Black Hawk Down (2001)

Vooral een knappe cinematografie. Scott slaagt erin om zijn visuele stijl van de eerste tot de laatste seconde aan te houden. In bijvoorbeeld Green Zone zie je ook geweldige nachtbeelden, maar verder gebeurt er weinig. Hier blijven de sublieme scènes zich maar opstapelen.

Jammer dat Black Hawk Down op sommige momenten veel en veel te sentimenteel wordt. Op het onnozele af bijna. Ook de acteerprestaties zijn weinig bijzonder. Mijn vorige uitstapje in het oorlogsgenre was de mini-serie Generation Kill, waarin er fenomenaal wordt gespeeld. En als je hier dan zo'n Josh Hartnett bezig ziet... Weegt gewoon veel te licht. Bana, nochtans verre van mijn favoriete acteur, kon ik dan wel weer pruimen.

Niettemin erg van genoten, maar dan als pure actiefilm. 3,5*

Fijne oorlogsfilm. Deze film gooit het eens over een andere boeg. Zonder een duidelijk verhaal krijgen wij de oorlog op een bijzondere manier te zien. Mooie beelden, intense veldslagen en prachtige ondersteunende muziek.

Op sommige momenten kon het tempo wel wat hoger. Met name de intro duurde mij wat te lang. Nog een minpuntje was dat je moeilijk kon zie wie nou wie eigelijk was. Doordat ze allemaal dezelfde legerkleding dragen kun je ze moeilijk van elkaar onderscheiden.

Een geslaagde film.

3,5*

Een goed en mooi vormgegeven oorlogsfilm. Het acteerwerk is naar behoren en ondanks de vele actiescenes worden ook de personages toch wel wat uitgediept. Een verademing.

Een geweldige oorlogsfilm.

Alles is zeer realistisch geschoten. DIt komt doordat de acteurs hun rol allemaal erg goed spelen.
De sfeer die door belichting/CGI is gecreëerd is erg mooi neergezet. Dit geeft nog een extra demensie aan de film.
Ze zijn gelukkig ook niet bang om zo nu en dan wat extreems te laten zien half afgeschoten vingers, metaal door iemand heen, half persoon. Dit geeft het realisme nog een extra boost (weet even geen andere woorden ervoor).

De actie zelf vond ik ook goed te volgen. Enige wat niet altijd te volgen was, was het wie nu wie was (werd al door iemand anders opgemerkt hier).

Ook nemen ze goed de tijd om het verhaal te vertellen. Het begint rustig, met een beetje uitleg waar iedereen staat. Dan komt de missie, met daarna het uitlopende gevecht.
Allemaal erg goed uitgewerkt.

Nog 1 punt van kritiek, ze hebben het wel erg vaak over "Leave no man behind." Op een gegeven moment hebben we het wel door.

Dus 2 kleine minpuntjes, maar alles eromheen is geweldig.

Welletjes.

Een lekker actierijke oorlogsfilm die enigszins realistisch aanvoelt. De kijker krijgt in elk geval al snel het gevoel deel te nemen aan de gevechten zelf. De kogels vliegen bijna letterlijk om de oren. Toch is de overdaad aan actie en het ontbreken van een zinnig plotje ook een beetje funest voor deze oorlogsfilm. Na tweeënhalf uur geschiet en geschreeuw is het dan ook welletjes geweest.

Goed.

Redelijk goeie actiefilm

Het verhaal mag dan nog waargebeurd zijn; goed genoeg voor een film was het niet. De gebeurtenissen in de film waren nogal eentonig. Schieten, schieten, schieten, beschoten worden, bommetje hier, helikoptertje dat neerstort daar... Vooral door dat bezie ik dit als een actiefilm (in een oorlogsdecor) en niet als een oorlogsdrama. Gezien de eentonige gebeurtenissen had de film ook wel een kwartiertje vroeger gedaan mogen zijn, maar da's nu niet erg.

We zien de film ook niet uit de ogen van één bepaald personage. Veel bekende koppen passeren de revue; Sizemore, Hartnett, Bana, Bloom, Isaacs, McGregor, .. Daarnaast komen ook nog veel soldaten in beeld, maar ze waren amper uit elkaar te houden.

De aan bod gekomen acteurs doen het weliswaar allemaal goed, dus daar valt niet over te klagen.

