Sleeping Beauty (1959)

Prima animatiefilm met goeie muziek en uitstekende stemvertolkingen. Inmiddels misschien wat oudbakken geworden, maar toch nog steeds erg genietbaar.

3 sterren.

Mooi sprookje zeker een die de hele tijd blijfd hangen!!!

Het stukje in het bos was idd ook heel leuk om te zien, en de toverfee's zijn gewoon geweldig!!

Veruit het beste van Disney wat ik ooit gezien heb.

Wat mij vooral erg positief opviel was de tekenstijl. Toch anders dan de doorsnee Disney film. De film gebruikt ook meer technieken die nu erg gangbaar zijn in de Japanse animatie. Grote overzichten waar niet alles hoeft te bewegen, veel meer detail en schaduwwerk in de achtergronden, meer abstractie in de personages en meer statische maar wel erg statige animatie.

Zorgt ervoor dat je niet naar ADHD figuurtjes zit te kijken binnen een sprookjescontext, maar dat de film veel stijlvoller oogt. Iemand noemde de stijl gedateerd. Is het ook wel, maar dankzij wat uniekere kenmerken blijft de stijl ook nu nog veel beter overeind. We zijn dan ook niet platgeslagen met 100 andere films die dezelfde stijl telkens op iets hoger technisch niveau herhaalden.

Vond hier voor het eerst een echte stijl in terug, en dan merk ik al gauw dat ik vele andere dingen makkelijk voor lief neem. Zo'n uiltje wordt dan bijvoorbeeld leuk ipv uitermate irritant. En ook de muziek valt dan veel beter te pruimen.

Haalt het wat mij betreft hands down van een Snow White ea. Benieuwd of er nog meer Disney films in een wat andere stijl. Voor deze in ieder geval 3.5*, zaten ook nu nog een aantal erg boeiende scenes in, al is het verhaaltje uiteindelijk wel bekend en zitten er ook wat mindere elementen in (zoals de drinkscene).

3.5*

Niet de beste Disney, wel één van de mooiste. Het verhaal stelt niet veel voor, weinig karakteruitdieping en het geheel is wat braafjes. Maar ik zou naïef zijn iets anders te denken van een jaren 50 Disney film. Vergelijk dit met de films uit de jaren 90 (Alladin, Lion king, Hunchback, Beauty and the Beast) welke deze elementen veel meer hebben. Ook komen een Aurora en Philip weinig in beeld. Het is meer het verhaal van de 3 feeën.
Maar wat vooral opvalt is de prachtige tekenstijl. Het brede beeld wordt vaak volledig benut, mooie panorama's, sommige tekeningen als werkelijke kunstwerken met veel gevoel voor compositie. En een stijl met een idee. Het is niet geheel realistisch maar echt als een sprookjesboek getekend. De achtergonden (en personen daarin) staan volledig stil. Ook de grote massa (bij het nummer Princess Aurora) is niet zeer realitisch maar zeer simplistisch. Het was even wennen, maar dat kwam wel. Ook de scènes bij Malaficent en in het bos zijn erg mooi.
Daarnaast de prachtige muziek van Tchaikovsky en het schitterende nummer Once upon a dream. In het bos erg mooi verfilmd maar vooral aan het eind. Als de jurk weer roze wordt gemaakt, je ziet de kleur veranderen en dan het aanzetten van de zang. Subliem gedaan. Al met al zeer goed vermaakt.

"Second only to Dumbo (who didn't speak at all), this Disney title character has very few lines of actual dialogue throughout the entire film. The film is actually the story about the three fairies who protect her, not about the Sleeping Beauty herself. Rose/Aurora is only featured in the film in very few scenes and hardly ever says anything. She doesn't utter a single word in the second half of the film, neither before or after she falls under the spell. Her first line comes 19 minutes into the film and her last line comes 39 minutes into the film. However, she does sing two songs during that time."

Aldus IMDB.

Het is goed dat IMDB dit vermeld, want als me een ding opviel bij deze Disneyfilm, naast de tekenstijl, was wel hoe gigantisch weinig aandacht er besteed werd aan Doornroosje zelf. De hoofdfiguren vind ik bij Disney sowieso al vaak het minst interessant (ze zijn vooral braaf en niets anders), maar Doornroosje is duidelijk het minst uitgewerkte karakter uit de Disneystal. Ze doet bijna niets, heeft vrijwel geen opvallende eigenschappen en zoals vermeld nauwelijks tekst. Zelfs als ze te horen krijgt dat ze een prinses accepteerd ze dit meteen. Ach, misschien was zoiets in die tijd vanzelfsprekender dan nu

