A Streetcar Named Desire (1951)

ik heb ooit eens een keer een paar scenes gezien bij een filmlezing in Rotterdam.ik wil em wel graag helemaal een keer zien

Misschien een raar verhaal, maar de populariteit van het T-shirt schijnt met deze film begonnen te zijn. Brando maakte zoveel indruk (we hebben het over 1951 !) met zijn rauwe sexualiteit en bestiale uitstraling [in verzin dit niet - dat zeiden de kritieken] dat het rondlopen in een wit T-shirtje in de mode kwam.

Brando is idd erg goed, tegenover het neurotische kindvrouwtje van de (engelse !) Vivian Leigh. En ook de rest van de cast weet er weg mee.

Van Tennessee Williams, de schrijver van het stuk, moet je houden.

Wat is die Leigh toch een irritante actrice zeg. De scenes met Brando waren erg erg sterk, maar verder vond ik 'm wat tegenvallen.

Dat van dat t-shirt dat kan ik wel snappen. Het is moeilijk om je (mijn) ogen af te houden van hem. Maar net als Leigh haar gedrag op een gegeven moment ietwat een herhaling van zetten wordt (maar wel heeel goed gedaan hoor, Jordy), vond ik zijn agressie moeilijk om naar te kijken. Nou ja, dat is misschien ook wel de bedoeling. Kim Hunter speelde een heel genuanceerde rol maar werd in extremiteit uiteraard overspeeld door de anderen. Wat die Leigh trouwens allemaal met haar stem kan, wonderbaarlijk!

En inderdaad, Williams is iemand van wiens stukken je houdt of niet. Ik heb 'Streetcar' nog steeds niet gelezen moet ik bekennen. Ga dat voorlopig ook niet doen.

Trouwens, Hunter, Malden en Leigh wonnen Oscars voor hun rollen in Streetcar. Brando moest Bogart voorrang geven voor The African Queen. Op IMDb las ik dat noch Hunter, noch Leigh heur Oscar kwam ophalen. Weet iemand waarom niet? Heeft het iets met McCarthy te maken of was dat pas later?

Met recht een klassieker. Een hele moderne film voor z'n tijd. Het acteren van Brando in deze film schijnt heel veel invloed gehad te hebben op later Hollywood-acteren, voor het eerst werd een man zo 'rauw' neergezet. Mooi vond ik hoe de 'Desire Line streetcar' (die echt bestond) symbool staat in de hele film.

4*

Vakkundig gemaakt drama. Je moet er idd van houden denk ik. De film bestaat voornamelijk uit dialogen vol veelzeggende blikken en dramatische gebaren.

Hele volksstammen hebben zich vermaakt bij dit verhaal, maar het is niet echt mijn ding. Vooral het middenstuk was nogal moeilijk om door te komen.

Dit is toch de film waarin Brando ontdekt is?

Ja, maar hij speelde de rol van Stanley al enkele jaren op Broadway voor hij in de film versie speelde.

Ok, dan klopt het wat ik dacht, bedankt.

Ik las het al eerder, maar het wordt wel bevestigd nu ik de film gezien heb. Deze film is een soort van clash tussen twee acteerstijlen. Vivien Leigh acteert traditioneel en groots. Met veel gebaren enzo. Brando is rauw en veel meer naturel. In veel films was het waarschijnlijk niet gelukt om er mee weg te komen, maar hier vond ik het wel werken. Eigenlijk omdat die stijlen juist zo goed bij de rollen passen.

Je moet ervan houden inderdaad. Maar dat deed ik wel. Ik vond het hoe langer hoe fascinerender worden. En vooral de clash tussen Leigh en Brando op het einde heb ik met ingehouden adem zitten bekijken.

4.0*

Dat zag ik ook terug in On the Waterfront waar Brando veel realistischer speelt dan vrijwel al zijn tegenspelers.

Marlon Brando was z'n tijd inderdaad vooruit, ja.

