Operazione Paura (1966)

Mja, wat moet ik hier nog aan toevoegen. De twee kenners hiervoor hebben zowat alles al gezegd.

De link met Lynch die door Patat wordt gelegd is overigens compleet terecht. De metafysische plot wordt namelijk op een doeltreffende manier weergegeven aan de hand van psychedelische scènes waarin het droom vs. realiteit-gevoel overheerst. Hierbij maakt Bava gebruik van slimme cameravoering (hij is niet voor niets als cameraman begonnen) en wederom magische composities en kleurencombinaties. Als geen ander beheerst hij het kleurenspectrum en je waant je als dusdanig bij vlagen in een schilderij. Bava gebruikt geen kleuren, hij definieert ze!

Sowieso een van Bava's meest complete en daarom ook beste films.

Visueel een zeer sfeervolle film. Ik kende van Bava enkel twee niet-gotische vertellingen en Operazione Paura bewijst wat ik al verwachtte; dit is Bava's terrein. Geweldige setting die van het dorp met zijn mysterieuze steegjes, mistige kerkhof, spinnewebben en surrealistische kleurpaletten. Ik wist al dat Argento zich door Bava had laten inspireren voor zijn Suspiria en Inferno en na het zien van deze film is dat duidelijk geworden. Maar waarom is Operazione Paura geen meesterwerk? Het scenario is gewoonweg te oninteressant. Er worden genoeg aanleidingen gegeven voor erg sterke op zichzelf staande scènes, maar het gehele plaatje stelt teleur. Het had van mij nóg mysterieuzer, surrealistischer en/of enger gekund. Desalniettemin een film die mijn interesse enorm heeft gewekt naar Bava's andere gotische vertellingen, met Black Sunday en Black Sabbath voorop!

3,5*

Behoord in mijn ogen tot de beste drie films van Bava. Tevens degene met de meeste invloed op westerse regisseurs (dat meisje is wel een heel slimme fondst). Ook visueel één van de beste Bava's. Met gotische lichttaferelen 's nachts en een intense rauwheid overdag.

Ik heb hier bijzonder van genoten. Bava heeft goeed aandacht besteed aan de kostuums en de sets. In dat visuele aspect doet Bava niet veel onder t.o.v. een gemiddelde Hammer release uit die periode.
Het lichtelijk mistige kerkhof, de met spinnenwebben beladen, oude kamers van het kasteel. Het ziet er visueel geweldig uit.
Daarnaast slaagt de man erin om de scenes met de jonge Melissa soms behoorlijk suspense vol te maken. Vooral de scenes waarin Melissa voor een raam verschijnt zijn soms behoorlijk creepy.
Door al deze genoemde factoren komt duidelijk naar voren dat dit Bava's vakgebied was. Dit is gewoon erg sterk en sfeervol uitgewerkt.
Mede door het kleurgebruik is duidelijk te zien waar Argento zijn inspiratie vandaan haalde.
Een mooie, sfeervolle en gotische film die duidelijk zijn impact heeft gehad op de filmgeschiedenis.
Een fijne beleving voor de liefhebbers van gotische horrors.

Sfeervolle horror die het vooral moet hebben van de decors en andere prachtige visuele aspecten. Ook de cast weet door geloofwaardige rollen de film een meerwaarde te geven. Helaas is het scenario niet zo interessant en mist het vooral spanningskracht. Het geheel had ook wat meer mysterieuzer mogen zijn. 6,5/10

Kill, Baby... Kill! is een bijzonder sfeervolle Gotische Horror-film van de Italiaanse Horrormeester Mario Bava. De film verteld het verhaal van een klein dorpje in de greep van een vloek. De geest van een klein meisje maakt steeds meer slachtoffers. Een arts gaat op onderzoek uit.