Het deed me meer aan zo'n Griekse mythe denken waarin de Goden de gewone mensen als poppen gebruikten voor hun eigen ruzies. De Goden zouden hier dan de 3 feeën in de ene hoek en Malifent in de andere hoek zijn. Let namelijk op dat alle karakters buiten deze om op een bepaalde manier gestuurd worden en alleen maar kunnen toekijken of nodig zijn voor de plannen. Zelfs het verslaan van de draak door prins Filip lukt alleen maar doordat Flora het zwaar op het juiste moment betoverd. De kus is uiteraard ook een onderdeel van de toverspreuk van Merryweather

Dat gezegd hebbende zijn de feeën wel vermakelijke personages. Met name die groene is zo goedhartig op zo'n ongeloofelijk naïeve manier dat het weer grappig wordt. Malifecent is qua karakter een doorsnee Disneyschurk, maar wint aan kracht doordat ze qua ontwerp wel de beste is. Het uiterlijk van de film is sowieso zijn grootste attractie. Het ziet er mooi uit. Vreemd genoeg deed het me wat aan b-avonturenfilms uit de jaren '50 - '60 denken met stop motion, al ziet het er doordat het animatie is minder veroudert uit. Ik kan moeilijk uitleggen waar ik de vergelijking vandaan haal. De film is in ieder geval een stuk gestileerder dan gewoonlijk en er lijkt ook meer beeldcompositie in te zitten. Zet daarbij de opvallend andere muziek, gebaseerd op een klassiek balletstuk en je krijgt toch een opvallende film.

Ik heb Sleeping Beauty altijd als een wat overbodige kopie van Snow White gezien. De verhalen zijn namelijk wel héél erg gelijksoortig. Ik las op IMDB zelfs dat er aanvankelijk 7 feeën in de film zouden hebben gezeten in plaats van 3. Dat zou wel heel erg zijn geweest. Gelukkig blijkt bij herziening dat Sleeping Beauty eigenlijk beter is dan Snow White. Het is niet mijn favoriete Disney, maar hij verdient wel iets meer status.
3,5*

Tja.. doornroosje. Het meisje dat zich prikte aan het spinnewiel. Wat kan je er over zeggen?

Volgens mij genoeg, maar lijkt me allemaal overbodige info, omdat iedereen het verhaal wel kent

3,0*

Toen ik kind was, was dit mijn meest favoriete tekenfilm. Ik vond het zo spannend dat de gemene fee langskwam om een vloek over Doornroosje uit te spreken en dat die andere drie feeen toen hielpen om de vloek tegen te gaan door die allerlaatste wens die nog niet werd uitgesproken. En bij het moment dat Doornroosje zich prikte aan het spinnenwiel zat ik altijd op het puntje van mijn stoel.

Nu ik jaren later terug kijk, vind ik Doornroosje toch wel een van de simpelste verhaaltjes die Disney in animatie heeft gegoten. De tekeningen vind ik nog steeds wel heel mooi. Mijn dochtertje heeft er weer veel minder mee dan dat ik dat had als kind.

Goede Disney klassieker.

De feeën waren redelijk grappig. De teken shots zijn schitterend. Het gevecht tussen de draak en prins Phillip werkte op mijn zenuwen en was vrij irritant. Maar voor de rest is dit wel een aardige Disneyfilm. 3,5.

Dinsey neemt veel vrijheden ten opzichte van het verhaal, maar wat wil je als het Grimm-sprookje slechts een paar pagna's telt.

Doornroosje, oftewel Aurora, is eigenlijk het lijdend voorwerp, en de hoofdrollen zijn voornamelijk weggelegd voor de feeën, die wel aandoenlijk zijn, maar lang niet zo grappig als bijvoorbeeld de Zeven Dwergen. Daardoor wordt de film af en toe wat saai. Maar gelukkig niet als Malafide ten tonele verschijnt; dit is zeker een memorabele Disney-schurk. Ze heeft geen motief, ze is gewoon het vleesgeworden kwaad, en de ultieme confrontatie tussen haar en de prins is hèt hoogtepunt van de film.

Voor de rest is deze film gewoon heel lief met de romantische liedjes, de diertjes die menselijke trekken vertonen en de feeën die Doornroosje graag een mooie verjaardag willen geven. Het verhaal verkondigd ook dat er zoiets bestaat als ware liefde op het eerste gezicht; erg cliché, maar o zo zoet.

De tekenstijl is prachtig. De achtergronden zijn erg natuurlijk nagebootst en adembenemend mooi. De animatie van de personage is erg vloeiend, en Doornroosje is een erg fraaie verschijning; als Disney één ding goed kan is dat mooie prinsessen toveren. En wederom is de grote gevechtsscène door die sterke animatie des te indrukwekkender.

De liedje stenslotte zijn ook erg mooi, en de Nederlandse stemmen waren wederom erg goed. Dit is niet mijn favoriete Disney, maar vakmanschap is het wel...

