Things You Can Tell Just by Looking at Her (2000)

Deze film afwisselend gekeken met The Big Chill. Ik zal 'm dus geen sterretjes geven. Er zitten inderdaad heel mooie momenten in (de Close/Flockhart-scène heb ik helaas gemist), vaak vond ik het wel erg praterig. Maar een film met Hunter en Close, dat is toch fijn.
Ik vond de scène mooi waarin de zwerfster naar Hunter toekomt bij de auto terwijl Walter naast haar zit en als de zwerfster allerlei (niet al te leuke dingen) over haar begint te zeggen, Hunter haar laat doorpraten ondanks zijn protest. Daarentegen vond ik Hunters huilscène weer wat minder. Ik moest lachen toen ze steun zocht bij de heg en de parkeerpaal. Dat zal niet de bedoeling zijn geweest.
Ik moest tijdens het kijken een beetje aan Short Cuts denken. Niet alleen omdat het verschillende verhalen naast elkaar zijn, maar ook omdat het weer zo'n rol speelt, de locatie, en vooral omdat ze allemaal toch tamelijk ongelukkig zijn/lijken.

Mooie raamvertelling over een aantal gebeurtenissen uit het leven van een aantal vrouwen. De van elkaar losstaande segmenten, raken elkaar zijdelings aan en worden afgekapt nog voordat er een einde aan zit. Dit wordt goedgemaakt in de laatste minuten van de film, waar elk verhaaltje nog even mooi wordt afgerond. Uitstekend acteerwerk door een voornamelijk vrouwelijke cast, en verteld in een traag maar aangenaam tempo.

Deze vroeger eens deels op tv gezien en in de grabbelbakken voor 1€ terug gevonden en nu eens volledig bekeken. De film bestaat dus uit verschillende verhalen die dan aan elkaar gelinkt worden. De verschillende verhalen zijn meestal drama, alleen het verhaal van de vrouw met de dwerg was eerder romantisch. Dit verhaal vond 'k dan ook het beste, al is de rest ook wel goed. De cast valt enorm op, want het zijn allemaal wel bekende dames. Ze deden het allemaal wel goed.

De film is z'n prijs meer dan waard en is zeker het her bekijken waard, dus mocht je hem zien liggen, niet twijfelen en bekijk hem gerust eens.

12de film van de Cameron Diaz marathon!

De film viel me best tegen al had ik eigenlijk geen hoge verwachtingen. Het zijn allemaal losse verhalen die op één of andere manier met elkaar verbonden zijn, waar ik normaal nooit zo warm van loop. De cast is goed met Diaz, Hunter en Close als de bekendste. Close heeft echt een totaal nietszeggende rol en eigenlijk de enige leuke verhaallijn was met Diaz en met Baker.

De verhaallijnen gaan ook niet echt over liefde of romantiek vind ik. Ook zijn ze niet echt met elkaar verbonden alleen dat bepaalde personages ineens in elkaars verhaal voorkomen zonder dat dit iets uitmaakt. Het is meer gewoon een inkijkje in hun dagelijkse leven waarin niks bijzonders gebeurt en wat tot niets zal leiden. De cast bestaat uit te veel mensen waardoor het allemaal niet de diepte in gaat. Aangezien meerdere vrouwen een verhouding hebben met dezelfde man (blijkt aan het einde) is de volgende titel geschikter voor de film: ''Things you can tell by fucking with her''.