De film is mooi met Bava's gebruikelijke impressionistische kleurgebruik en heeft een aantal zeer mooie shots. Melissa was erg sterk in beeld gebracht en kwam best creepy over. De muziek was ook erg sterk, al heb ik wel het idee dat Bava zijn eigen muziek recyclet. Ik heb Carlo Rustichelli's muziek namelijk eerder in The Whip and the Body voorbij horen komen.

De film komt wat goedkoper over als bijv. Black Sunday of The Whip and the Body, logisch want halverwege raakte de producenten door het budget heen, waarna Bava en de cast besloten de film voor niets af te maken (wat een toewijding!). Het zag er zeker niet slecht uit, maar ik vond de mediterrane bouwvalletjes niet echt passen bij de Oostenrijk-Hongaarse namen die de personages in de film hebben.

Kill, Baby... Kill! was een vermakelijk en sfeervol filmpje, maar hoewel het voor een Gothische horror uit de jaren '60 een origineel uitgangspunt heeft, was het verhaal niet echt goed uitgewerkt. Uiteindelijk vond ik het bij vlagen een beetje saai worden en de ontknoping was ook niet heel indrukwekkend. Toch zeker geen onaardige film.

Mijn zevende Bava, en op Diabolik (1968) na kon ik van allemaal behoorlijk tot zelfs zeer genieten. Black Sabbath (1960) als hoogtepunt, en dan I Tre Volti della Paura (1963) en Blood and Black Lace. Maar tot mijn blije verrassing kan deze film zich daar prima mee meten, wat een heerlijke sfeer... De Gothiek druipt er vanaf!

Een wat kleiner project voor Bava vergeleken met zijn voorgaande titels, en maar goed ook; na 2 weken was het geld op bij de productiemaatschappij, waardoor Bava en de cast besloten de film dan maar zonder salaris af te maken. Daar mogen we dankbaar voor zijn, want het zou zonde zijn als dit werkje er niet was geweest. Wat ik lees is dit ook een titel die ver na zijn uitkomen nog een herwaardering heeft gekregen.

3,7*

Regisseur Mario Bava wordt wel de Maestro van het Macabre genoemd; de betekenisomschrijving van macaber in Van Dale is; behorend bij de sfeer van de dood, griezelig. En met deze Italiaanse Gothic horrorfilm bewijs hij dat dit woord meer dan verdiend is! Wat een sfeervol spookverhaal! Stille dorpsstraatjes, een duister landhuis, lange gangen, de wind die om de muren huilt, mistnevels, schaduwen, een begraafplaats, kelders, ruïnes... alles draagt bij aan een huiveringwekkend sfeer

Een dokter komt naar de stad om een ​​sterfgeval te onderzoeken, een waarschuwing van een koetsier, er is duidelijk iets loos in het Karpatische dorp Karmingam. Een vreselijk familiegeheim en een jong meisje met een bal, zijn de oorzaak an een reeks mysterieuze sterfgevallen. Hoe dichter de dokter bij de oplossing van het mysterie komt, hoe minder de gebeurtenissen aan logica en realiteit gebonden zijn.

Met spookachtige beelden, bijna psychedelische belichting, verbluffende en inventieve camerahoeken weet de cinematografie dit alles heerlijk unheimisch over te laten komen en ouderwetse rillingen op te wekken. Er zijn een paar goede scenes waarin bloed vloeit maar deze film draait eigenlijk alleen op angst, een groeiende gevoel van angst. Horror en romantiek is gotiek

Aangezien de film meer een beleving is, waar je niet al teveel over moet schrijven en veel er toch al over is gezegd nog wat Trivia: Volgens de verhalen kwam de producer tijdens het filmen zonder geld te zitten, wat de cast en crew ertoe aanzette de film af te maken in de wetenschap dat ze niet al hun werk zouden worden betaald. Ook bijzonder is hoewel er honderden meisjes auditie deden om Melissa Graps te spelen, de keuze uiteindelijk viel op jongen...Om te zien hoe goed deze film is gemaakt.. in 1973 kwam Lisa e il Diavolvo uit en in die film is er een scene die ook in Operazione Paura is te zien