Simpel sprookje dat Doornroosje. In mijn idee kon je dit met drie zinnen wel samenvatten, dus was ik wel benieuwd wat de Disney-versie zou opleveren. Die Maleficent is een heersende slechterik, veel enger dan bijvoorbeeld de stiefmoeder van Sneeuwwitje om maar iemand te noemen. Ze was de grote attractie van de film, want daarbuiten was het niet speciaal, wat voorgeschoteld werd.

Op animatiegebied vond ik het maar wisselend trouwens. De decors waren gedetailleerd, maar deden ook echt niks anders dan als decor fungeren. Ook zo'n paard dat zich lelijk (als een plat vlak zeg maar) door de bossen heen draaft, vond ik er ook niet uitzien. Maar daartegenover staat dus wel weer een angstaanjagende Maleficent. Al met al voldoende, maar niet meer dan dat.

Now, father, you're living in the past. This is the 14th century!

Je kent dat wel, je zit een heel week uit te zien naar het weekend en voor je het weet is het alweer voorbij. Gisteren had ik dus helemaal geen zin om vroeg in mijn bed te kruipen en koos ik ervoor om nog een filmpje op te zetten. Ik wou iets kort, het moet natuurlijk ook niet te laat worden, maar ik wou ook iets luchtigs zien. Doordat ik de dag ervoor, weer, een goede ervaring had met Sneeuwwitje koos ik deze keer voor Sleeping Beauty, een Disney die ik nog nooit gezien had.

En zo zijn er nog wel meer titels. De reden waarom ik nu een aantal nieuwe Disneys kijk is omdat ik sinds kortgeleden er mee ben begonnen om de films (althans de classics) te verzamelen op VHS. Ze kosten werkelijk niets, ik haal ze voor ongeveer 50 cent per stuk in de Kringloopwinkel in nog altijd werkende staat. Zo ook dus deze Sleeping Beauty, die ik trouwens in de originele versie heb gezien met Engelse audio en Nederlandse ondertiteling. Het heeft op zich wel iets, de combinatie van Engels en Disney. Het moet denk ik de eerste keer zijn dat ik een Disneyfilm in het Engels bekijk want hier thuis hebben wij alleen maar Nederlandstalige versies. Soit, misschien is het doordat ik beide films met een korte tussenpauze heb gezien maar ik vindt Sleeping Beauty en Sneeuwwitje qua verhaal wel redelijk hard op elkaar trekken. Beiden gaan over een sprookje, prinses, een slechte heks en zo zijn er nog wel meer gelijkenissen. Is dit slecht? Neen, zeker en vast niet want net als Sneeuwwitje is dit absoluut geen verouderd sprookje. Vandaag de dag ruikt het een tikkeltje naar pedofilie, een meisje van 16 dat samen is met een man die een aantal jaar ouder is, maar 50 jaar geleden maakten ze hier zich natuurlijk niet zoveel zorgen om. Wat wel grappig is, is dat het hoofdpersonage, Aurora/Rose, eigenlijk niet zo bijster veel heeft te zeggen in de film. Ze komt maar ongeveer in de helft van de film voor en heeft maar een paar zinnen te zeggen, al zingt ze wel 2 nummers. Beetje vreemd maar op zich niet storend doordat de aandacht naar de leuke randpersonages gaat zoals de 3 feeën en de twee vaders. Het valt wel op dat Disney in de 22 jaar tussen deze en Sneeuwwitje wel ontzettend veel heeft geleerd. Personages worden beter uitgewerkt, het voelt niet alsof de Prins er is bij gesleurd omdat hij in het originele verhaal ook zat maar ook Malificent is een stukje beter uitgewerkt dan de Heks uit Sneeuwwitje. Leuk, erg leuk allemaal.

Qua animatie is dit nogal vreemd. De authentieke Disney stijl zit er nog altijd wel in maar de achtergronden zijn een stuk gedetailleerder. Op zich nog altijd erg mooi maar het is even wennen, vooral als je dit vergelijkt met de eerste stapjes die de studio zette met Sneeuwwitje. In dat opzicht is Sleeping Beauty ook wel een serieuze verbetering. Zo is Aurora/Rose werkelijk perfect geanimeerd. Disney prinsessen zijn altijd altijd al wel de moeite geweest qua animatie maar Aurora is toch echt wel verbluffend mooi. Dat is natuurlijk ook niet moeilijk als je bekijkt dat het personage qua looks en vormgeving (afgezonderd van het haar dan natuurlijk) op de immer mooie Audrey Hepburn is gebaseerd. Voor de rest is dit qua animatie ook wel weer erg hard te pruimen. Maleficent in draakvorm ziet er fantastisch uit, wel geweldig dat ze een echte vlammenwerper hebben gebruikt om het vuur van de draak weer te geven, maar het is vooral een kort stukje dat voor altijd op mijn geheugen zal geprint blijven. Ik heb het dan over het kleine stukje waar Maleficent tegen de Prins verteld, als hij gevangen is, wat er gaat gebeuren. Hoe hij na 100 jaar zal vrijkomen, hoe hij als oude man op zijn paard naar het kasteel zou rijden. Geen idee waarom maar ik vond het zo'n mooi stukje dat ik nog de rillingen krijg als ik er aan terug denk. Wat ik wel ergens een klein minpuntje aan de animatie vorm was het feit dat het er soms allemaal nogal vlak uitziet. Disney heeft met de erg gedetailleerde achtergronden geprobeerd om het sprookje stilistisch te maken, misschien maar goed want anders zou er niet al te veel van de film overblijven, maar langs de andere ziet het er soms niet altijd even netjes uit,

