Danny Deckchair (2003)

Grappige, gezellige komedie met een bijzonder sterk uitgangspunt en een prima eerste uur. Helaas gaat het tempo halverwege flink achteruit (mede dankzij een verschrikkelijke "You're the most beautiful people I've ever seen"-toespraak) en wordt het beduidend meliger, maar dankzij de sympatieke hoofdrollen van Rhys Ifans en Miranda Otto is het allemaal toch nog best genieten.

En ook de versie die ik gezien heb (naar verluid de integrale; 8 minuten langer dan de Amerikaanse) heette gewoon Danny Deckchair.

3 sterren.

Leuke film, goede acteurs en leuke grappen. Af en toe wel een beetje standaard, maar daar hou ik wel van. Verder niets over te vertellen.

Hilarische film. Het is nergens echt heel bijzonder, maar de hele sfeer is gewoon genieten. De Australische, droge humor, en dat in combinatie met Ifans kan niet fout gaan. Het kent de nodige clichés, maar waar ik me daar normaal nog wel aan wil ergeren was dat bij Danny Deckchair niet het geval.. Een bovengemiddeld tussendoortje!

4*

Verrassend leuke film uit Australië. Erg mooie shots en een cast die zeer degelijk acteert. Ook het verhaal is mooi uitgewerkt en de film zelf is een kijkje waard. Mag van mij persoonlijk meer publiciteit/aandacht krijgen. 3,5.

"Are you always like this?"

Tijdens het kijken deed de film me lichtelijk denken aan Up (2009), alleen ditmaal met een tuinstoel. Al lees ik nu dat het is gebaseerd is op 'Lawnchair Larry' die in 1982 een soortgelijke stunt heeft uitgehaald.

Op zich begint het prima, maar gaandeweg zakt het steeds meer en meer in. Het uit zich in een hoop clichés en voorspelbare dingen; met name als de toespraak zich aandient. Echt bijzonder wordt het dan ook nergens, hoewel de romance aandoenlijk is.

Het is dat Rhys Ifans zijn personage op een eigenaardige manier neerzet. Hierdoor blijft 'Danny Deckchair' nog enigszins vermakelijk. Daarnaast komt de relaxte sfeer door de gemoedelijkheid van het kleine stadje en enkele aardige shots goed over.

Al met al redelijk, zolang je maar niet let op de voorspelbaarheid.

2,5 Sterren.

Een nogal vage romantische komedie over een man die wegvliegt in een tuinstoel met ballonnen. Het grootste probleem aan deze film is de ongeloofwaardigheid. Echt alles is over de top en gaat veel te ver om zelfs maar een klein beetje geloofwaardig over te komen. En verder had ik wat moeite met de casting van de hoofdpersoon. Deze man had voor mij absoluut niet de uitstraling die de hoofdpersoon van de film zou moeten hebben. Deze kwam heel saai en sullig over. En dat paste helemaal niet in het verhaal. Maar goed, ondanks de stompzinnigheden, keek de film toch lekker weg en had ie ergens ook wel wat. Maar absoluut geen hoogvlieger dus. Ondanks de ballonnen.