Ad Ogni Costo (1967)

De vergelijking met Rififi maakte ik ook al snel tijdens het kijken van deze film. Maar hoewel er inhoudelijk veel overeenkomsten zijn tussen de Grand Slam en die Franse heist-film, is het kwalitatieve verschil ongeloofelijk groot. Hoewel ik zeker wel een heist-film kan waarderen, is dit duidelijk een van de mindere in zijn soort.

Dit komt voornamelijk door de personages en de acteurs die ze spelen. Edward G. Robinson was nog wel goed, maar de rest... Janet Leigh speelde een erg flauwe rol en de Duitse Peter Stormare look-alike was nog erger dan stereotype. De andere rollen waren iets beters, maar feit blijft dat de personages erg saai zijn. Vooral in vergelijking met Rififi, waar dit aspect juist zo goed uitgewerkt was.

De overval zelf was nog wel redelijk uitgevoert. Met name omdat het voor de verandering allemaal eens niet zo perfect verliep en de hoofdrolspelers ook wat onverwachte obstakels moesten overwinnen. Dit was wel nodig, want echt spannend wou de film verder niet worden.

En verder liep alles precies volgens de vaste lijnen van een heistfilm. Alles wat je verwacht dat er gaat gebeuren gebeurt ook. En wederom krijgen we weer het standaard einde van een oude heistfilm. Oftewel iedereen gaat uiteindelijk met lege handen naar huis en de meesten gaan zelfs dood. Ik blijf erbij dat ik het nogal stom vind dat alle oude heistfilms op deze manier eindigen. De reden daarvoor weet ik ook, maar dat maakt niks goed. In deze film worden de sterfscènes trouwens een voor een heel slecht uitgevoert. Met name de eerste. Ik ben niet iemand die fouten snel opvalt, maar iemand in een auto zit een neergeschoten wordt, terwijl de ruit van de auto niet geraakt wordt (!!!!!!!) dan valt dat nogal op. Het tweede slachtoffer sterft niet zo'n slecht uitgevoerde dood, maar de derde is weer een ramp. De Michael Palin look-alike rent van een verlaten omgeving ver weg door een stad heen zonder achtervolgd te worden door de politie en als hij eenmaal bij zijn bestemming aankomt wordt hij toch nog door de politie neergeschoten. De laatste sterft aan een standaard verraadmoord. Erg slecht vind ik dit en het heeft lang niet de kracht van andere heist-films.

De muziek in de film was verder wel aardig. De beelden daarentegen waren zo fel dat het glazuur je bijna spontaan van de tanden springt. Iets te kleurrijk voor zijn eigen goed. Wat overblijft is een aardige heistfilm, maar toch een zwakkeling in zijn genre.
2,5*

Minder sterk dan gedacht. Nogal traag. De film komt de laatste drie kwartier pas écht op gang...

Dit is zo'n film, een persoonlijke favoriet, waarbij sentiment een grote rol speelt, die ik eens in het jaar/twee jaar kijk en altijd weer van kan genieten. Natuurlijk zie ik de tekortkomingen, maar ik blijf dit een erg kleurrijke, spannende inbraakfilm vinden, met een geniale lange inbraak scene, heerlijke fotogenieke locaties te Rio en een aantal internationale acteurs, wiens koppen je in wel meer jaren '60/'70 Franse en Italiaanse (misdaad-) films tegen kwam.

Ik moest het tot nu toe doen met een niet meer dan redelijk goede dvd van Blue Underground, maar sinds kort bezit ik de Kino Lorber blu ray en dat is duidelijk een sterke upgrade. De film zag er nog nooit zo mooi uit (laat je daarbij niet uit het veld slaan door de eerste twee minuten, want dan is het beeld vrij korrelig, rest van de film echter is top).