Ridley Scott heeft in deze prent oog voor detail. De actie, de helikopters, de (vele) gevechtsscènes, de kleuren, de locaties .. alles klopt. Ondanks de vele actie wordt het ook nooit chaotisch of rommelig. Hoewel we hier en daar wat ledematen zien liggen, blijft het nog binnen de perken. Het was hard, ja, maar niet 'rauw'.

Minpuntje is ook wel het bij momenten heroïsche machogedoe. 'Leave no man behind'. Yeah right, als je daar 15 uur lang beschoten wordt, maak je je toch zo rap mogelijk uit de voeten.

3,5 wegens het gebrekkige verhaal/ karakterontwikkelingen.

Nauwkeurige en gedetailleerde verfilming van een waargebeurd incident waarbij een Amerikaanse Black Hawk helikopter neer wordt geschoten in vijandelijk gebied. De actie is praktisch non-stop en is bruut en bloederig en oogt realistisch. Technisch gezien ziet de film er ook goed uit en heeft een stoere soundtrack. Redelijk spannend en aangrijpend. De volledig mannelijke cast bestaat uit veel bekende gezichten en levert goed werk. Ruim 4 verdiende sterren.

Hele goede film. Je gaat helemaal in de spanning mee, alsof je er zelf bij bent. Echt een topper!

Dat deze film niet hoger scoort, verbaasd mij.

Ik vond een goede oorlogfilm...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs spelen wel goed...

Volgens mij heb ik nu twee keer herhaling gezien...

Wel een gebeurde verhaal...

Jammer dat geen HD kwaliteit aanwezig is...

Goed achtergrond muziek...

Goed verhaal...

Een oorlogsfilm die meer actie bevat dan Rambo2? Het bestaat!

Ik was eigenlijk op mijn goede voor dit soort Amerikaanse oorlogsfilms. 2 weken zag ik nog Saving Private Ryan, en die ging hopeloos ten onder aan de te Amerikaanse tint die er aan gegeven werd.

Deze film is ook wel oer-Amerikaans, maar de actiescènes zijn zeker niet even Hollywoodiaans en onwaarschijnlijk als in SPR.

De film haalt ook een deel van zijn kracht uit de bruutheid. Ongetwijfeld is een oorlog in een Afrikaans Ghetto in het echt ook zo bruut, toch zijn er weinig films die zulke Afrikaanse slag zo duidelijk in beeld hebben gebracht. (En er zijn de laatste jaren fameus wat films gemaakt die zich in Afrika afspelen).

Deze film is bruter dan andere oorlogsfilms, en toch niet minder onrealistisch.

Het eerste half uur van de film zorgt er ook voor dat we de soldaten als jongens gaan aanzien, en niet als kanonnenvoer of willekeurige figuranten wiens dood geen drama is. Wellicht is de film daardoor zo realistisch. Het is alsof je zelf door de straten van Mogadishu loopt met een bende vrienden van je.

Een nadeel van het beschrijven van alle soldaten is dat men bepaalde verhalen bruut stop zet, of niet verder uit werkt.

Een voorbeeld is de piste rond ‘Durant’. We zien hem gevangen genomen worden, en even later wakker worden in gevangenschap. Ik verwachte een ingewikkelde operatie om die man te bevrijden, of onderhandelingen over zijn gevangenschap. Maar neen, we krijgen op het einde enkel een zinnetje tekst dat ons verteld dat de man vrijgelaten werd.

Overigens zien we bij die prachtige dialoog tussen de rebellenleider en Durnant ook dat de film even de denkpiste van het Amerikaans-democratische ideaal verlaat, en de kijker met het idee “Moeten we andermans oorlog uitvechten?” achterlaat.

In de beschrijving hierboven staat 18 dode soldaten. Dat klopt niet echt: Op het einde van de film is sprake van 19 dode Amerikanen, en wikipedia rekent er nog eens 4 VN’ers bij. Ik vraag me af of men echt iedere soldaat terug naar huis mee kreeg? Heeft men bijvoorbeeld heft lijk van die 2 mannen die Durant poogden te redden ooit teruggevonden? (Die die door de meute beroofd werden)

Een ander nadeel is dat de Somaliërs dan weer wel als kanonnenvoer worden voorgesteld. Men kon een parallelle verhaallijn trekken en de opleiding en de motivatie van Somalische jongeren die in het rebellenleger gaan even voorstellen. Het is nog steeds wachten op een film die het aan durft om in het hoofd van de ‘vijand’ te kruipen. Vooral als die vijand een moslimextremist is, is het not-done.