Ik vond hem indrukwekkend in deze film. De rest van de film vond ik maar zozo, maar Brando schittert. En dan heb ik het niet over hem in z'n witte, bezwete T-shirt! Wel mooi dat de populariteit van het T-shirt met deze film begonnen zou zijn (zie tekst hugohei hierboven). Gold dat overigens ook voor Nederland? 't Zal me wat geweest zijn in de benepen jaren 50. Burgerlijke huismoeders die met rode vlekken in de nek en gloeiende oren het theater verlieten! Haha.

Eindelijk weer eens kunnen zien. Wat is A Streetcar Named Desire toch een ongelooflijk goede, rauwe, donkere en broeierige film! Sneu eigenlijk dat Bogart de Oscar kreeg voor zijn rol in het nogal duffe The African Queen en dat Brando daarom werd overgeslagen. Hunter, Leigh, Brando en Malden laten hier fenomenaal acteerwerk zien! Starbright boy had het in zijn post over een clash tussen acteerstijlen, maar daar ben ik het eigenlijk niet mee eens aangezien enkel Leigh's personage (en niet haar acteerstijl) zich 'schuldig' maakt aan die traditionele manier van acteren. In principe is Leigh's acteerprestatie ook rauw en realistisch (wat goed te zien is in die scene waarin Malden haar confronteert met haar verleden). Wat is die Blanche DuBois trouwens een interessant personage; een vrouw die een heel verleden met zich mee draagt, die vele emotionele littekens heeft opgelopen in haar leven.. Een vrouw die de harde realiteit ontvlucht door een illusie te wekken en een magisch gordijn over zich heen te werpen. Ze uit zich slechts in theatrale en poetische volzinnen en dweept met haar zogenaamde 'verfijndheid' om zich te weren tegen de keiharde wereld, een wereld waarin de brute en rauwe Stanley zo goed op zijn plaats is. Fascinerend ook hoe erg bang Blanche is voor ouderdom en het daarbijkomende uiterlijke verval. Ze kan haar sprookjesachtige jeugd maar niet afsluiten. Eenzaamheid rest haar slechts. Ze is verpest door de mannen en door de verdorven wereld.

Prachtig geschoten in zwart/wit, fantastische dialogen, uitmuntende acteerprestaties, de voortdurend voelbare seksuele spanning en broeierige atmosfeer, de intense confrontaties en woordenwisselingen....

A Streetcar Named Desire is een kei van een film. 4,5*

Zijn er nog plannen deze op DVD uit te brengen ? Ik zoek er al een poosje naar.

Anders ik wel!

Nog niets bekend over een NL release helaas...

OW yeah, tof dat ie op tv komt. Mei komt ie geloof ik op dvd uit. Eindelijk! Ik ben benieuwd..................hopelijk zal het met deze film niet zo zijn zoals vaak met dit soort films. Dat als er zo'n grote hype omhangt hij eigenlijk alleen nog maar kan tegenvallen. mwuaaah...................... verwacht het niet. Were talking about Marlon Brando here !!!!!! De manier waarop hij zijn rol neer zette was zoals velen weten een mijlpaal in het acteren. Vivien leigh die haar 2e oscar won. Ik ben vol goede hoop! Meer nog zelfs, veel beroemde acteurs van nu zijn in de 1e plaats begonnen met acteren omdat ze deze film in de bios hadden gezien. Dat moet toch wel iets zeggen !!!!!!!!!!

Eindelijk weer eentje van Kazan (geboren in Istanbul) die me bevalt. Vooral de scenes met Marlon Brando spraken mij erg aan. Echter ook het broeierige (perfect woord Ramon) sfeer wist mij te bekoren. Een meesterwerk is de film in mijn ogen niet maar waarom het uitgegroeid is tot een klassieker is niet moeilijk te bevatten.

