Le Corniaud (1965)

Het verhaal is inderdaad nogal onwaarschijnlijk, maar dat heeft wel zijn charme.

Toch miste ik er de humoristische momenten in die ik had verwacht van De Funès.

Ik kon dan wel meermaals lachen, maar op hetzelfde niveau als een "La grande vadrouille" of "Les aventures de Rabbi Jacob" is hij toch niet.

Optimisme, optimisme.....

de Funès kan op mijn zenuwen werken, maar Bourvil trekt zijn grote klasse uit de theater-wereld (La bonne Planque !) prachtig door naar deze typisch franse komedie uit die tijd, soms vervelend, soms onnavolgbaar sprankelend.

Heerlijke leuke film.

De Funes op zijn best.

Ook wel een leuk verhaal,

echt een zondags film. Heerlijk lachen.

Van begin tot einde.

Vind de Funes wel oké maar heb nog nooit een film gezien van (of eigenlijk met) hem die ik echt heel goed vond. Dit is wel het betere werk. De Funes is op zijn best als ie lekker geniepig mag zijn. En dat lukt binnen dit doldwaze verhaal natuurlijk gemakkelijk. Dat doldwaze verhaal zorgt ervoor dat er ruimte is voor grappen (beetje sketchachtig), een leuke setting en een aangename sfeer en tempo. Soms is het een beetje scooby doo humor, zoals die achtervolging bij de fontein (hoewel ook die scene niet eens onaardig is), soms is de humor wat intelligenter. En die afwisseling is ook wel fijn. Heb eigenlijk weinig op de film aan te merken, behalve dat het zelden echt uitgesproken grappig wordt. Het blijft de gehele speelduur hangen bij bovengemiddeld en daar hoort een beoordeling van 3,5 sterren bij.

Belegen Bourvil.

Ondanks de aanwezigheid van Louis de Funès en Bourvil valt er heden ten dage nog maar weinig te lachen om de 'doldwaze' avonturen van het tweetal. Dit was toentertijd wellicht een gigantische hit maar de tand des tijds heeft een en ander hard gebeten. Zo doet de belegen, soms slapstickachtige humor, tegenwoordig een glimlach om de mond toveren maar niet zo heel veel meer. Toch is het verhaal rondom een nietsvermoedende drugskoerier op zijn minst onderhoudend.

Redelijk.

Heb deze film heel lang geleden al wel eens gezien. Maar het blijft een leuke en onderhoudende typische Louis de Funes klucht. Een onschuldige en onwetende goedzak moet een Cadillac vol smokkelwaar van Italie naar Frankrijk rijden. Het verhaal zit prima in elkaar. Er zijn een hoop leuke gebeurtenissen en de film kijkt lekker weg. Het is geen film waarbij ik de hele tijd krom lig van het lachen, daar is de humor wat te flauw voor, maar het is wel een amusante film die blijft boeien van het begin tot aan het einde.

Louis de Funès en de You Koun-Koun

Vreemd eigenlijk. Ik heb ondertussen zo'n 40 titels met Louis de Funès gezien en Le Corniaud, toch één van zijn meest bekende en gelauwerde werken, was daar niet bij. Ik had de film altijd wat opzij gehouden tot wanneer ik echt nog eens zin had in een hoofdrol van de komiek (in films als, het overigens vermakelijke, Nous Irons à Deauville heeft hij meer een bijrol) en gisteren was dat moment er gekomen. Vol verwachting de DVD opgezet en me kostelijk geamuseerd.

Al vind ik dit niet het beste wat de Franse komiek heeft te bieden, maar het komt toch wel serieus in de buurt. Valt vooral op dat dit eigenlijk wat een atypische de Funès film is. In zijn meeste rollen speelt hij nooit echt de meest aimabele personages, maar als Saroyan is hij gewoon een ronduit gangster. Le Corniaud heeft dan af en toe ook wat weg van een misdaadfilm, maar wel één met een leuke komische twist. Maréchal die onwetend met ettelijke miljoenen in zijn auto rondrijdt en ondertussen het ene na het andere ongeval voorheeft.. Heerlijk! Zeker als je dan nog de stuntelige Saroyan en zijn kompanen hem ziet achtervolgen. Soms ietwat fragmentarisch, iets wat vooral is te wijten aan de passagiers van Maréchal waardoor je telkens het gevoel hebt dat er een nieuw hoofdstuk wordt gestart, maar het is echter maar een kleine smet op een voor de rest uitstekend geheel. Toch ook wel een film met een legendarische openingsscène. Bourvil en de Funès die met hun respectievelijke auto tegen elkaar botsen waarna het autootje van Bourvil echt helemaal uiteen valt.. Het zet meteen de toon.

Ik had wel iets meer interactie tussen beide heren verwacht. Bourvil neemt de hoofdrol op zich als de naïeve Maréchal en de Funès volgt hem eigenlijk meer in de schaduw. Dat resulteert dus in weinig scènes waar ze echt met elkaar praten (wat jammer is, want de openingsscène waar ik daarjuist al naar refereerde beloofde al veel goeds) maar beide komieken weten gelukkig perfect op hun eigen poten te staan. Bourvil die niet doorheeft in wat voor wespennest hij weer beland is terwijl de Funès meer en meer zijn geduld verliest. Het is geweldig om naar te kijken. Let vooral ook nog op bijrollen voor onder andere mede-gendarmes Michel Modo en Guy Grosso als douaniers.

