Sleeping Beauty (1959)

Echt één van de enige disney films waar ik niks mee heb, het verhaal gaat te snel en is dus niet echt pakkend. Jammer, want er had veel meer ingezeten!

Van alle Disney klassiekers die ik in mijn jeugd gezien heb, behoorde Sleeping Beauty tot degenen die het minst bleven hangen. Nu, bij herziening, valt meteen op hoe dit komt, want ondanks de onmiskenbare artistieke hoogtepunten van de film, behoort de film ook tot degenen met de meeste dieptepunten.

Om het negatieve meteen uit de weg te halen: het snelle tempo waarin het verhaal verteld wordt belemmerd de karakterontwikkeling en zodoende ook de emotionele diepte. Zoals vaker aangegeven behoort Aurora tot de meest passieve heldinnen uit de Disney stal, waardoor het lastig is om met haar mee te leven, maar laten ook de andere personages weinig indruk achter. Het interessantst is wellicht Maleficent, tevens een van de meest sadistische schurken van Disney.

Deze aanpak lijkt te bevestigen dat Sleeping Beauty voor de studio op dat moment vooral gezien werd als technisch en audiovisueel experiment. Nadat Fantasia flopte aan de kassa, bleef het bij Walt kriebelen om klassieke muziek achter hoogstaande animatie te plaatsen: Sleeping Beauty mag gezien worden als een van de beste uitwerkingen van dit concept.

De animatie, in vormgeving gebaseerd op middeleeuwse stijlen, is bij vlagen fenomenaal, wat alleen maar versterkt wordt door het samenspel met Tchaikovsky's ballet. Bovendien werkt het (zeer) brede 2.55:1 beeld werkelijk fantastisch voor dergelijke animatie, en is de muziekopname (in stereo, in 1957 nog een unicum) van ongekende kwaliteit. Dit zorgt ervoor dat deze classic makkelijk genietbaar is en belangrijk voor de ontwikkeling binnen animatiefilms, maar uiteindelijk minder indruk maakt dan het vakmanschap dat erachter zit verdient.

Ik heb me toch in een deuk gelegen tijdens de herziening van de dronken bediende. Hilarisch!

Sleeping Snow White.

De schitterende animaties, het kleurgebruik en de leuke liedjes dragen allemaal hun steentje bij aan een sfeervol sprookje uit de klassiekerreeks. Dit Doornroosje kent een aan Sneeuwwitje doen denkend verhaaltje, maar is net dat beetje beter uitgewerkt. Al is ook hier het einde gemakkelijk snel nabij. In dit geval is dat vooral omdat tijd nu eenmaal snel voorbij vliegt tijdens prettige zaken.

Zeer goed.

In mijn queeste om de belangrijkste klassieke Disney tekenfilms opnieuw te bekijken, stond deze onder aan mijn lijstje (had er elf geselecteerd). Maar dit blijft toch wel een aardig klassiek sprookje. Vooral op momenten werkt deze film best goed, zoals in het woud of tegen het eind. Vooral in het woud wordt een warm en kleurrijk sprookje.

Het is allemaal wel erg braaf, zelfs voor een Disney, maar het kijkt gemakkelijk weg. Ook door de tekenstijl die in elk geval anders is. Vond niet alles even goed afgewerkt. 3,5 sterren.

Ik heb Doornroosje nooit echt leuk gevonden. Het verhaal is eigenlijk best saai en niet echt boeiend. Maar heb altijd moeten huilen vroeger toen Auora door het spinnenwiel sterft. Heel vreemd, maar dat is eigenlijk 1 van de scenes die me het best is bijgebleven. Natuurlijk ook de bekendste. Het begin is ook nog te doen, de scenes in het bos waren vrij langdradig en saai en het einde kan ik me alleen nog in een paar details herinneren. Dat word weer eens tijd voor e en herziening. Voorlopig nog 3*

Voor mij ook een van de weinige Disney films waar ik niks/weinig mee had. Het begint wel goed maar naar mate de film verder gaat word het langdradig en saai.

