La Montaña Sagrada (1973)

Eerste Jodorowsky.

Eigenlijk raar dat ik nooit de moeite heb genomen om ten minste één film van deze man te zien. Wordt vaak in één adem genoemd met Cronenberg en Tsukamoto, dus op zijn minst interessant genoeg om een kans te geven.

En interessant is het zeker. Zeer onconventionele film die het verhalende element sterk naar achter drukt en als één bom symboliek op de kijker losgelaten wordt. Jammer genoeg is het ook een film die de tijd niet al te best overleefd heeft.

Visueel wisselt het sterk. Af en toe mooie beelden en unieke setups (de kikkers en hagedissen scene is er eentje die zal bijblijven), maar even vaak lelijke kitsch en nogal oppervlakkige symboliek. Net zo met de soundtrack. Af en toe wel enkele indrukwekkende momenten, soms is het niet om aan te horen.

Film valt uiteen in drie rigide delen. Eerste deel vond ik het boeiendst, het tweede deel met de 9 helpers is best saai en bij momenten gewoon vervelend. Het derde deel is weer iets beter, maar toen had ik het al wat gehad met de film, waardoor het weer een tijd duurde vooraleer ik er in zat.

In het algemeen is de film mij iets teveel "ouderwets" psychedelisch (niet verrassend om te zien dat Lennon deels achter de financiering zit), te lang en teveel steunend op symboliek. Audiovisueel komt Jodorowsky er regelmatig goed uit en dat redt de film tot op zekere hoogte, maar had toch op iets meer gehoopt.

2.0*

Mijn tweede Jodorowsky na eerder La Danza de la Realidad op het Imagine filmfestival gezien te hebben, en ondanks dat ik een beetje huiverachtig was omdat deze film toch een paar decennia ouder is, was het wederom een hele ervaring.

Je kan merken dat dit uit het LSD-tijdperk komt, want ik ken weinig films die surrealistischer zijn dan deze. En dat smaakt heerlijk. Het eerste gedeelte is een hele optocht van bizarre scènes, vaak behoorlijk gruwelijk waarbij opvalt dat Jodorowsky ook hier graag mismaakte mensen laat opdraven. Het is allemaal misschien niet zo mooi in beeld gebracht als tegenwoordig zou kunnen, maar Jodorowsky doet echt z'n best om er een spektakel van te maken, en dat waardeer ik zeer. Gave muziekkeuze ook, draagt perfect bij aan de vervreemdende en surrealistische sfeer.

Het gedeelte waar de negen geïntroduceerd worden is wat minder, maar bevat nog steeds de nodige absurde taferelen. Pas wanneer ze op pad gaan wordt het echt wat minder, want dan wordt het wel erg hippieachtig. Bovendien voelt het qua plot wat meer gestructureerd aan, wat toch een wat andere (en mindere) ervaring geeft dan het eerste deel waar je echt elk moment verrast wordt. Het einde weet dan wel te verrassen, en biedt eigenlijk ook nog een mooie boodschap, waardoor de film toch met een fijne nasmaak eindigt.

Uiteindelijk voelt deze film als iets sterker aan dan La Danza de la Realidad, met name omdat er hier voor mijn gevoel naar verhouding meer surrealistische en absurde scènes te zien zijn. Wel voelt hij minder persoonlijk aan dan La Danza de la Realidad, die meer nostalgie heeft te bieden. Desondanks krijgt The Holy Mountain een halfje meer. 4*, en ik wil graag meer van deze man zien!

Mee eens. The Holy Mountain is duidelijk gemaakt voor en door hippies gezien de symboliek rond seksualiteit, consumptiemaatschappij en spiritualiteit, dat op vele manieren geïnterpreteerd kan worden. Het is voornamelijk satire op de maatschappij en religie, met veel shockeren en moddergooien. De film mist echter een duidelijk standpunt, al zal dat waarschijnlijk met opzet zijn gedaan. Daarnaast vond ik de twee uur durende stortvloed aan symbolische kunst geen lust voor het oog. Vooral het eerste uur is een overdaad aan quasi artistieke en smakeloze LSD kunst dat gedateerd en lelijk oogt.

1*, duidelijk niet mijn ding.

Gewoonweg een meesterwerk!!! Top 10 matriaal.

Heb jaren gewacht om deze film te zien en ben er blij om want het was het juiste moment

Dit is niet een film voor iedereen!

En neen het is niet gewoon een film gemaakt door "hippies on LSD" maar eerder door iemand die op zoek is naar een diepere mening van het leven!