Door de sterke cast mogen we ook zeker zijn van sterk acteerwerk. Niemand valt echt door de mand, en dat is wellicht ook te wijten door de overvloedige actie. Veel moet er niet geacteerd worden, en de veel moeilijke scène’s zitten er dus ook niet in.

Maar al bij al is dit duidelijk een van de betere oorlogsfilms van de laatste jaren.

Dikke 4,0*

Deze eens bekeken en hij is me ferm tegengevallen. Haast twee uren constant schieten, 'k had wel wat meer variatie verwacht.

Nee, totaal niet m'n ding.

Erg fijne oorlogsfilm van Ridley Scott, die er visueel echt schitterend uitziet.

De laatste paar film van Ridley Scott vielen me erg tegen, maar dit blijft toch wel een klein pareltje moet ik zeggen. Een bliksemactie in Afrika, waar een simpele klus van Amerikaanse soldaten enorm mis gaat.

Dat lijkt een op en top scenario voor een heldhaftige Amerikaanse film waarbij Amerika kan laten zien hoe goed ze zijn en waarbij ook nog eens regelmatig de Amerikaanse vlag voorbijkomt. Gelukkig trapt Scott niet in deze valkuil. Hij maakt er een sterke film van, die registreert en de kijker laat zien hoe de soldaten in de problemen komen en moeten vechten voor hun leven. Opbouw van de personages is er niet of nauwelijks. Daarvoor is er gewoonweg teveel actie, die soms ook nog eens chaotisch verloopt. Wel erg mooie actie, die subliem in beeld wordt gebracht en ook nog eens erg realistisch overkomt. Als kijker had ik het idee soms zelf midden in die oorlog beland te zijn.

De film boeit echter van begin tot einde. Het is een fantastisch spektakel dat visueel een genot is om te zien, maar daarnaast ook nog eens ondersteund wordt door een geweldige muzikale score. Het “Leave No Man Behind” principe dat voor deze film staat, wordt ook echt toegepast. Oorlog is nooit fijn, maar als je het op deze manier maakt wordt het enorm boeiend en meeslepend om te zien. Toppertje van Scott dus.

4,5*

Goede keus om anderhalf uur gevechtshandelingen te tonen. De chaos is toch wel de grootste troef van deze film.

Het begint allemaal te standaard met van die scenes om de militairen af te schilderen. Wat figuren die erg jong en onervaren zijn, en sommigen die zelfs tegen wil en dank op missie gaan. Wat dingetjes werken niet erg lekker, zoals het geforceerde Yank-accent van Ewan McGregor en Eric Bana. Stond ze allebei niet niet echt lekker.

De gevechtsscenes zijn wel sterk. Toch is het einde niet helemaal goed genoeg. Na de bestorming van de neergestortte heli door de bevolking (zeg maar de bekendste beelden van het hele gebeuren) zakt de film wat in elkaar. De avond en nachturen worden er nog een beetje doorheen geduwd op naar het einde. Het laatste halfuur had wat gerafineerder gemogen.

Al met al een kleine 3.5*, op zich aardig indrukwekkend maar wat te standaard en wat minpuntjes.

Black Hawk Down zat in mijn herinnering als een Hollywoodoorlogsfilmpje. Al bleef hij toch in de achtergrond duidelijk aanwezig. Tijd voor een herziening. En dat is me enorm goed bevallen. Ridley Scott levert één van de beste oorlogsfilms af die niet vervalt in een hoop standaardgepraat maar meer actie bevat dan menig klassieke actiefilms. Scott zorgt ook voor mooie beelden en een broeierige sfeer die past bij zowel de oorlog als de setting van Somalië. Het is gefilmd in Marokko trouwens.

Alhoewel Scott veel foute dingen gemaakt heeft, schiet hij er toch af en toe bovenuit. Alien was prachtig en ik moet eerlijk bekennen dat Gladiator en American Gangster ook niet slecht waren. Met Black Hawk Down heeft hij 2 jaar na Gladiator bewezen dat hij een oorlogsfilm vol actie ook aankan. Scott is echter niet echt een acteursregisseur die veel aandacht spendeert aan personages, maar anderzijds komen goeie acteurs toch op één of andere manier goed uit de verf in zijn films. Door de actie in Black Hawk Down is er niet veel karakteruitdieping nodig en kan hij terugvallen op meerdere talenten in de cast van deze film. Je ziet enorm veel bekende gezichten die gewoon goed gecast zijn in dit genre.