Hmm, erg gedateerd. Doffe kleuren en saai verhaaltje waar ik niet echt in kon komen. Echt één van de mindere sprookjes! Prinses Aurora is overigens (zoals Metalfist al zegt) wel super mooi getekend!

De Disneyfilm met tot nu toe de mooiste tekenstijl die ik gezien heb. Wat een details, wat een kleuren. Het is er aan af te zien dat er bijna 10 jaar besteed is aan het animeren. Erg fijne film, visueel.

Maar het sprookje is wat mij betreft te mager om er een hele Disneyfilm omheen te bedenken. Dat bleek ook wel, want Doornroosje zelf is (zo las ik) maar 18 minuten in de hele film te zien, en de rest is allemaal nogal overbodige en langdradige opvulsel, met als hoogtepunt (eigenlijk dieptepunt) de scene tussen de twee vaders in het kasteel, en de ellenlange fratsen van de feeën. Wat eerst nog wel leuk is, maar daarna gewoon niet meer.

Zeer matige liedjes ook, erg weinig humor, en de lachwekkendste prins die ik ooit gezien heb. Is hij doofstom ofzo? Heb hem bijna niks horen zeggen.

Door de visuele stijl verdient hij wat mij betreft nog wel een vrij aardige voldoende. Een film die je meer kijkt als schilderij, dan voor het verhaal.

3.5*, een klein 7'tje

Qua animatie en tekenstijl valt Sleeping Beauty gelijk op t.o.v. andere Disney films. Het is allemaal wat donkerder en tevens kleurrijker. Een mooie stijl die er goed uitziet en waardoor het fijn kijken is naar deze animatiefilm. Vooral de boze heks ziet er zeer goed geanimeerd uit.

Helaas is het verhaal zoals al eerder genoemd vrij magertjes. Ook zit er opvallend weinig humor in. De film moet het vooral van de drie feeën hebben qua humor. Hun gefixeerdheid op bepaalde kleuren is wel grappig. Verder houdt het op dat gebied niet over. De hoofdpersonages hebben verder ook weinig invulling in het verhaal. Zowel Doornroosje als de prins hebben maar weinig schermtijd. Op zich best opvallend.

Ja Doornroosje is op enkele punten in ieder geval een unieke Disney film. Als het verhaal en de hoofdpersonages wat beter uitgewerkt waren had er wel een hogere score van mijn kant ingezeten. Nu blijf ik steken op een voldoende.

3,0*

Deze film eens her bekeken, omdat het al veel te lang geleden was dat 'k hem nog had gezien en ook om eens te zien waarom Maleficent zo populair is.

Dit is een typisch sprookje met alle elementen er op en er aan: een prinses, een prins, feeën, boosaardige heks, draak, ..., maar het werkt wel. Vooral de muziek springt er wel uit met een heel aanstekelijke romantische lied. De animaties zijn erg sterk en de nevenpersonages (vooral die 3 feeën) zijn een leuke aanwinst. Maleficent was me vroeger eigenlijk niet zo bijgebleven, maar nu dat 'k hem eens heb her bekeken is ze toch wel redelijk indrukwekkend.

De film zal de vrouwelijke bevolking waarschijnlijk nog iets meer aanspreken, maar 'k vond dit toch een erg geslaagde film.

Een mooi sprookje weer van Disney. 3*

Deze Disney klassieker pas 2 maanden geleden voor het eerst gezien. Heel mooi alles grafisch afgewerkt. Redelijk romantisch opgevat voor een voor het jonge publiek bedoelde avondvullende kinderfilm, maar ik liet me toch betoveren door dit mooie sprookje. De transformatie van de boze fee in de gevaarlijke draak kwam behoorlijk angstaanjagend over. Het latere werk van de Disney studio's zouden helaas nooit meer dit niveau halen.

