We're Not Dressing (1934)

Deze bijzonder matige film is in feite een showcase voor Bing Crosby. De man heeft natuurlijk een prachtige stem, maar de liedjes die hij in deze film vertolkt zijn maar zozo. Dat geldt eigenlijk voor heel de film, waarin Carol Lombard min of meer voor spek en bonen meedoet. Het enige hoogtepunt is de hilarische rondleiding die George Burns krijgt langs de “uitvindingen” van zijn vaste partner Gracie Allen.

Vermakelijke muzikale komedie. Bing Crosby neemt de meeste schermtijd in beslag, samen met love interest Carole Lombard. Bing croont naar hartelust en acteert verder op zijn kenmerkende wijze. Het tweede is duidelijk een aanhangsel van het eerste. Maar dat stoort niet in een productie die gevuld is met gags en een cast die van wanten weet. Te vermelden waard is ook het feit dat Carole Lombard het eerste kwartier van deze pre code film te bewonderen is in diep uitgesneden avondjurk. Verder heb ik vooral genoten van de inbreng van Gracie Allen. De tweede of derde film dat ik haar aan het werk zie; in één van de films met WC Fields speelt ze krek dezelfde rol van dom meisje. Echt wel lollig. In de film hier zien we ook Ray Milland aan het werk in een ondersteunende rol, al had ik dat op het moment zelf niet echt door met zijn nog jonge look.
Opvallend nog dat naar het einde toe de sociale kloof tussen rich girl Lombard en sailor Bing Crosby wordt gedicht wanneer blijkt dat Bing een architectendiploma op zak heeft. Daarmee blijkt hij instant waardig om een relatie aan te gaan met Lombard.

Goed standaard vermaak is dit.