Zoals eerder gezegd is de sfeer die de film uitstraalt sterk aanwezig. De warme kleuren en de cinematografie in z'n geheel brengen niet alleen vaart in de film, maar zijn zonder te irriteren mooie bewegende beelden zodat je volop in de actie zit. De muziek is passend met naast de score ook enkele leuk geplaatste liedjes als Suspicious Minds, Devil in disguise, Creep, Falling to pieces, Voodoo Child, Jump around en Right turn.

Black Hawk Down is één van de beste oorlogsfilms door de grote aanwezigheid van de actie, maar ook het tactische van de operatie die boeiend in beeld wordt gebracht. Het waargebeurde van de film is altijd met een korreltje zout te nemen, maar dat telt voor zowat alle andere waargebeurde films.

Ridleys vuurwerk. Een verademing om in dit genre nog eens iets onder ogen te krijgen dat zich weet in te houden op het vlak van kleffe en pathetische beslommeringen. Naar het schijnt heeft het boek A Story of Modern War als extraatje in de titel staan. Wat mij betreft mag dit dan dienst doen als blauwdruk voor de moderne oorlogsfilm. Althans wanneer het niet veel meer zinnigs onder de pet heeft dan het slagveld.

Daar zijn al genoeg emoties op te rapen, dat hoeft een filmmaker niet nog eens extra te onderstrepen. Met Zimmer op de credits is dat in ieder geval een dikke meevaller. Even introduceren en sfeer snuiven op de basis, om daarna snel naar de markt te gaan, waar Scott er een even explosieve als afmattende film van maakt. Zeker dat laatste is belangrijk, hij laat je als kijker op- en meegaan in een alom knetterende strijd.

Zo is de paranoia van vijanden die overal opduiken voelbaar, de RPG's zijn beangstigend (en stiekem ook cool) en zo rond de crash van de 61 heeft Scott de chaos en alles wat daarmee gepaard gaat definitief te pakken. De gaafste scènes spelen zich af in de nacht. De hoofdmoot is is zo'n stevige greep om de keel dat wat er hier en daar op aan te merken is, alweer gauw vergeten is. Baas van de film? Tom Sizemore.

Schitterende film. Black Hawk Down stond al voor lange tijd op mijn kijklijst, en gisteren kwam het er dan eindelijk van. Teleurstellen deed deze film niet; na een middellange aanloop, die een ruim halfuurtje in beslag neemt, wordt je als kijker geconfronteerd met een indrukwekkende slag tussen Amerikaanse soldaten en Somaliërs, midden in het prachtig geënsceneerde Mogadishu. De slag is zodanig goed gefilmd en zodanig spannend, dat je er constant bovenop zit en je aandacht geen moment verliest. Gruwelijke beelden worden niet geschuwd; bij vlagen was ik toch flink onder de indruk van het realistische voorkomen van deze oorlogsfilm (los van het feit dat BHD al waargebeurd is). Als kijker heb je vaak het gevoel er middenin te zitten. Het acteerwerk is goed; er zijn een aantal zeer bekende acteurs te zien in deze film, zoals Orlando Bloom, Eric Bana (in hun jonge jaren) en William Fitchner. Tot slot wil ik niet nalaten de soundtrack te vermelden, die de spanning en het emotionele gehalte in deze film tot het hoogtepunt opvoert. Dit is een oorlogsfilm zoals ie moet zijn. Gelukkig heeft Scott de valkuil vermeden al te patriottistisch te werk te gaan; het is goed zichtbaar hoe deze oorlog ook op heldhaftige Amerikanen een vernietigende uitwerking heeft.

Het vertelperspectief trekt de sympathie van de kijker wel richting de Amerikanen, maar dit is door het realistische plotverloop geen storende factor.

4,5*

Weergaloze oorlogsfilm van Ridley Scott. Na Gladiator is dit toch wel zijn beste werk. De klasse cinematografie, de chaos, het sterke acteerwerk van onder andere Sizemore en McGregor, de claustrofobische setting van Mogadishu (de film is overigens opgenomen in Marokko); vrijwel alles lijkt te kloppen in Black Hawk Down. Waar ik in eedere kijkbeurten de speelduur nog wel eens aan de lange kant vond, had ik daar deze keer geen last van. Sterker, de lange almaar aanhoudende chaos zuigt je alsmaar dieper in de film.

