Scooby-Doo (2002)

De TV-serie is heerlijke pulp, vind het zelfs nog steeds erg geestig om te zien. De live action verfilming laat jammer genoeg wat te wensen over, maar is al met al gelukkig niet barslecht of ondraaglijk. De vertolkingen zijn aardig, maar met name Lillard is perfect als Shaggy, had geen betere acteur geweten voor de rol. En samen met het uit de PC afkomstige titelkarakter steelt hij de show. Maar goed, op een aantal vermakelijke momenten is en blijft dit toch redelijk standaard. Niet iets dat je lang bijblijft, in ieder geval.

Voordeel van de twijfel, 3 kleine sterren voor het vermaak.

Wat een waardeloze film dit, heb hem met moeite uitgekeken echt deze film mist werkelijk alles wat een film goed kan maken; geen goede acteurs, geen goed verhaal, geen humor en ook al geen mooie special effects... 1,5* hooguit.

Enige lichtpuntje in deze film is (dat ik dit nog ooit zou zeggen) Matthew Lillard die Shaggy erg goed neer zet. Helaas is het materiaal waar hij mee moet werken dan weer beneden pijl. Vooral het verhaal is tegen het eind echt te erg voor woorden.

Ach ja, kreeg eigenlijk precies wat ik verwachtte. Volgt de tekenfilm ook wel in de zin dat die ook niet al te best was.

1,5* voor (godbetert) Lillard.

Kinderachtige film, die zich toch ook wel richt op de 20'ers die opgegroeid zijn met Scooby-Doo (tja, ik bijvoorbeeld). Een paar leuke grappen en een goede Lillard zorgen voor een eindscore van 1,5*. Jammer dat de vaak briljante Atkinson hier niet op zijn plaats is.

Hij heeft mij eerlijk gezegd best kunnen vermaken en ik heb ook een paar keer wel kunnen lachen,ook erg leuke verwijzingen naar de tekenfilm.

Slechte special effects dat wel,maar gewoon verstand anderhalf uur op nul en het is genieten geblazen.

2.5*

Matig filmpje dat erg rommelig in elkaar zit. De positieve punten zijn de hond Scooby-Doo die erg leuk gemaakt is en bij vlagen best grappig is en zijn baasje Shaggy, die best goed neergezet wordt door Matthew Lillard. De rest is maar matig en verder wordt het ook nooit echt leuk.

2,0* voor Scooby en Shaggy.

Niet zo'n heel sterke jeugdfilm. Je kunt rustig stellen dat de tekenfilmserie vele malen sfeervoller en komischer was. Alleen leuk voor kleine kinderen.

Een aardige film maar de tweede is wel iets beter. Het acteerwerk is niet heel goed (behalve bij Atkinson) en de special effects zijn ook niet fantastisch maar het is wel een grappig verhaal, en deze films zijn altijd wel vermakelijk.

3*

Als kind vond ik dit een heel mooie film. Grappig en een leuk verhaal. Maar ik weet niet of hij ook zo leuk is voor ouderen.

Verschrikkelijke Scooby-Doo film. Grapjes waarbij ik niet moest lachen en vermakelijk vond ik hem ook niet. 1,0 voor Rowan Atkinson.

Ik vind dit in zijn "genre" een heel goede film!

Heb tijdens de film echt het Scooby-Doo gevoel uit de tekenfilms, ook is de cast erg sterk neergezet, ze lijken echt sterk op de tekenfilmfiguren. Ook Scooby is wel mooi geanimeerd, ik kan zelf niet begrijpen dat deze film minder punten krijgt dan die lelijke nieuwe versie uit 2009... daar zie je veel meer een "computer" scooby... :s

4* voor de fun die ik er mee heb!

Erg leuke film met de onwijs grappige Shaggy en Scooby. Soms wat flauw maar een prima film om gewoon een keertje te kijken.

Wat is dit een leuke film, zeg!

De effects zijn wel slecht, maar dat weerhoudt het niet dat ik deze vroeger eng vond!

