The Tailor of Panama (2001)

Bizar gemiddelde hier. Erg mooie film met een goed en vrij origineel verhaal. Vrij ingewikkeld door de vele personages maar uiteindelijk is het toch allemaal goed te begrijpen. Grappig ook op momenten en erg goed geacteerd. Speciale vermelding voor Gleeson, had hem helemaal niet herkend.

4*

Redelijk.

Als parodie op de spionagethriller is The Tailor Of Panama best geslaagd. De hele opzet is te idioot voor woorden en met de karikaturale personages erbij geflikkerd kijkt dit best aangenaam weg.

Maar naar het einde toe - hoe kan het toch anders - verliest de film scherpte. De finale is een anticlimax.

Aan de cast zal het evenwel niet gelegen hebben. Geoffrey Rush is perfect gecast en ook Pierce Brosnan trekt zijn plan. Zijn rol hier is ongelooflijk nichterig - dat luik zet hij met verve neer -, maar is ook klootzakkerig en dat bijtende mist hij toch wel.

Panama is een leuke locatie en dat wordt voldoende benut. Verder is hier niks te vinden qua spitsvondigheiden of grootse cinema. De liefhebber van de luchtigere satire zal dit echter kunnen smaken.

3

Een ijzersterk plot dat pas echt tot leven komt dankzij het briljante spel van de beide hoofdrolspelers. Pierce Brosnan steelt de show met zijn amorele en arrogante undercover-agent die zonder enige scrupules mannen onder druk zet en vrouwen het bed in praat; Le Carré geniet er duidelijk van om hem zo cynisch mogelijke dialoog in de mond te leggen, maar even prachtig is het hoe het acteren van Pierce Brosnan nergens om sympathie voor zijn verdorven personage vraagt. En Geoffrey Rush zit daar één stap achter (en soms ook vóór), ter plekke verzinsel op verzinsel stapelend en nergens knipperend met de ogen totdat hij beseft in wat voor een moeras hij zich heeft begeven. Humor te over (de scène waarin Osnard en de ambassadeur over de prijs onderhandelen!), en bij de ontmoeting in het bordeel zat ik in mijn stoel van het lachen even hard te schudden als Brosnan en Rush op het waterbed. Enige minpuntje is de ongeloofwaardige casting van Brendan Gleeson als Midden-Amerikaan, maar dat vergeef ik deze gitzwarthumoristische film graag. Een heerlijke verrassing.
        Interessante vraag: in hoeverre gelooft Osnard ook echt in de verhalen die Pendel hem opdist, en in hoeverre weet hij al vanaf het begin (of spoedig daarna) dat dat allemaal onzin is en gebruikt hij ze slechts om zelf met de eer en de miljoenen te gaan strijken en Pendel met de zwarte piet achter te laten? Misschien dat het boek daar uitsluitsel over geeft?

Misschien is het grootste probleem van The Tailor of Panama dat de film zo zwalkt tussen komedie, politieke intrige en satire, en van een script gebaseerd op John le Carre verwacht je ook wat meer diepgang. Toch is er genoeg goed en leuk aan, op zijn minst al het fraai getroffen karakter van Rush, en de even fraaie manier waarop hij die rol speelt.

De setting in Panama is op zich natuurlijk evident gezien de titel, maar aan de andere kant komt dat er behalve wat flauwe (archief?)beelden maar matig uit. Net als dat er nogal wat verhaallijntjes geopend worden, maar niet uitgewerkt. Voelt allemaal een beetje half/half. Toch is het een leuke film, misschien meer door het aparte ervan dan doordat er iets nou echt heel erg goed gaat.

Wellicht was het de bedoeling dat we het geheel zouden opvatten als scherpe kritiek op de Amerikaanse politiek - en dan vooral wat wel het military-industrial complex genoemd wordt. Oorlog is business voor Amerika. Maar als dat inderdaad de bedoeling was, dan is die volstrekt mislukt. Je zou van een regisseur als Boorman over de hele linie toch meer verwachten.