4,5*

Mooi in beeld gebracht deze film en het verhaal is boeiend.

Van mij had er eigenlijk juist wel wat meer drama in de film mogen zitten. Er lijkt gekozen voor een vrij afstandelijke registratie van de slag.

Waarbij dan wel op een aantal personages wordt ingezoomd maar dit blijft redelijk op afstand.

Zeker wel een sterke aanklacht ook tegen oorlogsgeweld.

Uit de latere werken van Ridley Scott is dit toch wel een van zijn beste films. Geweldig staaltje filmmaken.

De film is prachtig geschoten. De fotografie is schitterend. De geluidseffecten transporteren je midden in de actie met alle soldaten. Het verhaal is hartverscheurend op sommige punten. Wat een routine klus had moeten worden loopt uit op een heftige strijd die langer duurt dan veracht. Dit zorgt voor vele doden die niet nodig waren geweest. Hun verhaal wordt hier op een erg goede en realistische manier door Scott verteld. Acteerwerk is uitstekend. Vele bekende namen komen hier voorbij. Van Ewan McGregor tot William Fichtner. Een absolute sterrencast. Ook de actie is fantastisch in beeld gebracht. Ook weer op een manier die je echt het gevoel geeft alsof je er bij bent.

Dit is een buitengewone film. Actie; humor, realistische weergave. Een fantastische verfilming van acties en chaos zoals ze zich afspeelden toen. Spanning van begin tot einde. En zelfs humor!

Kleine opmerkingen: Amerkanen zijn de goei, de UN de bangerikken (het is wel iets genuanceerder natuurlijk). De regiseur heeft voor bepaalde scenes zijn mosterd gehaald bij Francis Ford Coppola en zijn Apocalypse Now. Maar dat vind ik helemaal niet erg!!

Aardige oorlogsfilm, die vooral bestaat uit veel actie. De strijd in Somalië is prima in beeld gebracht. Er had wel wat meer verhaal en karakterontwikkeling in gemogen, maar als actiefilm is het op zich prima. Veel bekende gezichten en degelijk acteerwerk.

“No one gets left behind, you know that.”

Waanzinnig sterke oorlogsfilm. De manier waarop Ridley Scott de oorlogsscènes heeft gefilmd is weergaloos en het lijkt er soms op alsof je er zelf bij bent. Die ijzingwekkende spanning is echt voelbaar en de cinematografie is prachtig. Mogadishu komt op geweldige wijze tot leven en zelfs als kijker breekt het zweet je soms uit door de penibele situaties waarin de militairen zich bevinden.

Het begin is goed en gelukkig wordt er niet te veel tijd gestoken in het uitdiepen van de personages. Er zitten ook zoveel bekende koppen in de film dat je bijna een drinking game kan starten iedere keer dat een bekende acteur in beeld verschijnt. Er is een wat lange aanloop nodig, maar zodra de militairen aan hun missie gaan beginnen is het genieten geblazen. Je komt ogen tekort om alles te registreren. Geen vals sentiment en overdreven patriottisme maar gewoon oorlog in al zijn gruwelijkheid en zonder winnaars. Ridley Scott in topvorm.

Black Hawk Down kwam op mij redelijk chaotisch over wat natuurlijk goed weergeeft hoe chaotisch het strijdgewoel daarginds in Mogadishu was. Oorlog is pure chaos. Er waren enorm veel personages (wat logisch is in een oorlogsfilm) die vertolkt werden door heel wat bekende acteurs, ik heb zelden zo'n bekende cast gezien. Karakterontwikkeling is natuurlijk altijd wat lastig met zoveel acteurs. De film komt redelijk moeizaam op gang, pas na een goed uurtje zat ik daadwerkelijk in de film. Dat is dus best lang.

Het is allemaal realistisch in beeld gebracht, ook bloed wordt niet vermeden.
In het begin dacht ik Amerika gaat er weer goed uitkomen. Weinig Amerikaanse doden had ik de indruk in de beginfase. Maar dan vallen de helikopters als vliegen neer op de grond en zitten de Amerikaanse soldaten in het nauw gedreven. Zeker niet mijn lievelingsoorlogsfilm, wel eentje met erg veel actie.