Ik twijfel nog altijd een beetje wat ik hier aan zou geven. Een dikke 4* is het sowieso, daar is geen twijfel over maar ik neig een beetje naar 4.5*. Omdat het echter de eerste keer is dat ik de film zie ga ik het maar op een solide 4* houden maar met een herziening kan er wel eens een verhoging inzitten. In ieder geval is dit weer een uitstekend werkje uit de Disney stal. De stijl is over het algemeen geslaagd, het plotje loopt lekker en de personages zijn bij vlagen erg hilarisch. Jammer dat ik dit niet vroeger heb gezien.

4*

Van alle Disney klassiekers die ik in mijn jeugd gezien heb, behoorde Sleeping Beauty tot degenen die het minst bleven hangen. Nu, bij herziening, valt meteen op hoe dit komt, want ondanks de onmiskenbare artistieke hoogtepunten van de film, behoort de film ook tot degenen met de meeste dieptepunten.

Om het negatieve meteen uit de weg te halen: het snelle tempo waarin het verhaal verteld wordt belemmerd de karakterontwikkeling en zodoende ook de emotionele diepte. Zoals vaker aangegeven behoort Aurora tot de meest passieve heldinnen uit de Disney stal, waardoor het lastig is om met haar mee te leven, maar laten ook de andere personages weinig indruk achter. Het interessantst is wellicht Maleficent, tevens een van de meest sadistische schurken van Disney.

Deze aanpak lijkt te bevestigen dat Sleeping Beauty voor de studio op dat moment vooral gezien werd als technisch en audiovisueel experiment. Nadat Fantasia flopte aan de kassa, bleef het bij Walt kriebelen om klassieke muziek achter hoogstaande animatie te plaatsen: Sleeping Beauty mag gezien worden als een van de beste uitwerkingen van dit concept.

De animatie, in vormgeving gebaseerd op middeleeuwse stijlen, is bij vlagen fenomenaal, wat alleen maar versterkt wordt door het samenspel met Tchaikovsky's ballet. Bovendien werkt het (zeer) brede 2.55:1 beeld werkelijk fantastisch voor dergelijke animatie, en is de muziekopname (in stereo, in 1957 nog een unicum) van ongekende kwaliteit. Dit zorgt ervoor dat deze classic makkelijk genietbaar is en belangrijk voor de ontwikkeling binnen animatiefilms, maar uiteindelijk minder indruk maakt dan het vakmanschap dat erachter zit verdient.

Sleeping Snow White.

De schitterende animaties, het kleurgebruik en de leuke liedjes dragen allemaal hun steentje bij aan een sfeervol sprookje uit de klassiekerreeks. Dit Doornroosje kent een aan Sneeuwwitje doen denkend verhaaltje, maar is net dat beetje beter uitgewerkt. Al is ook hier het einde gemakkelijk snel nabij. In dit geval is dat vooral omdat tijd nu eenmaal snel voorbij vliegt tijdens prettige zaken.

Zeer goed.

In mijn queeste om de belangrijkste klassieke Disney tekenfilms opnieuw te bekijken, stond deze onder aan mijn lijstje (had er elf geselecteerd). Maar dit blijft toch wel een aardig klassiek sprookje. Vooral op momenten werkt deze film best goed, zoals in het woud of tegen het eind. Vooral in het woud wordt een warm en kleurrijk sprookje.

Het is allemaal wel erg braaf, zelfs voor een Disney, maar het kijkt gemakkelijk weg. Ook door de tekenstijl die in elk geval anders is. Vond niet alles even goed afgewerkt. 3,5 sterren.

De Disneyfilm met tot nu toe de mooiste tekenstijl die ik gezien heb. Wat een details, wat een kleuren. Het is er aan af te zien dat er bijna 10 jaar besteed is aan het animeren. Erg fijne film, visueel.

Maar het sprookje is wat mij betreft te mager om er een hele Disneyfilm omheen te bedenken. Dat bleek ook wel, want Doornroosje zelf is (zo las ik) maar 18 minuten in de hele film te zien, en de rest is allemaal nogal overbodige en langdradige opvulsel, met als hoogtepunt (eigenlijk dieptepunt) de scene tussen de twee vaders in het kasteel, en de ellenlange fratsen van de feeën. Wat eerst nog wel leuk is, maar daarna gewoon niet meer.