Hey, Hong Kong Fooey. Watch the fists of fury

Toen ik een paar dagen geleden weer een animatiefilm van Scooby-Doo achter de rug had was ik van plan om me nog eens te wagen aan de twee (of zijn het er ondertussen alweer meer?) live-action verfilmingen. Na Space Jam besloot ik dus om nog een stukje nostalgie die avond te laten starten en ik stak de VHS (lekker oldschool) in de videorecorder in de hoop dat het nog goed afspeelde. Na de Space Jam trip down nostalgia lane was ik benieuwd hoe dit ging uitdraaien.

Jammer genoeg is dit slechter uitgedraaid dan ik me herinnerde. Nu was het al wel een serieuze tijd geleden dat ik deze film had gezien maar tijdens het kijken irriteerde ik me aan nogal veel veranderde aspecten. De kostuums en designs zijn in ieder geval wel geslaagd en op dat gebied is Scooby-Doo wel een leuke zit. Er zitten een aantal verwijzingen in naar de oude afleveringen en iedereen droeg zijn correcte kleding. Heel de setting van het Monstereiland voelt getrouw aan en zou dan ook rechtstreeks uit een aflevering kunnen komen. Tot hier toe eigenlijk de pluspunten want qua verhaal is hier wel vrij veel op aan te merken, althans toch wanneer je een grote fan bent van de originele animatiereeks (en zijn spinoffs) zoals ik dat ben. De grootste stoorfactor moet toch de break-up tussen Mystery Inc. zijn want dit past werkelijk totaal niet in heel de lijn die in de loop der jaren is opgebouwd. Oké, je moet natuurlijk een verhaal hebben om rond te bouwen en het is redelijk moeilijk om afleveringen van 20 minuten om te bouwen naar een volledige film maar de animatiefilms bewijzen dat het wel mogelijk is. Voor de rest krijgen we een nogal halfbakken verhaal dat compleet de pedalen kwijtraakt naar het einde toe waar Scrappy-Doo opeens op de proppen komt. Nu ben ik sowieso nooit echt een fan geweest van dat personage maar hier slagen ze de bal wel compleet mis. Scrappy wordt neergezet als een compleet doorgedraaide hond en het idee achter de superkracht met dat piramidevormig gedoe is belachelijk.

Is het dan allemaal slecht te noemen? Neen, gelukkig niet want qua acteurs is dit ook vrij aangenaam om te zien. Casey Kasem (de stemacteur die de stem van Shaggy voor meer dan 40 jaar heeft verleend) is vervangen door Matthew Lillard en die keuze is te wijten aan deze film. Het is dan ook een perfect logische keuze want naast de treffende gelijkenis qua postuur en gezicht weet hij ook de stem van Kasem praktisch perfect te benaderen. Erg sterke casting. De rest van de cast doet het iets minder maar tegen Sarah Michelle Gellar kan ik natuurlijk geen neen zeggen. De film is opgenomen ten tijde van Buffy, the Vampire Slayer (Joss Whedon's meesterwerk) dus ze had een erg druk schema maar daar is niets van te merken. Het roze pakje met bijhorende roze botjes en andere, vanzelfsprekende roze, accessoires gaan haar erg goed af. Freddie Prinze Jr. is ook een goede keuze maar struikelt iets te vaak over het script en de vreemde acties die het personage moet ondernemen. Linda Cardellini is net iets te sexy als de seutigere Velma maar het kan er mee door. Scooby zelf ziet er eigenlijk niet uit. Ik zou verwachten dat een hond ten tijde van 2002 toch wel iets beter gemaakt zou worden want dit is toch redelijk teleurstellend. Wel jammer dat ze Neil Fanning voor de stem hebben gekozen en niet Frank Welker, die dan geheel onlogisch wat stemmen van de monsters heeft mogen verzorgen.. Leuke bijrol trouwens nog van Rowan Atkinson.

Niet de film die in mijn herinnering zat. Ligt dat nu misschien aan het feit dat ik recentelijk een hoop van de oude klassieke afleveringen heb gezien (inclusief een aantal films) maar ze breken hier compleet met de stijl van de animatiereeks en dat kon ik nu niet echt waarderen. Jammer, benieuwd hoe het tweede deel uitdraait want dat was in mijn herinnering iets beter.