Het verhaal hangt soms met haken en ogen aan elkaar (zo spreekt de Duitse Ursula de ene moment vloeiend Frans en de andere moment kent ze bij wijze het verschil tussen bonjour en au revoir niet) maar er straalt zoveel plezier af dat ik hier gewoon niets minder dan 4* aan kwijt kan. Ik ga La Grande Vadrouille ook nog eens een kans geven, viel me indertijd lelijk tegen.

4*

bijna zo leuk als La grande vadrouille en een aanrader voor de liefhebbers van Italiaanse oldtimers

Ongelooflijk dat ik deze nog nooit had beoordeeld.

Dit is toch wel mijn favoriete De Funes film!

Het samenspel (of beter gezegd: het vooral proberen te vermijden hiervan) tussen hem en Bourvil is grandioos.

Regisseur Oury laat na drie niet al te succesvolle pogingen om meer serieuzere films te maken, met deze vierde film zien, dat zijn hart ligt bij comedy, dit feitelijk op aanraden van kameraad De Funes.

Oury zet met deze film ook een flinke stap qua ontwikkeling van de Franse comedy. Hiervoor werden deze eigenlijk altijd lo budget en in zo weinig mogelijk weken gedraaid.

Oury wilde echter perse in kleur draaien en voor een groot gedeelte echt op locatie in Italië. Het budget werd met maar liefst 50% overschreden en de draaitijd van 10 weken (wat al veel meer was dan gewoonlijk) werd uiteindelijk maar liefst 21 weken.

Dit is echter wel merkbaar, want de film ziet er beslist fantastisch uit en lijkt wel op één grote lange prentenbriefkaart.

De rollen zijn zeer goed gecast, maar het zijn uiteraard De Funes en Bourvil die de absolute show stelen. De wisselwerking tussen de kleine, smiechtige driftkikker en de trage, schlemielige sul is dan ook grandioos en kent eigenlijk geen gelijke.

Bourvil was al een hele grote in Frankrijk toen men met het filmen begon, maar De Funes was eigenlijk niet meer dan een bijrol speler, echter tijdens de opname bleek de eerste Saint Tropez film een gigantisch succes en werd hij in één klap een ster. In rap tempo werden er speciaal voor hem een aantal extra scènes aan de film toegevoegd zodat zijn rol groter werd.

Bourvil en De Funes konden het zeer goed met elkaar vinden en het is dan ook jammer dat ze nog maar één andere film samen hebben gemaakt.

Alles klopt aan deze film en is voor mij één van de leukste films uit de jaren '60, die het van daag de dag nog steeds goed doet. Ideale familie film!

Ik heb net de Franse blu ray zitten kijken (met Duitse ondertiteling), volledig gerestaureerd en opgepoetst ziet het er allemaal fantastisch uit! Aanrader!

Bourvil en Louis de Funès samen in een film, dat is altijd lachen geblazen. Ik vind dit (samen met la grande vadrouille) hun beste film! Die hele vakantiesfeer en het bijbehorende muziekje zijn gewoon zalig.

De film heeft een hoog tempo. Snelle interacties. Gekke gebeurtenissen. De scènes en scènewisselingen heel springerig en druk. Dat kijkt in beginsel een beetje nerveus. Gewenningstijd is bij mij altijd even nodig.

Het verhaal is gebruikelijk simpel. Een roadtrip met achtervolgingen door Italië met veel aandacht voor de bezienswaardigheden. De zon schijnt. Vakantiegevoel gegarandeerd. Een prettige en solide basis voor een komedie. Laat dus maar komen.

En toen kwam het niet echt. De Funès had een paar sterke momenten. De Funès en slapstick is altijd een grandioze combinatie. Ook hier, zeer geslaagd. Verder vooral veel humor, die bij mij niet erg viel. Te voorspelbaar. Uitgekauwd. Goedbedoeld, maar niet leuk.

De gebrekkige humor verdwijnt in alle drukdoenerij, die maskerend werkt. Pas als een komisch moment een spontane lach uitlokt, valt op dat die momenten eigenlijk wel bijzonder schaars zijn.

De vaart van de film houdt de moed erin en zorgt blijvend voor een onderhoudende kijkbeleving.

Maar het is niet geweldig.

Tijdens mijn langeafstandsvlucht met Air France vond ik deze film terug onder het kopje klassiekers. Een leuke verrassing.

Een echte feelgoodfilm uit de 'trente glorieuses', de gouden jaren van Frankrijk waar men zo veel naar terug verlangt tegenwoordig. Vol met knappe liftsters en dommige crimineeltjes. Zoals hierboven beschreven ziet de film er ook prachtig uit. De kwaliteit is echter wisselvallig: een aantal fantastische komische scènes wordt afgewisseld met gedeeltes waarbij de regisseur de weg kwijt leek te zijn.

Louis de Funès mag trouwens best eens uit de sfeer van oubolligheid gehaald worden. Die timing en gezichtsuitdrukkingen van hem zijn geweldig. Er is vast een BN-ambassadeur te vinden voor een item bij DWDD

Schitterend komische film waarin Louis de Funes en Bourvil als tegenspelers door de film heen knallen.

Alleen de eerste scene al dat de Funes de 2CV van Bourvil aan de gort rijd geweldig!!

De reis daarna met de Cadillac is hylarisch, echt een grappige topper!