Zeer matige liedjes ook, erg weinig humor, en de lachwekkendste prins die ik ooit gezien heb. Is hij doofstom ofzo? Heb hem bijna niks horen zeggen.

Door de visuele stijl verdient hij wat mij betreft nog wel een vrij aardige voldoende. Een film die je meer kijkt als schilderij, dan voor het verhaal.

3.5*, een klein 7'tje

Qua animatie en tekenstijl valt Sleeping Beauty gelijk op t.o.v. andere Disney films. Het is allemaal wat donkerder en tevens kleurrijker. Een mooie stijl die er goed uitziet en waardoor het fijn kijken is naar deze animatiefilm. Vooral de boze heks ziet er zeer goed geanimeerd uit.

Helaas is het verhaal zoals al eerder genoemd vrij magertjes. Ook zit er opvallend weinig humor in. De film moet het vooral van de drie feeën hebben qua humor. Hun gefixeerdheid op bepaalde kleuren is wel grappig. Verder houdt het op dat gebied niet over. De hoofdpersonages hebben verder ook weinig invulling in het verhaal. Zowel Doornroosje als de prins hebben maar weinig schermtijd. Op zich best opvallend.

Ja Doornroosje is op enkele punten in ieder geval een unieke Disney film. Als het verhaal en de hoofdpersonages wat beter uitgewerkt waren had er wel een hogere score van mijn kant ingezeten. Nu blijf ik steken op een voldoende.

3,0*

Deze film eens her bekeken, omdat het al veel te lang geleden was dat 'k hem nog had gezien en ook om eens te zien waarom Maleficent zo populair is.

Dit is een typisch sprookje met alle elementen er op en er aan: een prinses, een prins, feeën, boosaardige heks, draak, ..., maar het werkt wel. Vooral de muziek springt er wel uit met een heel aanstekelijke romantische lied. De animaties zijn erg sterk en de nevenpersonages (vooral die 3 feeën) zijn een leuke aanwinst. Maleficent was me vroeger eigenlijk niet zo bijgebleven, maar nu dat 'k hem eens heb her bekeken is ze toch wel redelijk indrukwekkend.

De film zal de vrouwelijke bevolking waarschijnlijk nog iets meer aanspreken, maar 'k vond dit toch een erg geslaagde film.

Gigantisch saai en vervelend concludeer ik na een herziening. Een euvel waar een hoop oudere Disney films overigens last van hebben. Weer een veel te lange intro en een veel te vluchtig slot. Weer een veel te lief meisje dat de behoefte heeft om de hele film te zingen. Het was echt niks aan. Niemand was grappig, het verhaal pakte me niet en ik was blij dat het er weer op zat. Het enige wat overtuigde was de manier van tekenen. De film zag er fraai uit. Overigens was de boze fee wel een typische Disney schurk, dat vind ik dan vaak nog wel geinig.

1,5* (was 3*)

Zo, viel dit even tegen! Ik heb in het geheel geen bezwaar tegen sprookjes en prinsessen, maar dit was toch wel echt saai. Doornroosje is een compleet karakter- en ruggegraatloos figuur. Wanneer ze erachter komt dat ze in feite een prinses is lijkt dit haar volledig onverschillig te laten. De prins is al niet veel beter. Hun liefdesverhaal gaat wel héél erg snel, zelfs voor een sprookje is dit overdreven. De drie feeën hebben nog een soort van karaktereigenschappen, maar heel overtuigend zijn ze nu ook weer niet. Ze hebben 16 jaar voor Aurora gezorgd en dan kunnen ze nog geen taart bakken voor haar verjaardag?

Nee, dan de slechterik. Zij had van mij zeker wat meer aandacht mogen krijgen, ze was namelijk het enige interessante en overtuigende personage. Als zij verschijnt aan het wiegje van Doornroosje lijkt het zowaar nog spannend te gaan worden. Helaas is zij al veel te snel verslagen, waarna het einde behoorlijk afgeraffeld wordt.

Wat blijft er dan nog over? Qua muziek is dit zeker niet één van de beste Disneyfilms; hoewel er met de muziek an sich niets mis is past het niet altijd bij het kinderlijke van het sprookje en ook ontbreken de leuke liedjes. De tekenstijl is anders dan anders, soms vond ik het heel mooi en schilderachtig, soms eigenlijk nogal saai. De stijl is in ieder geval niet eenduidig. Al met al blijft er dan weinig positiefs over. Geef mij maar Beauty and the Beast.

Stem verhoogd naar een 4.

'Sleeping Beauty' is toch wel een van de beste Disney films. Niet alleen is het een verbetering op 'Cinderella', het is ook een van de meest epische films die er ooit in animatie gemaakt zijn.