Misschien zijn er al betere oorlogsfilms gemaakt dan deze magistrale film maar ik ben ze nog niet tegenkomen. Prachtige actiescenes en schitterend camerawerk. Dit is zo een van die films die eigenlijk ook een plaatsje verdient in mijn persoonlijke top 10 allertijden maar ik heb er zo een vijftigtal waarvan ik dat kan zeggen. Natuurlijk 5 sterren

In een tijd dat ik een beetje uitgekeken was op de melodramatische oorlogsfilms, ook in het jaar van de grootste terreuraanslag aller tijden 911, kwam deze Black Hawk Down uit. Moet zeggen dat ik met enig cynisme deze film toen ben gaan zien. Had het wel gezien met de geweersalvo's en marsmuziek, een terugkerend ritueel op TV rond Mei/Juni. De perfect passende openingsquote van Plato 'alleen doden hebben het einde van oorlog gezien' zet direct de toon voor de sfeer van de film die mij 2,5 uur kon boeien, zeker de eerste keer in de bios toen deze film me tot het einde aan mijn stoel hield.

Deze rauwe, waargebeurde film gaat over de aanwezigheid van Amerikaanse elitesoldaten, Rangers en Delta Force, in Somalie begin jaren '90, toen de Amerikanen zich bemoeiden met binnenlandse aangelegenheden zoals Bosnie en ook Somalie. Kortom, burgeroorlogen waar ze niets te zoeken hadden. Gevolgd worden een aantal plattelandsjongens die als lid van een Rangers bataljon en Delta Forces elite een aktie op touw zetten om een paar hoge officieren van lokale warlord Aidid op te pakken, om zo uiteindelijk Aidid af te kunnen zetten. Dit onder leiding van generaal Garrison.

De aktie mislukt volledig als 2 blackhawk helicopters uit de lucht worden geschoten en de operatie van een precisie operatie verandert in een massale reddingsoperatie. Dit tegen een bewapende guerillagroep van meer dan 1000 man inclusief talloze burger symphatisanten met een handwapen. Een operatie die uitmondt in de grootste slachting onder Amerikaanse militairen en burgers sinds de Vietnamoorlog. Overigens staat dit in een schril contrast met de meer dan 4000 Amerikaanse militairen die later in Irak omkwamen.

BHD is voor mij de beste en meest indrukwekkende oorlogsfilm die ik gezien heb met een voor mij indrukwekkende verhaallijn en ook einde. De opbouw tot de actiefase is prima uitgebalanceerd met voldoende diepgang die je in een film als dit kan verwachten. Ook een film met veel bekende namen, veel toen nog wat minder bekend: Orlando Bloom, Erik Bana, Ewan McGregor, Tom Hardy, Josh Hartnett en Tom Sizemore.

Een van Ridley Scott's betere, zo niet beste, films !

Topscore in zijn genre.

‘Black Hawk Down’ staat al een langere tijd op mijn herzien lijstje, niet alleen omdat ik mijn statistieken gelijk wil krijgen (wat toch wel mijn doel is), ik had hier ook geen mening voor geschreven op deze site en aangezien het alweer eens even geleden is dat ik deze ook gezien had vond ik het afgelopen zondag eens een mooie dag om deze op te zetten, met alle gevolgen van dien want de film duurde een aardige poos, en dan sloten we de dag ook nog mooi af met velle onweersbuien.

Even weer een wat kortere mening van mijn kant aangezien ik nu wat zieker op de bank zit, en snel dit even uit wil typen om geen achterstand te veroorzaken (moet nog twee andere films namelijk ook uittypen).

Ik heb een lichtelijke zwakte voor dit soort film, en Ridley Scott maakte het me er ook niet beter op dat ik mijn zwakte weer niet kon beheersen maar, in mijn ogen was dit een ontzettend gave en fijne oorlogsfilm waar ik zeker van heb genoten, prima actie en een mooi verhaal.

We volgen in deze film een groep Amerikaanse soldaten die een missie krijgen om een aantal hoge leiders op te pakken in de hoofdstad Mogadishu, Somalië waar op dat moment een burgeroorlog heerste, en we volgen de jongens in het proces na deze missie toe. Eenmaal vertrokken lijkt alles mooi uitgedacht te zijn, echter krijgen de Amerikanen de hele stad achter zich aan en worden er zeer zware gevechten gevoerd tegen de Amerikanen waarbij twee Helikopters neerstorten. De ene reddingsmissie volgt de andere op.

Toch wel een zeer strakke mooie film waar we bijna een uur tot anderhalf uur niks naders voorgeschoteld kregen dan zware vuurgevechten, ik vond het super gaaf.

