Arrebato (1979)

Een experimentele film, meer geschikt voor de doorgewinterde cult en arthouse liefhebber dan voor ondergetekende.

Een filmmaker genaamd Jorge gespeeld door een acteur/model die zich de pornonaam Jim More heeft toebedeeld wordt benaderd door de neef van zijn ex-vriendin om hem, Pedro te helpen bij het maken van een film.

Deze Jorge treft zijn vriendin gespeeld door de jonge en aantrekkelijke Roth in bed aan. Sowieso wordt veel in bed gelegen in deze prent. Eventjes is Jorge boos, maar even later zet hij een shot heroïne en kruipt naast haar.

Pedro, de zonderlinge neef praat niet met zijn familie maar laat tussen neus en lippen door wel weten dat hij geslachtsgemeenschap heeft met zijn nicht en oom. Hij woont in een landhuis met zijn tante en nicht Martha.

Obsessief is hij bezig met het maken van een film. Ook hij is niet vies van een snuifje heroïne of wat poppers op zijn tijd. Om een lang verhaal kort te maken het mondt erin uit dat Pedro dagen lang zonder eten, drinken en zelfs zonder drugs hoofdzakelijk slapend in bed zichzelf filmt.

De cinema of letterlijk de camera wordt een soort vampier die te vergelijken is met drugs. Het prikkelt de verbeelding en oefent macht uit. En kan je helemaal opslokken.

Op de set is het overigens een anarchistische puinhoop geweest. Door een gebrek aan geld verlieten technici en zelfs de hele geluidscrew de set waardoor een groot deel van de film moest worden gedoubleerd.

Interessant maar niet echt mijn genre film. Ook valt er nog veel meer uit te halen maar dan wordt het een zooitje met spoilers enzovoorts. En ja de synopsis klopt niet.

Ik weet niet wat het is. Deze film zuigt je (als je ervoor open staat) meteen vanaf het eerste moment op en het fascineert je. Het laat je niet meer los. Deze film leeft op zichzelf. Ik vind het gek dat Cronenberg zo vaak genoemd wordt want volgens mij is het veel meer richting Lynch. Deze film is zeker niet voor het grote publiek maar er zit toch voor een filmfan heel veel in.