Hoewel het verhaal niet bestendig is tegen veel kritiek, is het magisch genoeg om te vermaken. De introductie van Aurora en Philip is zeker een van de meest romantische en 'Once Upon A Dream' is op zichzelf al iconisch. Voeg daar een vloek, goede feeën, een prins op een wit paard, een draak en een verzegelende liefdeskus aan toe en je hebt de definitie van een sprookje. Maar de film is ook zelfbewust genoeg om daar niet te veel in te blijven hangen. Het hoofdkoppel leert van elkaar te houden zonder bewust te zijn van hun lot en Aurora's uiterlijk en zangcapaciteiten zijn echt magisch, in plaats van onverklaarbaar natuurlijk.

Malafide is een uitstekende slechterik. Niet zozeer qua motief maar wel qua uitvoering. Een baby vervloeken, haar dienaren elektrocuteren en een prins kidnappen. Haar slechtheid is vermakelijk. Het biedt ook de gelegenheid voor de prins om de prinses eens te redden. Passiever dan de Prins en Prince Charming uit 'Snow White' en 'Cinderella' kan haast niet. Daarbij is Philip een verademing. De feeën stelen de show met een hilarische Fauna ("I don't think she's very happy"), een eeuwige strijd om de kleur van een jurk en natuurlijk het drogeren van een heel koninkrijk om een fout recht te zetten.

'Sleeping Beauty' is ook een meesterwerk qua animatie, in grensverleggende diepte perspectieven en met een klassieke tekenstijl die het tijdperk tot leven brengt ("It's the 14th century after all"). De film heeft ook een fantastische soundtrack met grandioze klassieke nummers. In alle aspecten is de film geslaagd.

Van dansende boswezens tot ontsnapping uit een kerker, van een beeldschone prinses met een gouden keeltje tot een kamer in de bovenste toren. 'Sleeping Beauty' zet de toon in een genre gecreëerd door Disney zelf. Het is avontuurlijk, magisch en prachtig om naar te kijken. Ik snap ook echt niet waarom dit destijds niet het gewenste publiek vond, maar ik ben blij dat het nu wel een aanhang heeft. Een romantisch meesterwerkje dat wat mij betreft nog eeuwen mee kan.

Ik denk hier grotendeels hetzelfde over. Ik vond het ook een erg zwak idee om de moeder van Aurora ook zomaar te laten sterven en het meisje te laten opvoeden door de drie feeën. Ik vond deze oude troela's helemaal niet gepast om een kind op te voeden. Het originele sprookje had meer feeën die echter geen rol van betekenis meer speelden nadat ze hun wensen hadden uitgesproken. Alleen het fantasy-element vind ik echt geslaagd.

Disney Classic #16

Sleeping Beauty is bij ons natuurlijk bekend onder de naam Doornroosje, ik heb zelfs nooit geweten dat dit de Engelse titel is. Ook opvallend dat de fans destijds bijna vier (!) jaar hebben moeten wachten op een nieuwe Disney speelfilm. Het is een vrij aardig geheel geworden al kan ik het geen meesterwerk noemen.

De vormgeving wijkt behoorlijk af van het voorgaande werk. Soms worden er allerlei 2D tekeningen over elkaar geschoven à la South Park. Apart is dat er vaak stilstaande achtergronden worden gebruikt waarop ook de personen bewegingloos staan. Waarschijnlijk een bewuste keuze want tegelijkertijd worden de mogelijkheden van breedbeeld uitstekend benut. Over het algemeen ziet Doornroosje er verzorgd uit en zijn de animaties van hoog niveau.

Het verhaal is erg eenvoudig maar de drie feeën zorgen voor de nodige capriolen. Leuke ingeving van de makers is om het trio zonder toverstokje te laten leven. Dit leverde soms hilarische momenten op. Met name het bakken van de taart en de hopeloze poging een fraaie jurk te maken vond ik erg geslaagd. De ruzie tussen de feeën waardoor de kleur van Doornroosjes voortdurend veranderde was zowel grappig als een visueel kunststukje.

Onder de streep een fraai gemaakte, vermakelijke Disney die iets speciaals mist om een écht hoge score te verdienen.

3,5*

Sleeping Beauty is een mooie animatie film.

Nu ik Maleficent in de bioscoop heb mogen aanschouwen leek het mij leuk om maar eens de oude animatie film over het zelfde sprookje te herkijken. Vroeger als kind heb ik deze film geregeld gekeken. Maar ik had hem tot vandaag al jaren niet meer gezien. Gek genoeg wist ik wel nog steeds hoe ik deze film vroeger als kind beleefde.

