Stepmom (1998)

op zich een goeie drama film met goed acteerwerk. maar er zaten wel wat momenten in die echt zo vervelend waren, zoals bv het sentimentele einde.

WIl je niet dat iemand je ziet huilen? Kijk deze film dan alleen. Tranentrekker eerste klas. Maar kijkt erg lekker weg. Een aanrader als je van een goed stuk drama houdt. 4 sterren.

*snik, snif, snotter*

voorspelbare, sentimentele maar niettemin prachtige tranentrekker waarin vooral Susan Sarandon uitstekend speelt.

Goede mooie film met werkelijk fantastisch acteerwerk van zowel Julia Roberts als Susan Sarandon. De gehele film is op zich een echte tranentrekker inderdaad met op zn tijd grappige momenten vooral door het zoontje Ben. Al met al een geweldige film 4*

Echt de meest zoetsappige film die ik ooit heb gezien. Ik snap niet dat Julia Roberts en Susan Sarandon zich hieraan hebben geleend.

Deze film kon me niet echt boeien, en vond et dus al helemaal geen tranentrekker... Vond em een beetje saai/langdradig! Jammer, want ik mag de films van Roberts wel...

3 sterretjes...

Een heel mooie film! Je hebt meegevoel voor alle partijen; dat hebben ze mooi gedaan. Je kunt zo makkelijk één speler de sympathie laten winnen van de kijker maar dat deed deze film niet. Een niet onaardige rol van Ed Harris (voor de verandering) en goed acteerwerk van Susan en Julia. Een echte tranentrekker, dat ook. Heel mooi, dus!!

Mooie film met goed acteerwerk. Het einde had alleen beter gekund. *** sterren

Absoluut een van de beste drama's die ik ooit gezien heb.

Susan Sarandon in een van haar beste rollen.

4,5 ster.

Dit kan je niet menen ......

Saai , cliché , sentimenteel maar kijkbaar.... maar dit bestempelen als " één van de beste drama"s ooit" gaat me echt te ver.

Dat ventje is leuk: "Mam, I'm telepathetic!"

Dit is echt de mooiste film die ik heb gezien! het is echt altijd mn lievelingsfilm, zo zielig en mooi!

5*

mooie film, prima geacteerd door zowel de volwassenen als de kinderen

Ik vind dit dus echt een hele mooie film, realistisch, triest, goed geacteerd. Uiteraard ook om Julia Roberts, ze is niet meer de jongste maar zeker aantrekkelijk en kan zeer goed acteren.

De film is gewoon erg mooi en het deed me wel wat deze film, gewoon erg mooi. Geen woorden ervoor verder!

4*

Walgelijke, manipulatieve film, met alles veel te overdreven en niet subtiel. Dat irritant schattige zoontje, de opstandige dochter, de problemen, de sores, die AFSCHUWELIJKE scene in die slaapkamer, kortom, een drama, inderdaad.

wel mooi, kom er zelfs net achter dat Julia Roberts erin zit! het zit leuk in elkaar. 3.5*

en zo afschuwelijk vind ik hem eigenlijk niet!

Susan Sarandon speelt een goede rol. ze is op haar best als moeder. Julia en Ed Harris spelen goed, en er is voldoende chemistry tussen de 2 acteurs. De kinderen spelen goede rollen. Alles klopt wel zo'n beetje;)

Stepmom is 'n top film.. Hij is erg zielig en dramatisch, maar het is 'n mooie verhaallijn met goed acteerwerk..

Gewoon een heerlijke woensdagavond film.

Ik blijf um leuk vinden.

3,5*

weet iemand hoe het leidje heet van die film en wie dat zingt? alvast bedankt

Ik weet allebei de antwoorden, maar iemand die Pearl Harbor en Stepmom een waardering van 5 sterren van de 5 geeft mag ik van mezelf het antwoord schuldig blijven.