Sleeping Beauty, na Cinderella en Sneeuwwitje de derde prinsessenfilm van Disney. Hun sprookjes doen het niet slecht, alleen hebben die meestal hetzelfde probleem. Het originele verhaal is te kort voor een langspeelfilm, zodat Disney er fantasie moet aanbreien om een geheel van te maken. En hier is dat door extra aandacht te besteden aan de drie feeën. Die op die manier de hoofdrol overnemen van de prinses zelf. Aurora komt volgens bronnen als Wikipedia en IMDb nog geen 20 minuten in beeld.

De aanpak is wel prachtig, er is om budgetaire redenen gekozen voor meer stills, wat net een meerwaarde geeft. Prachtige beelden die minder druk zijn dan we bij Disney soms gewoon zijn. En het toont aan dat Disney wel degelijk in staat is om variatie te brengen in de animatiefilms.

Het eerste deel draait vooral rond de feeën en is niet helemaal mijn ding. Te vergelijken met de muizen van Cinderella. Maar stilaan komt de prins in beeld en vanaf de tweede helft wordt het pas interessant. Deze film draagt spanning met zich mee en een duisternis als de boze fee Malfide zich komt moeien. Die is samen met de heks uit Sneeuwwitje, met voorsprong de meest boosaardige Disneyslechterik ooit. Latere 'slechterikken' zijn maar afkooksels en hebben te veel humor om echt slecht te zijn. Ik ben net blij dat de humor hier geen doel is (zoals bij Peter Pan), maar een onderdeel van de scènes waar het ook plezant moet zijn. En niet heel de film door, zodat er ook spanning en tristesse is zonder dat in het belachelijke te trekken.

Sleeping Beauty is één van de mooiere Disneyfilms, dankzij het mooie tekenwerk en de prachtige muziek. De eerste helft haalt de score wat naar beneden, maar dan krijgen we een geweldig staaltje Disneytalent met het sprookje zelf (van spinnewiel tot huwelijk). Er zijn later nog mooie Disneyfilms gemaakt, maar altijd van dit niveau.

Gigantisch saai en vervelend concludeer ik na een herziening. Een euvel waar een hoop oudere Disney films overigens last van hebben. Weer een veel te lange intro en een veel te vluchtig slot. Weer een veel te lief meisje dat de behoefte heeft om de hele film te zingen. Het was echt niks aan. Niemand was grappig, het verhaal pakte me niet en ik was blij dat het er weer op zat. Het enige wat overtuigde was de manier van tekenen. De film zag er fraai uit. Overigens was de boze fee wel een typische Disney schurk, dat vind ik dan vaak nog wel geinig.

1,5* (was 3*)

Zo, viel dit even tegen! Ik heb in het geheel geen bezwaar tegen sprookjes en prinsessen, maar dit was toch wel echt saai. Doornroosje is een compleet karakter- en ruggegraatloos figuur. Wanneer ze erachter komt dat ze in feite een prinses is lijkt dit haar volledig onverschillig te laten. De prins is al niet veel beter. Hun liefdesverhaal gaat wel héél erg snel, zelfs voor een sprookje is dit overdreven. De drie feeën hebben nog een soort van karaktereigenschappen, maar heel overtuigend zijn ze nu ook weer niet. Ze hebben 16 jaar voor Aurora gezorgd en dan kunnen ze nog geen taart bakken voor haar verjaardag?

Nee, dan de slechterik. Zij had van mij zeker wat meer aandacht mogen krijgen, ze was namelijk het enige interessante en overtuigende personage. Als zij verschijnt aan het wiegje van Doornroosje lijkt het zowaar nog spannend te gaan worden. Helaas is zij al veel te snel verslagen, waarna het einde behoorlijk afgeraffeld wordt.

