Rabbits (2002)

Ach Henk, je kunt er weer eentje wegstrepen

Weet iemand of deze ergens op dvd verkrijgbaar is, voor een niet al te hoge prijsch ?

Dank u

Helaasch, niet verkrijgbaar...

Podverdulleme, dat doet mij ontevree...

De tweede keer maakte hij nog een grotere indruk op mij, het lijkt me dat hij wel 5 sterren verdient. Gewoon omdat ik zoiets nog niet eerder heb gezien, omdat ik er elke keer compleet van ondersteboven raak, omdat de rillingen me over de rug lopen tijdens het kijken en omdat de muziek meesterlijk is.

Iets wat me is opgevallen, niet dat je er iets moet achter zoeken maar toch: na elk van de drie solo-stukjes verdwijnt het konijn in kwestie, en zodra dat gebeurd is verschijnt er in de linkeronderhoek van het beeld een vreemde schaduw, die telkens verdwijnt en terugkomt. Op zich niet bijzonder, maar het gebeurt drie keer op juist dezelfde manier, dus dat zal er wel om gedaan zijn. Waarom, dat doet er natuurlijk niet toe in deze film

Bizar en boeiend. 3,5*

Aangezien dit één van mijn eerste kennismakingen was met Lynch was ik redelijk verbaasd toen ik dit zag. Bizar werkje, wat ik eigenlijk niet goed plaatsen kon. Erg sfeervol was het wel. De prachitge muziek en de mooie schaduw en licht effecten zijn schitterend en de film heeft een heerlijk creepy sfeertje en is tegelijkertijd ook nog best geinig.

Jammer is wel dat dit alles in de eerste tien á vijftien minuten duidelijk is. Daarna begint het alles nogal te vervelen, want het is niet zo'n geweldige truc dat het 50 minuten lang sterk blijft. Ik had het na een tijd in ieder geval wel gezien. Want hoewel het sfeervol, bijzonder en gestoord is, echt gefascineerd ben ik ook weer niet. Desalniettemin toch erg benieuwd naar de rest van Lynch' werk.

Knap sfeertje. Duister, komisch en vervreemdend tegelijk. Mede dankzij Badalamenti's muziek. Verder vooral weird en ongrijpbaar. Best fascinerend, maar niet echt mijn ding.

3.0*

Toen Rabbit Jack binnenkwam en er een luid kunstmatig applaus en gejoel opsteeg, kwam de koffie mijn neus uit van het lachen.

Daarna niet meer...omdat er dus iets vreemds aan de hand is. Wat? Geen idee. Op internet allerlei teksten gelezen, maar ook dat schiet niet op. Sommigen menen dat het letterlijk proefkonijnen zijn.

Het geheel deed me een beetje aan 'Going to the dogs' denken. Toneelstuk van Wim T. Schippers waarin middels honden een persiflage op toneel wordt gegeven.

Het vreemde is dat Rabbits 'blijft spoken'...de dreigende muziek verraadt dat er iets heel erg mis is. Zitten we naar de nachtmerrie van konijnen te kijken...of is het de horror der leegte van de sitcom?...nog maar eens kijken, maar nu al erg blij dat ik dit gezien heb.

Hopelijk vertaalt dat zich in een mooie score, want sinds die DVD in omloop is, is dit werkje stevig ondergewaardeerd.

Heb je nog geluk dat ie niet op TV is verschenen bij de commercielen.

Ik heb geprobeerd een kentering in die evolutie te brengen, maar tevergeefs

Ik snap niet helemaal wat Rabbits nou wil zeggen, helemaal niet is misschien nog beter gezegd. Toch zitten er geweldige vondsten in die je niet hoeft te begrijpen maar voelen. Komt wellicht ook omdat ik Lynch graag serieus neem en niet geloof dat hij zomaar wat in elkaar draait.

Toen Rebakah del Rio weer ging zingen, dacht ik dat dat de sleutel was. Namelijk een 'charade' en dit keer de charade van de sitcom. Enne...ik weet het niet, maar het is een sensatie op zich. De hilarische entree van Jack zal ik nooit vergeten.

4* dan maar.

Slaapverwekkend filmpje. Of er een clou in zit of niet, of het een geintje van de regisseur is of niet, of het origineel is of niet, zal me allemaal worst wezen. Te saai voor woorden.... Ik kan er niets uithalen dat me aansprak.

En ergens heb ik het donkergrijze vermoeden dat dit filmpje boeiend gevonden wordt omdat het van Lynch is, maar als ik dat hardop zeg, ga ik wellicht op gevoelige tenen staan.

0,5*

Hey, vlak de konijnenvrienden nou niet meteen uit.

