Mei Shao Nian Zhi Lian (1998)

Aardige film met een thema dat in China 10 jaar geleden (en nog steeds) niet zo makkelijk ligt.

Toch deed de film iets langdradig aan, was er niet de juiste keus voor muziek en bleef het verhaal soms wat in zijn langzame tempo steken.

Wat matige Yonfan.

Na deze film werd het gelukkig wel beter. De titel zegt het al (voor de mensen die wete wat Bishonen betekent), het gaat deze keer over mooie jongens.

Fung is een logische keuze voor de rol, Daniel Wu had ik niet meteen verwacht, al vult hij het best goed in. En ook Tsang is logisch gecast. Zij vormen de driehoek (met die vage wannabe superster als vierde schakel) waar deze film rond draait.

Redelijk typisch gay drama. Allemaal iets te dik aangezet, typisch Yonfan, maar dit maal wel zonder de gebruikelijke weelde. Visueel soms wat karig (die schokkerige slomos), ook de muziek voegt maar weinig positiefs toe. Jammer, want dat maakt zijn sentiment vaak draaglijk.

Slecht is het niet. Veel blote bovenlijven in ieder geval. Mensen die daarom kicken komen in ieder geval wel aan hun trekken. Drama verder wel redelijk, maar een hoogvlieger is het zeker niet.

Nog steeds wel benieuwd naar Prince of Tears want Yonfan's latere werk is duidelijk beter.

2.5*

Een sympathiek verteld, maar ook melancholiek melodrama over een jonge politieagent, Sam, die betrokken is bij een aantal mooie call boys. Sam heeft een onnatuurlijke genegenheid voor perfectie. Werkelijkheid en fantasie wisselen regelmatig van beeld en de melancholie gaat over in te dromerige beelden.