Wat blijft er dan nog over? Qua muziek is dit zeker niet één van de beste Disneyfilms; hoewel er met de muziek an sich niets mis is past het niet altijd bij het kinderlijke van het sprookje en ook ontbreken de leuke liedjes. De tekenstijl is anders dan anders, soms vond ik het heel mooi en schilderachtig, soms eigenlijk nogal saai. De stijl is in ieder geval niet eenduidig. Al met al blijft er dan weinig positiefs over. Geef mij maar Beauty and the Beast.

In ieder geval véééééééééééél beter dan Cinderella (1950).

Hier zit humor en wat gegriezel in, in tegenstelling tot Cinderella (1950) wat één en al zoetsappige troep is.

Ik vind ze allebij wel goed maar Sleeping Beauty is toch echt de beste. Die tekenstijl vind ik wel mooi. De achtergronden lijken een klein beetje op die van The Black Cauldron. En eigenlijk is het ook een Fantasy-film.

Jij met je Black Cauldron...

Stem verhoogd naar een 4.

'Sleeping Beauty' is toch wel een van de beste Disney films. Niet alleen is het een verbetering op 'Cinderella', het is ook een van de meest epische films die er ooit in animatie gemaakt zijn.

Hoewel het verhaal niet bestendig is tegen veel kritiek, is het magisch genoeg om te vermaken. De introductie van Aurora en Philip is zeker een van de meest romantische en 'Once Upon A Dream' is op zichzelf al iconisch. Voeg daar een vloek, goede feeën, een prins op een wit paard, een draak en een verzegelende liefdeskus aan toe en je hebt de definitie van een sprookje. Maar de film is ook zelfbewust genoeg om daar niet te veel in te blijven hangen. Het hoofdkoppel leert van elkaar te houden zonder bewust te zijn van hun lot en Aurora's uiterlijk en zangcapaciteiten zijn echt magisch, in plaats van onverklaarbaar natuurlijk.

Malafide is een uitstekende slechterik. Niet zozeer qua motief maar wel qua uitvoering. Een baby vervloeken, haar dienaren elektrocuteren en een prins kidnappen. Haar slechtheid is vermakelijk. Het biedt ook de gelegenheid voor de prins om de prinses eens te redden. Passiever dan de Prins en Prince Charming uit 'Snow White' en 'Cinderella' kan haast niet. Daarbij is Philip een verademing. De feeën stelen de show met een hilarische Fauna ("I don't think she's very happy"), een eeuwige strijd om de kleur van een jurk en natuurlijk het drogeren van een heel koninkrijk om een fout recht te zetten.

'Sleeping Beauty' is ook een meesterwerk qua animatie, in grensverleggende diepte perspectieven en met een klassieke tekenstijl die het tijdperk tot leven brengt ("It's the 14th century after all"). De film heeft ook een fantastische soundtrack met grandioze klassieke nummers. In alle aspecten is de film geslaagd.

Van dansende boswezens tot ontsnapping uit een kerker, van een beeldschone prinses met een gouden keeltje tot een kamer in de bovenste toren. 'Sleeping Beauty' zet de toon in een genre gecreëerd door Disney zelf. Het is avontuurlijk, magisch en prachtig om naar te kijken. Ik snap ook echt niet waarom dit destijds niet het gewenste publiek vond, maar ik ben blij dat het nu wel een aanhang heeft. Een romantisch meesterwerkje dat wat mij betreft nog eeuwen mee kan.

In deze film zingen ze toch ook 'Ik ken jou, ooit heb ik jou in een droom ontmoet...'?

Waarom wordt er dan op de Nederlandse wikipedia niet eens vermeld dat de muziek óók van Tchaikovsky is?

(http://www.youtube.com/watch?v=2Sb8WCPjPDs)

Het is inderdaad heel fantasyachtig. Ik vind het vooral mooi hoe The Black Cauldron (1985)]-achtig Disney deze schurk heeft gemaakt. Vooral die scène in het kasteel van de badguy vind ik goed.