Jodorowsky wou een film maken met de kracht van LSD, zonder inname van het middel. En dit is aardig gelukt, want toen ik de film aan een vriend gaf kwam hij me de volgende bedanken want dit was een van de beste films die hij ooit gezien had, mischien wel DE BESTE film, een hallucinatoire ervaring.

De film is gebaseerd op "Ascent of Mount Carmel" van Saint John en vooral op "The Cross and Mount Analogue" door René Daumal een student van Gurdjieff (die ook bij mij zeer hoog aangeschreven staat).

uit een interview mett Jodrowsky "... the world we are living, it’s not the real world ­­­­–– it’s under construction, made by our limited mind. But the world does not have these limits that we are giving to him. We are not living in reality; we are living in a kind of dream, and this dream needs to be finished because we are coming to the end of one way to think. It’s not possible to continue to live like that; we need to go to a mutation now."

Volledig mee eens!

The Alchemist: "We began in a fairytale and we came to life, but is this life reality? No. It is a film. Zoom back camera. We are images, dreams, photographs. We must not stay here. Prisoners! We shall break the illusion. This is magic! Goodbye to the Holy Mountain. Real life awaits us."

Ik heb toch andere berichten gelezen: "Jodorowsky was also instructed by Ichazo to take LSD for the purpose of spiritual exploration. He also administered psilocybin mushrooms to his actors during the shooting of the death-rebirth scene."

Dat klopt, de acteurs hebben (al dan niet) geestverruimende middellen geconsumeerd tijdens de draaiwerken, maar het was de bedoeling dat de kijker geen extra middellen nodig zou hebben om een geestverruimende ervaring te ondergaan

De eerste film die ik zag van regisseur Alejandro Jodorowsky. Bijzondere kennismaking. 'The Holy Mountain' is een aaneenschakeling van rariteiten en is bij vlagen best interessant. Als geheel vond ik het echter niet zo sterk. De bedoelingen van Jodorowsky zullen vast groots en diepgaand zijn geweest, maar het eindresultaat voelt absoluut niet zo. Veel pretentieus geneuzel en makkelijk scoren met zoveel mogelijk bizarre tafarelen. Maar best wel leuk om een keer gezien te hebben. Al lijkt 'El Topo' me beter.

Één ding is zeker: Holy Mountain is niet je banale zondagmiddagfilm. Het is vooral een zeldzaam weerzinwekkende verzameling aan allotria. En als kijker wordt je er van meet af aan met je neus opgedrukt, zonder adempauze. Moet bekennen dat ik voornamelijk het eerste halfuur sterk vond, het tweede gedeelte kakt de film wat in, om vervolgens in de slotfase weer een stuk boeiender te worden. Op dat moment hebben de rariteiten zich in dusdanig hoge hoopjes opgestapeld dat ik nauwelijks moeite deed om nog te begrijpen wat ik voor m'n kiezen kreeg.

Veel meer kan ik er vooralsnog niet echt over kwijt, denk dat de film ook wat tijd nodig heeft om te bezinken. De symbolische toestanden, die je als mitrailleursalvo's om de oren vliegen, kon ik grotendeels ook nog niet volledig plaatsen. Voor nu dus 'slechts' 3,5*, maar de film maakte zeker indruk.

Best wel aparte en bijzondere film die de Psychedelische jaren 70 wel goed weergeeft, alles zit erin beeldende kunst, spiritualiteit, symbolisme, religie. Eerlijk gezegd weet ik niet goed wat ik er van moet vinden, soms is er geen touw aan vast te knopen. Ondanks dat heb ik me niet verveeld met deze film en geef ik eerst toch nog 3 sterren. Voornamelijk omdat het toch wel boeit en er veel te zien is..

Dat vooral.

1*

Als LSD smaak heeft is het geen LSD

if it's bitter it's a spitter!

Het moment waarop je beseft (een seconde of 30 na het instarten) dat ze in plaats van het aangekondigde El Topo doodleuk The Holy Mountain integraal vertonen. Ben maar blijven zitten - had deze toch ook nog niet gezien. Is nooit gecorrigeerd

Vreselijk moeilijk te beoordelen, dit.

Inhoudelijk kon ik er niets mee, en sommige sequenties heb ik het geluid zelfs zachter moeten zetten, zo irritant. Maar ik was tegelijkertijd enorm gefascineerd en sommige scènes zijn echt fantastisch, en dikwijls erg mooi. Het is wat lafjes, maar ik houd het maar op een 7, aangezien ik echt niet goed weet wat ik hiermee aan moet.