Zal ik het dan maar doen : Ain't No Mountain High Enough - Marvin Gaye en Tammi Terrel.

Goeie film, maar wel heel erg zielig zeg....

Julia Roberts speelt wel heel er goed!!

ik vond de film echt heel mooi. en dat lach van dat jongentje vond ik echt geweldig zo ontdeugend zo leuk gedaan! this echt een film met een goede inhoud/boodschap

STEPMOM (Columbus, 1998)

“You should never say you hate something, unless you truly, deeply dislike something.”

Een dergelijke boodschap in een film als Stepmom doet iedere kijker natuurlijk glimlachen; het target audience van deze film waarschijnlijk omdat het natuurlijk een sterke scène is wanneer Susan Sarandon dit tegen haar kinderen zegt; immers, de huismoedertjes kunnen zo herinneringen ophalen aan hun eigen vorming die ze aan hun ongetwijfeld op vele vlakken getalenteerde kroost hebben bijgedragen. Laatst overhoorde ik een gesprek tussen twee vrouwen, waarvan de kernzin als volgt was: “Doet de jouwe het ook zo goed met de Hapje-Voor-Mij-Hapje-Voor-Mama-Methode™?” Dit soort mensen versta ik dus onder het beoogde publiek voor Stepmom. Andere mensen, mij incluis, glimlachen omdat de film het ons wel heel eenvoudig maakt om onze gevoelens erover kernachtig weer te geven: ik haat Stepmom.
Stepmom is een walgelijke film, die je af en toe doet schateren van het lachen uit ongeloof om alle slechte keuzes die de film maakt. Het verhaal: Ed Harris en Susan Sarandon zijn een ex-echtpaar, met twee kinderen: een Schattig Zoontje™ en een Opstandige Dochter™. Harris heeft aan het begin van de film al enige tijd een relatie met Julia Roberts. Zij Van De Brede Lach kan uiteraard in het geheel niet opschieten met de Trotse Ex-vrouw™ en de Opstandige Dochter™, wat voor veel…emotionele scènes zorgt. Trouwens, je begrijpt dat ze wel op kan schieten met het Schattige Zoontje™, toch? Ja? Fijn.
Na een aantal ronduit belachelijk overdreven beginscènes, die laten zien hoe afschrikwekkend aandoenlijk het zoontje is (zo’n mutant met lieve half dichtgeknepen ogen en een groteske schaterlach, die door een genetische storing op elk gegeven moment geactiveerd kan worden, wat onder het target audience waarschijnlijk reacties als “Wat een lieve half dichtgeknepen oogjes!” en “Hij lacht bijna zo lief als de mijne!” teweeg brengt) en wat voor een verwend sekreet die trut van een dochter is, hoewel ik betwijfel of de film dat laatste wel door heeft, komen we erachter dat Susan Sarandon kanker heeft. Ook dat nog! De chemotherapie slaat niet aan, en ze besluit geen overzeese behandelingen meer te ondergaan, welke haar als laatste redmiddel werden aangeboden door de begrijpende (want vrouwelijke én negroïde) arts. Over een tijdje zit het kroost dus moederloos met hun vader opgescheept! Ho, maar wacht even! Had die vader niet Julia Roberts als vriendin? Ontstaat hier niet een heel mooi verhaal over hoe Julia alle harten breekt en waarin er veel gesnikt wordt? Ik verklap niets!
Stepmom heeft een ongelooflijk groot aantal scènes waarin de dingen niet boteren. Je wordt er doodmoe van, maar steeds zegt het ene personage weer verschrikkelijk gemene, kinderachtige dingen tegen de Oppositie. Sarandon en Roberts kunnen er wat van, maar vooral die feeks van een dochter is er een expert in. Het is wel duidelijk wat de film met dat laatste wil; wat is het toch zwaar voor de kinderen, zo’n scheiding. Dat is de reden waarom zij zich zo opstelt. Het kan me eerlijk gezegd weinig schelen wat de reden is. Het enige waar ik aan denk is dat ze zo snel mogelijk eens een flinke klap op d’r bek moet krijgen.