4.5*

Sterk!

Beetje verrassend want ik had eigenlijk niet zo heel veel verwacht van de herziening. Maar na een matige intro barst de film toch serieus los. Het eerste half uur is gewoon een inlopertje, daarna begint de film pas echt.

Ben niet zo'n fan van oorlogsfilms, maar Black Hawk Down speelt vooral in op de intensiteit. Kleine straatjes, veel mensen, veel stof, broeierig. En Scott plaatst z'n cameras midden in de actie. Dat maakt het niet overzichtelijk, maar wel extra drukkend.

Camerawerk is de grootste troef, soundtrack is niet zo heel speciaal maar wel oké, acteurs zijn ook goed maar hebben weinig werk. Het draait ook niet echt om kameraadschappen en medesoldaten helpen, de focus ligt meer op de actie in de breedte.

Blijft goed, ook een tweede keer. Wou dat er meer van dit soort oorlogsfilms waren.

4.0* en een uitgebreide review

Black Hawk down is en blijft toch één van betere tot beste oorlogsfilms die ik al zag. De straatgevechten zijn zo beklemmend en een psychologische breakdown die je op het puntje van je stoel doen zitten. Net zoals de Amerikanen tijdens de Vietnamoorlog haast gek werden van het gevaar achter iedere boom of greppel, zo intens zijn ook hier de huis-aan-huisgevechten in het verpauperde Mogadishu. Niet verwonderlijk dat men heden geen grondtroepen wou inzetten in Mosul, Homs of Aleppo.

De onvoorziene mislukte raid is een onthutsende weergave geworden van een peloton Amerikaanse soldaten die het moet opnemen tegen woedende menigte van duizenden Somalische militie-eenheden. Geen heroïsche Amerikaans spektakel met de gebruikelijke wapperende Stars and Stripes. Geen superhero’s deze keer. Neen, doodgewone jongens die noodgedwongen en letterlijk vochten voor hun leven wanneer niet één maar even later ook een tweede Black Hawk neerstortte. Opvallend ook dat het team een hecht team is waar niemand achterblijft, ook de doden niet... het moment van de piloot die gevangen wordt genomen is vrij sentimenteel met de opgediste familiefoto, maar pakte me wel. Gelukkig bleek hij het later overleefd te hebben.

De cast is enorm en vele acteurs zijn gerenommeerd, alleen is het niet altijd even duidelijk wie wie is en op welke plaats juist. Aan de andere kant best een pluspunt te noemen in de chaos van de strijd, het verdwalen incluis. De actie is spectaculair in de nauwe straatjes van Mogadishu waar die granaten, geweerschoten en stofwolken je om de oren vliegen. Weinig echte diepgang van de personages, maar dat ik ook niet mogelijk. Wel zeer mooie decoropbouw en sfeerschepping. Een pure nachtmerrie voor wie erin terecht komt. Bijzonder realistisch en visueel sterk weergeven oorlogsfilm.

Lone Survivor (2013) vind ik persoonlijk nog een sterkere moderne oorlogsfilm, maar deze Black Hawk Down is zeker een meeslepende, vrij realistische film. De acteerprestaties vind ik niet echt opvallend goed en ik leefde weinig mee met de verschillende personages, maar goed dat kan aan mijn stemming liggen op het moment van kijken. Josh Hartnett, die ik mij vooral herinner van Mozart and the Whale, is de uitschieter en dat zegt niet zoveel. De actie is wel goed en de chaos van oorlog wordt mooi weergegeven. Het valt wel op hoeveel tientallen Somaliërs er nodig zijn om 1 Amerikaanse soldaat uit te schakelen. Die Somaliërs zijn echt de slechtste schutters ooit!

Toen ik de film in 2001 in de bios zag, vond ik m tegenvallen. Om de een of andere reden deed die me niks. En dat is gek, want ik ben dol op oorlog, actie en helikopters. Bovendien is Scott een vaardig regisseur.

Een paar jaar later nog eens op blu ray gekeken, maar weer viel die tegen.

Toch wist ik dat ik m goed kon vinden en vanavond op 4k en het geluid op 8+ (want vrouw was uit huis) viel alles op z’n plek. Wat een heerlijk brute en visueel prachtige oorlogsfilm! De 4k ziet er waanzinnig uit en de Dolby Atmos track liet al mijn boxen dansen!

Tering wat gaaf! 4,5