Geen flauw idee waar ik naar heb zitten kijken, maar dat maakt verder ook niet uit. Mijn eerste Jodorowsky en het is wel meteen duidelijk dat dit een kunstenaar pur sang is. Alles wat normaal zou moeten zijn in je brein ( bloed = rood etc ) gooit Jodorowsky de prullenbak in en vult dit op zijn eigen merkwaardige manier in. Visueel 1 van de meest bijzondere films die ik heb mogen aanschouwen!

Meesterwerk, nog een film die hier op MovieMeter veels te underrated is

Wakker worden luitjes!

Jodorowsky.

Zijn stilering leek op afbeeldingen juist in mijn straatje te liggen. Een uitgebreide focus naar visueel aantrekkelijke decors, een verhaal dat behoorlijk weird overkomt en een creatief brein dat achter het roer staat. The Holy Mountain betekent niet het einde van mijn avontuur door zijn regiecarrière, maar een deuk vind ik het helaas wel.

Het acteerwerk is eigenlijk al barslecht, maar daarvoor had ik me al warm gemaakt. Veel leden verschuilen zich achter hun weirde verschijningen en trademarks, maar ik heb niemand kunnen bespeuren die ook goed met de clichés en persoonlijkheden kan omgaan. En van al die maffe figuurtjes kan ik alleen maar Jodorowsky zelf nog opnoemen samen met zijn kleine vriend, verder ging het allemaal veelvuldig langs me heen.

Mijn punten gaan uit naar de creatieve decors die vaak allemaal symbool staan voor een thema of boodschap. Dat kan ik allemaal waarderen en de kamertjes worden groots en mooi opgebouwd. Dat zijn uiteraard de scenes waar ik van harte van kan genieten, maar alles wat tussen die mooie decors zit kon ik eerder uitkotsen. Het maakte allemaal namelijk een kinderachtige indruk.

The Holy Mountain voelde voor mij nooit aan als een slimme, symbolische film, maar als een uitermate kinderachtige mannenfantasie van Jodorowsky zelf. De voortdurende perversiteit was vooral vervelend en er was zoveel van dat ik me afvroeg of het allemaal eigenlijk nog wel wat bijdroeg aan de film. Het wordt er ook zo hard ingewreven dat je als kijker niet veel moeite meer hoeft te doen om de onderliggende redenatie te achterhalen. In dat opzicht vind ik Jodorowsky echt niet slimmer of geavanceerder.

Verder een nogal vermoeiend gebeuren waarvan ik de sequentie op de heuvel zelf al helemaal afgrijselijk vond. Had liever gezien dat Jodorowsky zich minder focuste op overzichtelijkheid en zijn camera in de mooie decors zelf ging plakken of iets dergelijks. Je hebt nu een film die wat indrukwekkende vlakken kent, maar verder erg vervelend en vermoeiend is. Het is dan ook mijn film niet, maar ik had wat betere hoop na het zien van Santa Sangre. Die film vond ik echter een meesterwerk vergeleken met deze film.

Geef een oversekste, 'kindliefhebbende' en God-hatende Illuminati-satanist een zak met geld en een camera, en je krijgt dit soort afval dat als 'diepzinnige film' moet doorgaan als eindresultaat. Dat deze bagger alleen al door de pedofiele scenes niet is verbannen, laat wel zien in wat voor staat deze door Cabal-Hollywood gehersenspoelde heidense wereld is beland.

.

De film volgde op El Topo (Film, 1970) en ofschoon de setting en genre is veranderd – we zitten nu in hedendaags Mexico en de film neigt naar science fiction – is het opnieuw een film over de spirituele weg naar verlossing. De film zit allereerst vol maatschappijkritiek: het opent met een viering van genocide op de inheemse bevolking (waarmee El Topo min of meer eindigde) en extreem politiegeweld (Mexico had toen een fascistoïde regering die onder meer de studentenprotesten bloedig neersloeg) alsmede de vercommercialisering en zelfs pornoficering van religie (maar ook omgekeerd komen zaken als het spiritueel karakter van het kapitalisme en van seks aan bod). Net als in El Topo zit de film aldus vol met geweld maar dat heeft ook hier een realistische basis dat echter een groteske vorm krijgt en de film lijkt in die zin ook wel naar de toekomst te wijzen door de lijn van heden door te trekken ad absurdum, hetgeen ook geldt voor zaken als onze obsessie voor uiterlijke schoonheid, (wapen)handel, geld en indoctrinatie; de film is zo mogelijk nog overweldigender dan El Topo in z’n visueel spektakel en bizarre beelden. Anders dan in El Topo is er niet het spel van omkeringen en paradoxen maar meer simpelweg het uitvergroten van de werkelijkheid en het plastisch maken van ideeën.