Goed. Halverwege de film begint de sfeer wat te kenteren, en doen de verscheidene aartsvijanden zelfs vriendelijk tegen elkaar. Juist toen je dacht de film misschien wat draaglijker werd nu je verlost was van dat gezeik komt het: De Scène. Ik zweer hier plechtig, dat ik echt, letterlijk en zonder overdrijving met open mond heb zitten kijken. Wat gebeurt er dan? Nou, Jackie (Sarandon) heeft dus besloten er het beste van te maken, en heeft ondertussen haar kinderen ook informatie verstrekt over de stand van zaken, in een eerdere scène. Ze probeert het zoontje wat op te beuren, en de Opstandige Dochter™, die Helemaal Ontdooit© tijdens deze scène, loopt, samen met de kijker, binnen om het moment dat het aan de gang is. Jackie en dat kleine monster zijn, jawel, een duet in aan het studeren. Hij zingt de stem van de man in, en zij die van de vrouw. Het liedje, Ain’t no mountain high enough, wordt met behulp van geïmproviseerde microfoons (zoals een kam en een telefoon; wat een pret!), geplaybackt door de twee. De dochter, die net als iedere kijker totaal ontwapend wordt door deze subtiele scène, springt ook nog in, en voor je het weet staan de drie op het bed, in pyjama hun longen en hun verdriet uit hun lijf te zingen. Om het allemaal nog doller en *zucht*, ontroerender te maken wordt de kant van het hemelbed getrokken om als boa of zoiets dergelijks te dienen. Vlak voordat deze verschrikking is afgelopen, krijgen we nog een overzichtsshot van het huis (’s nachts! Ze mogen opblijven!) en het verlichte raam, waarvandaan de muziek nog de buurt wakker houdt. Dat is natuurlijk bijgevoegd om het tot tranen geroerde publiek nog een snikkende lach te laten produceren. Nou, lachen deed ik.
Er zijn nog meer scènes van een dergelijk niveau, maar je moet het eigenlijk zien om het te geloven. Het verdere verloop van de film valt eigenlijk al te raden. Iedereen wordt vrienden (aan het einde mag Julia Roberts zelfs op de officiële familiefoto!), Jackie vertelt haar zoontje dat ze altijd bij hem zal zijn (je weet wel, daar rond je linkerlong), en dat dochtertje wordt beste vriendinnen met Roberts. De laatste scènes zijn niet slecht; maar dat komt voornamelijk door Sarandon, die met non-verbale signalen ontroert, net zolang totdat ze die dialogen weer moet uitspugen. En bovendien, met alles wat daarvoor zat kan het ons allang niet meer schelen.
Stepmom raakt amper de juiste noten. Bovendien is de film vervelend, walgelijk manipulatief (de tagline: Be there for the joy. Be there for the tears. Be there for each other.), en dom. Maar één keer kijken moet je hem wel. Dan besef je nog meer hoe goed goede films zijn.

Een welverdiende 1/10

mooie film met heel wat tranentrekkende scenes erin.

Wat flauw. Je vindt deze film duidelijk waardeloos. Prima, dat is je goed recht, maar mag iemand anders een andere mening hebben?

Van mij wel. Alleen als iemand Der ewige Jude geweldig vind moet jij ook zo consequent blijven, ok? Net als in dat geval is het ook 'mijn recht' om mensen duidelijk te maken dat ze het bij het verkeerde eind hebben.

Ok.

Een erg zielige film, waar de tranen over je wangen rollen !

Ik vond Julia Robberts erg goed spelen.

Vooral die scene op het laatst met ain't no mauntain high, was erg zielig.

Als je naar een lachfilm wilt kijken moet je deze zeker niet uitkiezen!! Een 3,0*