. Prachtig kil kleurengebruik. 4*

Mijn eerste van Tsukamoto is een intrigerende film met prachtige fotografie en een kinky sfeertje.

Smaakt naar meer

Heerlijke film. Vooral de cinematografie springt in het oog. Met de scenes in het winkelcentrum als absoluut hoogtepunt. Echt, geweldig in beeld gebracht. Ook de muziek draagt prima bij aan de sfeer. Een sfeer die inderdaad, beter kon ik het niet omschrijven, stoomt. Het enige minpuntje vond ik het acteerwerk. Niet altijd even geloofwaardig. Maar goed, verder genoten. 4 sterren.

Wéér fantastisch!

De recensie die OH drie jaar geleden schreef verwoordt mijn gevoelens en gedachtes over deze geweldige film exact. Vooral de eerste alinea is erg sterk.

Heerlijk intense film. Het blauw-wit waar deze film in is geschoten maakt de sfeer compleet; warm en erotisch. Weer weet Tsuka een onwijs beklemmende film te maken die geweldig overtuigt.

Zoals in meer van zijn films wordt de huiselijke relatie van man en vrouw op een wel heel aparte manier weergegeven. Is het niet gewelddadig (Tokyo ken), dan wel woest erotisch en vol (onbevredigde) verlangens. Ruime 4,5*.

Vrouw met seksloos huwelijk weet zich gestalked door een fotograaf met darmkanker en gaat mee in zijn geheimzinnige opdrachten. Inclusief korte rokjes zonder slipjes en vibrators. Je moet het ze nageven: ze durven een krankzinnig idee uit te werken en ik zie zo’n script al arriveren in de brievenbus van het Nederlandse filmfonds. Die gedurfdheid werkt aanstekelijk en de eerste helft is sterk. Daarna vertilt Shinya zich en wil hij ook nog een heel ingewikkelde film maken, waardoor het contact met de personages geheel en al verloren gaat. Jammer.

Tja voor een diepgaande relatiedrama moet je ook niet bij Shinya zijn. Die 2e helft tilt de film voor mij naar een (nog) hoger niveau.

Sfeer, sfeer, sfeer...

De film is één en al sfeer!! Alleen maar tetsuo gezien van tsukamoto en deze was mij zeer goed bevallen dus had ik ook hoge verwachtingen voor deze...die zijn waargemaakt

Prachtige grauw-blauwachtige filter gedurende de gehele film, de regen die zorgde voor nog meer sfeer en natuurlijk de muziek!! Prachtig gewoon!!

4.5*

Dacht dat dit m'n eerste Tsukamoto was maar blijkbaar is Vital ook van hem. Een film die trouwens dringend aan herziening toe is. Net als deze Snake of June die ik een goeie maand geleden pas zag.

Voorlopig staat deze op 3,5 *, we zullen zien wat een herziening doet...

Maar eerst Tetsuo

Ik kwam er pas achter dat deze film van Tsukamoto was toen hij eerder deze week in de brievenbus viel, dankzij de Pakketservice. Had ik het eerder geweten dan had ik me niet eens op de lijst gezet, want Tsukamoto's Tetsuo vond ik zeer slecht. A Snake of June is gelukkig beter, maar nog steeds geen geweldige film.

Er is een punt waarop deze film goed scoort en dat is de sfeer die veroorzaakt wordt door de blauw-witte beelden en de constant stromende regen. Dit werkt geweldig en maakt de film nog enigzins de moeite waard.

De rest is minder interessant. Het verhaaltje vond ik maar zo-zo en geen enkel personage sprak me aan of wist mijn sympathie te wekken. De scène waarin die mannen vastgebonden zitten en zo'n ding voor hun hoofd krijgen is op zich interessant, maar heeft in deze film niets te zoeken. Maar de film verloor mij totaal toen de aanstichter van alle ellende ineens een soort mechanische penis te voorschijn toverde (althans, dat is wat ik dacht dat het moest voorstellen). Wat een dergelijk flauw science-fiction-element in deze film te zoeken heeft is mij een compleet raadsel.

Verder kijkt het allemaal wel weg en duurt de film niet lang, maar om nou te zeggen onmisbaar: nou nee. Al is het al een grote sprong voorwaarts ten opzichte van Tetsuo.
2*

misser deze film. Verhaal begint leuk maar verzand snel. Visueel niet mijn ding, wel apart. Dingen die wel goed werkten waren de regen en de muziek. Voor de rest een aaneenschakeling van genante scenes die nergens echt boeien.

2.5* voor de vernieuwing en en de sfeer.

Hier nog een... En ik vond Tetsuo ook niet geweldig. Het zelfde geldt ook voor deze Snake of June, ik vind het geen beste film.

Ten eerste vind ik het blauw/wit erg lelijk, het geeft een kille sfeer wat alles lelijk en afstandelijk maakt (wat wellicht ook de bedoeling was). De soundtrack vond ik ook vrij beroerd, het leek echt op een vreselijk slecht gedubte film. Over de technische uitvoering ben ik, op enkele goede scènes na, niet echt enthousiast.

Het grootste probleem wat ik vaak heb met experimentele cinema is dat ik het vaak na een minuutje of 20 wel gezien heb. Het experiment is me dan wel duidelijk en vaak komt er niets structureels voor in de plaats. Deze film begon in eerste instantie nog vrij boeiend, over onderdrukte erotische gevoelens die langzaam maar zeker bij een vrouw worden losgeweekt. Dit lijkt een leuk opzetje te zijn voor een interessante film te worden. Helaas verliest de film zich al snel in slecht drama (waar slaat dat gebeuren met die borst- en darmkanker nu toch op ), verder niet echt boeiende of goed uitgewerkte personages en tegen het einde zelfs een ontsporing in totaal onzinnige en absurde scènes en een verhaal waar echt geen chocola meer van te maken is... Erg jammer, dat deze film mij na 20 minuten weer totaal weet te verliezen.

Leuk voor in een SM-kelder misschien maar meer dan 2 kleine sterretjes, omwille van de eigenzinnigheid en een handjevol aardige stukjes film, kan ik hier niet aan kwijt. Vooralsnog is het voor mij toch echt; Exit Tsukamoto