Maar net als in El Topo is de hoofdpersoon een Jezus-achtig figuur die letterlijk het kruis wil dragen en de weg naar verlossing zoekt. Daartoe komt hij bij een soort sekteleider die leert dat de mens een uitwerpsel is die zichzelf echter in goud kan veranderen (ik merk op dat in die tijd de new age opkwam en deze film gaat daarover). Hij heeft een groep mensen verzameld waarin – bij wijze van de planeten dus Romeinse goden – alle wereldse macht en rijkdom is gebundeld en zodra deze verlicht zijn door al hun wereldse bezittingen (en verleden) te vernietigen, kan de beklimming van de Heilige Berg plaatsvinden op welke bergtop de wijzen zitten van wie men (met geweld) het geheim van het onsterfelijke leven wil gaan ontfutselen. Stap voor stap worden zo de fasen van de weg naar verlichting gevolgd, daarbij verleidingen en misleidende wegen (kunst, psychedelische drugs, etc) afwijzend en bovenal zichzelf als individu overwonnen (met de paradox dat je niet meer moet willen als je verlicht wilt worden).

Het einde is meesterlijk: er blijkt niets op de bergtop! Maar niet alleen de groep maar ook de kijker is gefopt, want niet alleen wordt het geheim niet gevonden maar ook het echte, sterfelijke bestaan niet want – zo vertelt de goeroeleider – dit is een film ofwel maya (schijn)! Ofschoon Jodorowsky een obessie met spiritualiteit heeft, lijkt hier toch de boodschap: ga leven want de zoektocht van de new age-beweging naar verlichting is bullshit.

Meesterlijk. Absurditeit, religiehogwash, bizar mooie plaatjes...en dit met een budget van maar 750k?! Wat een otherworldly trip, net zo dissonant als zuiver, mooi als lelijk, debiel als geniaal, idioot als betekenisvol. Op een gegeven moment had ik kippenvel van het spervuur aan creativiteit. Wat een werk moet dít zijn geweest, jemig...

Ik wist niet zo goed wat ik moest verwachten. De trailer had ik een paar keer voorbij zien komen en die beloofde veel goeds, maar ik was ook bang dat het alleen maar absurd zou zijn zonder dat er een kern in zou zitten. Al had dat ook best kunnen werken, als al die prachtige absurditeit op een bepaalde manier toch iets met je doet.

Ik denk dat het voor mij net iets too much was. Omdat bijna alles wat er gebeurde zo sterk afweek van wat je gewend bent, werd dat afwijkende al snel gewoon en werd ik eigenlijk bijna nooit verrast. En hoe maf het ook allemaal was, ik heb bijna nooit gelachen.

Toch vond ik het een uitstekende zit. Ik waardeerde de vindingrijkheid en net toen het te veel als los zand begon te voelen ontstond er toch zoiets als een plot - waardoor ik met terugwerkende kracht ook dat eerste deel beter begreep en dat zand bij nader inzien minder los bleek dan ik dacht.

Prima film dus. De eerste twee van Jodorowsky draaien op het moment ook. Op zich wil ik daar wel heen, maar ik vrees voor een overkill, voor meer van hetzelfde. Maar dat risico moet ik maar nemen. Het ergste wat kan gebeuren is dat je een deel van je avond kwijt bent. Nou, ik heb vanavond ook nog bijna niets nuttigs gedaan, dus wat betreft is er weinig te verliezen.

Een erg bijzondere, bizarre en zelfs krankzinnige film. Aan creatieve absurditeit geen gebrek hier. Gefascineerd de film bekeken waar ik weinig kop of staart kon krijgen. Inhoudelijk vond ik het niets. Na het lezen van wat recensies en verklaringen kan ik er me wel in vinden, maar zonder deze hulplijnen kwam ik hoegenaamd zo ver niet.

Ik bekeek de film dan ook fragmentarisch en viel van de ene in de andere scène in verbazing. Die paddenoorlog, waar haal je het? En wat verder moest ik aan Ulrich Seidl denken met die weinig aantrekkelijke stripteaseuse. Maar er is nog veel meer: de spinnen, de afgeknipte genitaliën, enz … Maar de rode draad is toch de Jezusfiguur.

Maf, terug te vinden in de top1000 van 2023, leuk om die op die manier eens te ontdekken.

Wat een ongelofelijke rukfilm. Ik heb mij zeer zwaar zitten irriteren aan bijna eigenlijk alles. Nee, nee, Dit is niet aan mij besteed...