Die scène met die draak is ook cool! (En The Black Cauldron (1985) -achtig )

De drie feeën zijn ook erg leuk gedaan. Zij zorgen -net zoals de waterspuwers in The Hunchback of Notre Dame (1996) (I) en Lumière en Pendule in Beauty and the Beast (1991) voor de vrolijke noot en dat doen ze hartstikke goed.

Hoe meer herinneringen ik ophaal, hoe beter ik deze film vind!

4,5*!

Misschien had je 'm niet nog een keer moeten kijken.

Wat een prachtige film! Vooral de muziek van George Bruns en Tchaikovsky!

Ik denk hier grotendeels hetzelfde over. Ik vond het ook een erg zwak idee om de moeder van Aurora ook zomaar te laten sterven en het meisje te laten opvoeden door de drie feeën. Ik vond deze oude troela's helemaal niet gepast om een kind op te voeden. Het originele sprookje had meer feeën die echter geen rol van betekenis meer speelden nadat ze hun wensen hadden uitgesproken. Alleen het fantasy-element vind ik echt geslaagd.

Verhoogd naar een vijf op de schaal van één tot vijf.

Disney Classic #16

Sleeping Beauty is bij ons natuurlijk bekend onder de naam Doornroosje, ik heb zelfs nooit geweten dat dit de Engelse titel is. Ook opvallend dat de fans destijds bijna vier (!) jaar hebben moeten wachten op een nieuwe Disney speelfilm. Het is een vrij aardig geheel geworden al kan ik het geen meesterwerk noemen.

De vormgeving wijkt behoorlijk af van het voorgaande werk. Soms worden er allerlei 2D tekeningen over elkaar geschoven à la South Park. Apart is dat er vaak stilstaande achtergronden worden gebruikt waarop ook de personen bewegingloos staan. Waarschijnlijk een bewuste keuze want tegelijkertijd worden de mogelijkheden van breedbeeld uitstekend benut. Over het algemeen ziet Doornroosje er verzorgd uit en zijn de animaties van hoog niveau.

Het verhaal is erg eenvoudig maar de drie feeën zorgen voor de nodige capriolen. Leuke ingeving van de makers is om het trio zonder toverstokje te laten leven. Dit leverde soms hilarische momenten op. Met name het bakken van de taart en de hopeloze poging een fraaie jurk te maken vond ik erg geslaagd. De ruzie tussen de feeën waardoor de kleur van Doornroosjes voortdurend veranderde was zowel grappig als een visueel kunststukje.

Onder de streep een fraai gemaakte, vermakelijke Disney die iets speciaals mist om een écht hoge score te verdienen.

3,5*

Ik denk dat ze het af en toe een beetje wilde laten overkomen alsof het illustraties waren in een boek.

Zo heb ik er eigenlijk nooit over nagedacht maar dat zou heel goed kunnen. Ik vind het trouwens ook niet storend hoor. Maar in de films hiervoor kwam ik deze methodiek niet tegen. Bovendien wordt een stilstaande achtergrond al snel met achterhaalde techniek geassocieerd terwijl het natuurlijk gewoon opzet kan zijn. In dat geval om als een levend prentenboek over te komen. Tegenwoordig hebben ook niet alle actiefilms de flitsende 21e eeuw montage van Transformers. Gelukkig maar...

Sleeping Beauty is een mooie animatie film.

Nu ik Maleficent in de bioscoop heb mogen aanschouwen leek het mij leuk om maar eens de oude animatie film over het zelfde sprookje te herkijken. Vroeger als kind heb ik deze film geregeld gekeken. Maar ik had hem tot vandaag al jaren niet meer gezien. Gek genoeg wist ik wel nog steeds hoe ik deze film vroeger als kind beleefde.

Ik vond als kind het eerste stuk altijd interessant en spannend met die gemene heks die een vloek uitspreekt over de mooie prinses. Daarna volgt een ietwat langdradig, maar toch een leuk deel dat de goede feeën voorbereidingen treffen voor de 16ste verjaardag van de prinses, terwijl de prinses zelf in het bos bezig is. Echter voor mij als kind werd de film eigenlijk pas echt interessant vanaf het moment dat de prinses terug is in het kasteel en door dat vreemde licht naar een spinnewiel werd gelokt….. Daarna spanning ten top, met als hoogte punt de boze heks die zichzelf in een draak veranderd.

