The Bat People (1974)

Weer iets om voor op te passen als ik toevalling tijdens een vakantie een grot bezoek en gebeten wordt door een vleermuis. Want naast hondsdolheid is er nu ook een kans dat je veranderd in een vleermuis-actig wezen.

Gelukkig hou ik niet van grotten en zal ik ook niet zo snel één bezoeken, maar dat weerhoudt Dr. John Beck niet. Nee, hij moest zonodig het laatste onderzoek doen naar een antigif voor hondsdolheid. En dat deed hij natuurlijk in een grot. En ja hoor, natuurlijk wordt hij gebeten.

Vreemd genoeg zijn de symptonen anders dan van de "normale" vorm van hondsdolheid... hij krijgt het uiterlijk van een vleermuis.

Nogal lullig als je een gerespecteerde doktor bent, die nooit iemand kwaad heeft gedaan.

The Bat People is een behoorlijke slechte pulpfilm, maar wel één die contant een grijns op je gezicht achterlaat. De monstereffecten zijn wel goed (vroeg werk van Stan Winston), maar de regie is nogal flets en het acteerwerk behoorlijk over-the-top. Alles bij elkaar is het toch een lekkere onzinfilm, die een kleine voldoende verdient!

PS: Het openingsnummer "Angel of Fear" is een James Bond-achtig nummer en is behoorlijk misplaatst!

3*

Langdradig en saai. De (summiere) transformaties zijn wel OK maar het had van mij een stuk verder over de top gemogen. Ellenlange ski-scenes hoef ik in een horrorfilm in ieder geval niet te zien...

1*.

Flauwe vleermuis.

Onbedoeld hilarische scènes en debiele dialogen vergen te veel van de kijker om dit werkje serieus uit te zitten. Qua spanning gebeurt er niets en de make-up is al helemaal verschrikkelijk. Het creatuur ziet er eerder uit als een gorilla. Verder blijft de film veel te flauwtjes voortkabbelen en begint met name tegen het einde de idiote regie en montage op te vallen. De vastgebonden vleermuis, die ongeveer honderd keer herhaald wordt in de onvermijdelijke close-up, irriteert dan al niet eens meer.

Matig.