Brando gooit er rauw acteergeweld tegenaan, wellicht minder dan zijn rollen in bijv. Waterfront en Ultimo Tango, maar nog steeds behoorlijk op niveau. Over Vivien Leigh ben ik ook wel te spreken, ze speelt een soort Norma Desmond: oud (ooit aantrekkelijk), alcoholistisch en in de war. Aan Gloria Swanson kan Leigh natuurlijk niet tippen, maar dat maakt haar rol er niet minder memorabel op.

''I don't want realism. I want magic.''

Grieken zijn cool, vooral degenen die in Istanbul geboren zijn.

DVD is inmiddels uit (sinds 14 juni 2006) en ik heb hem vorige week besteld. Nog niet binnen helaas... Mijn geduld wordt weer danig op de proef gesteld!

Ik wel.... Special edition..... Mooi... heel mooi.....

Een loepzuivere 4,5

Heb hem inmiddels ook gezien, was het wachten meer dan waard. Fantastisch acteerwerk van met name Brando en Leigh, maar ook de supporting cast - met good old Karl Malden - mag er zijn. Ik vond de film vooral erg heftig; het acteerwerk spettert, de uitbarstingen van Brando en Leigh, de hele sfeer die de film uitademt. En ook regisseur Elia Kazan bevestigt zijn kwaliteit wederom!

4*

Zojuist op een groot scherm kunnen herzien en wat een indrukwekkende film is dit toch, Brando zet hier één van de krachtigste personages ooit neer! een halfje erbij van 3.5* naar 4*.

Hij heeft in deze film nimmer een wit t-shirt aan.

Wel een wit hemd. Het t-shirt dat ie aan heeft is niet wit.

Ik heb de film net gezien. Geweldige rol van Brando! Elke scene met hem is grandioos. Sterke dialogen ook.

Leigh vind ik net als sommige anderen hier ook vinden, niet te genieten. Had veel weg van een soap. De scenes met haar zijn veel te lang uitgesponnen. Haar sentimentele geneuzel en calimero gedrag kwam me de neus uit. Wat een irritant personage!

Van Kim Hunter ben ik ook niet kapot overigens.

Ben blij dat ik deze klassieker eens gezien heb, maar verder dan 3 sterren kom ik helaas niet. Zonder Brando was het geen voldoende geworden.

Ehm. Eigenwijsje. Het t-shirt is NIET wit. Hij is (licht)grijs in de film, maar kan elke kleur zijn geweest natuurlijk.

Ik weet heus wel wat een t-shirt is. De korte mouwen vormen de horizontale streep van de letter T. Vandaar de naam t-shirt...

Een hemd zonder mouwen is geen t-shirt. Hij heeft dus wel een gewoon hemd aan in de film dat wel wit is.

http://www.imdb.com/gallery/mptv/1228/Mptv/1228/5691_0019.jpg.html?path=gallery&path_key=0044081

De witte t-shirts komen dan van James Dean.

Op de ene promotiefoto grijs, de andere wit. Het is alweer een lange tijd geleden dat ik de film heb gezien, dus zo vers zitten de kleuren (om over m'n kleurenblindheid maar te zwijgen) ook weer niet in m'n hoofd. Gebrainwashed door filmliteratuur ben ik bang.

Ach, Brando werd een sekssymbool en de introductie van het t-shirt als mode-verschijnsel was een feit. Laten we dat maar aanhouden als cinema-invloed-op-de-samenleving feitjes.

Wablief?

Op de poster lijkt het t-shirt aan de witte kant ja. Maar in de film is ie toch echt grijs.

Ik zie op het internet een videohoes met wit shirt. Tsss. Geschiedsvervalsing!

Dit zal de ware kleur geweest zijn:

http://www.imdb.com/gallery/mptv/1228/5691_0020.jpg.html?path=gallery&path_key=0044081&seq=4

Tot zover dit trivale gedoe.

Sterke Brando, maar Vivian Leigh moet hier toch wel zo'n beetje het meest vermoeiende filmpersonage neerzetten. Allemachtig wat een doodsaaie scenes!

2* voor Marlon Brando in goede shape.