Toch wel nostalgie deze film. Ik had vroeger als kind iets met boze heksen. En daarom keek ik vroeger Sleeping Beauty ook geregeld , want deze film heeft best wel een gemene boze heks , om het allemaal maar even in kindertermen te zeggen.

Het was een leuke ervaring om dit sprookje weer eens terug te kijken. Natuurlijk vond ik hem niet zo leuk als vroeger, maar toch heb ik genoten van de vele o ja momenten. En sommige scènes blijven leuk, zoals de feeën die ruziën om de kleur van een jurk, of een uil die met behulp van andere dieren zichzelf verkleed als prins. Het blijft leuk.

Prachtig geanimeerd deze film. Ook de muziek bij de film is mooi. Het past goed bij de film. Ook de liedjes zijn leuk.

Al met al vond ik dit een leuke film om weer eens te kijken. Er zijn nog wel meer van die oude Disney klassiekers die ik vroeger vaak keek. Misschien ga ik die wel binnenkort ook een keertje herkijken. Maar ik weet niet zeker af het ervan komt. We zullen zien.

3,5 ster voor deze film.

Disney boekte in z'n verleden de grootste successen met films gebaseerd op klassieke sprookjes. Zowel Snow White als Cinderella waren grote successen. Niet verwonderlijk dat Disney wederom koos voor een klassiek sprookje dat omgevormd zou worden tot een avondvullende animatiefilm. In dit geval het beroemde sprookje Doornroosje van Charles Perrault.

Hiervoor bespaarde Disney kosten noch moeite, en wilde hij met deze film een nieuw hoogtepunt in de geschiedenis van de tekenfilm bereiken. Net als Lady and the Tramp werd Sleeping Beauty op 70mm geschoten, met een stereo geluidsweergave op zes sporen. De animatie is geïnspireerd op oude Middeleeuwse schilderijen en de muziek van George Bruns is geïnpireerd door Tsjaikovski’s beroemde ballet, welk tevens gebaseerd was op Sleeping Beauty.

In 1951 werd gestart met de productie van Sleeping Beauty en deze zou uiteindelijk tot eind 1958 duren, waardoor Sleeping Beauty een slepend productieproces kende. Dat had zo zijn oorzaken (waaronder de bouw van het pretpark Disneyland). Hierdoor lag de productie van Sleeping Beauty geregeld stil. Dat zal ongetwijfeld ook z'n effect hebben gehad op het budget van Sleeping Beauty, die de pan uitrees. Met een kostenplaatje van 7 miljoen dollar was Sleeping Beauty destijds de duurste animatiefilm ooit. Helaas was de film een commerciële flop die pas na meerdere bioscoopreleases zijn geld heeft opgebracht. Sleeping Beauty is dan ook een stuk minder kindvriendelijk dan Snow White en Cinderella. De sfeer is behoorlijk donker en het verhaal behoorlijk grimmig.

Op animatieniveau staat ze zeker in de top-5 van beste tekenfilms van Disney. Inhoudelijk is de film wat minder geslaagd. Het tempo is laag en met name de hoofdpersonages (Aurora en de Prins) zijn erg ééndimensionaal. Het zijn wederom de bijfiguren die de film dragen. Malificent is één van Disney’s meer geslaagde schurken en ook de climax is prachtig in beeld gebracht. Met 71 minuten is de film echter vrij kort en het verhaal van Charles Perrault is dan ook behoorlijk ingekort. De versie van Disney is meer gebaseerd op de bewerking van de Gebroeders Grimm.

Al met al is Sleeping Beauty een dijk van een animatiefilm en één van de vele hoogtepunten uit de carrière van de Walt Disney Studio’s.