Ik moest enorm denken aan Le Monde Vivant .

Als ie op IFFR had gedraaid was ik halverwege weggelopen, alhoewel de lengte hier gelukkig meevalt.

1* (voor de 6 oren)

Ik zou niet durven, Kapp

Dat is ook zo. Althans in mijn geval. Als een andere regisseur zoeits had durven maken, was het Lynch-plagiaat geweest.

Dit vaag gedoe past alleen in het oeuvre van Lynch, zoals heel wat (in mijn ogen) ongegrijpelijke schilderijen van Dali alleen in zijn oeuvre passen.

En ergens heb ik het donkerbruin vermoeden (want vermoedens zijn altijd bruin, niet grijs) dat mensen die dit filmpje absoluut niet boeiend vonden anderen die het wel aansprak te makkelijk verwijten het boeiend te vinden omdat het van Lynch is.

Mooi argument, kan ik niks tegenin brengen. Je hebt gelijk.

Daarom zei ik het ook niet hardop he. En vat het alsjeblieft niet op als verwijt, want zo bedoel ik het niet.

En, mijn vermoedens zijn altijd grijs, echt waar

Tuurlijk bekijk je dit anders al Lynch-fan, dan ben je veel meer bereid om erin mee te gaan. En als je dat doet, erin meegaan, dan ontdek je een parel van een film, zonder verhaal, met wazige beelden, maar boordevol betekenis. Althans, dat deed ík.

Geen idee ofdat het zozeer door Lynch's naam komt. Was het een andere director geweest was ik waarschijnlijk instant fan van die vent geworden .

Al heb je wel gelijk in het opzicht dat eigenlijk alleen een Lynch iets kan en durft te maken als Rabbits.

Ik zal Kappeuter (en daarmee Jiskefet) maar even quoten:

Want dat was het! Geen touw aan vast te knopen.

Hier iemand die denkt dat hij het doorheeft. Op zich een leuke theorie alleen verklaard het niet alles. Bovendien kan je met deze film alle theorien plausibel maken.

Ergens is het toch wel fascinerend alleen een beetje jammer dat je eigenlijk 50 minuten naar hetzelfde zit te kijken en te luisteren. In het begin had ik nog goede hoop want het moment dat Jack binnenkomt was echt hilarisch. Ook de demoon in aflevering 2 was erg cool. Jammer dat er niet meer van dit soort dingen ingestopt werden. De laatste aflevering was ook wel leuk. De score is ook continu hetzelfde maar dat draagt dan wel weer bij aan de naargeestige sfeer die er hangt.

Ja geinig is het wel net als Eraserhead en dus krijgt Rabbits exact hetzelfde cijfer. Een 3.

Bij dit extreme theater-gedoe vind ik Costa nog briljant hoor. Al was het alleen maar omdat er meer beweging inzit. (die beweging klopt ook niet, maar ik heb wel meer fun)

Snap al die hoge waarderingen voor een stuk dat 1 camerapunt heeft niet zo goed. Een aflevering Big Brother met 1 webcam moet dan wel haast interessanter zijn. Soms wordt ook de korte lengte ge-apprecieerd

/me zoekt zijn pet, maar kan er niet bij....

Hoho! Je krijgt ook nog een mooie close up van een telefoon! . Hoge cijfers zijn er maar weinig, de meeste mensen geven een 3. Ik denk om dezelfde reden als ik: het is uniek in zijn soort, soms grappig en er is een goede naargeestige sfeer neergezet.

Maar als je nou net niet van een 'naargeestige sfeer' houdt, dan blijft er echt bar weinig over van die vervelende filmpjes om van te genieten.

Klopt, ik begrijp die halve sterren ook goed.

Wazig en niet bijster interessant; 2,5*

Jammer dat mensen hier dingen achter zoeken. Ik vind het een heerlijk abstracte film. Wat mij betreft laat de film de interpretatie totaal aan de kijker over en kan je zelf beslissen of dit gewoon banaal is of dat er wel degelijk ambiguïteit inzit.

Wat ik erg knap vind is hoe dit filmpje me toch met het zweet in me handen laat kijken en me soms echt de stuipen op het lijf jaagt.

Leuk dat er nog filmmakers zijn die gewoon erg extreme dingen doen, zonder uitleg. Ik persoonlijk zie het als een klein meesterwerkje, en wil hem best 4 a 4,5 sterren geven.

Kan iemand mij vertellen hoe ik aan deze film kom??

Ik wil hem zo graag een keertje zien, schijnt dat je hierdoor Mullhoand Drive beter kunt snappen.

Maar ik heb geen idee waar hem te vinden.