Ik vond als kind het eerste stuk altijd interessant en spannend met die gemene heks die een vloek uitspreekt over de mooie prinses. Daarna volgt een ietwat langdradig, maar toch een leuk deel dat de goede feeën voorbereidingen treffen voor de 16ste verjaardag van de prinses, terwijl de prinses zelf in het bos bezig is. Echter voor mij als kind werd de film eigenlijk pas echt interessant vanaf het moment dat de prinses terug is in het kasteel en door dat vreemde licht naar een spinnewiel werd gelokt….. Daarna spanning ten top, met als hoogte punt de boze heks die zichzelf in een draak veranderd.

Toch wel nostalgie deze film. Ik had vroeger als kind iets met boze heksen. En daarom keek ik vroeger Sleeping Beauty ook geregeld , want deze film heeft best wel een gemene boze heks , om het allemaal maar even in kindertermen te zeggen.

Het was een leuke ervaring om dit sprookje weer eens terug te kijken. Natuurlijk vond ik hem niet zo leuk als vroeger, maar toch heb ik genoten van de vele o ja momenten. En sommige scènes blijven leuk, zoals de feeën die ruziën om de kleur van een jurk, of een uil die met behulp van andere dieren zichzelf verkleed als prins. Het blijft leuk.

Prachtig geanimeerd deze film. Ook de muziek bij de film is mooi. Het past goed bij de film. Ook de liedjes zijn leuk.

Al met al vond ik dit een leuke film om weer eens te kijken. Er zijn nog wel meer van die oude Disney klassiekers die ik vroeger vaak keek. Misschien ga ik die wel binnenkort ook een keertje herkijken. Maar ik weet niet zeker af het ervan komt. We zullen zien.

3,5 ster voor deze film.

Disney boekte in z'n verleden de grootste successen met films gebaseerd op klassieke sprookjes. Zowel Snow White als Cinderella waren grote successen. Niet verwonderlijk dat Disney wederom koos voor een klassiek sprookje dat omgevormd zou worden tot een avondvullende animatiefilm. In dit geval het beroemde sprookje Doornroosje van Charles Perrault.

Hiervoor bespaarde Disney kosten noch moeite, en wilde hij met deze film een nieuw hoogtepunt in de geschiedenis van de tekenfilm bereiken. Net als Lady and the Tramp werd Sleeping Beauty op 70mm geschoten, met een stereo geluidsweergave op zes sporen. De animatie is geïnspireerd op oude Middeleeuwse schilderijen en de muziek van George Bruns is geïnpireerd door Tsjaikovski’s beroemde ballet, welk tevens gebaseerd was op Sleeping Beauty.

In 1951 werd gestart met de productie van Sleeping Beauty en deze zou uiteindelijk tot eind 1958 duren, waardoor Sleeping Beauty een slepend productieproces kende. Dat had zo zijn oorzaken (waaronder de bouw van het pretpark Disneyland). Hierdoor lag de productie van Sleeping Beauty geregeld stil. Dat zal ongetwijfeld ook z'n effect hebben gehad op het budget van Sleeping Beauty, die de pan uitrees. Met een kostenplaatje van 7 miljoen dollar was Sleeping Beauty destijds de duurste animatiefilm ooit. Helaas was de film een commerciële flop die pas na meerdere bioscoopreleases zijn geld heeft opgebracht. Sleeping Beauty is dan ook een stuk minder kindvriendelijk dan Snow White en Cinderella. De sfeer is behoorlijk donker en het verhaal behoorlijk grimmig.

Op animatieniveau staat ze zeker in de top-5 van beste tekenfilms van Disney. Inhoudelijk is de film wat minder geslaagd. Het tempo is laag en met name de hoofdpersonages (Aurora en de Prins) zijn erg ééndimensionaal. Het zijn wederom de bijfiguren die de film dragen. Malificent is één van Disney’s meer geslaagde schurken en ook de climax is prachtig in beeld gebracht. Met 71 minuten is de film echter vrij kort en het verhaal van Charles Perrault is dan ook behoorlijk ingekort. De versie van Disney is meer gebaseerd op de bewerking van de Gebroeders Grimm.

Al met al is Sleeping Beauty een dijk van een animatiefilm en één van de vele hoogtepunten uit de carrière van de Walt Disney Studio’s.

Aardige Disney verfilming van dit klassieke en zeer bekende sprookje. De animatie is zeer behoorlijk en de film kijkt vlot weg. Dat komt met name door de, op Maleficent en haar handlangers na, nogal luchtige personages. Maleficent is overigens wel het meest interessante personage. Het nummer "Once upon a dream" past goed bij het verhaal en zorgt voor wat extra sfeer.

Sleep Tight, Briar Rose.