2.5*

Als kind zijnde vond ik vroeger in de jaren 70 en 80 de korte tekenfilms van Scooby-Doo altijd wel leuk en spannend, zeker in de originele bezetting. Deze eerste verfilming met echte personen en een geanimeerde Scooby-Doo (en ook Scrappy-Doo die voor een leuke wending in het verhaal zorgt) is echter helaas zeer flauw. Dat komt natuurlijk ook omdat ik deze film nu gezien heb als volwassen persoon en dan vindt je dit soort films natuurlijk al zeer snel flauw. Deze film is dan natuurlijk ook bedoeld voor kinderen. Als volwassenen kijk je hem waarschijnlijk (zoals ik) omdat je er vroeger mee bent opgegroeid.

Ondanks dat het verhaal zeer flauw (buiten een paar glimlach momenten valt er verder niets te lachen) is, viel de uitvoering nog wel mee en ziet het er visueel (ook zeer kleurrijk) ook niet onaardig uit. Natuurlijk zien Scooby-Doo en de andere geanimeerde wezens (monsters) te geanimeerd uit, maar dat komt natuurlijk ook omdat deze film stamt uit 2002 en de animatietechnieken nog niet superieur waren. Vanwege het meespelen van de altijd fraaie Sarah Michelle Gellar (in een hoofdrol) en Isla Fisher, kijkt deze film zich als volwassenen man toch nog enigszins lekker weg. De film duurt gelukkig ook niet lang. De cast (ze leken best goed op de tekenfilmkarakters) deed het overigens niet onverdienstelijk en zeker Matthew Lillard in de rol van Shaggy. Rowan Atkinson speelt ook mee in deze film, maar eerlijk gezegd stelt zijn rol weinig voor.

Omdat ik Scooby-Doo vroeger als kind zijnde altijd leuk heb gevonden, zal ik mild zijn met geven van een beoordeling voor deze verfilming ervan met echte personen.

De kinderklassieker.

Had de film ooit vroeger weleens gezien maar ik herinnerde me er maar weinig van. Dit soort films hadden wellicht als kind beter kunnen werken. Als je het zo bekijkt, kent de film best wel een behoorlijk aantal elementen die kunnen werken. Zo is het al ideaal gekozen om een film als deze een themapark als achtergrond te geven.

De setting weet dan ook wel goed te helpen, al brengt Gosnell deze zelden echt naar behoren in beeld. We krijgen wel wat setpieces, maar het plezier die zo'n locatie moet meebrengen wordt eigenlijk niet gevoeld. Wel jammer, want films als Casper springen daar veel beter mee om. In Scooby-Doo lijken ze het gevoel van nostalgie overbrengen niet helemaal te vinden.

Het acteerwerk is moeilijk te beoordelen. Iedereen zit opzicht wel goed in diens rollen. Vooral Lillard past wel in dit soort figuurtjes, maar het ligt er vooral aan of je ze als kijker kan waarderen. Het zijn drukke, luidruchtige figuurtjes die vooral staan te dollen en schreeuwen. Daar moet je wel van houden. Voor mij persoonlijk vallen toch te veel grapjes dood, maar de steun op stripfiguurtjes hangt sterk en weet wel te werken.

Uiteindelijk is het aardig vlot vermaak, maar wel gedateerd. Zowel qua effecten als onthulling is de film flauw te noemen. Verder loopt het best aardig. Gosnell weet wel wat ze leuk vind als regisseur en dat lijkt vooral het maken van kinderfilms te zijn met een iets grotere achtergrond. Niets mis mee, maar de film valt op het vlak van komedie te vaak dood om herhaaldelijk plezierig te zijn.

Scooby-Doo is een dubbele film, want het mikt wel degelijk op een jong publiek met soms best platte humor. Maar tegelijk is het heerlijk kleurrijk met een liefde voor comic en de originele animatieserie. Ik ben zelf nooit echt opgegroeid met de animatie, dus ik heb die fanliefde niet echt mee. De cast is best goed gekozen, toch wat het team zelf betreft. De vijand is niet echt goed en misschien mocht het toch net wat meer volwassen en detective. Want ook al is het team leuk om te volgen, blijft het een kinderfilm die best flauw overkomt.