Misschien verhalend niet zo goed als veel andere Disney films, de liedjes zijn niet echt memorabel en het mist net dat beetje meer voor die Disney Magic waarmee we zo verwend zijn na films als Snow White, Dumbo, Cinderella en Lady and the Tramp. Toch is Sleeping Beauty een genot om naar te kijken. Wat is dit een kunstwerk. De fantastische animaties zijn al om van te smullen, maar is vooral Eyvind Earle's werk wat hier de show steel. Echt prachtig artwork. De details die in de tekeningen zijn gestopt. Van het vuil op de muren, de gordijnen en tapijten op de muren tot het stro op het dak van het huisje in het bos en voor mij wel het mooiste in de film voor mij, het deken waar Prinses Aurora onder ligt nadat ze in slaap is gevallen. Waar het verhalend misschien wat laat af weten, maakt de animatie meer dan goed. Echt een verbluffend mooi uitziende film. En die details in de achtergronden, komen ook weer naar voren in de animaties. Kijk bijvoorbeeld eens naar hoe de vleugels van de feeën er uit zien.

Daarnaast is er natuurlijk nog de sterke bad guy. Of in dit geval een bad woman. Maleficent is misschien wel de beste en meest enge tot nu toe. in-en inslecht. Precies zoals een evil witch hoort te zijn. Misschien wel de beste evil person in de Disney geschiedenis.

Jammer dat de magie hier een beetje mistte. Maar het kijkt wel lekker weg, is leuk en de film is echt een visueel pareltje.

Duidelijk de Disney film met de beste soundtrack aangezien de muziek integraal uit Tsjaikovski's gelijknamige ballet komt. Niet mijn favoriete componist overigens, maar het is wel sterke muziek en hoewel de bekende wals een cliché is geworden, blijft het erg mooi en elegant. Volgens mij ook de enige "klassieke" Disneyfilm waar de prins een naam heeft, maar dat kan ik mis hebben.

Ik had het als kind eigenlijk niet zo door, maar de eigenlijke hoofdpersonen van deze film zijn de feeën. Prinses en prins hebben veel minder speeltijd en lijken zelfs hun stem compleet te verliezen in de tweede helft. Ach ja, zo boeiend zijn zij eigenlijk ook niet, dus de focus op de feeën is geen slechte keuze.

Verder is het allemaal erg degelijk, de animatie ziet er gedetailleerd uit, maar wat ik eigenlijk zo leuk vind van eerdere Disney films (met name Snow White), de creatieve integratie van muziek en beeld, blijft hier toch wel wat achterwege.

De muziek maakt heel wat goed, waardoor ik net als Snow White uiteindelijk op 3* uitkom.

“Maleficent doesn't know anything about love, or kindness, or the joy of helping others. You know, sometimes I don't think she's really very happy.”

Aardig. Niet één van de beste Disney klassiekers, maar Sleeping Beauty is vermakelijk en gelukkig ook een zeer korte film. Gezien het verhaal had het ook niet langer hoeven duren. De animatie ziet er weer uitstekend uit, en vooral de manier waarop Maleficent wordt vormgegeven is zeer sterk gedaan. Ze straalt kracht en pure kwaadheid uit, en dat zorgt er voor dat het verhaal ook wat meer indruk maakt. En het gevoel dat er echt gevaar dreigt. Hoewel je ook wel weet dat het met Doornroosje/prinses Aurora en haar prins wel goed komt.

Disney's Sleeping Beauty heb ik als kind nooit gezien, maar het verhaal is natuurlijk erg bekend. Er zijn ontelbaar veel versies waarin de prinses zich prikt aan de naald van een spinnewiel en in diepe slaap beland. Dat de film verder niets om het lijf heeft is eigenlijk een grote tegenvaller.

Buiten dat Aurora bijna geen screentijd heeft en in de tijd die ze krijgt ook nog eens erg weinig zegt maakt haar een doodsaai personage. Dat eeuwige gezang wat elke prinses schijnt te kunnen gaat snel op de zenuwen werken. Prins Philip is al net zo kleurloos dus op zich is het een mooi stel. De drie feeën zorgen voor wat komische afwisseling, maar zijn niet leuk genoeg om de film grotendeels op te draaien. Maleficent is een iconische verschijning, maar ook zij weet de film niet te redden.

De animatie is mooi zoals altijd, redelijk sfeervol wel waardoor de film toch een duistere feeling heeft. Jaren later wordt een soortgelijke setting echter sterk verbeterd in The Black Cauldron. Helaas blijft ook de muziek niet hangen, waardoor deze schone slaapster geen enkel hoogtepunt kent.

Wederom erg degelijk.

En heel sprookjesachtig ook, zowel in sfeer als verhaal. De animatie is bovendien ook weer van hoog niveau. Maar in tegenstelling tot een hele resem andere Disneyfilms heb ik weinig tot geen binding met de personages - nu niet en dik 20 jaar geleden eigenlijk ook niet. Dat is een klein manco in een verder gewoon weer degelijke film, waar ik ook weer van schrok dat dit intussen +60 jaar oud is.

3